ตอนที่ 157

นี่ อุเมะ

เสาร์นี้อยู่บ้านไหม?

หืม? อ้อ เรื่องซักผ้าเหรอ?

ใช่ๆ

แล้วก็ข้างในบ้านคุณนิกกุรุ มีผ้าชุดอยู่ด้วยนะ

ซักผ้าเหรอ?

ของอุเมะก็ตากแห้งได้ด้วยนี่นา~

กำลังยืมอยู่

ทำเองที่บ้านตัวเองดีไหมล่ะ

อุซึกิก็ไม่ได้ทำเองไม่ใช่เหรอ

อืม

อาฮะๆ ก็มีแม่บ้านนี่นา

อ่า เสาร์ก็อยู่... แต่ว่า...

วันนั้นน่ะ...

มงจู อายาโค โตคูบุ เน็นโตชิ อิน มงจูมง... นักเรียนปี 1 แผนกสูง และเป็นกรรมการห้องสมุด ดูรายละเอียดได้ในตอนที่ 86 & ตอนที่ 10!!

กรรมการห้องสมุดก็เป็นมงจู

อุเม... นี่ใครน่ะ? เด็กคนนี้

วันนี้ต้องเป็นการอ่านหนังสือกับฉันไม่ใช่เหรอ?

ดะโม~ ทันเดะ~ส

ขอโทษนะ พอซักผ้าเสร็จจะรีบกลับเลย...

สภานักเรียนก็มีช่องโหว่เหมือนกันนะ!

ไดวะมงจู ตอนที่ 157 มงจูทันทัน

เพราะชอบหนังสือไง...?

เด็กสายระเบิดน่ะเหรอ?

ให้ตายสิ นี่มันอะไรกันเนี่ย การมาเยี่ยมบ้านครั้งแรกของอุเมะที่ดูไร้สติแบบนี้

แย่แล้ว ใจเย็นสิ อุเมะ มองดูสิ

ไม่สะดวกเลย อุเมะ ขอใช้ห้องน้ำหน่อยได้ไหม?

คุณไดจิ!

โอ้

อย่าขึ้นเตียงของคุณด้วยชุดที่ใส่ออกบ้านนะ!

โอ๊ะ?

ถ้างั้นก็ออกไปที่ทางเดินสิ...

ตรงหัวสุดทางซ้ายน่ะ

เอ๊ะ? รู้ได้ด้วยเหรอ

อุเมะก็ต้องเตือนให้ดีเหมือนกันนะ

ไม่สิ ฉันบอกอยู่ตลอดนั่นแหละ...

เอ!?

เยอะขนาดนี้เลยเหรอ!?

ไม่นะ

ฉันวาดผังจากเศษเสี้ยวคำพูดของอุเมะอยู่น่ะ

มีปฏิกิริยาตอบสนองตรงนั้นด้วยเหรอ

การเช็คคำตอบนี่สนุกจังเลย อุเมะ

ฉะ...

เอ๊ะ สนุกจัง

นั่นมันไม่แปลกเหรอ

อุ๊ย! น่าขยะแขยง

อ๊ะ!?

ความสนใจของอุเมะ

รู้สึกเสียดายจัง

ใจเย็นๆ ฉันน่ะใกล้ชิดกับอุเมะมากกว่าอยู่แล้ว

ดูยังไงเขาก็เป็นพวกโง่เขลาที่ไม่เคยอ่านหนังสือเลย

อุเมะ! มาคุยเรื่องหนังสือกันเถอะ!

ถ้าเป็นเรื่องหนังสือล่ะก็...

โอ้! แน่นอนอยู่แล้ว

ออกมาแล้วสินะ~

อุ๊ย! คุณน่ะ!

ที่เอามาวันนี้ เป็นเรื่องราวของชายผู้สัมผัสคนที่ตนสังเกตการณ์แล้วความทรงจำอันล้ำค่าของคนนั้นจะถูกลบไป มีแต่ความลับของมนุษย์ที่ความทรงจำไม่ถูกลบไปเท่านั้น

ความโดดเดี่ยวของผู้สังเกตการณ์

เหรอ! ฟังดูน่าสนใจจังเลย!

นี่ ดูนั่นสิ

อืม...? แปรงสีฟัน 3 อันเหรอ?

เฮ้ นี่มันอะไรของนายเนี่ย 555

ฉันเอาอันแนะนำมาด้วยนะ

ฮึๆ สำหรับคุณน่ะ คงทำไม่ได้หรอก

สมแล้วจริงๆ นะ~

นี่นายกำลังจะอวดเหรอ!?

ว่าแต่ เมื่อไม่นานมานี้ตอนเข้าห้องสภานักเรียน นายกประธานก็กำลังวิดพื้นอยู่คนเดียวด้วยนะ~

มีแอ่งน้ำด้วย

...จะบอกว่าจริงทั้งหมดได้เลยไหม...?

โกหกเกินไปแล้วนะ!

อึก~

ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!

การซักผ้าเนี่ยนะ!?

ถ้างั้น ฉันจะไปซักผ้าแล้วนะ~

!?

มะ...อะไรน่ะ จู่ๆ ก็... เจ้าคนลามก!!

ไม่ได้หมุนมันเหรอ!?

เอ๊ะ~?

ชุดที่ใส่ตอนนี้ก็ควรจะซักด้วยนะ

ถึงจะเสียใจที่แพ้ติดๆ กัน แต่ว่า...

ในที่สุดก็ได้ นิบากิริ... โร

จะไปยืมอาบน้ำกับเสื้อผ้ามาล่ะ~

โอ้!

ชุดอุเมะ

โซะ

นี่จ้ะ

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย

?

งั้นมาอ่านหนังสือด้วยกันไหม

!

...อึก!

ฉันจะไปอาบน้ำด้วย!

ทำไมล่ะ!?

ชุดอุเมะของผม...

ผู้ชายก็เงียบไป...

อุ๊ย!?

จะไม่ยอมให้โกงเด็ดขาดนะ

ชุดอุเมะกับอ่างอาบน้ำอุเมะ...

แมตช์นี้ตัดสินกันแล้วนะ โอกิโจ้ช่างใจร้ายจริงๆ~

ห๊ะ?

ผมไปด้วย

อะไรเหรอ?

เอ๋~? ทำไมล่ะ...

ในอ่างอาบน้ำนี้ใส่สองคนได้นะ~

......

●●●●

อะไรกัน...หืม?

มาถึงบ้านนี่...ดีใจจนเตรียมตัวมาวันนี้ตั้งนาน...

อุเมะ...สำหรับเธอ วันนี้มันไม่สำคัญเลยเหรอ...?

ฟู...

ฮ่า!?

ก็คล้ายๆ กันนี่นา!

เป็นเพราะเขาสำคัญกว่าเหรอ...?

อือ...

ชิ

อุเมะบอกว่าเรื่องของเธอ

คือไม่ชอบนายนะ

จะเป็นไปไม่ได้หรอกน่า

อุเมะชอบฉันมากๆ เลยนะ

เอ๊ะ!? ไม่ได้ผลเลยเหรอ!? ความมั่นใจอะไรน่ะ

อ๊ะ...อึน~

ก็เลยว่า

เธอก็คิดว่าเธอเป็นที่รักของอุเมะสินะ แต่นั่นเป็นเพียงความรู้สึกส่วนตัวที่เกินจริงเท่านั้นเอง

อุเมะใจดีกับทุกคน ไม่ได้ปฏิเสธใคร

การสับสนมันเข้ากันเป็นความรู้สึกชอบน่ะ เรียกได้ว่าเป็นการเข้าใจผิดเลยล่ะ

แถมโอดึกิยังบอกอีกว่าต้องปฏิบัติต่อเธอเหมือนเด็กเสมอ เขาเลยต้องระมัดระวังตัวตลอด ถึงเธอจะทำให้เขารู้สึกสนิทใจได้ก็เถอะ แต่ในฐานะเพื่อนที่เท่าเทียมกัน เธอก็ยังเด็กไปหน่อยน่ะ

อ้อ ใช่แล้ว อีกเรื่องนึงที่เขาบ่นก็คือ เวลาอยู่กับเธอก็ไม่รู้สึกสงบสุขน่ะ

อุเมะคงชอบเวลาที่เงียบสงบสินะ? เพราะจังหวะความคิดถูกรบกวน ก็เลยจะรู้สึกเหนื่อยล้าไป

ดังนั้น... อุเมะถึงได้ชอบฉันมากกว่าเธอ...

●●●●

นี่นะ

อืออออออ

คิดไว้แล้วไม่พูดออกมาก็ดีแล้วล่ะ

รุ่นพี่

ขอเข้าก่อนนะครับ

●●●●

เปลี่ยนเครื่องแบบ...

ว้าว! ยังไม่ได้เข้าเหรอ

เจ้

ผม...

ผมเป็นมนุษย์ที่น่าเกลียดชะมัด...อึก!

หา!?

ผมว่าไม่ใช่อย่างนั้นนะ...

ฟุมิสุ แพ้แล้ว