ตอนที่ 4.2

... ท่านพ่อมาแล้วหรือ

ไอสังหาร!

นี่ก็เป็นภาพลวงตา

เป้าหมายคือ—

พวกคุณ

...ถึงจะไม่รู้ว่าโยนมีด 2 เล่มจากคนละทิศทางมาได้ยังไงก็เถอะ

นี่ก็ยังเป็นแค่ภาพลวงตาอีกด้วย!

ผมชนะแล้วครับ

...ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ

ถอนชิ้นส่วนสำคัญออกเอง แล้วใช้เนื้อหยุดดาบของท่านพ่อ

การจะชนะได้ต้องยอมรับความเสี่ยงขนาดนี้เลยเหรอ...

เฮ้อ... แพ้ให้กับเด็กอายุ 12 ขวบไปซะแล้วสินะ

แถมยังโดนปรานีด้วยอีกด้วยนะ

นี่ก็นึกว่าตัวเองเป็นเจ้าแห่งทาวาฮาเดที่แกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์แล้วซะอีก

การปรานีน่ะเหรอ...

...หรือว่าเพราะเจ้าจำกัดการใช้พลังเวทมนตร์ให้ถึงขีดสุด และไม่ได้ใช้เวทมนตร์อะไรเลยงั้นเหรอ?

...นั่นน่ะเหรอ...ถ้าอย่างนั้นการต่อสู้ครั้งนี้ก็จะไร้ความหมายเลยสิ

ท่านพ่อเคยตรัสไว้ว่า นี่คือการทดสอบ แต่ก็คือการฝึกฝน

ถ้าเอาแต่ใช้กำลังเข้าบดขยี้ไปเท่านั้น ก็จะไม่ได้เรียนรู้ทักษะสำหรับการใช้จริงเลย

เจ้ามองทะลุเจตนาที่แท้จริงของข้าได้เสียแล้ว

ข้าไม่ได้มองที่ผลแพ้ชนะเลยสักนิด

สิ่งที่ควรจะมองคือ ว่าเจ้าจะสามารถมองข้ามสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไปได้หรือไม่ และยังคงมุ่งมั่นไปยังเป้าหมายต่อไปได้หรือไม่ สำหรับมือสังหารแล้ว สิ่งที่สำคัญคือการมีคุณสมบัตินั้นหรือไม่

นี่คงไม่มีอะไรให้สอนรู๊กแล้วสินะ

ไม่ครับ ยังมีอีกเยอะเลย

ก็สอนไปแล้ว ปฏิบัติก็ทำได้แล้ว ต่อไปก็ต้องเดินด้วยขาของตัวเองแล้วล่ะ

ลองค้นหาสิ่งที่จำเป็นต่อการแข็งแกร่งของเจ้าต่อไปเถิด

อา...ดีใจจังที่เป็นลูกของคนผู้นี้ เพราะตัวข้าเองก็ยังมีสิ่งที่ต้องเรียนรู้อีกมาก

จะแข็งแกร่งขึ้นได้

ท่านลูกจัง!

อย่างที่ท่านลูกบอกเลยครับ พอทำปุ๋ยแล้วหว่านปีนี้ก็เก็บเกี่ยวได้เยอะมากเลยครับ

ดีเลย งั้นถ้ามีเหยื่อเหลือก็เอามาแลกกันอีกนะ

นี่เป็นของขวัญครับ อยากให้ท่านลูกช่วยทานดูหน่อย

ท่านลูก! วัวครับ! วัวของผมมันเสียขาหลังไปแล้วครับ

เอาล่ะ ให้ดูหน่อย พาไปสิ

มาทางนี้สิครับ

ช่วงหลังมานี้ ผมพยายามจัดเวลาพูดคุยกับชาวบ้านในฐานะทายาทคนต่อไป

ในโลกนี้ อำนาจของชนชั้นขุนนางถือว่าแข็งแกร่งนะ

พวกขุนนางใช้พลังเวทมนตร์และสกิลเพื่อปกป้องเขตปกครอง และชาวบ้านก็จะอยู่ในความคุ้มครองนั้นและจ่ายภาษีให้

แต่ แค่ตัวคนเดียวน่ะ มันไม่สามารถผูกมัดจิตใจของผู้คนไว้ได้

การสร้างความเมตตาและรักษาหน้าไว้ก็เป็นสิ่งจำเป็นในการบริหารเขตปกครองเหมือนกัน

คุณรูกะ เป็นที่นิยมของชาวบ้านมากเลยนะครับ!

ทุกสิ่งทุกอย่างก็คือผลของการสะสมในแต่ละวันนั่นเอง

ผมสอบผ่านแล้ว และได้รับการคัดเลือกอย่างเป็นทางการให้เป็นหนึ่งในตัวเต็งทายาทของตระกูลทาวาฮาเด

ก็คงมีความหมายของการไปพบปะผู้คนด้วย เพราะญาติจากสายสกุลต่างก็มาเยี่ยมเยียนกัน

จำเป็นต้องให้พวกเขายอมรับด้วยสิครับ

ผมไม่ยอมรับหรอกนะ!!

แม้ว่าสาขาจะไม่ใช่สายเลือดที่เข้มข้นเท่าสายหลัก แต่ทุกคนก็เป็นขุนนางและมีพลังเวทมนตร์ทั้งนั้นแหละ

หลังจากลูฟ ผมก็น่าจะเป็นหัวหน้าตระกูลแล้วนี่นา! อะไรกัน!? ไอ้เด็กที่ดูอ่อนแอแบบนี้!

มันเป็นเรื่องธรรมดาที่คนที่แข็งแกร่งอย่างผมจะถูกเลือกไม่ใช่หรือ!

ถ้าเกิดมีสงคราม หรือถูกเรียกตัวจากประเทศ พวกเขาจะเป็นกำลังสำคัญของทาวาฮาเดที่จะนำไปรบได้

ในส่วนของภาพลักษณ์ภายนอกที่ทำด้านการแพทย์ พวกเขาก็ช่วยรับผิดชอบอยู่ส่วนหนึ่งด้วย ดังนั้นจึงอยากจะทำความสนิทสนมให้มากที่สุดเลยนะ...

โรรนะนี่ไม่พอใจคุณรูกะสินะ

ถ้างั้นลองมาฟังภาพของมือสังหารที่เจ้าคิดว่าคู่ควรกับการเป็นเจ้าถิ่นให้ฟังหน่อยสิ

แน่นอนที่สุดก็คือการเป็นคนที่แกร่งที่สุดไงล่ะ!

ไม่ว่าจะเป็นเป้าหมายแบบไหน ก็จะจัดการฆ่าให้ขาดตรงๆ เลยให้ดู!

อ๊า ปวดหัวจัง

พวกเราก็คือกลุ่มที่จัดการกับพวกคนชั่วที่ไม่สามารถจัดการได้อย่างเปิดเผยเพื่อประโยชน์ของประเทศ

ถ้าการลอบสังหารถูกเปิดโปงขึ้นมา สถานการณ์ของเราก็ตกอยู่ในอันตรายที่จะถูกประเทศตัดทิ้งได้ง่ายๆ เลยนะ

ไม่เข้าใจแม้กระทั่งพื้นฐานแบบนั้นเลยเหรอเนี่ย...

...ถึงจะมีสิ่งที่อยากจะพูดอีกมากมายเลยนะ...

สมมติว่าคุณรูกะแข็งแกร่งกว่าเจ้า งั้นก็หมายความว่าจะยอมรับเขาให้เป็นเจ้าถิ่นคนต่อไปสินะ?

โอ้! แน่นอนอยู่แล้วสิ! ถ้าข้าชนะ จะยอมมอบตำแหน่งเจ้าถิ่นให้เลย!

ก็ได้

งั้นก็เริ่มได้เลย

นี่...

เหอะ?

...อ๊ะ

อ๊าก!?

อ๊า!

เอ๊ะ

โอ้...สมกับเป็นคุณรูกะจริงๆ

จากการสนทนาของฉัน เจ้าคาดการณ์ได้ถึงขั้นล่องหนและซุ่มอยู่ในมุมอับของโรรนะเลยเหรอ

เมื่อกี้ ถ้าคุณรูกะตั้งใจจะฆ่า ก็สามารถฆ่าได้เลย

มันไม่ได้ถึงขั้นเป็นการต่อสู้เลยด้วยซ้ำ คู่ต่อสู้ก็เสียชีวิตไปก่อนที่จะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

กระแอม น่า...สกปรกชะมัด...

นั่นแหละคือ "การลอบสังหาร"

พวกเรามันไม่เหมือน "อัศวิน" หรอกนะ อย่าเข้าใจผิดสิ

แป๊ะ

ข้าไม่ได้บอกว่าข้าจนปัญญาซะหน่อย!!

ลองทำแบบนั้นแล้วก็เข้าใจไหม?

สู้กันแบบธรรมดาก็แล้ว คุณรูกะยังเก่งกว่าอีก

มือสังหารน่ะ ถ้าถึงขั้นต้องเข้าการต่อสู้แล้วก็ถือว่าเกรดสามแล้วนะ ถือว่าไม่เรียกว่ามือสังหารได้อีกต่อไป

แต่ความแข็งแกร่งมันก็จำเป็นนี่นา

ที่เราฝึกฝนทักษะการต่อสู้กันอยู่ทุกวัน ก็เพื่อการเตรียมพร้อมในยามฉุกเฉินนั่นเอง

ต้องเข้าใจว่าเพราะมีการเตรียมพร้อมถึงสามารถลงมืออย่างกล้าหาญได้นะ

ว่าแต่พวกคุณทุกคนคิดยังไงกันล่ะ? ลูกชายของพวกเรานี่ก็ไม่เลวนี่หรือ?

ทั้งการแพทย์ ทั้งวิชาสังหาร ข้าขอรับประกันได้เลยว่าเขาเป็นอัจฉริยะที่อยู่เหนือกว่าข้า!

...น่าจะเป็นไปได้ว่าท่านพ่อกำลังใช้โรรนะเพื่อทำให้ลูกชายได้รับการยอมรับจากญาติสินะ

พ่อคนนี้มันกินไม่ได้จริงๆ เลยนะเนี่ย

กระดูกมันหักแล้วนะ ดื่มเหล้าให้พอดีหน่อยสิ

!

...มาพูดจาเหน็บแนมสินะ

เหอะ น่าสมเพชชะมั้ง แพ้ให้ไอ้เด็กที่อ่อนกว่าถึง 4 ปีเนี่ยนะ

ถ้าพูดถึงเรื่องนั้น พ่อข้าก็โดนไอ้เด็กที่อ่อนกว่า 30 ปีนี่ปั่นหัวอยู่เรื่อยเลย

ข่าวลือที่ว่าโค่นล้มคนที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลทาวาฮาเดนี่เป็นเรื่องจริงสินะ...

สำหรับข้าน่ะ ตั้งแต่แรกแล้วก็ไม่มีโอกาสที่จะชนะอยู่ดี

...นั่นสิ โรรนะสู้ข้าไม่ได้จริงๆ

แต่ก็ไม่จำเป็นต้องชนะด้วยซ้ำ

ถ้าข้าได้เป็นหัวหน้าตระกูล ทาวาฮาเดก็จะเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้นไปอีก

เจ้ามีพรสวรรค์ในการเป็น 'อัศวินแห่งทาวาฮาเด' ที่จะคอยสนับสนุนสิ่งนั้นได้

ในบรรดาอัศวินรุ่นเยาว์แห่งราชธานี ก็มีแค่ประมาณ 4 คนเท่านั้นที่เก่งกว่าเจ้าได้นะ

ห๊ะ? อะไรกัน!? นี่กำลังชมข้าเหรอ...

...แต่เอาเถอะก็แล้วกัน

ถูกเอาใจให้ยุ่งยากไปหน่อยก็ดีกว่า ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

นี่คือของฝากของวันนี้

โรรนะนี่ดาบจะเหมาะกับเขามากกว่ามีดเสียอีก

สักวันหนึ่งเมื่อเจ้ามาเป็นลูกน้องของข้าแล้ว อยากให้เจ้าใช้ดาบของทาวาฮาเดให้เต็มที่เลยนะ

นี่ข้าเก็บไว้เองแล้ว

...หึ บ้าเอ๊ย ไอ้โง่

ได้เลย ถ้าคุณบอกมาแบบนั้น

สำหรับข้าแล้ว วิชาสังหารนี่มันเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไม่ถูกใจเลยล่ะ

สักวันหนึ่งข้าจะเป็น "อัศวิน" ที่เจ้าต้องการนั่นแหละ

ทางนั้นก็ทำตัวให้ดีๆ ล่ะ

อ่า สู้ๆ ทั้งเราเลยนะ

เข้าใจแล้ว เป็นพวกที่เข้าถึงยากแบบนั้นสินะ... จะจำไว้นะ

อย่างไรก็ตาม เราได้อัศวิน (ผู้สมัคร) ที่เก่งกาจมาครองแล้ว

เมื่อข้าได้เป็นหัวหน้าตระกูลอย่างเป็นทางการแล้ว จะนำไปใช้ประโยชน์ให้เต็มที่เลย

งานวันนี้คุณพ่อทำได้ยอดเยี่ยมมากเลยครับ

...คุณรูกะดูเหมือนจะเข้าใจดีว่าทำไมข้าถึงพาเจ้าไปไหนมาไหน ไม่ว่าจะในฐานะหน้าตา หรือในฐานะเบื้องหลัง

ครับ

ถ้าเป็นขุนนางแล้ว ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ใครจะเป็นเป้าหมาย

เพื่อกรณีเช่นนั้น การรู้ทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างของคฤหาสน์ขุนนาง การจัดวางกำลังคุ้มกัน หรือความสามารถของเป้าหมาย ล้วนเป็นอาวุธในการลอบสังหารทั้งสิ้น

คุณรูกะนี่เหมาะกับวิชาสังหารมากเลยนะ

จนน่ากลัวไปเลยล่ะ

ท่านพ่อเหรอครับ?

คุณรูกะ

เรามาคุยเรื่องการทดสอบสุดท้ายกันเถอะ

สำหรับการเข้าใกล้เป้าหมายที่ระมัดระวังตัวในการลอบสังหาร ควรจะทำอย่างไรดีครับ?

นั่นคือการปลอมแปลงตัวตนครับ ถ้าเป็นบุคคลที่มีตัวตนอยู่ตามทะเบียนราษฎร์ก็จะสะดวกเป็นพิเศษ

ใช่แล้ว คุณรูกะ สำหรับคุณน่ะ ตั้งแต่วันที่คุณเกิด มีใบหน้าอยู่ถึง 3 ใบเลยนะ

ต่อจากนี้เป็นเวลา 2 ปี

คุณรูกะ ทาวาฮาเด บุตรชายคนโตของตระกูลบารอน

ซารายล-โอกุมา บุตรชายของช่างตีเหล็ก

ในนามของอิรุคุ นิ บารロール เขาจะไปยังเมืองการค้ามุรเตอุเพื่อฝึกฝนในฐานะพ่อค้า!

และอีกคนคือ อิรุดา บารロール บุตรชายตัวแสบของสมาคมการค้าบารロールอันดับหนึ่งของโลก

เรียนรู้โลกภายนอก สร้างเครือข่ายคนรู้จัก และเตรียมโครงข่ายข้อมูล

พูดง่ายๆ ก็คือ...

จากนั้นก็ได้รับการยอมรับจากเหล่าขุนนางในนามของ "พ่อค้าอิรุคุ" แทนที่จะเป็นป้ายชื่อ "สมาคมการค้าบารロール"

นั่นแหละคือการทดสอบสุดท้ายใช่ไหมครับ?

...ใช่แล้ว การทดสอบนี้ต้องเป็นประโยชน์กับเจ้าแน่ๆ...

พ่อค้าขายของเพื่อประโยชน์ทางการค้า จึงได้วางเครือข่ายข้อมูลไว้ทั่วโลก

เมืองการค้า มุลเตอุ

ดวงตาที่รวบรวมข้อมูลจากทั่วโลก

2 ปี

นั่นจะต้องมีประโยชน์ในการค้นหาและลอบสังหารวีรบุรุษได้อย่างแน่นอน

ตลอดระยะเวลา 2 ปีนี้ ข้าจะทำให้ตัวเองในฐานะนักฆ่าขุนนางมีความมั่นคงยิ่งขึ้นไปอีก!

แหม~ ไม่เลวเลยนะเนี่ย สำหรับคุณ

ฮ่าฮ่าฮ่า

ขอให้เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพนะครับ/คะ

วันนี้เราได้ข้อตกลงที่ดีเลยนะครับ/คะ

คุณอิรุคุ บาโรล

มือสังหารอันดับหนึ่งของโลก, ได้กลับชาติมาเกิดเป็นขุนนางต่างโลก ①จบ