อย่างเช่นโลหะที่ชื่อไทเทเนียม
มันเป็นโลหะที่แข็งได้เกือบเท่าเหล็ก แต่น้ำหนักเบา ทนความร้อนได้ดี ไม่ขึ้นสนิม ไม่ผุกร่อน เป็นโลหะที่ยอดเยี่ยม แต่หากต้องการที่แข็งกว่า มีความยืดหยุ่นกว่า และเบากว่า ก็ต้องเป็นโลหะผสมนี่แหละ
เราใช้เวทมนตร์สร้างไทเทเนียม แบเนเดียม อะลูมิเนียมขึ้นมา จากนั้นก็ทำให้มันกลายเป็นสองอย่างด้วยเวทมนตร์
โลหะผสมไทเทเนียม ไบแทเนียม
ถ้าจะนำไปใช้เป็นมีดในสภาพแวดล้อมที่สมบุกสมบัน มันก็เป็นโลหะที่ถูกเรียกว่าระดับไฮเอนด์เลยล่ะ
เดีย นี่คือผลงานเวทมนตร์ของเราจนถึงวันนี้เลยนะ!
สุดยอด! เบา แถมคมด้วย! นี่มันดาบเวทย์ชัดๆ เลยนะ!
ใช่แล้ว
เพราะอย่างนั้นเอง เราถึงไม่เห็นด้วยกับเรื่องการผลิตจำนวนมากและการจัดส่งให้ทหาร
...อย่างที่รูกพูด มันเข้าใจเลยว่าถ้ามันกระจายออกไปข้างนอก มันจะเป็นเชื้อไฟของปัญหาได้...
แต่ว่า...ไม่ไหวเหรอคะ? แค่ 3 คนเอง
ก็แค่...ให้แค่กับอัศวินที่ไว้ใจได้เท่านั้นเอง...ทุกคนก็เป็นคนเก็บความลับเก่ง...
...ไม่อยากให้พวกเขาตายเลย...
※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย
...ถ้าจะมอบให้โดยแสร้งทำเป็นว่าสร้างขึ้นด้วยเวทมนตร์ก็ไม่เป็นไร
แต่ต้องเข้าใจนะ เวทมนตร์ที่เราสร้างขึ้นมา ต้องห้ามให้รั่วไหลออกไปข้างนอกเด็ดขาด
...อื้อ
การใช้【ปืน】ก็ต้องระงับไว้จนกว่าชีวิตจะตกอยู่ในอันตรายนะ
ขอบคุณนะ...รูก
...นี่เป็นของขวัญ
ขอบคุณมากนะเดียจนับตั้งแต่วันนี้
ถ้าไม่ได้เดียสอน ก็คงไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้เก่งขนาดนี้แน่ๆ
ฉันต่างหากล่ะ...!
ฉันชอบเวทมนตร์มากขึ้นเยอะเลยล่ะ
ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ...!
ที่ได้เจอรูก
ที่สามารถสร้างเวทมนตร์ได้
สนุกกว่าเดิมมากๆ เลย!
ฉันจะสร้างเวทมนตร์เยอะๆ เยอะมากๆ เลยนะ ถึงแม้จะกลับไปแล้วก็ตาม!
ตอนที่เราได้เจอกันใหม่ รูกจงเขียนสูตรทั้งหมดนะ!
ฉันจะสอนเวทมนตร์ให้เยอะๆ เลยนะ
ตั้งแต่ฉันได้พบรูก ก็รู้สึกตื่นเต้นใจมาตลอดชีวิตเลยล่ะ
การที่มันจะจบแค่วันนี้เนี่ย ไม่เอาเด็ดขาดเลยนะ
เพราะว่ามันจะไม่จบแค่วันนี้
สัญญา
...อา
ในชีวิตแรกไม่เคยรู้สึกเลย
ความรู้สึกที่บีบคั้นหน้าอก อยากอยู่ด้วย ไม่อยากให้จากไป
ในชีวิตที่สองนี้ จะได้สัมผัสความรู้สึกพวกนี้ทีละอย่าง
รูก!
สนุกมากๆ เลย! ต้อง...
ต้องมาอีกแน่นอน!
รูก!
เดีย อ๊ะ!
เอาอันนี้ไป!
อย่าลืมฉันนะ!
หินฟาล...
บอกว่าจะให้คนต่างเขตไม่ได้นี่นา...!
พี่สาวนะ... ขอร้องล่ะ?
ฉัน... ฉันอยากจะ...
อยากจะจริงๆ...
อยากจะจริงๆๆ
เวลาที่รู้สึกอยากจะเจอรูกน่ะ
ต้องรีบมาหาฉันให้ได้เลยนะ!
สัญญาเลยนะ
ดินแดนวิโคเน่ แห่งประเทศสัวยเกล
!!
คุณหนูหลับไปแล้วหรือยังครับ?
ถึงแม้จะผ่านมา 7 วันแล้ว แต่ก็ยังคงซึมๆ อยู่...
...รูก...
©
...อา~ ในที่สุดก็หลุดออกมาซะแล้ว...
...ฮา~
?
เวทมนตร์ใหม่ทำได้ไหมจ๊ะเดีย
อืม... ได้แล้วค่ะ
ก็ใกล้จะถึงเวลานี่แล้วนี่นา
ชู่! ไม่ได้ตั้งใจจะอยู่เล่นนานหรอก
ดะ... ก็คือว่า จากโทวาฮาเดมาถึงตรงนี้
มีภูเขาตั้งสองลูกนะ...
แอบลอดออกไปจากชายแดน โดยที่ไม่มีใครรู้ตัว แล้วบุกเข้าไปในคฤหาสน์ได้
สัญญา
เป็นการฝึกที่ดีเลย
ไว้แล้วใช่ไหม
...รูกเนี่ย เป็นแบบนั้นจริงๆ ด้วยสินะ...
งั้นก็เป็นการลงโทษ!
ให้เป็นหมอนข้างจนกว่าฉันจะหลับ!
อา
อยากเจอจังเลย เดีย
เป็นความคิดที่ฉันในชีวิตแรกไม่เคยคิดจะทำเลยด้วยซ้ำ
แต่ชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้ล่ะ
การที่เราจะทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการด้วยเจตจำนงของตัวเอง
ไม่ได้แค่ทำตามคำสั่งของใครคนใดคนหนึ่งเท่านั้น
เอาล่ะ ต่อไปจะมาเจอเมื่อไหร่ดีนะ?
ーーตั้งแต่นั้นมา ก็ได้สร้างเวทมนตร์มากมายขึ้นมาเลย
และกำลังรวบรวมอาวุธที่แข็งแกร่งได้เรื่อยๆ
สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือ...
ผู้ช่วยมือสังหาร
เพราะตัวคนเดียวมันมีข้อจำกัดในสิ่งที่ทำได้
จึงต้องการทีม
เหล่าลูกน้องที่สามารถเคลื่อนไหวได้ตามใจนึก
เงื่อนไขสำคัญคือต้องเป็น "ผู้มีพลังเวท" แต่สายเลือดที่มีความสามารถขนาดนั้น ส่วนใหญ่มักจะเป็นขุนนางหรือสายสกุลรองของพวกเขา ทำให้การดึงตัวจากที่นั่นเป็นเรื่องยาก
หลังจากนั้นก็เหลือแค่การเดิมพันกับผู้มีพลังเวทที่เกิดมาโดยบังเอิญในครอบครัวทั่วไปเท่านั้น แต่...
ภายในเขตแดนก็ไม่มีผู้มีพลังเวทเลย
คงต้องไปหาจากเขตอื่นแล้วล่ะมั้ง...
เขตแดนอื่น...
!!
พรุ่งนี้... ไปเจอเดียดีไหมนะ...
เด็ก...!?
ฮึก?
เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงนะ...?
อึก...
ที่นี่ โท... โทวาฮาเด...เหรอคะ?
เอ่อ... คือว่า
มีนักเดินทางบอกว่า ดินแดนโทวาฮาเดน่ะ ร่ำรวย...
หนูที่เป็นผู้หญิงอย่างเธอ มาอยู่ที่ใจกลางป่านี้ได้อย่างไรจ๊ะ?
ว๊ะ...
จน... เดี๋ยวฤดูหนาวก็ต้องหาอะไรประทังชีวิต
เป็นตัวไร้ค่า...
ถึงจะกลับไปที่หมู่บ้าน ก็ยังโดนไล่ออกอีก
อ๊ะ เอ่อ ตรงที่ทำงานได้ที่โทวาฮาเด
ไม่มีหรือเปล่าคะ? ถึงจะเป็นการกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือดูแลม้าก็ยังดีค่ะ
...ทำไม่ได้หรอกนะ
อะไรก็ได้ค่ะ! จะทำให้หมดเลย!
!!
หินฟาลที่ได้รับจากเดียมันกำลังตอบสนองอยู่...!?
โอ๊ะ โอ๊ย...
เจ้าตัวนี้... เป็น "ผู้มีพลังเวท" งั้นเหรอ!?
ดูเหมือนเจ้าตัวจะยังไม่รู้ตัวเลยนะ...
กี่คนเหรอ? ชื่ออะไร?
จุ อายุ 10 ปี... ชื่อทาร์ตครับ
เหรอ งั้นก็อายุเท่าฉันสินะ
เอาล่ะ เธอบอกว่าอยากทำงานที่โทวาฮาเดสินะ
ผมเป็นลูกชายของเจ้าผู้ครองแคว้นโทวาฮาเดครับ
จะเป็นยังไงล่ะ? อยากเป็นสาวใช้ส่วนตัวของฉันไหม?
เอ๊ะ!?
ฉันชอบเด็กสาวคนนี้
หลังจากถูกทอดทิ้ง เธอประเมินว่าการกลับไปยังหมู่บ้านเดิมก็ไม่มีประโยชน์ จึงเริ่มค้นหาวิธีการที่จะมีโอกาสรอดชีวิตได้
การสามารถเลือกการกระทำที่ถูกต้องได้ในสภาวะที่สิ้นหวังได้ นั่นคือคุณสมบัติที่จำเป็นสำหรับมือสังหาร
ฉันต้องการพลังของเธอ
เป็นอะไรไปเหรอ?
เอ่อ คือว่า
มีคนบอกว่าฉันจำเป็น
เป็นครั้งแรกเลยค่ะ
เพราะปกติถูกบอกว่า
ว่าไม่จำเป็น
แล้วก็ถูกทิ้ง
ว่าเป็นตัวเกะกะ
ถึงเลยเป็นว่า จำเป็น...
อ๊ะ คือว่า... ชุดของท่านจะเลอะนะคะ...
เพราะว่ามันสกปรกน่ะค่ะ...
ฉัน
...ก็จริงนะ
งั้นก็ต้องให้ฉันขัดให้เรียบร้อยเองสินะ
ฉันคือ รูกุ โทวาฮาเด
ฉันต้องการเธอ
...น่าทึ่งจัง...
มันเป็นเรื่องจริงนี่นา...
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว ในฝันเทพธิดาเคยตรัสถึงการพบกันตามโชคชะตา...
...!? เทพธิดาเลยเหรอ!?
...ใช่แล้ว เด็กสาวที่เก็บได้โดยบังเอิญ เป็นผู้มีพลังเวทที่เธอตามหา เป็นเรื่องที่สะดวกสบายดีเหมือนกัน
ถ้าการพบกันครั้งนี้เป็นเพราะการชี้นำของเทพธิดาแล้ว ฉันก็รู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยนะ...
ช่างเถอะ โอกาสแบบนี้ฉันจะคว้าไว้ให้ได้เลย
ฉัน...จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ!!
เพื่อคุณรูกุค่ะ...เพื่อคุณรูกุตลอดไปเลย...!
อ่า ทำงานเพื่อฉันตลอดไปนะ...
ในฐานะผู้ช่วยที่เก่งกาจเพื่อทำภารกิจลอบสังหารน่ะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/17)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
