ตอน 2: Chapter 2

สภานักเรียนก็มีจุดอ่อนอยู่เหมือนกันนะ

เอ่อ ขอแนะนำอีกครั้ง!

คือคุณมิซุโนะเอะ ที่จะมาดำรงตำแหน่งเลขานุการสภานักเรียนครับ

คุณมิซุโนะเอะเก่งภาษาญี่ปุ่นมากเลยนะ คาดหวังการ活躍ของเขาไว้เลยล่ะ!

ฝากตัวด้วยนะครับ

ฮ่าๆ ก็ถึงจะติดอันดับ 1 ในการสอบจำลองอยู่บ่อยๆ ก็เถอะครับ

เห~ สุดยอดเลยนะ~ ทำอะไรถึงได้คะแนนขนาดนั้นล่ะ?

อ่า

ถ้าถามว่าทำอะไร ก็คงจะพูดให้สั้นๆ ไม่ได้ทั้งหมดหรอกนะ... เพราะว่าความสามารถทางภาษาญี่ปุ่นน่ะ ไม่ใช่สิ่งที่ได้มาในชั่วข้ามคืน แต่คิดว่ามันถูกบ่มเพาะจากการใส่ใจต่อคำพูดในชีวิตประจำวันและสภาวะของจิตใจน่ะครับ ดังนั้นสิ่งที่ผมพยายามทำก็คือ ไม่ได้มองคำพูดเป็นแค่เครื่องมือ แต่พยายามสัมผัสถึงผู้คนที่ซ่อนอยู่ในตัวอักษรเหล่านั้น...

สรุปก็คือ

การรักในภาษา

...แบบนั้นน่ะครับ

น่าขยะแขยง

อะไรกันเนี่ย

ชีวิตประจำวันที่ครึกครื้นและสนุกสนานของคณะกรรมการนักเรียนที่ค่อนข้างแปลกประหลาด 4 ช่อง♪

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น

มุจิมาโระ

คณะกรรมการนักเรียนก็มีจุดบกพร่องเหมือนกันนะ!

ชื่อ ชื่อ: โคโตบุคิ ฮิซาโกะ หมายเหตุ: รักความสะอาด เตรียมชุดเปลี่ยนไว้เสมอ

งานของทันจัง

กิจกรรมวันนี้

เอาล่ะ คุณมิซุโนะเอะ

สำหรับกิจกรรมวันนี้ ก่อนอื่นจะให้ทุกคนได้ลองสัมผัสงานของตัวเองดูก่อนนะ

งั้นเริ่มจากผมก่อนเลยนะ!

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ กับ โอโทริทัน

เอ๊ะ? มาดูงานเหรอครับ?

เสียงดังน่า

อ่า จริงๆ แล้วงานเลขานุการมันค่อนข้างน้อยน่ะครับ

อยากให้ช่วยสนับสนุนงานอื่นๆ ด้วยนะ

...อ่า งั้นฝากด้วยนะครับ...

มิซุโนะเอะ อุเมะ... เลขานุการสภานักเรียน ชั้นปีที่ 1 แผนกมัธยมปลาย เพื่อหลีกเลี่ยงการเรียนซ้ำชั้น วิชาที่ถนัดคือภาษาญี่ปุ่น

อ๊ะ แต่ๆ ผมเนี่ยนะ ยุ่งมากเลย น่ะ

จะทำยังไงดีนะ อืมมม

สนับสนุน...

สรุปก็คือ...

ไม่ไหวเลยอ่ะ ♡

ต้องมาเก็บกวาดความเลอะเทอะของพวกนี้เหรอเนี่ย...

อ๊ะ งั้นก็ได้...

โคโตะ ฟุชิโกะ... ประธานนักเรียน ชั้นปีที่ 3 แผนกมัธยมปลาย รุ่นพี่สุดคูลที่ทุกคนรัก วิชาที่ถนัดคือภาษาอังกฤษ

ปล่อยขา!

สุดที่รักโฮลด์

เป้าหมายคือเด็ก ม.3 ที่ชอบมองแบบนั้นสินะ

ชำระล้าง

ฝ่ายประชาสัมพันธ์สินะ... จะมาโปรโมตกิจกรรมของสภานักเรียนเหรอ?

ถึงจะแสร้งทำเป็นโอ้อวด แต่ก็ไม่ค่อยรู้สึกอินเท่าไหร่เลยนะ

หวานจังเลยนะ คุณไพเซ็น!

หุบขาหน่อยสิ

บัญชีทางการเหรอ? ครั้งแรกเลยนะแก...

เอ๊ะ?

เรื่องการสำรวจน่ะเหรอ?

เอาล่ะ ดูนี่สิ กราฟที่บอกว่ามีคนมางานเทศกาลวัฒนธรรมของเราเยอะขนาดไหน♡

ปีที่แล้วเติบโตแบบสุดยอดไปเลย!?

หา?

จำนวนผู้เข้าร่วมตามปี

อ๊ะ~? คิดว่ายังไงกันล่ะครับ?

คุณไพเซ็นที่ซื่อบื้อคงจินตนาการอะไรไปแน่ๆ เลย~♡

เป็นไงล่ะ! นี่แหละคือพลังการประชาสัมพันธ์ของผมนะ♡

ก็จริงนะเนี่ย นี่มันสุดยอดจริงๆ... ทำให้โรงเรียนมีชีวิตชีวาขึ้นมาเลย

แต่ว่านี่มันทำอะไรถึงได้...

อุ๊ยวว หน้าแดงเชียว!?

ถ้าทวีตอันนี้ในบัญชีทางการ มันก็เป็นไวรัลเลยล่ะ

เฮ้ หยุดเถอะๆ บ้าเอ้ย!

อย่าปิดซ่อนสิ♡

เฮ้ๆ เรียกกลับมาสิ!

โชว์ความน่าอายให้มากกว่านี้สิ~♡

ไอริโอคุนะ

งานทั่วไป

งานบัญชี

บัญชี เทรอิ อารุสะ

ถ้าอย่างนั้น ต่อไปเป็นเรื่องบัญชีนะครับ

ต่อไปก็จะไปแจ้งงบประมาณค่าบำรุงชมรมสำหรับปีหน้าให้แต่ละชมรมทราบนะครับ

ครับ

ถ้าใช้ซอฟต์แวร์ก็จะไม่ง่ายมากนะครับ~

ใกล้จัง...

งานบัญชีนี่อาจจะให้ความรู้สึกเกี่ยวกับตัวเลขเยอะหน่อยนะครับ

โอโตริจัง... ฝ่ายประชาสัมพันธ์สภานักเรียน ม.3 แผนกมัธยมต้น น้องสาวที่เก่งและกวนประสาทหน่อยๆ วิชาที่ถนัดคือสารสนเทศ

แต่ว่า... ขอโทษนะครับ

บางครั้งก็อาจจะโดนระบายความไม่พอใจออกมาได้เหมือนกันครับ

ค่าบำรุงชมรมมันก็ไม่ได้เป็นไปตามใจของทุกคนนะครับ

ตรงนี้มีบันทึกงบประมาณของปีที่แล้วไว้นะครับ

จากตรงนั้นก็ทำเป็นร่างขึ้นมา...

มันค่อนข้างจะเจ็บหน่อยนะครับ แต่นั่นก็เป็นงานเหมือนกันครับ

แล้วก็...

มาสู้กันต่อไปนะครับ

รุ่นพี่ก็ต้องมีใจของคนนี่นา...

ทำไมมาถึงตรงนี้ล่ะ!?

เอ่อ 500 เยน

เทรอิ อารุสะ... เหรื่องบัญชีสภานักเรียน ม.2 แผนกมัธยมปลาย เป็นคนดูเรียบร้อยแต่โคตรเจ๋ง วิชาที่ถนัดคือเคมี

ทุกคนในชมรมดนตรีเบาๆ ครับ

เหยียบย่ำ

ระบบ vs. ประชาชน

ห๊ะ

ทำไมล่ะ!?

ผลงานก็ทำออกมาขนาดนั้นแล้วนี่!

ชมรมว่ายน้ำ

ลดไป 40,000 เยนครับ

โย่! ไปว่ายน้ำในธรรมชาติกันเถอะ!

ครับกัปตัน!

โย่! ปีหน้า! ปีหน้า มาสู้กันเถอะครับ!

ครับ! ผลงาน 19 ชิ้น ในนั้น 17 ชิ้นมันไม่ได้ราคาเลย

การประเมินของบุ๊คโฮะเหรอ!

ชมรมชีววิทยา

ลด 20% ครับ

อาหาร... ขายไม่ได้แล้วล่ะ เพราะว่า...

ถ้าให้ดูเธอที่ผอมซูบแบบนี้ ก็สู้...

ดีกว่า...

จะลองเอาการทิ้งของจากโรงอาหารมาคำนวณดูไหมครับ...?

แต่ว่าอย่างน้อยก็ต้องเป็น 1 คอยน์สิ! โคกิชนะการแข่งขันกีตาร์มาแล้ว...

มีรายงานเข้ามาอย่างหนึ่งครับ

ห๊ะ!? อะไรน่ะ!

ชมรมเพาะกาย

เลสเบี้ยนเซ็กซ์ในห้องชมรมหลังเลิกเรียน

ให้ตายสิ! หนีไปก่อนดีกว่า!

ลดครึ่งราคาครับ

เขาบอกว่าให้โปรตีนไม่ได้แล้วล่ะ...

ไม่ใช่นะ ไมคุนิที่เบื่อ มันทำเอง...!!

พวกนี้ทำอะไรกันอยู่เนี่ย

ต้องสนุกจริงๆ เลยเวลาได้อยู่กับรุ่นน้องที่น่ารักแบบนี้

นั่น... ดีจังเลย...

การทำงานร่วมกันครั้งแรก

โอเอซิส

โอ๊ะกะเร๊ะ

งั้นตาฉันแล้วล่ะ!

ประธานโคโตะ ฟุชิโค

ช่วยระบายสีตัวหนาตรงนั้นให้หน่อยได้ไหม?

อ๊ะ

ครับ

ถึงอย่างนั้น งานของประธานก็ส่วนใหญ่จะเป็นการกล่าวสุนทรพจน์นี่นา วันนี้เลยเตรียมเรื่องเกี่ยวกับงานธุรการมาให้ดูแล้วล่ะ

เอ๊ะ

ทวิตเตอร์ของคุณอาจารย์มุจิมาโรอยู่ที่นี่ครับ!!

อาฮะ!

นี่มันอะไรกันเนี่ย

นี่ๆ พอได้ทำแบบนี้แล้ว

มาทำด้วยกันเถอะ!

@maro_muchi

รู้สึกเหมือนได้เป็นเพื่อนร่วมทีมกันแล้วนะเนี่ย

ตรงนั้น... เป็นอะไรไป!? ตรงไหนมันปวดเหรอ!?

จุดด่าง

เหมือนต้นกะระที่ยืนตระหง่านอยู่ในสวนของคฤหาสน์ร้าง...

โอ๊ะ เก่งจังเลยนะ

คนที่อายุ 18 ปีขึ้นไป เช็คเลยนะ!!

ดอกไวโอเลตที่บานอย่างสง่างามหลังจากที่แผ่นไม้กระดานแตก...

โย่! เสร็จแล้ว

ต่อไปเป็นสีแดงนะ...

ซึ้ก

ขอโทษครับ ที่ผมเองนี่แหละ!

อ๊ะ

...ปุ

อ๊ะ ฮ่าๆ

กลายเป็นคู่รักกันไปซะแล้วสิ!

ใจมันเต้นตึกตักเลยล่ะ

โถ่เอ๊ย

อาฮ่า ผมด้วย

ทางนั้นใช้ได้นะ

ส่วนฉันจะใช้ของตัวเอง

อ๊ะ

เป็นผู้ใหญ่แล้วสินะ...

...

มือของผู้ชาย

ตอนเป็นเด็ก

สัมผัสเป็นครั้งแรก...!!

มันอุ่นและใหญ่มากเลย...!

แถมยังแน่นอีกด้วย

โอ๊ะ

ฉบับหน้าก็มาแล้วนะ!