
ฮึ่ย
ーーเมืองนั้นตั้งอยู่บนภูเขาลูกหนึ่งใกล้กับพรมแดนของประเทศเพื่อนบ้าน
ฟู่
ไม่คิดว่าจะต้องเดินเยอะขนาดนี้เลย... โย่!
เพราะว่าจะขึ้นรถม้าตรงทางเข้าเมืองไม่ได้นี่นา
น่าจะไม่ได้เอาของเยอะขนาดนี้มาด้วยนะ
ก็เพราะว่านี่เป็นภารกิจแรกนี่นา เลยรู้สึกกังวลน่ะ
เพราะสามารถขุดหินคุณภาพดีได้ ทำให้คนงาน พ่อค้า และนักเดินทางต่าง ๆ เดินทางไปมากันเยอะขึ้น
ถ้าให้แบกมาเยอะเกินไปก็ไม่ดีเหมือนกันนะ...
※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใด ๆ
ว้าย!
นี่มันอะไรกันเนี่ย
เดินยากจังเลยนะเนี่ย
ปัจจุบันนี้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าที่คึกคักของผู้คนมากมาย
...ถึงแล้ว! ตรงนี้แหละーー...

เมืองจังกราในต่างจังหวัด
ทิวทัศน์เมืองที่สวยงามด้วยหินนั้นเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของเมือง

ไม่นะเนี่ย...
ทิวทัศน์ของเมืองแบบนี้
ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยครับ...
...ไม่มีคนเลยสักคน
ไม่สิ ไม่ใช่แค่คน แม้แต่สัตว์ก็ไม่มี...
ตามข้อมูลจากเมืองหลวง
ชาวบ้านทุกคน
ถูก "พืชสีเขียวกลืนกิน" ไปหมดแล้ว
นั่นหมายความว่าพืชทั้งหมดนี้คือ "พืชกินคน" สินะ
มีเด็กคนหนึ่งสังเกตเห็นเถาวัลย์ที่พันรอบบ้านโดยบังเอิญ
แล้วเถาวัลย์นั้นก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองในพริบตา
กลืนกิน
ทุกสิ่งทุกอย่าง
ผู้รอดชีวิตได้มีเพียงไม่กี่คน นับตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีใครออกจากเมืองนี้ได้เลย
กองทัพทนไม่ไหวจึงส่งหน่วยกู้ภัยเข้าไป แต่ก็ไม่มีใครกลับออกมาได้เลยสักคน
สูญสิ้นทั้งหมด...

กองทัพพยายามจะเผาพืชพันธุ์ทิ้ง แต่ไฟธรรมดาๆ มันไม่เอาอยู่ อีกอย่างคือมันก็เผาไหม้แล้วก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
นั่นหมายความว่าปรากฏการณ์นี้มีแนวโน้มสูงมากว่าจะเป็นฝีมือของสิ่งมีชีวิตประหลาด【ปีศาจ】
ดังนั้นจึงมีคำขอมาถึงอัศวินศักดิ์สิทธิ์นั่นเอง
อะไรกันนั่น สุดท้ายก็แค่โยนเรื่องวุ่นวายมาให้รูดะเท่านั้นแหละ
ข้าราชการของเมืองหลวงก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยนี่นา!
ในเมื่อฮีโร่ไม่ถูกส่งมา ความสำเร็จของมันก็ต้องเป็นสิ่งที่ต้องการ
มูคี!
พวกมันคงคิดว่าฉันเป็นหมากตัวเบี้ยสินะ...
ถ้าทำปฏิบัติการนี้สำเร็จ ก็ต้องหาทางตอบแทนพวกมันให้ได้
แม้ว่าตัวฉันจะล้มเหลว ก็จะได้ข้ออ้างไปโวยกับฝ่าย"กลาง"ได้เหมือนกัน
ความสำเร็จหรือไม่สำเร็จของครั้งนี้ มีผลต่อทิศทางในอนาคตแน่นอน

ใช่แล้ว
แต่ว่า...จะทำยังไงกันล่ะครับ? ถ้าโดนพืชสีเขียวกลืนกินแบบนั้น การเข้าไปในเมืองแบบไม่ระวังตัวก็อันตรายนะครับ...ต้องหาวิธีรับมืออะไรสักอย่าง...
ถึงแม้จะคาดเดาจากข้อมูลที่กองทัพให้มา แต่ก็ยังข้อมูลไม่เพียงพอ
ดังนั้น เรามาทดลองดูกันหน่อยดีกว่า
อ๊ะ นี่มันเนื้อสะโพกไก่พื้นเมืองที่ซื้อมาจากระหว่างทางนี่ครับ
ไม่ใช่ของมื้อเที่ยงวันนี้เหรอ!?
เอาล่ะ งั้นเป็นอันต่อไป
อัลวานโฮก

อ๊ะ!?
อา...
เห็นไหม เดีย?
อืม เวลาที่กินเนื้อเข้าไป พลังเวทมันพองขึ้นเลย
น่าจะเป็นการค่อยๆ แปลงสารอาหารที่ดูดซึมได้ให้เป็นพลังเวท แล้วกักเก็บไว้ในร่างกายนะ
...ไม่นะเนี่ย...
แบบนี้แล้วคนส่วนที่เหลือในเมืองก็...
สรุปคือควรจะคิดว่าพืชพวกนี้ถูกปล่อยออกมาในเมืองเพื่อรวบรวมและสะสมพลังเวทตามความตั้งใจของใครบางคน
โอเค ต่อไปก็การทดลองครั้งหน้า

ราดน้ำมันสูตรพิเศษที่ปรับให้เน้นการเผาไหม้นี่แหละ
จุดไฟให้พืช
รูก...นี่สงสัยจะกำลังวัดความสามารถในการฟื้นตัวของพวกมันอยู่เหรอ?
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พืชรอบข้างก็โดนไปด้วย กลายเป็นกองไฟใหญ่ไปซะแล้ว

อืม...ความสามารถในการฟื้นฟูไม่ถึงกับอันตรายเลยนะ
ไม่ใช่การฟื้นฟูที่ไร้เหตุผลของ【ปีศาจ】ตามที่รูกกล่าวไว้ แต่เป็นการฟื้นฟูทั่วไปที่ใช้พลังเวท
คงไม่ใช่อมตะอะไรหรอก แค่สัตว์เวทของพืชธรรมดานั่นแหละมั้ง
หึ...ถ้าตัวพืชเองเป็นปีศาจเรื่องมันก็ง่ายแล้ว แต่น่าเสียดายที่ต้องมาค้นหาในเมืองตรงๆ เพื่อหาปีศาจ
เอ๊ะ!? แต่ว่า...
อันตรายนะ รูก!
...!?
พืชมันไม่ตอบสนอง...เหรอ?
ก็เลยทดลองไปเมื่อกี้ไง
มาร์เค
รอบๆ คุณรูกมีอะไรบางอย่าง...

เนื้อชิ้นแรกที่โยนลงไปไม่ได้ทำให้พืชแสดงปฏิกิริยา แต่กลับเข้าโจมตีสุกรที่ยังมีชีวิต
ถ้าอย่างนั้น ถ้าพืชไม่มีการมองเห็น ปัจจัยที่จะช่วยในการตรวจจับก็คือ การสั่นสะเทือน ความร้อน เสียง และการหายใจ
แม้ว่าเนื้อจะตกลงไปใกล้ๆ แต่ก็ไม่ตอบสนองเมื่อตัดปัจจัยเรื่องแรงสั่นสะเทือนและเสียงออก และเนื่องจากเนื้อถูกทำให้ร้อนด้วยอุณหภูมิร่างกายมนุษย์ จึงตัดปัจจัยเรื่องความร้อนออกไปด้วย
ถ้าอย่างนั้น ก็สามารถตัดสินได้ว่ามันตอบสนองต่อการขับคาร์บอนไดออกไซด์จากการหายใจของสิ่งมีชีวิต
อืม
การที่พืชยื่นออกไปทางเปลวไฟที่ลุกไหม้ก็เป็นการยืนยันเช่นกันนะ
ดังนั้น ถ้าเราใช้เวทมนตร์ลมห่อหุ้มร่างกายและปล่อยลมหายใจให้ฟุ้งกระจายขึ้นไปบนท้องฟ้า พืชก็จะตรวจจับไม่ได้
พวกแกก็มาอยู่ใกล้ๆ ฉัน อย่าถอยห่างออกไปจากข้างๆ ล่ะ
เราจะหาพวกปีศาจให้เจอ!

ตามปกติแล้ว พวกพืชที่แผ่ปกคลุมอยู่ทั่วเมือง
ควรจะทำหน้าที่เป็นเซ็นเซอร์
สำหรับตรวจจับผู้บุกรุก
ตอนนี้เซ็นเซอร์เหล่านั้นหยุดทำงานแล้ว ปีศาจก็ไม่สามารถรับรู้ถึงการบุกรุกของเราได้
ถ้าฉวยโอกาสนี้ได้ เราก็จะสามารถเหนือกว่าปีศาจได้
...เมืองนี่มันสภาพแย่มาก
แบบนี้แล้วคนที่รอดชีวิตอยู่คง...
จะตรวจสอบแผนการกันหน่อยนะ
คราวนี้ความร่วมมือของ 3 คนนี่แหละ จะเป็นตัวตัดสินความสำเร็จหรือไม่
อันดับแรก ต้องจับพวกปีศาจให้ได้ก่อน
ทาร์โตะเข้าแนวหน้าเผชิญหน้ากับพวกปีศาจ ในขณะที่เดียก็เริ่มร่ายคาถาอยู่ด้านหลัง
ในช่วงที่ทาร์โตะถ่วงเวลา เดียก็ใช้【สังหารปีศาจ】หยุดการเคลื่อนไหวของพวกมัน
และในตอนนั้นเอง ฉันก็จะ【เล็งยิง】ไปที่แกนกลางของพวกปีศาจเพื่อปิดฉาก...
ตอนที่เล็งไปที่แกนกลาง จะให้ศัตรูรู้ตัวไม่ได้หรอก...ฉันจะรอโอกาสในจุดยิงที่เหมาะสม
แต่ว่า ในช่วงเวลานั้น ทาร์โตะต้องรับมือกับพวกปีศาจอยู่คนเดียว
เป็นบทบาทที่รับภาระหนักทีเดียว...ดูแลให้ดีนะ
...ครับ! ฝากไว้กับผมเลยครับ
ที่จริงแล้วน่ะ
【ผู้สังหารปีศาจ】
นี่แหละ
อืม วิธีปัจจุบันมันคือการขยายอาณาเขตรอบๆ ผู้ใช้เวทใช่ไหม
ถ้าทำได้ดี ก็น่าจะยิงออกไปได้นะ
ยิงออกไปเหรอ?
ก็จะขยายมันออกไปแบบ...เหมือนกระสุน แล้วก็ไปขยายที่จุดตกกระทบที่อยู่ไกลออกไปไง
ถึงแม้ว่าพลังเวทจะหมดไว ทำให้เวลาขยายจากประมาณ 30 วินาทีเหลือแค่ 2 วินาทีก็จริง แต่มันก็มีข้อดีเหมือนกันนะ
...จะเปลี่ยนรูปแบบคาถาให้ทำแบบนั้นได้ยังไงกันนะ
เจ๋งไปเลย! ดูเหมือนว่ามันจะมีประโยชน์ได้หลายอย่างเลยนะ ขอให้สำเร็จลุล่วงด้วยเถอะ
พูดแบบสบายๆ จังเลยนะ!
งั้นพอภารกิจนี้เสร็จแล้ว ก็จะมี "รางวัล" นะ?
...รับทราบ ไว้คิดดูว่าจะเอาอะไรดี
ทาร์ทลก็คิด "รางวัล" ของภารกิจไว้ด้วยล่ะ
"รางวัล"...
...กลับมาที่ทางเข้าเมืองซะแล้ว
สุดท้ายแล้ว ก็ยังไม่เจอพวกปีศาจสินะครับ...
ไม่เป็นไร งั้นก็ลองใช้วิธีหยาบๆ ค้นหาดูแล้วกัน
นั่น...ตอนเดินอยู่ คุณรูก็แอบโปรยมันไว้ตามที่ต่างๆ ใช่ไหมครับ?
เป็นหินฟาล...!?
ถูกต้องเลยครับ นี่คือหินฟาลพิเศษ
มันสามารถดูดซับมานาในอากาศ และปรับเวลาวิกฤตได้ ก็เปรียบเสมือนระเบิดเวลา
หินฟาลแค่เม็ดเดียวก็มีพลังทำลายล้างมหาศาลแล้วนะ...
22 ชิ้นพร้อมกันเลยเหรอครับ ถ้าทำแบบนั้นล่ะก็...
มันถูกคำนวณไว้ว่าจะระเบิดพร้อมกันทั้งหมด 22 ชิ้น
เผาให้มอดไหม้ไปเลย
ทั้งเมืองนี้กับพืชพวกนั้นทั้งหมด!
...นี่มันการก่อกวนของฉันเอง
ถ้าพืชหายไป พวกปีศาจก็คงโกรธและปรากฏตัวออกมาล่ะมั้ง...
การที่พืชกินคนแล้วสะสมพลังเวทไว้ ต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างแน่ๆ
ภารกิจร่วมมือกับวีรบุรุษเหรอ!?
กำจัด "เพื่อน" ที่เป็นภัยต่อมวลมนุษย์ซะ!
ขุนนางชั้นสูงอันดับหนึ่งของโลก
มือสังหารขุนนางต่างโลก
มือสังหารที่เก่งที่สุดในโลก
มาเกิดใหม่เป็นขุนนางต่างโลก
นวนิยาย
ดวงจันทร์หลั่งน้ำตา ภาพประกอบ/เรย์อา
นวนิยายล่าสุด
สนิคเกอร์บุ๊ค
ปี 2022
เหยาเค่อตัดสินใจ!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/15)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ

เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด

บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40

เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ

บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา

"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~

คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์

ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง

ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม

จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด

อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2

บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
