ตอนที่ 86

สภานักเรียนก็มีรูโหว่เหมือนกันนะ!

พักกลางวัน

ก็เลยที่นี่ล่ะ—รอบที่ 2—

น่าจะ—จากสูตรนั้น—

อาาา... เข้าใจแล้ว

ไง

กรี๊ด!!

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

กรี๊ด?

อ๊ะ อ่าาา คุณพี่สาว!? หายากจัง!

เอ๊ะ...?

ที่นี่... สวัสดีครับ/ค่ะ

ตำราเรียนเหรอ?

กรี๊ดดดด

รุอิไคมานบุทอปปะไซน์คอมิกส์ ไดคันฮัตสึไจ 累計100万部突破！さいしんKC Dai ⑥巻発売中！！

อ่า... สอบกลางภาคเหรอ

เออ...นี่มัน มีอยู่เลยนี่นา

ก็ใช่น่ะสิ! สอบปกติก็ใกล้แล้ว แถมไอ้ของอิวามุระนั่นก็~!!

เอ๊ะ?

ไม่นะ นึกว่าจะโดนด่าซะอีก

มันจะให้พูดแบบนั้นได้ไงล่ะ

หืม?

จะพยายามไปก็ดูโง่เง่าไปหน่อยนะ

แต่จะบอกว่าทำไม่ได้น่ะก็ดูไม่เท่เหมือนกันใช่ไหมล่ะ?

สมแล้วที่เป็นพี่ใหญ่! ใจกว้างจริงๆ! ญี่ปุ่นนน~

พี่ใหญ่...!!

ส...ชอบครับ! รักครับ!

เหะๆ...ก็ใช่น่ะนะ

ก็...

อืม...

ในดาคันยังมีข้อมูลตั้งไว้อีกเยอะเลย เล่ม ⑥ แถมอะไรมาอีกเต็มๆ! มีข้อมูลลับจัดแสดงด้วยนะ♪

เอ๊ะ...?

ดารา

นี่มันไม่เข้าใจเลย...!!

คณิตศาสตร์ ม.ต้น 2

บรรยากาศความเป็นผู้ใหญ่ที่อ่านตำรานี่มันเท่สุดๆ ไปเลยนะ...!?

ค...ตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงได้ขนาดนี้...!?

หาあっ...!! แววตาที่คมกริบ...

อยากให้มองมาที่พวกเราด้วย...

ตอนที่ 86 ด้วยกัน

หลังเลิกเรียน

ชู

ห้องสมุดกับคุณ

สวัสดีค่ะ~

โอ๊ะ คุณเมะ

รุ่นพี่ ม.ปลาย ปี 1 มอนจู คาซึมะ สมาชิกคณะกรรมการห้องสมุด ไอย์ อายะ มอน

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!

ขอโทษนะ มอน ช่วงนี้ยุ่งๆ น่ะ

ได้ยินเหรอ? ชมรมสภานักเรียนน่ะ

เหงาจังเลยนะ

เมื่อก่อนก็แวะเวียนมาบ่อยๆ นี่นา

รู้สึกน้อยใจนิดหน่อยนะที่ถูกคุณฉุดไป

อา คุณ คืนที่ตรงนั้นนะ

อย่าลืมใส่บัตรด้วยล่ะ

โอ้...

ใช่แล้ว ขอโทษนะที่พูดจาไม่ปะติดปะต่อ

วุ่นวายจังนะ

มีผมของคุณฟุคิสุโกะ เมืองเก่าไหมนะ?

รวมบท呪ทั้งหมด

มันมีสายเชื่อมต่อที่แน่นอนอยู่หรือเปล่า? จะเอาไปทำอะไรเหรอ

เหนือความคาดหมาย

ใจผู้ชายมันซับซ้อน

...บางครั้งก็เหมือนดอกบ๊วยนะ

หืม?

คอลเล็กชันที่นี่ มันไม่น่าจะพอเหรอ?

เอาล่ะ... จะเริ่มอ่านจากตรงไหนดีนะ

หืม?

จะเป็นยังไงนะ บางทีไปห้องสมุดเทศบาลด้วยกันดีไหม...

อาาา

แปลกจัง มีคนอื่นอยู่ด้วย...

ตรงโน้นเพิ่งจะปรับปรุงเสร็จใหม่ๆ สวยขึ้นเยอะเลยใช่ไหม

เอ๊ะ จริงเหรอเนี่ย?

เจ้าคนนอกใจนี่!

นั่น!? คุณนักเลงคนนั้นเหรอ!?

อึก...

ต้องใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ เจ้าพวกเลว!

ทำหน้าเคร่งขรึมแบบนั้น นี่กำลังทำอะไรกันแน่

เปล่า ตอนนี้มันยังไม่พอเลย...

ตั้งใจอ่านหนังสือกันหนักเลยนะเนี่ย!

นึกออกแล้ว ดีใจจัง

ไม่ใช่สิ!

ชิ อ่า... อีกแล้วนี่นะ!!

อ่า จริงสิ อีกไม่นานก็จะสอบกลางภาคแล้วสิ

...เค็!

แฮ่ก!

เอ่อ...

ก็คงคิดว่าพวกอย่างผมมันเป็นตัวประหลาดที่ชอบเรียนอะไรพวกนั้นสินะ

ใช่... ก็คิดว่ามันแปลกจริงๆ แหละ...

ไม่ๆ นะ

โอ้โห แกนี่

อ๊ะ ขอโทษครับ!

แกเนี่ย!

ก็หน้าคุ้นๆ เลยเผลอไป...

เมื่อก่อนคุซัทสึเคยได้รับความช่วยเหลือจากคุณน่ะ

เลยอยากจะขอบคุณนิดหน่อย...

เดี๋ย... ไม่ใช่เรื่องเรียนซะหน่อย!

!

ไม่สิ... ก็อย่างน้อยนะ...

ไม่สิ... ก็...

หืมมม...

เป็นเด็กที่ซื่อตรงนี่นา...

ความผิดพลาดที่น่าเจ็บใจ

จำได้เหรอ

ถ้าโอเคจะช่วยเรียนหนังสือให้ไหม?

เอ๊ะ!

มัตสึ

...ให้คุณเมะ

งั้นจะฝากหน่อยนะ

รับทราบแล้ว!

เอ่อ... แต่ว่าเราติดหนี้ระบบอยู่นะ...

ระบบอะไรน่ะ

งั้นขอยืมตำราเรียนได้ไหม?

...อ๊ะ

เข้าใจแล้ว!

ว่าแต่ จริงๆ แล้วทางเราติดหนี้คุณโทรามารุอยู่นะ

ให้เราคืนได้ไหม?

โทรามารุ...

ครับ/ค่ะ...

ค... เป็นอะไรเหรอ

อึ... เอ่อ...

นี่คือ...

เอ๊ะ?

ม.2 เหรอ?

เอ๊ะ อ่า...

!?

คุณเป็นม.3 ใช่ไหมล่ะ?

เออ... จริงดิเนี่ย!

...อึก!

เอ๊ะ!

นี่เนื้อหาของม.2 เลยนะ แย่แล้ว!

เป็นไปไม่ได้เลยเนี่ย ลูกแมวคนนี้!

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?

ไอ... เจ...

ขอโทษนะ...

เปล่า ผมไม่ถนัดตรงนี้เท่าไหร่เลยน่ะครับ

......เอ๊ะ?

ผมเนี่ย

อาาา ขอโทษครับ

บอกว่าจะช่วย แต่ว่านะ...

ผมเกลียดวิชาคณิตศาสตร์มากเลย

!?

เอ๊ะ!

ถึงขนาดเกือบจะตกซ้ำชั้นเลยล่ะ

ใช่

เปล่า

ตอนนี้ก็ยังเกือบจะตกอยู่เลย

ก็เลยว่า...

ถ้าจะทำตรงนี้ งั้นผมก็ทบทวนไปพร้อมกันเลยนะ

เอาล่ะ... ในเมื่อเป็นโอกาสดีแล้ว ลองทำดูไหม?

โอ้!

ด้วยกันนนนน!

การแยกตัวประกอบ...เหรอ?

อ่า... เหมือนประธานนักเรียนจะเคยพูดถึงอะไรแบบนี้...

เลเวลนี้เลยเหรอเนี่ย

อยู่ด้วยกันแล้ววว!!

เช้าวันรุ่งขึ้นก็...

ไม่ใช่เวลาที่จะมาสอนแบบสบายๆ หรอกนะ...

ตอนหน้าก็มาเจอกันอีกนะจ๊ะ ♪