ตอนที่ 105

มุจิมารุ

ดี...นิดหน่อย...

ฟู่...

ตรงนี้คือ

สุสานของคุณพ่อคุณแม่ของมุโอะน่ะ

เรื่องย่อ...อุเมะมาเที่ยวชนบทตามคำชวนของโคมารุ ระหว่างที่เดินเล่น เธอก็มาถึงสุสานของคุณพ่อคุณแม่ของโคมารุพอดี

สุสานตระกูลริคุโดะ

โอ้

ตอนที่ 105 "มีคนสำคัญอยากให้เจอ (ภาคหลัง)

...เหมือนกลืนไปกับภูเขาเลยแฮะ

ใช่ค่ะ เป็นสถานที่ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยธรรมชาติเลยล่ะค่ะ

วันนี้ก็มาทำบุญ... แล้วคงจะได้ดูแลด้วยสินะ?

จะถอนหญ้าพวกนี้ไหม?

อืม ขอบคุณนะ

มิซูโนะ อุเมะ... เลขานุการสภานักเรียน ม.ปลาย ปี1 เด็กหนุ่มผู้ใจดี รักวรรณคดี ดอกไม้ที่ชอบคือดอกพวงชมพู

แต่ว่าพวกนี้ส่วนใหญ่ฉันปลูกเองนะ

ตรงนั้นไม่เป็นไรหรอก

เอ๊ะ ปลูกเองเหรอ?

เพราะคุณแม่ชอบปลูกต้นไม้ไง เลยชอบทำตัวมีความสุขอยู่ตรงนี้ตลอดเลย

ก็เลยทยอยนำมาปลูกไปเรื่อย ๆ น่ะ

ริคุโอะ โคมาโระ... ฝ่ายธุรการสภานักเรียน ม.ปลาย ปี1 สาวน้อยคณิตศาสตร์ผู้แข็งแกร่งแต่ตัวเล็ก ดอกไม้ที่ชอบคือดอกแดฟโฟดิล

นี่ตั้งใจทำมากเลยนะเนี่ย

นี่มัน... ผู้ปกครองที่น่าสนใจจริง ๆ เลยนะ

ใช่

แต่ว่านะ...

ถ้ามีหญ้าขึ้นมา พวกแมลงก็จะเยอะมากเลยนะเนี่ย

ว้าววว...

★เรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใด ๆ ทั้งสิ้น

พ่อครับ หนูไม่ค่อยชอบแมงมุม เลยต้องช่วยเก็บมันหน่อย คุณช่วยไหมครับ?

เอ่อ... อ้อ! แน่นอนอยู่แล้ว

ไปเลยนะ... ใช่ๆ ทางนั้นน่ะ...

เย้!

เยี่ยมเลย

สำเร็จแล้ว... เกือบเสร็จแล้วสิ...

รูจิ อุเมะ

ว่าแต่... ที่เรียกผมมานี่ก็เพราะเรื่องนี้เหรอครับ?

หืม?

ยอดรวมทะลุ 1.2 ล้านเล่มแล้ว!! เล่มหน้ามีกำหนดวางขายเดือนพฤศจิกายน แถมจะมีหนังสือภาพอีกด้วยนะ!!

อืมมม...

...ก็ใช่แหละ

อาจจะไม่ใช่แบบนั้นก็ได้นะ...

?

ซันดาริ เอามาให้ ชาหมัก

ฮะ ชา

ริคุโอะ

บางทีนะ

อาจจะรู้สึกเหงาอยู่หรือเปล่า

ตั้งแต่มัธยมต้นมาก็มีแค่สองคน

ท้องฟ้าฤดูร้อนที่สูงลิบ

...ช่วงเวลานี้คุณพ่อคุณแม่ก็

...!

อูชิ

เอ่อ... เรื่องที่บอกไปเมื่อกี้อะนะ

จริง ๆ แล้วนะ...

อยากจะแนะนำอุเมะให้คุณพ่อคุณแม่รู้จักน่ะ

สมัยที่คุณพ่อกับคุณแม่อยู่

ทั้งสองคนมักจะดีใจกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ

และดูมีความสุขอยู่เสมอ...

แต่สิ่งที่ทำให้ท่านดีใจที่สุด ก็คือตอนที่ฉันมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นน่ะ

เลยได้พูดกับท่านว่า

ว่ามีเรื่องดี ๆ เยอะแยะเลย

เรื่องดี...?

อืม

คือมีเพื่อนที่จะมาสู้เคียงข้างกันได้น่ะ

ตอนนี้สวยแล้วนะ สนุก

ใช่ไหมล่ะ

มันก็รู้สึกเขิน ๆ น่ะครับ...

ที่ไม่ได้บอกมาตลอด ขอโทษด้วยนะครับ

.........

อึก...

!

ผมเองก็...!!

เพราะคุณหนู ทำให้ผมมีความสุขได้อยู่ตลอดเลยครับ!

กว่าตอนที่ดื้อ ๆ อยู่คนเดียวเสียอีก...

ตลอดเลยครับ!!

ก็เพราะว่าน่ะ... ผมต่างหากนะ

ขอบคุณนะ

อ๊ะ... บีบไปแล้วสิ

ทำไมกันนะ

...เป็นคำถามที่ยากจังเลยนะ...

ฉบับหน้าก็จะออกมาแล้วนะ♪