ตอนที่ 180

ในสภานักเรียนก็มีรูโหว่เหมือนกันนะ

ชมรมงานฝีมือ

อีกเหรอ~

นี่นา~!!

★เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

กรรไกรหมอนนี่มันสุดยอดไปเลยยย!!

อย่าฝืนทำสิ จะบาดเจ็บนะ

ไม่เป็นไรๆ ผมนี่ถนัดจะตายยย

แกน่ะนะ

......

มิสเค็น ประธานคุราคิ ยามา

งั้นลองใช้คัตเตอร์ดูดีไหมนะ~

มือสังหาร~

หยุดเดี๋ยวนี้สิ!

เฮ้!

บอกว่าอันตรายแล้วไง!

เอ๊ะ!?

โอ๊ย...

นี่...อะไรกัน...?

ทำไมถึงโกรธขนาดนั้นล่ะ...?

ไม่ได้โกรธสักหน่อย

แค่เป็นห่วงต่างหาก

...

เหรอ~...

ถึงกับพยายามขนาดนี้เลยเหรอ~♡

อุเมชอบผมมากเลยนี่นา!

ก็ต้องแบบนั้นสิ

ถ้าไม่ชอบก็คงไม่มาเป็นเพื่อนกับคนใจร้ายอย่างแกหรอกน่า

เพื่อน...

เหรอ...เพื่อนเหรอ...

แค่เพื่อนเนี่ยนะ ถึงกับทำขนาดนี้เลยเหรอ~...?

ไม่น่าจะมีอารมณ์อื่นอะไรอีกเหรอ~?

ต้องการอย่างอื่นนอกจากนั้นเหรอ?

ถ้าบอกว่าอย่างนั้นล่ะ?

368

บ้าชะมัด...

ทำจริงๆ เหรอ...

ก้มหน้าแล้วพึมพำออกมาเสียงเบาแผ่ว

ริมฝีปากที่เม้มจนเชิดขึ้นนั้น ทำให้ดูอ่อนเยาว์เหมือนกับความน่ารำคาญปกติของเขาเลยทีเดียว

ฟุฟุฟุ...

ฟุฟุฟุฟุ......

ฟู่ววววว~

คิโมจิจจจ~

เท็นซัย! ฉัน...!

ดี! ดีเลยครับ!

ในพื้นที่นี้ ความคิดสร้างสรรค์มันไหลลื่นจังเลยค่ะ

ดูสิคะ คุณยามะ!

ว้าว!

แม้ว่าฉันจะเป็นคนหัวโบราณที่ข่มตัวเองมาตลอด แต่ต่อหน้าสัญชาตญาณดิบของสิ่งมีชีวิตเนี่ยนะ เหตุผลมันก็เปราะบางเกินไปจริงๆ เลยล่ะ~

นี่มันทำอะไรเจ๋งๆ ขึ้นมาได้แล้วนะ~...

เมื่อกี้ก็พึมพำอยู่เรื่อย...

อยากให้ฟังรึเปล่านะ?

คิโมเซ็น เขียนอะไรอยู่เหรอ~?

ห๊ะ!?

มะ...เดี๋ยวนะ

เอ๊ะ~ อะไรเหรอ...?

เอ๋~ อะไรกันนะ...

...ห๊ะ?

ต้องทำยังไงดีครับ?

คุกเข่าขอขมาเหรอครับ

ถ้าบอกว่าแย่ขนาดนั้น ผมก็จะคุกเข่าขอขมาให้ดูเลยนะ นี่ไง

อ่า แบบว่าเปลือยกายอะไรแบบนั้นเหรอครับ?

นี่นะ!

ก็เป็นเด็กผู้ชายนี่นา

แบบนี้พอไหมครับ!?

อะ...อสูร...

ไม่เอาแล้ว...พอแล้ววว...

แต่จะเอาไปเก็บนะ

อันนี้จะเผาซะ...

นั่นมันไม่ถูกไม่ใช่เหรอ?

เพราะวันนี้จะเอาไปใช้เลยนี่นา...

เอ๊ะ

มันเป็นแค่สิ่งที่ฉันคิดเอง แล้วก็ยังไม่ได้ให้ใครเห็นด้วยซ้ำ...

มันเหมือนกับว่า...มันขัดต่ออิสระทางความคิดและศาสนาอะไรสักอย่างน่ะ...

!?

ก็ใช่นี่!

แค่คิดมันจะมีอะไรไม่ดีเหรอคะ~!?

พวกแกก็คงคิดภาพจินตนาการทะลึ่งๆ เวลาเห็นพี่สาวหน้าอกใหญ่ขึ้นรถไฟรึเปล่าล่ะ!?

อุ๊ย น่าเกลียดจัง

ว่าแต่คนที่แอบดูน่ะก็พวกแกนี่แหละ! ถึงจะเป็นรุ่นน้องก็เถอะนะ!

ฉันเป็นเหยื่อแล้วใช่ไหม! นี่นา!

รู้แล้วน่า! รู้แล้วครับ! ขอโทษครับ!

ทำไมต้องเป็นพวกเราที่ต้องขอโทษด้วยล่ะ!?

สมุดโน้ตถูกส่งคืนแล้วนะ

เอ๊ะ...? บรรยากาศมันเปลี่ยนไป...เหรอ?

ฉบับหน้าก็สู้ๆ นะ!

รู้สึกอึดอัดนิดหน่อย

(372)