ตอนที่ 70

สภานักเรียนก็มีช่องโหว่นะ!

สู้ไม่ได้เลยนะเนี่ย

แอบคิดไปนิดหน่อย

ยินดีที่ได้รู้จักครับ/ค่ะ

ผม/ดิฉันชื่อ เทรอิ อารุส ครับ/ค่ะ

คุณ เทรอิ อารุส นักเรียนชั้นปีที่ 1 โรงเรียนเทรอิ อารุส

เป็นเรื่องเมื่อนานมาแล้วน่ะครับ/ค่ะ

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

อ๊ะ!

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฝากด้วยนะ!

โคบุจิ โทโมะ ปี 2 โรงเรียนฟุคุโตะ โรงเรียนโกะโกะ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ/คะ

ฟุฟุฟุ

ไม่ ๆ เลยครับ/ค่ะ! ทางเราต่างหากล่ะ!

เป็นเด็กเรียบร้อยจังเลยนะ...!!

อาจารย์บอกว่าเป็นเด็กที่เก่งทั้งวิชาการและกีฬา แถมยังมีคุณธรรมอีกด้วยนะ!

อยากให้ใช้พลังนั้นให้เต็มที่เลยนะ~

อ้าว?

มุจิมารุ

หมายถึงแบบนั้นเหรอครับ/คะ?

เอ๊ะ? อ่า

...ถ้างั้นก็อย่าผิดหวังไปเลยนะครับ/คะ

?

ก็เพราะว่าฉันเป็นตัวน่ารังเกียจนี่นา

ออกมาแล้ว—!!

โยไคกระดานไซโค—!!

มาอยู่นี่ได้ ยังกับประทับอยู่ที่ประตูแห่งกรรมอะไรกันเนี่ย

ไอ้หมอนั่นบุกเข้ามาในสภานักเรียนได้แล้วนะ!

ยึดโรงเรียนไว้ในมือเลยเหรอ!? เรียกอาจารย์มาเร็ว!

กลางคืนที่ยังไม่สิ้นสุดการปกครองก็ยังไม่ละสายตาไปจากกัน ออกจาก (มัน) เลย!

สบตาแล้ว! น่ารักจัง...

เทรอิ ชินปะ ฆ่ามันซะ!!

นี่?

เอ๋—เอ๋—

นี่มัน...เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย...

...ก็อย่างว่านะ ในแบบของฉัน...

ที่พยายามทำเพื่อคนอื่นน่ะครับ/ค่ะ

อย่างนั้นเหรอ...เหนื่อยจังเลยนะ...

ไม่จริงน่าาาา

มันเป็นแบบนั้นแหละ~

เลยล่ะครับ/ค่ะ!

อ๊ะ แน่นอน หลังจากนี้จะแก้ไขให้แล้ว ไม่ต้องกังวลไปนะครับ/คะ!

เอ๋~...

คิดว่าเขาเป็นคนเท่จังเลย

เอ๋~ พอดีว่าฉันได้เข้าสภานักเรียนแล้วน่ะค่ะ

อ๊ะ...

คุณ โอโตริจัง นักเรียนชั้น ม.3

คุณ มุโอกุ โคมาโระ นักเรียนชั้น ม.1

คือคุณ โอโตริจัง กับคุณ มุโอกุ โคมาโระ ค่ะ!

นี่! อารุส!!

ฉันบอกแล้วไงว่าฉันสุดยอด!

ฉันที่เป็นคนเก่งและน่ารักแบบนี้ ทำไมถึงได้ทำงานแบบไม่รับค่าจ้างล่ะ! อย่างน้อยก็ต้องรับประกันค่าแรงชั่วโมงละ 10,000 น่ะ

นี่คือคู่แนะนำจ้ะ♪

เอ๋~

นี่คือ!?

เอ่อ... ก็... คุณจังคะ

ที่จริงแล้ว ในสภาฯ เนี่ยไม่มีคนรู้เรื่องคอมพิวเตอร์เลยค่ะ

เลยต้องการพลังของคุณที่ทั้งเก่งและน่ารักค่ะ

หืม?

งั้นขอสักนิดนึง...

โอ้โฮ~...!!

สุดยอดไปเลยนะ!

แค่ปุ่มเดียวเอง!

นี่มันเก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย? มีสกิลแบบนี้ได้มาจากที่ไหน?

ก็แบบน่ะสิ~

หืม~?

อะไรกันเนี่ย!! ก็เพราะเงินนี่แหละ ถึงต้องมาตัดสินกันสินะ~

โฮ่...~

มีอะไรที่อยากได้หรือเปล่า...

อ๊ะ...!!

ที่จริงแล้ว คุณทานจัง คุณพ่อกับคุณแม่ไม่อยู่ตอนนี้...

ก็เลย...

เอ๊ะ?

!

ทำไมกันเนี่ย—!?

เอ่อ... คุณมิโอคุจัง!?

ไม่เป็นไร...เหรอ!?

...อ่า สวัสดีครับ

ไม่สิ... เพิ่งเคยรู้จักกัน

ไม่ใช่แบบนั้นสิ!

ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ—

อ้าว?

นี่... ซุปมิโซะเหรอ...?

อืม

คิดว่ามีอะไรที่ทำได้มั้ย...ก็เลยคิดดู

ก็เลยทำสิ่งที่ถนัดที่สุดขึ้นมาน่ะ

แต่ว่า...ขอโทษด้วยนะ

ทำให้มันเปื้อนไปซะแล้ว...

!?

ไม่ๆๆ! เดี๋ยวเอาผ้ามาให้!

ใจดีมากก็จริง แต่ขออย่ามาเช็ดด้วยเสื้อเลยนะ!!

นี่ พวกเธอนี่เป็นคนขยันกันทั้งคู่เลยใช่ไหม?

ก็จริงอย่างนั้นแหละ แต่ว่า...!

ฉันคิดว่าพวกเธอเป็นเด็กที่เก่งจริงๆ

ใช่แล้ว ฉันสู้ความแข็งแกร่งของทุกคนไม่ได้

ถึงจะชอบมากนะ...แต่ส่วนลึกในใจก็ยังอายตัวเองอยู่

ก็เลย—

คะ... สวัสดีครับ

ฉันชื่อมิซุโนะเอะเองนะ...

เมื่อวานนี้ต้องขอโทษด้วยนะ...

พอได้เห็นเธอแล้วก็รู้สึกว่าคล้ายกัน

เลยคิดว่าอยากจะพยายามไปด้วยกัน

ไดวะฮิซาโคะ เซไก ตอนที่ 70 โลกของจูโกะ