ตอนที่ 45.2

สีหน้าแบบนั้น

เธอไม่ใช่คนที่จะยิ้มแบบนี้ไม่ใช่เหรอ

ว่าแต่ ลูก ได้เห็นมันรึยัง?

ว่าตอนนี้ฉันแข็งแกร่งกว่าพวกเธอทุกคนเลยนะ

...ทำไมถึงมองฉันด้วยสายตาที่สงสารแบบนั้นล่ะ!?

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงแต่อย่างใด

...ร่างกายของเธอไงล่ะ

ด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยแผลเป็นแบบนั้น ก็ไม่อาจใช้ชีวิตในโลกของผู้คนได้

เพราะคนที่มีพลังเวทมนตร์ส่วนใหญ่ต่างก็สามารถมองเห็นแผลเป็นได้อยู่แล้ว

ไม่รู้ว่าเจ้ากลายเป็นแบบนั้นได้อย่างไร

แต่เจ้าก็ไม่สามารถใช้ชีวิตในฐานะขุนนางต่อไปได้แล้วนะ

หึ

มันเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อเทียบกับพลังอันยิ่งใหญ่นี้

นอยช... สิ่งเหล่านั้นมันไม่มีความหมายอะไรเลยหรอก

แต่ก็แค่นั้นเอง

แน่ล่ะ ความแข็งแกร่งของนอยช์ตอนนี้มันชวนให้นึกถึงเอโปน่าเลย

ถ้าปะทะกันตรงๆ ฉันเองก็คงสู้ไม่ได้หรอก

ถ้าถอยออกมาในระยะที่เหมาะสม ก็มีโอกาสที่จะชนะ และยังสามารถซ่อนตัวได้ด้วย

ถ้าเป็นแบบนั้น การลอบสังหารก็เป็นเรื่องง่าย

สำหรับฉันแล้ว มันดูเป็นเรื่องเล็กน้อยเกินไปเมื่อเทียบกับสิ่งที่ต้องเสียไปจากการไม่ได้เป็น 'มนุษย์'

เธอ! คงจะอิจฉาฉันในตอนนี้สินะ!

และคงจะมองฉันด้วยสายตาดูถูกอยู่ลึกๆ ในใจมาตลอด!

ใช่แล้ว...! เธอคงหัวเราะเยาะฉันจากเงามืดอยู่แน่ๆ ตอนที่ฉันแสร้งทำเป็นเก็บพลังไว้ในโรงเรียน!

คงจะมองว่ามันตลกน่าสมเพชในสายตาของเธอสินะ...!

เพราะฉันก้าวข้ามเธอไปได้ เธอถึงได้หาเรื่องมาจับผิดแบบนี้!

ไม่เคยดูถูกเลยด้วยซ้ำ แถมยังเคารพด้วยนะ

แต่กลับตรงกันข้าม ในสายตาของข้า ตอนนี้เจ้าต่างหากที่ดูน่าขัน

เป็นแค่ชายน่าสมเพช ที่ใช้พลังที่ยืมมาแสร้งทำเป็นข่มขู่

รูก!!

ที่เจ้าใช้การข่มขู่ราคาถูกแบบนั้นนั่นแหละ ที่ข้าบอกว่ามันน่าขัน

เจ้าอาจจะแข็งแกร่งขึ้น แต่ในสายตาของข้า เจ้าดูเหมือนจะสูญเสียสิ่งที่สำคัญกว่าไปแล้วนะ

นาย... อยากทำอะไรกันแน่?

นี่ บอกฉันมาสิ นอยช์

...หุบปาก

ก่อนหน้านี้แกบอกฉันแล้วนี่ ว่าจะเปลี่ยนประเทศที่เน่าเฟะนี่ แล้วขอให้ช่วยออกแรงให้

ประเทศมันไม่เรียบง่ายขนาดที่คนที่มีแต่พลังเยอะๆ จะเปลี่ยนได้หรอก... เรื่องนั้นนายเองก็ควรจะรู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ

แต่ว่า... ในสภาพแบบนี้ นายจะเปลี่ยนประเทศได้จริงเหรอ?

เมื่อก่อนนายเคยคิดว่าพลังน่ะเป็นแค่หนึ่งในไพ่ในมือ และได้รวบรวมพวกพ้องที่ทำในสิ่งที่ตัวเองทำไม่ได้ไว้รอบตัว

เป็นเพราะนายมีเสน่ห์ที่สามารถดึงดูดผู้คนได้ พวกคนเก่งๆ ถึงได้มารวมตัวกันรอบตัวนาย

สำหรับฉัน

มันดูมีค่ากว่าพลังที่ยืมมาในตอนนี้เสียอีก

บอกว่าเกลียดไง!!

เจ้าต้องการอะไรกันแน่...

ถามอีกที

ขอโทษ

ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำเรื่องแบบนี้ซะหน่อย...

ไม่อย่างนั้นโนอิช์ผู้เปี่ยมด้วยความสง่างามและมีมาดแบบนั้นคงไม่ทำเรื่องแบบนี้แน่

น่าจะเป็นเพราะรอยแผลเป็นนั่น ทำให้โนอิช์มีสัญชาตญาณมากเกินไป

มากับฉันเถอะ โนอิช์!

ถึงจะช่วยให้กลับเป็นมนุษย์ไม่ได้ แต่เรื่องการควบคุมรอยแผลเป็นนั่น... คิดว่าพอจะสอนให้ได้นะ

รอยโรคของนอยช์นั้นบิดเบี้ยวและไม่เสถียร เห็นได้ชัดว่าเขาควบคุมมันไม่อยู่

และโดยรวมแล้วก็มองทะลุถึงแก่นของมันได้

สำหรับนอยช์ในตอนนี้ วิธีที่ฉันคิดไว้ก็น่าจะควบคุมมันได้อย่างเพียงพอ

ขณะที่ได้ติดต่อกับมีนาก็ได้วิเคราะห์แล้วว่าเขาซ่อนพลังปราณไว้อย่างไรเพื่อแทรกซึมเข้าไปในสังคมมนุษย์

...เธอทำได้ขนาดนี้ด้วยเหรอ...

เหมือนเดิมเลย...

ฮ่าๆๆ

แย่จัง

ตั้งใจว่าจะแข็งแกร่งขึ้นแล้วเอาคืนเธอให้ได้

ยิ่งคุยไปเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกน่าสมเพชตัวเองมากขึ้นเท่านั้น

ฉันไปแล้วนะ

มีเรื่องที่ต้องทำ

เดี๋ยวก่อนสิ จะไปไหนน่ะ?

...อ่า เป็นเพราะเธอแหละที่ทำให้ฉันตื่นขึ้นมา

ทั้งที่ตอนแรกก็เคลิ้มเพลินไปได้โดยไม่ต้องคิดอะไรเลย

แต่ว่า... จะต้องขอบคุณเธอไว้ก่อนนะ

อะ...

อ่อนแอและหัวไม่ดีก็ตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว

แต่ก็ไม่ได้โง่ไปเสียทั้งหมดนี่นา

นอยช์ คุณนี่

กลายเป็นผู้ชายที่น่าเบื่อไปแล้วนะ

...!

...อย่าพูดแบบนั้นสิ

ฉัน...ตลอดมาก็...

ตอนนี้ก็ยังไม่สายค่ะ จับมือคุณลู๊กไว้เถอะ

ถ้าไม่ทำแบบนั้น ท่าน...จะไปที่ไหนไม่ได้เลยนะคะ

...อยากจะไม่ได้ยินคำพูดนั้นเลย

นอยช์!

ไม่คิดเลยว่าไอ้หมอนั่นจะกลายเป็นแบบนั้น...

...ไปแล้วสินะ...

อย่างน้อยก็ควรจะฟังคำขอบคุณที่ช่วยไว้ก่อนจะหายไปสิคะ

เพื่อนสมัยเด็กที่โง่เขลา กลายเป็นคนโคตรโง่ไปแล้ว

เขาเป็นเหมือนน้องชายของฉันเลยล่ะ

ต้องดูแลเยอะจนละสายตาไม่ได้

โล่งใจแล้ว

ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกดีกับฉันนะ

...นะ เนแวียน

เธอ... เรื่องของเขา...

ฉันคือโรมาลุงนะคะ

รูกซัง

โอ๊ย น่ารำคาญจริงๆ

คงจะได้เจอกันอีกครั้งล่ะมั้ง

ดูเหมือนว่าเจ้าหมอนั่นก็มีความคิดของตัวเองอยู่เหมือนกันนะ

อย่างไรก็ตาม การปราบปีศาจเผ่าที่สามก็เสร็จสิ้นแล้ว

แม้จะราบรื่น แต่ก็รู้สึกได้ว่ามันไม่ง่ายเลย-

ดังนั้น สิ่งที่เราต้องการก็คือขอให้ทำตามอย่างถึงที่สุด

—...ใช่ แน่นอน

พวกคุณทำงานได้ดีน่าเชื่อถืออยู่แล้ว

ในเมื่อเราได้รับประกันค่าตอบแทนที่สูงเกินราคาแล้ว

เป็นความลับเด็ดขาด ห้ามละเมิด

ขอให้ย้ำและทำให้ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดอีกครั้ง

...แน่นอน เราเองก็มีศักดิ์เป็นวิศวกร

จะรับประกันว่าคำสั่งนั้นจะถูกทำให้ถึงมือแม้กระทั่งเครื่องมือช่างระดับล่างสุด

อีกอย่าง หัวหน้าตระกูลโทอาฮาเดเป็นท่านที่ไว้ใจได้

เมื่อท่านคาดหวังไว้แล้ว เราจะทำงานแบบลวกๆ แล้วจะหน้าไม่ถึงท่านได้ยังไงกัน

โปรดฝากคำพูดถึงท่านด้วยนะครับ

งั้น... ขอให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย

อ่านหนังสืออีกแล้วเหรอคะ ตั้งใจเรียนเหมือนเดิมเลยนะ

ตัวแทน

มรกต

เก็บข้อมูลดีๆ มาได้ไหมเอ่ย?

แน่นอนอยู่แล้วล่ะ ☆

...เอาล่ะ การเตรียมการก็เป็นไปด้วยดี

เสียงนี้

อยากจะส่งไปให้พี่ชายให้เร็วที่สุดเลย