ตอนที่ 92

สภานักเรียนก็มีที่ว่างนี่นา!

หลังเลิกเรียน

โย่ชิ!

มาตั้งใจเตรียมงานประชุมนักเรียนพรุ่งนี้กันเถอะ

นะ~

มุจิมาโระ

ดูท่าจะยาวเหยียดเลยแฮะ...

★เรื่องราวนี้เป็นเพียงเรื่องแต่งเท่านั้น ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงเลย

โอ๊ะ

ไปซื้อเครื่องดื่มชูกำลังดีไหม คุณริคุโอะจะซื้อด้วยไหม?

อ้อ

จะเอาแบบไหนดีนะ~

อ๊ะ

สวัสดีค่ะ

อา สวัสดีค่าา

เอ๊ะ? คนรู้จักเหรอ?

อ้าว น่าเสียดายนะ คุณอุเมะลืมไปแล้วเหรอคะ

เดี๋ยวก่อนนะ...คนนี้ใครเนี่ย...

สวัสดีครับ ชิโอกามิ ชิโอะครับ

ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะคะ

สภานักเรียนก็มีที่ว่างนี่นา!

ไดวากิ มิอิ บาชิ บทที่ 92 ที่ของเธอ

เมื่อก่อนนะ

คนที่จับต้องไม่ได้

ถึงขั้นให้เห็นกางเกงในเลยนะ

ซุ่ก! ขอโทษครับ ความประทับใจมันค่อนข้าง...

อืมมม...

ชิโอกามิ ชิโอะ... หัวหน้าชมรมคาสิโนใต้ดิน เช็กเรื่องที่ 81 นะ!

จ๊ะเอ๋~ ล้อเล่นน่าาา

ยังคงเป็นคนที่จับต้องไม่ได้เหมือนเดิมเลยนะ...

ถ้าใส่แว่นก็คงไม่รู้หรอกนะ

ทำไมมาดื่มด้วยกันล่ะ...?

ฟู่ววว...

ก็เพื่อระบายความเบื่อจากการอ่านหนังสือเตรียมสอบไง

อ่านหนังสือเตรียมสอบเหรอ?

จริงสิ เมื่อก่อนนี่ต้องขอโทษด้วยนะ

เป็นการสอบจำลองภายนอกนะ ช่วงนี้ต้องมีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

?

จับไม่ได้เลย~

ที่ทำให้เดือดร้อนในชมรมคาสิโนใต้ดิน

อัง โอ๊ะ นัม

คนที่มีความซื่อสัตย์

ก็มีปัญหากับคณะกรรมการดูแลความสงบเรียบร้อยด้วยน่ะ เลยพยายามมากเกินไปหน่อย...

ไม่เหมือนปกติของเขาเลยนะ

ก็เลย

เอ่อ... ว่าแต่... คุณเทรอิสมัยก่อนเป็นคนยังไงเหรอครับ?

โอ๊ะ

ขอโทษด้วยนะครับ

!

สนใจเหรอครับ?

ไม่มีเจตนาอื่นหรอกครับ

ไม่ ๆ ครับ! มันสนุกดีนะครับ ถึงจะยังมีอะไรบ้าง

ซื่อสัตย์...!!

เหรอครับ?

อืมมม ก็ใช่แล้วล่ะ ถ้างั้นเพื่อเป็นการขอโทษ ขอตอบให้สักอย่างนะ

ว้าว ดีจังครับ

ฮ่าฮ่า

อย่างซื่อตรงและจริงใจ ก็คือตรงไปตรงมาเลย จะตอบให้คุณเลย

โกปี้

ตอนแรกก็ลังเลว่าจะตอบยังไงดี ถ้าเขาขอทางกายไปซะอีก

ไม่ซื่อสัตย์...

เธอคนนั้นน่ะ...

...ก็จริงนะ

เป็นคนแบบ ซ็อคปัง อัม น่ะ

??

โลกของชิโอกามิ

อีกแล้วนะ ล้อเล่นอีกแล้ว~

ที่ว่าตัวเองถูกต้องและมีพลัง เลยไม่สงสัยในตัวเอง

คงคิดว่าตัวเองจะสามารถเข้าใจคนที่เป็นคนไม่ดีได้ด้วยสินะ

คุณชิโอกามิเนี่ย บางทีอาจจะ...

ชื่นชมคุณเทรอิถึงขนาดมาอยู่ชมรมคาสิโนใต้ดินเหรอครับ?

หืม?

คนที่ทำตัวไม่ดีน่ะ เขาพยายามช่วยจนน่าโมโหเลยนะ

ใช่เลย

ผมโดนชวนเข้าไปแล้วก็ถูกบังคับ

เอ๊ะ!?

ก็เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงแม้จะถูกพวกคาบิรุ อัม ไม่ชอบก็ตาม

ฮ่าฮ่า

เข้าใจแล้ว...

แล้วทำไมตอนนี้ถึงมาอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นล่ะครับ!??

ก็เขาเป็นคนเท่มากนะ

นายถามเก่งจังเลยนะเนี่ย

ช่างเถอะ

เอาล่ะ งั้นมาคุยกันสักหน่อยดีไหม

ตอนนั้นผมเป็นคนไม่มีอะไรเลย อยู่คนเดียว~

ทุกอย่างมันช่างไม่สำคัญอะไรเลย

ไม่มีเพื่อนแล้วก็ไม่สนใจอะไรเป็นพิเศษ

ไม่มีสิ่งที่ชอบ ไม่มีคนที่ชอบด้วย

ชิโอกามิ ชิโอะ นักเรียน ม.ปลายปี 1

ก็มีแค่การเรียนเป็นสิ่งที่ต้องทำเท่านั้น

ตั้งแต่ตอนที่เกิดอุบัติเหตุตอนประถม

บางทีอาจจะเริ่มกำหนดขอบเขตระหว่างตัวเองกับคนอื่นขึ้นมาก็ได้

เพราะไม่อยากให้ใครหัวเราะเยาะ หรือต้องเกรงใจใคร

ด้วยเหตุนั้น เลยไปอยู่ในชมรมตอนเลิกเรียน แล้ววันหนึ่ง--

ถูกชักชวนให้ไปเข้าชมรมแปลก ๆ

เซี่ยเยิ่ง

เขาคนนั้นคะยั้นคะยอชวนมาตลอดเลย

ตอนนี้คิดดูแล้ว อาจจะเป็นเพราะให้คุณเทรอิมีปัญหาบ้างสินะ

คงจะคิดว่าฉันมีผลการเรียนดีเลยมีประโยชน์อะไรสักอย่างมั้ง

การปฏิเสธไปเรื่อยมันก็เหนื่อยดี เลยก็เข้าร่วมไปเลยก็แล้วกัน

เอาน่า ช่างเถอะ

มันเป็นกลุ่มคนที่เหมือนขยะเลยล่ะ

แต่ถึงจะเป็นตัวขยะสำหรับคนอื่นสำหรับฉันแล้วจะยังไงก็ช่างมัน

มันก็ว่าง ๆ แล้วก็ไม่สนใจอะไร

ครับ นี่คือใบคำร้องขอให้ปลดพักชมรม

แล้วก็ใบสมัครการก่อตั้งชมรม และสมุดบันทึกของฝ่ายการศึกษาที่ 3 ด้วยครับ

เอาเป็นว่าทำธุระจิปาถะให้ไปก่อน เขาก็ดีใจมาก

ต่อมา หัวหน้าชมรมที่จบการศึกษาไปได้ถูกผลักดันให้เป็นชิโอกามิ ผู้เป็นคนที่มีความรับผิดชอบ

ช่างเถอะ ก็ทำไปแล้ว

ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นชมรมอย่างเป็นทางการ แต่ก็ถูกโรงเรียนเตือนเรื่องการยึดห้อง

ช่างเถอะ ก็ทำให้มันได้รับการยอมรับว่าเป็นชมรมไปแล้ว

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ มันก็กลายเป็นกลุ่มใหญ่ที่มีคนเข้ามาเกี่ยวข้องมากมาย

คนที่ไม่สะดวกถ้าไม่มีตัวเองก็เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ช่างมัน

ก็เลยทำต่อไป

แล้วแบบนั้นไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ

รอบตัวของผมมันก็เต็มไปด้วยสิ่งที่สำคัญอย่างไม่คาดคิดเลย

......

ก็...

แม้ว่าจะมีเรื่องแย่ ๆ เกิดขึ้นเยอะแยะ คนพวกนั้นก็ไม่ใช่คนดีนัก

แต่ก็มีที่ที่พวกเขาต้องการตัวผมอยู่

แค่นั้นก็...

ช่วยชีวิตไว้แล้วใช่ไหม

--...เข้าใจแล้วสิ...

รุ่นพี่ชิโอกามิก็สามารถกลายเป็นพวกไวรัสได้สินะ

โอ้?

พูดได้น่าสนุกนะเนี่ย

อ๊ะ เปล่า ไม่ใช่ในแง่ลบนะ!

อืมมม

ภาพวาดพิเศษ 16 หน้า! ตั้งค่าตัวละคร ชูโรคุ เล่มที่ 6 โคโรชิคุว♪

แน่ล่ะ นายต้องเข้าอกเข้าใจใจคนอื่นนะ

!

นายเองก็น่าจะหวงแหนที่ของตัวเองไว้นะ

ว่าแต่ว่า

ไว้เจอกันนะ

คนเก่งจังเลยนะ...

ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

เหอะ?

ฉบับหน้าก็มาอีกแล้วนะ♪