ตอนที่ 9.3

ตอนนั้นเอง พอทิ้งหอกทังสเตนไป การลอบสังหารก็สำเร็จไปแล้วประมาณ 80%

มันมีเวทมนตร์ที่เรียกว่า "เวทมนตร์กลับทิศทางแรงโน้มถ่วง"

ผมใช้เวทมนตร์นั้นกับหอกที่ทิ้งไป โดยกำหนดให้แรงโน้มถ่วงที่กระทำต่อมันเป็น -2 เท่าจากปกติ

เวทมนตร์กลับทิศทางแรงโน้มถ่วง คือเวทมนตร์ที่สามารถควบคุมความแรงของแรงโน้มถ่วงที่กระทำต่อวัตถุได้

ผมได้นำสิ่งนั้นมาประยุกต์และปรับแต่ง เพื่อสร้างเวทมนตร์ที่ทำให้เวกเตอร์ของแรงโน้มถ่วงเป็นลบขึ้นมาใหม่

ทันใดนั้น หอกก็เริ่มเร่งความเร็วไปทางท้องฟ้าประมาณ 19.8㎛

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

ด้วยพลังเวทของผม ขีดจำกัดในการคงสภาพคือประมาณ 3 นาที

ภายในเวลานั้น ทวนจะเร่งความเร็วและพุ่งสูงขึ้น

มวลที่เกือบ 100 กิโลกรัม กำลังร่วงลงมาด้วยความเร็วแมค 14

เมื่อการกลับทิศทางแรงโน้มถ่วงถูกปลดออก พลังงานจลน์ก็จะหายไป และท้ายที่สุดก็จะหยุดนิ่ง

ที่ระดับความสูงประมาณ 1023.5 กม.

พลังนั้นเทียบเท่ากับประมาณ 3.6×10^9 จูล

จะเริ่มร่วงหล่นจากจุดนั้น

ซึ่งมีพลังมหาศาลเทียบเท่ากับปืนใหญ่รถถังถึง 400 นัดเลยทีเดียว

ความเร็วของมันคือ 4480 เมตรต่อวินาที

ถ้าจะนำอาวุธมวลสารแบบนี้ไปใช้งานในโลกก่อนกลับชาติมาเกิด

มันมีปัญหาเยอะแยะมากมายในเรื่องของต้นทุน ใช้งานจริงจึงเป็นเรื่องที่ยากมาก

แต่ในโลกนี้ ด้วยการใช้เวทมนตร์ ทำให้สามารถทำได้ง่ายดาย

อักขระเวทสำหรับปราบวีรบุรุษ: "กุงนิร"

อึก...!

นี่คือพลังโจมตีสูงสุด และเป็นไพ่เด็ดของผมในตอนนี้...

อืม... มีรอยร้าวที่ขาและซี่โครงทั้งสองข้างเลย

อันนี้สามารถรักษาได้ด้วยการเพิ่มพลังการรักษาตัวเองนะ แต่ว่า...

แขนข้างซ้ายนี่กระดูกหักแบบซับซ้อนเลยแฮะ

ถ้าไม่ทำการรักษาให้ถูกต้อง มันอาจจะเชื่อมติดกันอย่างแปลกๆ ก็ได้...จะแค่ปฐมพยาบาลไว้ก่อนดีไหมนะ...

ก็พอจะเข้าใจอยู่แล้วล่ะ

แต่ว่า คาถาแบบนี้ถึงพลังจะเยอะ แต่ข้อเสียมันก็มีเพียบเลยนะ...

คือ 'กุงนิร' ข้อเสียข้อแรกก็คือ มันใช้เวลาในการกระทบเป้าหมาย

และอีกอย่างคือต้องมีการคำนวณที่ซับซ้อนเพื่อทำให้ทวนพุ่งเข้าเป้าหมายโดยตรง

อีกหนึ่งอย่างนะ พี่ชายคนนี้คนดี♡

ดีแล้วที่ฝึกฝนกันอยู่บนเกาะร้างที่ไม่มีใครรู้ ถึงแม้จะลำบากหน่อยก็ตาม

ครั้งนี้ก็สำเร็จแล้ว แต่ก็ยังมีอะไรให้ต้องปรับปรุงอีกเยอะเลย...

!

ดิ... ...เดีย...

กำลังบาดเจ็บอยู่ ขอผ่อนปรนให้ก่อนได้ไหม...

ดิ...

รุ~โซว~ โล่งอกไปที...

ปลอดภัยดีนะเนี่ย...

ดิ...

......~~!

... อ่าาาา...

... จู่ๆ เลย ตกใจเลย

แต่นะ

ก็ดีใจนะ

ดิอา...

ไม่อยากแล้ววว!

รูกุเนี่ย!

ทำไมนายถึงทำหน้าประหลาดใจแบบนั้นล่ะ ลูก

ผมเหรอ...?

ก็เพราะว่า... ตอนที่มองท่าทางของคุณเดียแล้ว ผมก็รู้สึกว่าเธอช่างน่ารักเหลือเกิน

จู่ๆ ก็รู้สึกว่า... แค่อยากจะสัมผัสเธอ

ก็เป็นแค่นั้นเอง

แค่เพียงแค่นั้นเองนะ

ทำไมถึงรู้สึกว่าหน้าอกมันอุ่นจังนะ?

จิราลี

...ร่างของเซตันต้าไม่ปรากฏให้เห็นเลยแม้แต่น้อย

ปัญหาอยู่ที่เทพอาวุธนี่สิ

เวทมนตร์ที่มีพลังระดับนั้นมันโจมตีเข้าเต็ม ๆ ถึงแม้จะสลายไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

เทพอาวุธนั้นคือสิ่งดำรงอยู่ที่ไม่เคยดับสูญ

แม้ว่าจะทำลายเซตันต้าไปแล้วก็ตาม เทพอาวุธก็น่าจะไม่มีวันดับไปได้นะ

ไอ้หมอนั่นเอาไปหนีเหรอ? แต่ถ้ายังมีชีวิตอยู่ คงไม่หนีโดยไม่สู้ต่อหรอกนะ...

พวกที่เหลือของพวกชนชั้นสูง...

ถ้าถูกพยานเห็นแล้วหนีไปได้ แผนอำพรางการตายของดิอาก็จะล้มเหลว

เซตันตาก็ยังสถานะไม่ชัดเจน

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของผมเลยนะที่ภารกิจลอบสังหารไม่สำเร็จ

เฮ้อ

การมีอัตราการสำเร็จของภารกิจลอบสังหารที่ 100% เป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจและเป็นจุดขายของผมมาตลอด

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้ผมยินดีมากกว่าคือการที่ดิอาปลอดภัย

เป็นอะไรไปเหรอ?

?

เปล่า

การที่คิดแบบนั้นได้น่ะ สมัยก่อนของผมคงเป็นไปไม่ได้เลยล่ะนะ...

?

... อ่า!

ใช่แล้วครับ!

เพราะได้เผชิญหน้ากับมนุษย์ ผมเลยจำลองบุคลิกให้ดูไม่ให้พวกเขาระแวดระวังไงครับ

เป็นใบหน้าใช่ไหมครับ?

เพราะว่ามนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตแปลกๆ ที่ใช้การแสดงออกทางใบหน้าในการควบคุมอารมณ์นี่ครับ

แต่ว่า ดูเหมือนว่าจะทำได้ค่อนข้างดีแล้วก็ดีใจแล้วล่ะ

ผมลองทำตามแบบมนุษย์เพื่อไม่ให้พวกเขาระวังตัวดูบ้างนะครับ

เริ่มการแทรกแซงโชคชะตา

อัตราความสำเร็จในปัจจุบันจากการให้การสนับสนุนที่เคยไปเมื่อครั้งก่อน...

ยืนยันการใช้ทรัพยากรที่จัดสรรไว้สำหรับการสนับสนุนรูกุโตวอาฮาเดจนหมดแล้ว

8%

ขอทรัพยากรเพิ่มเติม

ยืนยันว่าคำร้องถูกปฏิเสธแล้ว

เงื่อนไขสำหรับการเพิ่มทรัพยากรคือต้องมีผลงานจากรูกุ ทาวอาฮาเด II

เริ่มร่างที่ 2 แล้ว......