ตอนที่ 111

หลังเลิกเรียนวันจันทร์

ไม่มี...

ห้องสภานักเรียน

กลิ่นของเหตุการณ์ยามเช้าฤดูใบไม้ร่วง♪

เอ๊ะ?

เป็นอะไรไป โอกุ

เบาะรองนั่งของฉันหายไป

เอ!?

อ่า... จริงด้วย ไม่มีจริงๆ ด้วยนะ...

อาจจะถูกขโมยไปแล้วมั้ง

นี่มันอาจจะเป็นการโจรกรรมก็ได้นะ...?

เอ๊ะ? ก็ฉันใช้มันเยอะนี่นา

อ่า เปล่า ไม่ใช่ว่า... คือว่า...

โจรกรรม!?

ถ้างั้นก็พอดีเลยนี่นา～

แม้แต่สภานักเรียนก็ยังมีหลุมโหว่!

?

กล้องวงจรปิดแบบพวงกุญแจ~!!

นายยังทำอยู่อีกเหรอ!

เฮ้ย!

โดนคุณเทรอิซังจัดหนักอีกแล้วสิ!

เอ๊ะ? ไม่เป็นไรหรอก

เล่มที่ 8 จะวางขายวันที่ 15 พฤศจิกายน (วันศุกร์)!

อันนี้เป็นของที่คุณมัทสึเซนให้มาเอง

ฝากการดูแลไว้กับคุณโอทริแล้วนะ

ผมไม่ได้ผิดนะ

พวกนี้...!!

สภานักเรียนก็มีรูโหว่เหมือนกันนะ!

ไดวเซย์กับไคนโซมิ ตอนที่ 111 มาส่องสภานักเรียนกันเถอะ!

รายการโปรด

มาทำงานในวันหยุด

งั้นไปลุยกันเลย!!

มาแล้ววว!

มิซุโอะ มาสึ...พี่สาวของอุเมะคุง อ้างอิงจากตอนที่ 75

ต้นกล้าความชั่วร้ายกำลังเติบโตอยู่นะ...

เอ่อ บริการข้อมูลวันเสาร์เนี่ย

เอาล่ะ มาหาอาชญากรกันเถอะ~

เป็นอาชญากรแล้ว!!

เปล่า ท่านประธานสิ

ไร้มารยาทจริงๆ!

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

แต่ก็ดูเหมือนว่าจะรู้ที่อยู่ของเบาะรองนั่งได้แล้วนะ

ขอบใจนะ

โอ...

ก็จริงนะ ช่วงนี้พวกเรามานั่งตรงนี้ตลอดเลย

โอ้...

ก็จริงด้วย...

ทำงานมาตลอดเลยนะเนี่ย

...โอิตัง

ทั้งๆ จะเป็นวันเสาร์ แต่ก็ถือว่าเก่งนะ

คึกคักจัง

เผลอทำไปซะแล้วเนอะ

จู่ๆ ก็เริ่มร้องเพลงขึ้นมา

~~~~

เพลงที่ได้ยินบ่อยๆ ช่วงนี้เลย

โอ้...อรุณสวัสดิ์...

อึดอัดจัง...

อ๊ะ กำลังดูเนื้อเพลงในมือถืออยู่เลย ทั้งๆ ที่อยู่ในโรงเรียนนะ

อินกับการร้องเพลงซะเลย

ชู่วววว~♪

...ร้องจัดเลยนะ

...ใช่

อาริสุมาแล้ว!

กลายเป็นคาราโอเกะไปแล้ว

ยังไงก็เป็นพวกตัวติดสังคมทั้งคู่เลยนะ...

ตามใจเลย

ความรู้สึกเคารพ

เริ่มทำงานอีกแล้วสินะ

ประธานลุกขึ้นแล้ว

พวกคนแบบนี้แหละที่ค้ำจุนญี่ปุ่นสินะ

น่าจะเป็นห้องน้ำประจำสิ

ไม่รู้จักเกรงใจเลยจริงๆ

จริงเหรอเนี่ย

นี่นะ

อ๊ะ! กำลังจะหมุนปากกาอยู่!

เอาเถอะ ตราบใดที่สองคนนี้อยู่ ก็คงจะไม่มีใครกล้าขโมยเบาะได้หรอก

ขอข้ามไปก่อนนะ

ยังอย่าเพิ่งผ่อนคลายสิ!

เอ๊ะ!?

เป็นไปไม่ได้แน่! อาริสุ ไม่ต้องแล้วน่า

นี่มันไม่ให้เกียรตินี่นา

นี่มันเป็นมุมดีๆ เลยนะ! ขอถ่ายไว้เถอะ!?

อาจจะจับจุดอ่อนของเขาได้...!!

จงให้ความเคารพซะ!

อ๊ะ

ไม่อยากทำมันหล่น เลยจะขอยืมปากกาของคุณมาใช้หน่อย

คนร้าย

ยังไม่จบอีกเหรอ!?

หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ฉันรู้แล้วว่าใครคือคนทำปากกาของฉันพังนะ

มืดค่ำแล้วสินะ เรื่องของเบาะนี่

อ่า ตื่นขึ้นมาแล้วก็เอาไปเลยล่ะ

ผู้ต้องหาแน่นอน!

อ๊ะ

คักโฮ~!!

อา ฝากด้วยนะ

คราวนี้เป็นคุณอาจารย์

มีคนมาทำงานในวันหยุดอีกแล้ว...

ดีแล้วที่รู้เหตุผล

หืม?

อืม

อ๊ะ! เบาะของโคมะ!

โอริกุโมะสินะ

นี่เป็นของเมื่อเช้านี้เหรอ?

อ๊ะ ใช่ กำลังทำความสะอาดอยู่

หลับไปแบบลื่นไหลเลย

อ่า...พูดถึงเรื่องนั้นแล้วก็คือ...

กล้อง...ทำหล่นลงอกซะแล้ว

ชิโช! แย่แล้ว...เนี่ย

มันเข้าไปในเสื้อแล้ว!

ชะ...หยุด!

หยุดอยู่ได้ในจุดที่ต่ำที่สุดแล้วนะ!

......

ก็...อุเมนี่ใช้ได้แล้วล่ะมั้ง

ขอโทษนะครับ ฉบับหน้าจะพักการตีพิมพ์ครับ

ไม่ๆๆ!

มันไม่ได้ดีเลยนะเฟ้ย!!

เอ๊ะ? เอ๋...?

หลังจากนั้น เบาะนั่งก็กลับมาอย่างปลอดภัย

อะไรเหรอ?