ตอนที่ 155

สภานักเรียนก็มีช่องโหว่เหมือนกันนะ!

นี่มันเรื่อง...?

อืม

เรื่องย่อ... หลังจากปาร์ตี้ฮาโลวีนเลิก โคมาโระก็มาที่บ้านอุเมะ แล้วโคมาโระที่ได้ค้างคืนก็เอ่ยขึ้นว่า "ขอคุยหน่อยได้ไหมคะ?"...!

มุจิมารุ

ตอนที่ 155 โลกของโคมา 3 ภาคที่ 3

ก็ได้นะ...!!

ขอบคุณนะ

ตั้งใจขนาดนั้นเลยเหรอ

งั้นจะเริ่มเล่าแล้วนะー

โอ้

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ และไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

คือว่า คุณ

ที่จริงแล้วนะ...

เพื่อนร่วมชั้นชวนมาด้วยเอง

เป็นครั้งแรกเลยนะ...!!

เอ๊ะ?

ก็เลยดีใจมากๆ เลยล่ะ

...เรื่องนั้นน่ะ พูดขึ้นมาอย่างเป็นทางการเชียว?

เอ่อ...ก็จริงด้วย

...แต่ว่านะ

ก็รู้สึกอยากจะพูดออกมา

เพราะว่ามันน่าจะเป็นเรื่องใหญ่สำหรับฉันเลยนะ

คนที่มาด้วยบอกฉันว่า

อยากจะคุยกับคุณมุจิมารุมาตลอดเลยล่ะー

อ่า คุณคาเซะสินะ เร็นมะชอบ คุยถึงบ่อยๆ

อ่า

บอกว่า

ใช่ๆ

อย่างนั้นเอง...

300

ตกใจจังเลย...

หืม? ทำไมต้องตกใจล่ะ?

เอ๊ะ?

ก็ดูสิ...

ถึงจะไม่มีเหตุผลอะไรเลย แต่คุณก็อยากคุยกับฉันนี่นา

สุดยอดไปเลยไหมล่ะ?

อืม... ถ้าพูดแบบนั้นก็เป็นเรื่องที่หาได้ยากเลยนะ...

● ● ● ● ● ●

ใช่ไหมล่ะ

คือว่านะ—

ฉันชอบทุกคนเลย

ถึงจะไม่มีเหตุผลอะไรเลยก็ชอบ

แต่ว่านะ

ทุกคนก็ชอบฉันเหมือนกัน

●●●

ถึงจะไม่มีเหตุผลอะไรเลยก็ชอบมาตลอด

...แบบนั้นก็คงจะไม่เหงาแล้วล่ะ

●●●●

สุดท้ายโลกก็ช่างวิเศษจริงๆ...

ฉันก็คิดแบบนั้น

302

ก็เลย... เอ่อ...

มันลำบากนะ...

สิ่งที่พ่อกับแม่เคยพูดไว้

รู้สึกดีจังเลยที่เชื่อเขา...!!

อย่างนั้นเองสินะ...

ชิมารุ...

นี่คุณ... เหงาจังเลยสินะ ขอโทษนะ

แต่ว่า...พยายามที่จะชอบทุกสิ่งทุกอย่างมาตลอด

ก็เลย

ไม่ว่าตอนไหนจริงๆ...

คุณก็เป็นคนพยายามมากๆ เลยสินะ

อืม...

โอ้...

ใหญ่

ขอบใจนะ—

ถูกเอาฟูกไป

...คือว่า คุณขอเล่าอีกเรื่องได้ไหม?

อ่า ได้สิ

ก่อนจะมาแต่งคอสตูมแบบนี้ ก็เคยทำมาแล้วนะ—

ตอนประถมในงานนำเสนอการเรียน...

ได้บทเป็นตัวแคระตัวจิ๋ว

นึกภาพออกใช่ไหมล่ะ

ตั้งใจทำหมวกจากกระดาษด้วยนะ...

แต่ก็ไม่มีใครมาดูเลยล่ะ

โอ้! ทุกคนเลย! มีของขวัญให้ผู้สมัครทุกคนด้วยนะ!! เล่มที่ 11 วางขายแล้ว♪

แต่ตอนนี้

มีอุเมะอยู่

ก็รู้สึกว่ามันวิเศษดีนะ

ฉันก็ดีใจเหมือนกันนะ...

แต่มันก็เขินเหมือนกันล่ะ...

สีแดงสด

มะขามแช่อบ

ไม่รู้ตัวเลยทั้งสองคนก็หลับไปแล้ว

ฉบับหน้าก็จะมาอีกนะ♪