สภานักเรียนฉบับรั่ว! ตอนที่ 82 แปลไทย

มาจังนรกปลดเสื้อแห่งยมโลกคืออะไรกัน!

กติกาง่าย ๆ เลย

จะเปลื้องผ้าตามแต้มที่แพ้

25000 19000

ถ้าทึ่ดแล้วก็จบเลย เหลือแค่กางเกงในตัวเดียว

พอจบเกมแล้ว ผู้ชนะจะให้เสื้อผ้าแก่ผู้แพ้ก็ได้นะ

เพื่อจะสนิทกัน ก็ต้องไว้ใจกันแบบเปลือย ๆ นี่แหละ

เป็นไงล่ะ?

กติกาก็ดูเป็นมิตรดีไม่ใช่เหรอ?

โอ้โห

สภานักเรียนก็มีจุดอ่อนเหมือนกันนะ!

รับไม่ได้หรอกค่ะ

เฮ้อ

เรื่องแบบนั้นน่ะ

เจตนาคุณมันชัดเจนเกินไปค่ะ

ลูกค้าที่แพ้ก็กลับบ้านแบบเปลือยไม่ได้นะ

ไม่ยุติธรรมเลยนะเนี่ย—

เข้าใจแล้ว จริงด้วยสิ

ถ้างั้นเรามาทุบอาคารชมรมเก่านี้กันเถอะ

ถ้าแพ้นะ ต่อให้จะเป็นยังไงก็ตาม

สำหรับพวกเราแล้วก็ไม่เป็นไรหรอก แค่สิ่งเดียวที่เราไม่อยากเสียไปก็คือ "ศักดิ์ศรี" เท่านั้นแหละ

ถ้าแพ้จากการต่อต้านระบบ เราก็ควรจะตายอย่างสง่างามสิ

......!

...เป็นความมุ่งมั่นที่ยิ่งใหญ่มากเลยนะคะ

แต่ว่า...ยังไม่พอเหรอครับ/คะ

เอ๊ะ ยังอีกเหรอ?

อ่า เข้าใจแล้วๆ ขอโทษที

ก็จริงนะว่าเราอาจจะใส่ใจไปนิดหน่อย

ไม่อยากรับความเสี่ยงที่จะต้องเปิดเผยออกมานี่นา

★เรื่องราวนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงเลยแม้แต่น้อย

กำแพงนั่นน่ะ

รับไว้เถอะครับ

คุณเทรอิ!?

พูดให้ฟังแล้วนะครับ...!!

ไม่ใส่ใจความปรารถนาดีของพวกเราเลย...

อ่านว่า "หัวใจ" ไม่ใช่ "กำแพง" เหรอ!? อัปยศแบบนี้ยอมไม่ได้เด็ดขาด!!

อา ยูซึกะ!? ใจเย็นหน่อยสิ!!

ถ้าโกรธแล้ว ก็เหมือนยอมรับแล้วนะ!!

โกรธกว่าที่คิดแฮะ

ไม่สิ คุณน่ะพูดได้เหรอครับ? ถ้าฝั่งนี้คือกำแพง แสดงว่าฝั่งคุณต้องเป็นกำแพงกันสะเทือนที่แข็งแกร่งมากสินะ! น่าอิจฉามากเลยครับที่เพิ่งสร้างใหม่นี่ เชียว? อ๊ะ? ตำแหน่งหน้าอกคุณสูงไปไหมครับ? เข้าใกล้เกินไปหรือเปล่า!? เห็นถึงความพยายามที่จะทำให้มันดูดีเลยนะ! เห็ดหอม! ชิอิทะเกะ! รับมือเลย!!

...พูดเกินไปหน่อยไหม?

เดี๋ยวก่อน ไม่หยุดสักที...!

เอาล่ะครับ ดังนั้น