รูกุจัง♡
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ♡
※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมตินะครับ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงแต่อย่างใด
...ท่านแม่คะ เรื่องพวกนี้เวลาอยู่ต่อหน้าพวกใช้หนูด้วย
ผมก็มีสถานะของตัวเองเหมือนกันนะ
อืมม...มันยากจัง
ก็เป็นรูกุจังที่ไม่ได้เจอมานานนี่นา จะ...
เหงาจังเลยนะครับ รูกุจัง
ออกมาข้างนอกไม่ได้แล้วนะ
ถ้าไม่ไปทักทายคุณท่านรูกุด้วยไม่ได้นะ
อ่า... ใช่แล้วล่ะ
ทาร์ตจัง!
ขอบคุณนะที่อยู่ข้างๆ รูกุจังเสมอมา
เจ้าตัวนี้ชอบจะทำทุกอย่างคนเดียว ถ้ามีคนอย่างคุณอยู่ด้วยก็อุ่นใจขึ้นเยอะเลย
ะ... ค่ะ! ไม่ต้องห่วงเลยครับ!
มาอาบน้ำด้วยกันนะ♪
จะให้เล่าเรื่องชีวิตที่มุลเตอุของรูกุจังให้ฟังเยอะๆ เลยนะ~
ะ... ค่ะ!
ไม่เหลือเลยแม้แต่นิดเดียว!
—ท่านพ่อ!
...โตเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะ รูกุ
ใช่ครับ เมื่อเดือนก่อนก็อายุครบ 14 แล้ว ถือเป็นผู้ใหญ่แล้วครับ
...ไม่ใช่ในความหมายนั้นนะ
เหรอ?
ความดีความชอบที่มุลเตอุทำได้นั้นยอดเยี่ยมมากเลยนะ
ตอนกลับมา นายคงเห็นเขตปกครองทั้งหมดแล้วสินะ มันเต็มไปด้วยไร่ถั่วเหลืองไปหมดเลย
เรื่อง "น้ำนมบริสุทธิ์"...แล้วก็แบรนด์เครื่องสำอาง 'オルナ' ของอิลกุที่ 2 บารอล ไม่มีคุณหนุ่มสาวคนไหนที่ไม่รู้จักหรอก
ชาวบ้านที่รู้ว่านายเป็นคนจัดหาเส้นทางการค้าถั่วเหลืองที่เป็นวัตถุดิบของน้ำนมบริสุทธิ์ในราคาสูง ก็ส่งของขวัญขอบคุณมาให้ทุกวันเลยนะ
ก็จริงอยู่ว่าผมเป็นคนสร้างสินค้าเรือธงอย่างน้ำนมบริสุทธิ์ขึ้นมา
แต่หลังจากนั้นเป็นพลังของ "บารอล" ครับ
การนำชื่อเสียงที่ได้จากน้ำนมบริสุทธิ์มา
ใช้ให้เป็นประโยชน์
และมอบคุณค่าแบรนด์ให้กับเครื่องสำอางธรรมดาๆ
ทำให้โครงสร้างอำนาจในวงการ
ถูกเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ 'オルナ' ก็กลายเป็นแบรนด์อันดับหนึ่งในวงการเครื่องสำอางไปแล้ว
ตอนที่ได้เห็นฝีมือของเขาใกล้ๆ แล้วก็รู้สึกตัวสั่นเลยครับ
ผมรับผิดชอบด้านธุรกิจเครื่องสำอางมาทั้งหมด ก็ได้เห็นมาหมดแล้ว แต่พลังที่น่าทึ่งนั้น... เบย์มุเนคุที่ 2 บารอล ท่านคนนั้นเกือบจะเป็นจุดสูงสุดของบรรดานักค้าแล้ว...
น่าจะมีอะไรให้ได้เรียนรู้อีกจากท่านคนนั้นอยู่
เอาล่ะ ในเมื่อพวกเจ้ากลับมาแล้ว
คืนนี้ก็จัดงานเลี้ยงใหญ่โตกันเลยดีไหม
เอสลีก็ตั้งใจมากๆ เลยนะ
ถ้างั้นผมก็จะทุ่มเทเต็มที่เตรียมสตูว์สูตรพิเศษให้ครับ
นั่นมันลำบากแล้วนะ สตูว์ของเจ้านี่อร่อยนี่นา
อีกแล้วที่เอสลีจะทำหน้ามุ่ย
-
...เช้าแล้วสิเนี่ย...
อย่างที่คิดเลย ทูอาฮาเดนี่ดีจริงๆ
กลับมาที่นี่แล้วรู้สึกผ่อนคลายจังเลย~
ว่าแต่ว่า...
เช้านี้ทำอะไรอยู่เหรอครับท่านแม่?
น่าเสียดายจัง
ฟุ่บ
ว่าวันนี้จะไหวแล้วนะ~
แหล่งข่าวเป็นทาร์ตเหรอ
นั่นน่ะ
เป็นเรื่องในคืนหนึ่งของฤดูใบไม้ร่วงที่มุลเตอุ...
ใช่ครับ
วันนั้นอากาศค่อนข้างหนาวจัดเลย
เป็นคืนที่ทาร์ตกับมาระทั้งสามคนนอนด้วยกัน
ทั้งสองคนสูญเสียครอบครัวไปตั้งแต่เด็ก ลึกๆ ในใจก็โหยหาความรัก
จากความเหงาบางครั้งก็เลยต้องอยู่ใกล้ๆ กัน อยากจะรู้สึกถึงไออุ่นของใครสักคน
ผมที่เข้าใจเรื่องนั้นอยู่ ก็เลยคอยดูแลเอาใจใส่พวกเธอมาตลอดในฐานะผู้ปกครอง
—แต่ว่า
อรุณสวัสดิ์
ตื่นก่อนทั้งคู่เลยเหรอ...
การไม่สามารถเข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ทำให้การตอบสนองเบื้องต้นล่าช้า
นี่เป็นครั้งแรกเลยสำหรับทูอาฮาเด
เมื่อคืนมาระใช้กลิ่นน้ำหอมจากต่างแดนที่ไม่มีในオルナนี่นา
แม้ว่าพื้นผิวจะนุ่มลื่น แต่เส้นผมที่เปล่งประกายนั้นก็แผ่ซ่านเสน่ห์เย้ายวนออกมา
ทาร์ตสวมชุดนอนที่บางกว่าปกติด้วยนะ
ผิวที่แก้มแดงเล็กน้อยหลังอาบน้ำน่ะ นุ่มและอุ่นมากเลย
อ๋อ เข้าใจแล้ว!
ปรากฏการณ์ทางกายภาพของหนุ่มๆ นี่ช่างคาดเดาไม่ได้จริงๆ!
ถึงแม้ว่าจะทำตัวเป็นพ่อและพี่ชายของทั้งสองมาตลอด แต่ก็มีบางอย่างที่มันพังทลายไป
เป็นครั้งแรกเลยที่รู้สึกน่าสมเพชจนอยากจะตาย
ใช่ๆ เลยครับ/ค่ะ... ถ้ามีอะไรแบบนี้อีกในอนาคต... ฝากด้วยนะครับ/คะ!
ทั้งสองคนก็แสดงความห่วงใยและปัดมันไปเป็นเรื่องตลกให้ แต่ว่า...
หนู เป็นคนรับใช้เองนะคะ เอ่อ... ไม่ต้องเกรงใจ สั่งได้เลยค่ะ!
ปากก็เรียกน้องสาว แต่ร่างกายนี่มันซื่อสัตย์จริงๆ เลยนะพี่ชาย
...ว่าแต่ คุณไม่คิดเหรอว่าการเป็นน้องสาวกับคนรักมันอยู่ร่วมกันได้?
ตั้งแต่นั้นมา โอกาสที่ทั้งสองคนจะชวนให้นอนด้วยกันก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเลย
ถึงจะเป็นการแสดงออกว่าไม่ถือสา แต่ถ้าถูกเอาใจมากขนาดนี้ กลับรู้สึกว่าตัวเองนี่แหละลำบากกว่า
ร่างกายของตัวเองเนี่ย อายุขนาดนี้ก็วุ่นวายเหมือนกันนะ
อดใจไม่ไหวแล้ว
น่าเบื่อจังเลยค่ะ น่าเบื่อจริงๆ~
ท่านอยากเห็นสภาพแบบนี้ของลูกชายเหรอคะ!?
ท่านแม่...
แน่นอนอยู่แล้ว! เป็นแม่นี่นา!
เป็นเครื่องยืนยันว่ารูกจังโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนี่คะ!
ออกไปเดี๋ยวนี้!
มีธุระมาค่ะ!
มีนกพิราบสื่อสารจากมุลเตอุมาค่ะ!
เอ๊ะ
จากมุลเตอุเหรอ...!?
นั่นมาจากน้องมาระคนนั้นใช่ไหมคะ?
เป็นเด็กแบบไหนคะ อยากเจอจังเลยค่ะ~?
เป็นสิ่งที่พี่ชายตามหาน่ะค่ะ... ใกล้จะได้มาแล้วนะ
ทำได้ดีมากเลยนะ มาระ
—ได้มาแล้วเหรอ "ของวิเศษ" นั่น...!
โอ้โห~ เขียนว่าอยากเจอ อยากเห็นหน้าเยอะแยะเลยนี่นะ
ของวิเศษก็คือโบราณวัตถุที่มีพลังเหนือธรรมชาติ ซึ่งเชื่อกันว่าไม่สามารถสร้างขึ้นได้ด้วยมือมนุษย์จากโลกใบนี้
น้องรูกก็เป็นที่หมายปองของคนเยอะแยะเลยนี่นา... นั่นมันหมายถึงอะไรเหรอคะ?
เคยได้ยินเรื่องที่ว่าสงครามในประเทศหนึ่งจบลงได้ด้วยชายเพียงคนเดียวที่ถือของวิเศษนั่นเอง
เรียกได้ว่าเป็นไอเท็มในตำนานเลยล่ะ
ถ้าเราใช้เงินทุนและข้อมูลของบารอลแล้วสามารถครอบครองมันไว้ได้ ก็คงจะสามารถพัฒนาเวทมนตร์หรืออาวุธให้ก้าวหน้าไปได้อีกด้วย...!
ถือเป็นไอเท็มที่เหมาะเจาะอย่างยิ่งสำหรับ "นักฆ่าผู้กล้า" เลยล่ะ
แต่ว่าต้องถูกมาระขออีกแล้วสิ...
คราวนี้จะขออะไรอีกนะ...
กลิ่นคาวเลือด
...ถึงแม้จะปัดมันออกไปแล้ว แต่นี่ก็เป็นรอยเลือดนะ
ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ดูเหมือนว่าจะมีแขกที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสมา
รู้สึกเหมือนเรื่องยุ่งๆ กำลังจะเกิดขึ้นแฮะ...
ท่านพ่อ
ผมอยากจะขอให้ท่านพูดถึงการสอบปลายภาคของผมหน่อยครับ...
รูกจัง จริงๆ แล้วเมื่อครู่นี้มีคำขอเข้ามาครับ
รายละเอียดของคำขอน่ะคือ...
เคานต์ดิมุลนิวิโคเนแห่งสวอยเกล ประเทศเพื่อนบ้าน กับคุณหนูของเขา —
การลอบสังหารของคุณหนูเดีย วีโคเน่
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/17)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
