ตอนที่ 8.2

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ

รู...กึเหรอ? มาได้ยังไง...

...ก็ข้างนอกมันเต็มไปด้วยศัตรูนี่นา

สัญญากันไว้นะ?

ว่าถ้าเดียอยากเจอฉัน

จะต้องรีบไปหาให้เร็วที่สุด

...เธอก็ยังจำได้สินะ

คำสัญญาที่เก่าขนาดนั้น...

นึกว่าจะเป็นลูกสาวที่ไม่มีเรื่องอะไรเลยซะอีก...

ฉันคือ ดิมุล วีโกเน่

เจ้าของที่ดินแถวนี้ และเป็นพ่อของเด็กคนนั้น

เจ้าคือ รูก์ ทัวฮาเดสินะ?

ครับ มาในนามของท่านพ่อครับ

ฟู่~~~

เตี้ยกว่าที่คิดไว้อีกแฮะ!

หน้าตาดี แถมดูฉลาดด้วย

ได้จูบกับเดียไปแล้วรึเปล่าเนี่ย?

นี่นาย!

ฟู่!

...ที่เดียเคยเล่าให้ฟังนะ ก็เป็นภาพลักษณ์ของเด็กหนุ่มใจดี

แต่พอได้เห็นตัวจริงนี่สิ ดูน่าเชื่อถือและเต็มไปด้วยความมั่นใจจัง

ราวกับกำลังอยู่ต่อหน้ายอดฝีมือที่เก๋าเกมเลย...

เรื่องที่ฝากมานะ...พอได้เห็นพวกนายสองคนแล้ว ความคิดฉันก็เปลี่ยนไปนิดหน่อย

คุณรูก ขอร้องล่ะ ช่วยพาคุณหนูออกมาจากที่นี่หน่อยเถอะ

คุณพ่อ!?

คุณตั้งใจจะทำอะไรล่ะคะ?

ถ้าเป็นฉันล่ะก็ ไม่ว่ายังไงมันก็ต้องจบสิ้นแน่ๆ วิโคเน่มันถึงจุดจบแล้ว

ช่วยให้ขุนนางกับเหล่าทหารหลบหนีออกมาได้ แล้วก็หายตัวไปเลยล่ะ...

แล้วในที่สุดก็จะกำจัดพวกกบฏ แล้วนำประเทศนี้กลับไปสู่เจ้าของที่แท้จริง

ฉันตั้งใจจะเตรียมการเพื่อสิ่งนั้น

รับทราบค่ะ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก็น่าจะทำได้ยากเช่นกันนะคะ

จะให้เดียไปฆ่าตัวตาย

...งั้นฉันมีแผนเด็ดๆ จะเสนอให้ค่ะ

หา!?

อะไรเหรอ!?

ช่างเป็นคนแบบนี้เชียว! ทำกับเดียแบบนี้ได้ยังไง...!

นั่นแหละค่ะ ที่ขัดค้านที่จะให้ผู้ชายแบบนี้เข้ามาใกล้คุณหนู!

ขอให้คุณอย่าเข้าใจผิดนะคะ

ที่ถูกต้องเลยคือ เราจะปลอมแปลงการตายของเดียค่ะ

ก่อนจะมาที่นี่ เราไปเจอศพที่มีรูปร่างคล้ายเดียแล้ว

แถมเอาแหวนของเดียไปสวมแล้วย่างให้เกรียม ก็จะได้ศพที่ไหม้เกรียมที่เดียเท่านั้นถึงจะเห็นค่ะ

แล้วก็จะจัดฉากการตายขึ้นมา

ว่า 'การที่ใครสักคนต้องเจ็บปวดเพื่อตัวเองมันช่างทรมานเหลือเกิน ฉันจะไม่ได้เป็นของใครเลย'

เดียจะโผล่ออกมาจากหน้าต่าง แล้วใช้เวทมนตร์ส่งเสียงไปทั่วสนามรบเลยค่ะ

หลังจากนั้นก็จะจุดไฟในห้องนี้ค่ะ

ถ้าทำแบบนั้น เป้าหมายการสู้รบของพวกมันก็จะหมดไปเลย

โอ้...

จากนั้นพอพวกมันไปเจอศพที่ปลอมตัวเป็นเดียในซากปรักหักพัง พวกมันก็จะไล่ตามไม่ทันแล้วล่ะ

...เข้าใจแล้ว! ฉลาดจริงๆ เลยนะ คุณรูก์!

รีบสั่งการให้เหล่าขุนนางรู้เรื่องนี้เดี๋ยวนี้!

เดีย ฝากด้วยตามแผนนะ!

อึ...อืม! ฝากไว้กับผมได้เลยครับ!

...แบบนี้งานของฉันก็เกือบเสร็จเรียบร้อยแล้ว

あとはเดียกับเรากลับไปที่ทัวฮาเด แค่นั้นแหละ

ถ้าเป็นแบบนี้ไปได้โดยไม่มีอะไรผิดพลาด...

อะไรกัน!? ความรู้สึกนี่มันอะไร!?

ความสามารถในการตรวจจับอันตรายในฐานะมือสังหารของฉันกำลังส่งเสียงเตือนอยู่

อะไรกันเนี่ย!?

หมอนั่น!?

ออกมาจากหน้าต่างเดี๋ยวนี้นะ!

1

ฮะ!

นั่นมัน...จะเป็นไปได้ไหม

เทพอาวุธ...หรือ!?

ไม่ผิดแน่ๆ นั่นแหละคือเทพอาวุธ!

ภัยคุกคามที่ถูกนำมาจากนอกโลกด้วย!

มะ... เป็นไปไม่ได้...ว่าชายคนนั้นจะมาอยู่ในสมรภูมิแห่งนี้ด้วย...

ชายคนนั้นนั่นแหละ คือคนที่ยุติสงครามกลางเมืองเมื่อครู่ได้ด้วยตัวคนเดียว

เพราะไม่มีวิธีจะหยุดชายคนนั้นได้ ทางราชวงศ์จึงได้ประกาศยอมจำนน...

อ๊า!

เทพวรยุทธ์แห่งหอก

ตรงกับลักษณะที่ได้ยินมาเลย

ผมแดง

งั้นเหรอ...! ชายคนนั้นที่อยู่ในเครือข่ายข้อมูลของสมาคมการค้า...

สุนัขล่าเนื้อของตระกูลที่ถือหอกปีศาจเกย์โบลก

เซตานต้า แม็คเนส!

ชายหนุ่มที่ถูกคาดการณ์ว่าน่าจะเป็นอัศวินผู้กล้าหาญมากที่สุด!

จะยิงหอกนั่นอีกแล้วเหรอ!

เดีย! คุณเคานต์!

อุดหูแล้วอ้าปากค้างเลยนะ!

ปืนใหญ่!!!

วู้้วววว!?

ฟูวววว~

การ【โจมตีด้วยปืนใหญ่】ของคุณรูก์ ไม่ได้เห็นมานานแล้วนะ

ห๊ะ นี่มันอะไรน่ะ?

เป็นหนึ่งในกลยุทธ์การลอบสังหารที่เล็งเป้าหมายจากระยะไกลค่ะ

ฉันเริ่มจะไม่รู้แล้วว่าการลอบสังหารมันคืออะไรกันแน่เนี่ย

นี่... นี่ถ้าใช้แบบนี้ คนคนนั้นก็คงไม่เหลือร่องรอยอะไรเลยใช่ไหมคะ?

เอาล่ะ... ถ้าเขาตายด้วยระดับนี้น่ะก็ช่วยได้เยอะเลยล่ะ

โอ๊ยยยยยย!

ความเจ็บปวดสินะ ฮ่าๆ

นี่แหละที่เรียกว่าบาดแผล!

เจ้านี่มันน่าสนใจดีนี่นา!

ฮี๊ย!?

...ไม่อยากจะเชื่อเลย

รอดมาได้จากระเบิดนั่นได้ยังไงกัน...

เป็นสัตว์ประหลาดที่ร้ายกาจจริงๆ นะ ต้องมีสกิลระดับ S แน่ๆ

ถ้าเป็นแบบนี้ตายไปก็คงจะดีแล้วล่ะ... แต่ก็เป็นไปตามที่คาดไว้แหละ

เฮ้! ไอ้หนุ่มตรงนั้น! นายโคตรเก่งเลยนี่หว่า!

ฉันอยากจะ "ประลอง" กับนายสักครั้ง!

คุณรูก์...!

สงครามนี้

มาตัดสินด้วย "การประลอง" ของนายกับฉันเถอะ!

ปฏิเสธ