ตอนที่ 13.2

แต่ว่า...ค่อนข้างจะประหลาดใจนิดหน่อย

โอ้...เป็นพวกคลั่งไคล้การต่อสู้สินะ

ไม่คิดเลยว่าจะมีนิสัยชอบการต่อสู้ขนาดนี้

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใด ๆ ทั้งสิ้น

แต่ว่าความสามารถของเขาน่ะ...

พูดกันตรง ๆ เลยนะ ก็ยังห่างไกลจากระดับชั้นยอด

ถ้าเป็นผู้ช่ำชองด้วยกัน ก็จะเกิดการอ่านการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ ลำดับการต่อสู้ หรือแม้แต่ลมหายใจสลับกันไปมาอย่างต่อเนื่อง

เทียบกับอีโปนา ถึงแม้ความสามารถทางร่างกายจะเหนือระดับ แต่การเคลื่อนไหวกลับดูเป็นของมือสมัครเล่นชัดๆ

ไม่โดน...!

ท่าเตรียมตัวก็ตรงไปตรงมาและใหญ่มาก อ่านทางได้ง่ายจริงๆ

โดนสิวะ

โดนสิ

โดนเลย

ในใจของอีโปนาเริ่มมีความกระวนกระวายเกิดขึ้น

การโจมตีที่เดิมก็ซ้ำซากอยู่แล้ว ยิ่งกลายเป็นความซ้ำซากเข้าไปอีก

สิ่งที่คนที่ถูกบีบคั้นต้องทำ ก็คือการยึดติดกับท่าที่ตนเองถนัดที่สุด

สำหรับกรณีของอีโปนา...ก็คงจะเป็นการโจมตีสองครั้งครั้งใหญ่ที่ใช้จัดการผู้บัญชาการอัศวินนั่นเอง

แทนที่จะอ่านการเคลื่อนไหวของอีโปนาจากท่าเตรียมตัวเหมือนเช่นเคย

โดนเลยยยยยย!

ฉันก็เคลื่อนไหวไปก่อนแล้ว ก่อนที่การโจมตีของอีโปนาจะมาถึงซะอีก

ฉันเป็นคนทำให้แบบนี้เลยนะ

ล่อให้ขยับแบบนี้ต่างหาก

นี่แหละจุดอ่อนของเอโปนาตอนนี้—!!

ยืนยันการโจมตีโดนเป้าหมาย!

ผู้ชนะ! รูกุนิโทอาฮาเดะ!

...โดนชกแล้วกระเด็นออกไปนี่มันเรื่องตลกอะไรกันเนี่ย

นี่มันทำใจกันไม่ไหวจริง ๆ เลยว่ะ

คุณรูกสุดยอดไปเลยครับ!

ไม่น่าเชื่อเลย!

ชนะผู้กล้าที่เหมือนอสูรกายตัวนั้นได้ด้วย!

ก็พูดแบบนั้นอีกแล้วนะ

ยินดีด้วยนะ! แม้จะมองไม่เห็นเลยว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สมกับที่เป็นเพื่อนฉันจริงๆ!

ฉันก็ประทับใจเขาอยู่เหมือนกันนะ แต่มันให้ความรู้สึกว่าเขาเหนือกว่าไปอีกขั้นเลยล่ะ

ฟิน นายมั่นใจไหมว่าจะทำแบบเดียวกับเขาได้?

...ไม่ใช่แค่สวนกลับมุกตลกได้นะ แต่มันมั่นใจได้เลยว่าจะหลบได้ด้วย

มันน่าเสียดายจัง...ไม่ว่าจะผู้กล้า หรือแม้แต่คุณรูก ก็รู้สึกว่าฉันสู้ไม่ได้เลย

ฉันก็เห็นด้วยเหมือนกัน

นั่นแหละที่ทำให้ฉันต้องการเขา

ถ้าฉันทำให้รูกุกับฟินยอมฉันได้อะไรก็ได้เลย

อย่ามายัดฉันเข้าไปในเรื่องด้วยสิ ไม่รู้เรื่องพวกนั้นเลย

ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวก็ทำให้เขาคล้อยตามเอง

ฮ่าๆๆ

นายก็พูดแบบเดียวกันกับคุณรูกนี่นา

ชู่ววว

อึก...

อือ...

ดูเหมือนจะเหนื่อยกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

ถ้าเป็นสถานการณ์จริง ๆ นี่นี่มันน่ากลัวจริง ๆ เลยนะ

คุณรูก!

ทางนี้เนี่ย อ่อนแรงจนทั้งตัวช้ำไปหมดแล้ว

ถึงจะมีรอยร้าวที่แขนซ้ายด้วยซ้ำ...

แพ้ไปแล้ววว! แต่ว่ามันสนุกนะ!

ดีใจจังที่ได้เจอคุณรูกนะ!

ฉันต้องฆ่า "สิ่งนี้" งั้นเหรอ

อยากสู้กับคุณอีก!

ประหลาดใจจังเลย

หา?

ไม่คิดเลยนะว่าคุณจะชอบการต่อสู้ขนาดนี้

เอ๊ะ? คุณชิโฮระ!

ไม่ใช่สิ! เพราะผมคือผู้กล้าไงครับ!

แต่ว่านะ คู่ต่อสู้ของผมมันพังง่ายตลอดเลย

...ตามสัญญาที่ให้ไวกับมิเรย์ ผมต้องฝึกซ้อมแบบเต็มที่

จนกระทั่งตอนนี้ มันไม่ได้ช่วยให้ฝึกซ้อมได้เลย

และต้องแข็งแกร่งให้ถึงที่สุดด้วย!

มิเรย์...?

แบบนี้ต่อไป ถ้าไปสู้กับอสูรที่แข็งแกร่งกว่าผม อาจจะแพ้ก็ได้นะ

ผู้กล้ามันจะแบบนั้นไม่ได้นะ

รู้สึกไม่มั่นคงมาตลอดเลย

แต่มันว่านะ! คุณรูกน่ะ ไม่พัง!

ไม่พังไงครับ!

ต้องฝึกซ้อมให้มากขึ้น และต้องแข็งแกร่งให้กว่าเดิมอีก!

นี่นะ ขอร้องล่ะ! ขอให้มาซ้อมสู้กับฉันอีกครั้งได้ไหม!?

หา?

สำหรับฉัน มีแต่คุณรูกเท่านั้นแหละ!

ใจเย็นหน่อยสิ โปนา

ให้ตายสิ...คิดว่าคนเป็นอะไรกันนะ

แต่ก็พอจะเข้าใจแล้วล่ะ

ไม่ใช่แค่ชอบการต่อสู้...แต่มันน่าจะมาจากภารกิจในฐานะผู้กล้ามากกว่ามั้ง

แล้วก็คำสัญญาที่ให้ไว้กับคนที่ชื่อว่า "มิเรย์"... ฉันว่านั่นเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับเอโปนาเลยล่ะ

เข้าใจแล้วครับเอโปนา

แม้ว่าจะเสี่ยงถึงชีวิตก็ตาม แต่ข้อเสนอของเอโปนาจะยกระดับฉันให้เป็นตัวตนสำคัญที่ขาดไม่ได้สำหรับเขาเลยล่ะ

ถ้าฉันสามารถช่วยเป็นประโยชน์กับเอโปนาได้ ฉันจะไม่ลังเลที่จะให้ความช่วยเหลือเด็ดขาด

...คุณรูก! ...จริงเหรอ!?

แน่นอนอยู่แล้ว สำหรับฉันเองก็มีอะไรได้กลับมาเหมือนกันนะ

งั้นก็! งั้นก็เถอะ!

ต่อจากนี้ไป อาจารย์จะขอให้จัดให้คุณรูกเป็นคู่ซ้อมในการเรียนวิชากลางสนามฝึกให้แล้วนะ!

ไม่สิ...นั่นมันเป็นเกียรติมากเลยนะ

การที่ฉันคนเดียวได้ผูกขาดโอกาสอันล้ำค่าที่จะได้สู้กับผู้กล้าแบบนี้ มันรู้สึกว่าไม่แฟร์เลยนะ

นี่ๆ ทุกคนก็อยากสู้กับผู้กล้าใช่ไหมล่ะ?

นี่ๆ...

นี่นา?

...ฉันพอจะเข้าใจความรู้สึกของทุกคนได้นะ แต่ว่า

ต้องยอมรับเลยว่าฝีมือของคุณเอโปน่า มันยังไม่มีขีดจำกัดที่รู้ได้เลย

ผู้กล้าคนนี้ในการต่อสู้ที่ผ่านมา ไม่เคยเลยสักครั้งที่—

ใช่แล้ว...

ได้ใช้แขนขวาของเขาเลยนะ

มันไม่ใช่เรื่องตลกเลยจริง ๆ

แต่แน่ ๆ เลยว่า วันนี้ในการจำลองการต่อสู้ มันได้ผลตอบแทนมาอย่างแน่นอน

ในชีวิตในโรงเรียนนี้... ฉันจะทำให้ผู้กล้าต้องเปิดเผยทุกอย่างให้หมดเปลือกไปเลย