ว่าจะสู้กับโอ๊คก็มีอะไรนอกเหนือจากที่คาดไว้บ้างนะ
ได้เข้าเรียน ได้เรียนรู้ที่ห้องสมุด แล้วก็ได้เพื่อนๆ ด้วย
รูก ฉันน่ะ... ตั้งแต่เด็กก็เป็นพวกเก็บตัวมาตลอดเลย
แน่นอนว่าในฐานะคุณหนูตระกูลวิโคเน ฉันก็เข้าสังคมและมีส่วนร่วมกับงานเมืองด้วยนะ
※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น
แต่ว่าปกติแล้วก็จะหมกมุ่นกับการวิจัยเวทมนตร์อยู่คนเดียวตลอด
แล้วก็เริ่มเบื่อมันไปเรื่อยๆ น่ะสิ...
เป็นเพราะมีรูกอยู่ด้วย ฉันถึงได้ใช้ชีวิตแบบนี้ได้
เอ่อ ก็ฉันแก่กว่านี่นา
ไม่เคยได้ใช้เวลาร่วมกับเพื่อนวัยเดียวกันแบบนี้เลยสักครั้งเดียว
รูก ขอบคุณนะ
อา...
เด็กส่วนใหญ่ที่อยู่ใน "องค์กร" ต่างก็ได้รับหน้าที่นั้น
กับสถานการณ์ปัจจุบันก็ไม่แตกต่างกันเลย
ก็แค่นักเรียนเข้าใกล้เป้าหมายและปฏิบัติการลอบสังหารเท่านั้นเอง
สำหรับผมแล้ว โรงเรียนก็เป็นแค่ภารกิจอย่างหนึ่งเท่านั้นแหละ
พอจบก็ย้ายโรงเรียนเพื่อหายหน้าไปทันที
เมื่ออายุเพิ่มขึ้น ภารกิจนั้นก็จะถูกส่งต่อไปยังเด็กคนต่อไปเท่านั้น
แต่ว่า...การที่ได้มีเพื่อนเหมือนในโรงเรียนแห่งนี้น่ะ ได้มีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมชั้น
น่าจะอยู่เรียนจนจบด้วยซ้ำ... เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผุดความคิดแบบนั้นขึ้นมาได้
มัน... น่าจะเป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับฉันสินะ... ก็คิดว่าอย่างนั้น
...เอโปนา!
เอโปน่า!
อ๊ะ...รูก...
ทาร์ท
!?
ทาร์ทก็หลับอยู่...
เลยคิดว่าต้องขอโทษรูกด้วย
ด้วย...
ขอโทษนะ
ผม...ทำเรื่องแย่ๆ กับทาร์ท... แถมยังกับรูกอีก...ให้บาดเจ็บด้วย
ขอโทษ
ฉัน...
ฉันจะพูดอะไรดีกับทามะโบคาดี!?
ผม...อีกแล้วสินะ...!
ทุกครั้งที่ออกไปในสนามรบ
ทุกครั้งที่มีการต่อสู้
ก็จะหน้าแดงเป็นสีแดงก่ำ
แล้วก็อาละวาด
พอนึกขึ้นได้
ก็ทำทุกอย่างให้บาดเจ็บไปหมดแล้ว
เพราะฉะนั้น ผมถึงได้
...ผมอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ให้แม้จะใช้พลังของวีรบุรุษไปแล้ว ก็ยังมองเห็นสิ่งรอบตัวได้อย่างชัดเจน
ช่วงหลังมานี้ก็เอาแต่ฝึกซ้อมจำลองกับรูกน่ะ...ถึงแม้จะใช้พลังไปแล้ว แต่ก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเลย
แข็งแกร่ง... น่าชื่นชม...
ก็เลยทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเก่งขึ้นมานิดหน่อย
ใช่แล้ว ผมรู้เรื่องนั้นอยู่
ตั้งแต่ตอนนั้น ก็ได้ร่วมมือกันมาหลายครั้งแล้วนะ
เอโปน่าเริ่มมีความมั่นใจขึ้นทีละนิดนะ
รูก ปลอดภัยเหรอ!?
แค่นี้มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกน่า
สุดยอดเลย ฮิฮิ...
ผม...ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะสามารถ
ใช้พลังได้ขนาดนี้
จะต้องไม่ทำร้ายคนอื่นด้วยพลังของตัวเองเด็ดขาด...
แล้วก็ถ้าเป็นรูก ต่อให้ผมจะหน้าแดงไปเลย เธอก็จะช่วยหยุดไว้ให้...นึกแบบนั้นอยู่...
มันก็สมควรแล้วนี่นา
ขอโทษนะ
ก็ยังเป็น...แบบนี้...
ไม่ใช่วีรบุรุษสักหน่อย...!
ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ...!
ฉันรู้อยู่แล้วนี่นา
ทั้งความทุกข์ของเอโวนา และผลลัพธ์ที่มันจะนำมาด้วย
นั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันประกาศจะร่วมมือ!
ฉันควรจะสัญญาไว้แล้วว่าจะหยุดเธอ!
แล้วมันเป็นไงล่ะ? คิดอย่างผิวเผินว่ายังสามารถทำสำเร็จได้โดยเก็บพลังที่แท้จริงไว้
ความประมาทและความเร่งรีบของฉันมันก็ไปถึงทาร์ทด้วย
จนละเลยการวางแผนและการเตรียมการ แล้วออกไปยังสนามรบ!
นั่นแหละที่ทำให้ทาร์ทต้องประสบเคราะห์กรรมแบบนั้น!
ฉัน...
นี่มัน...ระฆังโจมตีเหรอ!?
ม...มอนสเตอร์น่ะครับบบบ...!
เป็นไปไม่ได้...!
กรี๊ด! ไม่นะอออออ!
หนีไปเถอะาาาา!
เฮ้ เดี๋ยวก่อน! เกิดอะไรขึ้น!?
!!
ได้ยินว่ากองทัพมอนสเตอร์บุกมาจากประตูทิศตะวันตกน่ะ!
คุณอาจารย์กับหน่วยองครักษ์กำลังจัดการอยู่น่ะ...
เป็นเพราะอะไรกันนะ? โรงเรียนแห่งนี้แตกต่างจากหมู่บ้านธรรมดาตรงที่แข็งแกร่งดุจป้อมปราการ แถมยังมีผู้มีพลังเวทกว่า 100 คนอาศัยอยู่ด้วย...
มอนสเตอร์น่าจะไม่ออกมาโจมตีสถานที่ที่มีความเสี่ยงแบบนี้หรอก...
...ไม่สิ มันก็มีความเป็นไปได้...
ถ้าอย่างนั้นก็เป็นกองทัพที่ถูกนำโดย "เผ่าอสูร" สินะ...!
แบบนี้ก็เข้าท่าแล้ว
ความรู้สึกที่แปลกไปจากการเคลื่อนไหวของพวกออร์คในศึกกวาดล้างครั้งก่อน
ศึกครั้งนั้นก็คือการลาดตระเวน... การเก็บข้อมูลนั่นเอง
"เผ่าอสูร" กับ "วีรบุรุษ" ต่างก็ทำศึกสู้กันมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว
...ถ้าเป็นเช่นนั้น การที่เผ่าอสูรจะคิดแผนกำจัดวีรบุรุษก็เป็นเรื่องปกติแล้วล่ะ
...และมันก็ถูกเปิดเผยในการต่อสู้ครั้งนั้น!
กล่าวคือ ข้อมูลที่พวกมันต้องการน่าจะเป็น... "จุดอ่อนของวีรบุรุษ"
การควบคุมพลังยังไม่ชำนาญ แถมยังลากพวกพ้องเข้ามาเกี่ยวข้อง และที่สำคัญที่สุดคือเผยให้เห็นว่าตัววีรบุรุษเองก็กลัวเรื่องนี้
พวกมันเปิดเผยจุดอ่อนออกมาในการต่อสู้ครั้งนั้นน่ะ ถึงได้ล่าถอยออกมาตรงนั้น...!
อายัน
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร...
และวันนี้ก็บุกโจมตีสถานที่ที่วีรบุรุษอยู่
สถานที่แห่งนี้ซึ่งมีผู้คนมากมายที่เป็นเหมือนพันธนาการของวีรบุรุษ
ไปทางประตูทิศใต้กันเถอะ
ไอ้บ้า อยู่บนดาดฟ้านะ
ทุกคนต่างก็ผ่าน
โรงเรียนแห่งนี้
...ปีศาจเอ๊ย... ไม่คิดเลยว่าจะคิดไกลขนาดนี้แล้วลงมือ
ฉันมองข้ามไปง่ายเกินไปจริงๆ
และ...ในไม่ช้านี้ก็จะกลายเป็น 'จอมมาร'
ชิ้นส่วนที่เทพธิดาพูดถึงก็เริ่มจะมาบรรจบกันแล้ว
ชิ้นส่วนที่ถูกใส่ไว้ในการกลับชาติมาเกิดของฉันน่ะ
เอโปน่า!?
ไปคนเดียวเหรอ...
อย่าสู้คนเดียวนะ เอโพนา
ฉันก็ต่อหน้าเธอ
ฉัน
เธอ
อยาก
ฉันเองก็...
จะแสดงให้เห็นถึงพลังที่แท้จริง!
สึกิโยรุ รุยอา
การกลับชาติมาเกิดที่ดีที่สุดในโลก
นักฆ่าอันดับหนึ่งของโลก กลับชาติมาเกิดเป็นขุนนางในต่างโลก
ฉบับล่าสุดในนิยาย!!
ปี 2021
วันที่ 1 มีนาคม
วางจำหน่าย!!
มาฉุดฉันไปหน่อยได้ไหม?
พิเศษสำหรับนิยายเล่ม 5
ให้ตายสิ...
สาวน้อยที่สนใจแค่เวทมนตร์และการบริหาร領地
กลับเริ่มตั้งใจฝึกเป็นเจ้าสาวแล้ว
มือสังหารอันดับหนึ่งของโลก
เกิดใหม่เป็นขุนนางในต่างโลก
มังงะที่วาดโดยคุณฮามะโอ ซึ่งยังไม่ได้เผยแพร่ในภาคหลัก "การพบกันของรูกกับเดีย" สามารถอ่านผ่านสมาร์ทโฟนได้แล้ว!
※โปรดสแกนคิวอาร์โค้ดที่ติดอยู่กับปกนิยายเล่ม 5 เพื่อรับสิทธิพิเศษ
※สิทธิพิเศษสำหรับเรื่องนี้มีแผนจะไม่ได้รวมอยู่ในอีบุ๊ก โปรดรับทราบล่วงหน้าด้วยนะครับ
※โครงการนี้อาจจะสิ้นสุดลงโดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/18)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
