ตอนที่ 88

สายลมแรกของฤดูใบไม้ผลิ

ลมใต้ที่อบอุ่นซึ่งประกาศการเริ่มต้นของฤดูใบไม้ผลิเมื่อสิ้นสุดฤดูหนาว—

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ...

มันพัดแรงเกินไปแล้วนะ...!

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ และไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ เลย

อ้อ

ฤดูใบไม้ผลิที่ทะเลญี่ปุ่นความกดอากาศต่ำขยายตัวขึ้น และความแตกต่างของความกดอากาศกับฝั่งแปซิฟิกก็...

เข้าใจแล้ว...แต่ก็อย่าเพิ่งขยับตัวล่ะ

นี่ อีกนิดเดียวก็จะถึงโรงเรียนแล้วนะ—

ขวา ซ้าย ขวา...

หืม?

เรคคิยอดขายทะลุ 1 ล้านเล่ม!! กำลังวางจำหน่าย เล่มที่ 1 ถึง 6♪

มิซุโนะเอะ อุเมะ... เลขานุการสภานักเรียน ชั้นมัธยมปลายปี 1 เด็กหนุ่มผู้รักวรรณกรรมที่กังวลเรื่องผ้าที่ตากไม่แห้งในตอนเช้า

...หืม?

ไก่...?

มุโอกุ โคมาโระ... ฝ่ายธุรการสภานักเรียน ชั้นมัธยมปลายปี 1 สาวน้อยคณิตศาสตร์ที่ค่าแรงพาร์ทไทม์เพิ่มขึ้นนิดหน่อย

อา ชมรมชีววิทยานั่น คือพวกที่เลี้ยงไว้น่ะ

เอ๊ะ ของในโรงเรียนเหรอ

หมายความว่าไงเหรอ? ปล่อยให้เล็มหญ้า...?

ไม่เป็นไรเหรอ...?

โอ้ มิซุโนะเอะ〜

ตรงตามที่ต้องการเลย〜

ภาพสเปเชียลพิเศษรวมเล่ม!! กำลังวางจำหน่าย เล่มที่ 6♪

ช่วยด้วยนะ~

ตอนที่ 88 ลมแรงเต็มกำลัง!!

ฮิราซึกะ โทชิมิคาซุ... อาจารย์ประจำชั้นของคุณอุเมะ และที่ปรึกษาสภานักเรียน อาจารย์สอนชีวะที่เริ่มเดินเล่นเมื่อเดือนที่แล้วเพราะกังวลว่าออกกำลังกายไม่พอ

อาจารย์ครับ! นี่มันอะไรกัน...!?

อ๊ะ~?

อันนี้เหรอ?

เมื่อเช้าลมแรงมากจนโรงเรือนสัตว์พังทลายเลยล่ะ~

ก็เห็นแล้วใช่ไหมล่ะ~ ก็จับมันไว้แล้วนี่

อ่า ก็เลยมีไก่หนีออกมา...

ตอนที่จับไก่

มันก็...ว้าย!

แล้วพวกชมรมชีวะก็...

ขอโทษครับ พอดีมีข้อมูลมากเกินไปจนประมวลผลไม่ไหว...

ไม่เป็นไรแล้ว รีบช่วยทำให้มันตื่นก่อนเถอะครับ~

หลัง...

จริงด้วยนะ!

ไปรวมไก่กันเถอะ

การปฏิบัติต่อแบบนี้

รอดแล้ววว~ งั้นฝากด้วยนะ

...ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ

ดี งั้นเริ่มเลยล่ะ...!!

เริ่มจากคนที่ดูเหมือนจะประมาทก่อนเลย

อ้อ!

แต่นี่มันเป็นหน้าที่ของชมรมชีวะไม่ใช่เหรอ...

นั่นไงล่ะ~

อะไรกัน!? ไก่หนีออกมาเหรอ?

อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมชีวะ

แผนการ...เอ่อ จะเป็นการต้อนจากสองด้านดีไหม?

ราจา ไปทางนั้นนะ

นั่นเป็นเรื่องน่ายินดีจัง

คุณข้ามผ่านมันมาได้แล้วสินะ มนุษย์

แปะ

พูดอะไรกันเนี่ย

สมแล้วที่เป็นหัวหน้าของคุณโอจิเมะ...

น่ารำคาญชะมัด~

แต่ถ้าปล่อยไว้น่ะ สุดท้ายมันก็จะมาเป็นความผิดของฉันอยู่ดีนี่นา~

มันไม่ตรงกับพฤติกรรมปกติของคุณเหรอครับ

อุ๊ย!

มุโอกุ—!!

มือฉมังมาแล้ว

ประมาทคือศัตรูตัวฉกาจ

ขอโทษนะ! คราวนี้ให้ฉันนำไปก่อน!

อุ้ม

ให้ตายสิ สัตว์ในโรงเรียนนี่มันเป็นอะไรกันเนี่ย...

เอ๊ะ?

ดีเลย ถ้าเข้าใกล้อีกนิด...!!

งั้นไปกันเลย โคมาโระ...!

อะไรเหรอ? จับแมลงตั้งแต่เช้าเลยเหรอ~?

ทัน! รุ่นพี่เทรอิ!

)

...โคมาโระ?

เปล่า จริงๆ แล้วคือ...

โอ้ ดูสิ

เอ๊ะ?

โคมาโระ~~!

คิดว่าคงเป็นแบบนั้นแหละ ดูสิ เส้นทางถูกเคลียร์แล้ว

ยอมจำนนต่อสัญชาตญาณเลยเหรอ!?

ความพยายามของเรา...

ความสามารถไก่

ไก่อาจารย์

เอาล่ะ! รวมตัวกันได้เยอะเลยนะ! ส่วนใหญ่ก็เพราะพวกคุณสองคน

ที่เหลืออยู่ก็แค่...

จะทำยังไงดีล่ะครับ ดูเหมือนว่ามันจะรู้ตัวแล้วนะ

มันไม่ง่ายเลยนะ...

ตัวสุดท้ายแล้ว!!

อยู่ตรงนั้น...!!

ฉัวะ

แต่ว่านะ---

ตันไปแล้วเหรอ!?

ทว่า...บรรยากาศมันดูแปลกๆ นะ

เออ...เขาคงจะเป็นไก่ที่สืบเชื้อสายมาจากไก่ชนล่ะมั้ง

เจ้าแห่งโรงเรือนไก่ของโรงเรียนเรา...!!

นามของเขาคือ--ชิงกูลาริตี้คุง!

เป็นแค่ภาพติดตาเอง

ไม่ไหวแล้ว~

เปล่า

ถึงได้คาดหวังให้ก้าวข้ามมนุษย์ได้ไงล่ะ!

ถึงจะยังเป็นไก่ก็เถอะนะ♪

!?

ทำได้แล้ว! คุณเทรอิซัง~

ว้าย!

แย่แล้ว!

หนีกันเถอะ!!

แง!

เหมือนตั้งใจเลย สายลมเร่าร้อน!!

ถ้าเป็นแบบนี้แล้วล่ะก็—

โย่!

โฮ้ย

จับได้แล้ว!

ประธาน!?

ขอโทษนะที่มาช้า พอได้ยินเรื่องแล้วนะ แต่ว่ามีเรื่องอื่นด้วยล่ะ~

••••••

...หืม? เป็นอะไรกันเหรอทุกคน?

โห สุดยอดมากเลยครับ!

นั่นมันท่าอะไรน่ะ!?

พาร์คัวร์เหรอ?

สมแล้วที่เป็นอดีตสมาชิกชมรมกรีฑา!

โอ้...!?

อย่างนั้นเหรอ?

ใช่แล้วครับ!

เฮ้ เจ๋งโคตรเลยเนอะ ฉันก็น่าจะมาฝึกความยืดหยุ่นบ้างนะ...

ใช่ๆ

มันไม่มีทางดีพอให้ใครเห็นได้หรอกน่า

ว่าแต่

อาฮะฮะ ขอบใจมากนะ!!

ในเมื่อได้ของครบแล้ว ก็กลับกันดีไหมครับ

อ่า!

ฟูเฮะๆ

ไม่คิดเลยว่าจะถูกชมจากที่คาดไม่ถึง

เชอะ♪

หืม...?

หืม!?

อะไรกันนะ กางเกงใน

ขาดเลยเว้ยยยย

เป็นอะไรไปเหรอครับ?

อ๊ะ เปล่า ไม่มีอะไร!

ปวดท้องเหรอครับ~?

ไม่เป็นอะไรเลยครับ!!

ก็เพราะว่า---

สวัสดีครับ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ

เป็นมนุษย์ที่เกิดจากไข่!

ไม่ใช่อะ!!

ไข่ฟองนั้นถูกจัดแสดงอยู่หน้าชมรมชีวะในฐานะไข่ของมนุษย์ที่หายากยิ่งในโลกนี้