ตอน 1: Chapter 1

วิศวกรรมอุตสาหกรรมรวม

กำลังก่อสร้างช่วงที่สอง ทางปิด

คิ๊ด

มีงานก่อสร้างเหรอ?

...ไม่รู้สิ?

ใช่

!

อึก

โซะ

แบงกิ

อะไรน่ะ

ฮิระ

\(H_{2}O\)

คอน

?

อุโฮ่

อ๊ะ!

อาราชิยามะ โกโร

ชอคิ

เป็นหัวหน้าแก๊งโจรนะ

รถขนส่งของพวกเราโดนโจมตีไปแล้ว 3 ครั้งแล้วนะ

อยากให้จัดการซะ

เจ้าหมอนี่...

ตำรวจก็ไว้ใจไม่ได้

ในเมืองนี้ ไฟที่ลุกขึ้นมาก็ต้องเป็นเราที่ต้องไปดับเองแหละ

หืมมม...

แล้ว

เจ้ากอริลลาตัวนี้มันแข็งแกร่งแค่ไหนเหรอ?

ห๊ะ?

อ่า... อ่า

พละกำลังของพวกที่ทำการโด๊ปยีนซ้ำๆ เนี่ย มากกว่ากอริลลาเป็นสิบเท่าเลยล่ะ

แค่พวกเราเองก็มีคนตายไปแล้ว 50 คนแล้วนะ เพราะมันสามารถบี้รถขนส่งที่ทำจากเหล็กกล้าให้แบนแต๊ดแต๋ได้เลย...

เหรอ!

หืมมม

สุดยอดไปเลยแฮะ

รับมาแล้วครับ

ตรงนี้

โซ...อย่างนั้นเหรอ ดีจัง...

การชำระเงินก็เหมือนเดิมนะ แบบจ่ายเต็มจำนวนล่วงหน้า

งั้น

วัน

ถ้าเจอคนที่ดูอันตรายอีกก็บอกด้วยนะ

...นั่นมันอะไรน่ะครับ/คะ เจ้าหนูนั่น

ฮิระ ชิซึ

เป็นคนกลางของนักฆ่า

นอกจากนั้นก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ไม่รู้ทำไม ยัยนั่นถึงรับแต่คดีที่โคตรอันตรายเท่านั้น

อย่าไปซักไซ้มากนักเลยล่ะ ไม่รู้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังมันเป็นใคร แต่ว่า...

มันไม่ปกติเลยว่ะ

ตุ้บ

ฮิ

ตุ้บ

เบียร์

โรงพยาบาลเจ๋อไห่ 00:00~24:00 เขียนโดย หวงซิว

กามัว

~24:00 ไม่มีวันหยุด

โรงพยาบาล

ไม่เข้ากับประกันชาติ

เจ้าหนูคนนั้นมาเยี่ยมพี่อีกแล้วล่ะ

อ่า... ห้องหมายเลข 13 น่ะเหรอ

13

อะไรน่ะ ตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุขึ้นมา ทำอะไรก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลยสักอย่าง...

น่าชื่นชมแฮะ

นาจิ

พี่ลม!

น้องสาวน่ารักมาแล้วนะ

...ชิ

โง่จัง โง่จัง

เฮ้อ... ก็อย่างว่า

มีแค่วิธีนี้

เท่านั้นแหละมั้ง

ฟู่ววว

ฆ่า

ฆ่า

ฆ่าให้ตายเลย!!

ตาย!! นะ!

กั่ก

อรุณสวัสดิ์ครับ ชิซึ

พี่ลม

ถึงเวลาทำงานแล้วนะ

ห้ามเข้า! ห้ามเข้า! ขอร้องล่ะ!

เหลย

เอ

จะไปซื้อบุหรี่มาให้

รีบกลับมานะ

ไม่งั้นบอสจะดุเอาตอนเช้าหรอกนะ

กรี๊ดดดดด!

เฮ้อ...

อา

กะ

บานิกะ

นิเนีย

●

คี๊

∵∵∵∵

นะ...

อะไรน่ะ

มือสังหาร!?

รถเข็น!?

อาฮ่าฮ่า

สมกับเป็นลูกน้องของกอริลล่าเลยนะ หน้าโง่เหมือนลิงทั้งแก๊งเลย~

ตาย!! นะ

ฆ่า

เอ

ฮึก...

นะ... การเคลื่อนไหวอะไรน่ะ!?

ยังไงก็ไม่น่าจะปีนขึ้นมาด้วยรถเข็นได้หรอก

ยิงให้เต็มที่เลย!

สายลับวอว์มาเซอร์ SPIKE MODE

จะหนีเหรอ

แกฮ่าๆ ทางนั้นมันกำแพงนะเว้ย

เอ๊ะ

ด้วยรถเข็นเนี่ยนะ... กำแพง!?

แรงแขนขนาดไหนเนี่ย!?

อาาาา

ฮย่า~

อาฮ่าฮ่า สุดยอดเลย~

เป้าหมายรายเดือน 50 คน!!

ความเฉียบคมของช่วงบนนี่ดูเหมือนจะมากกว่าตอนที่ยังทำงานอยู่ด้วยซ้ำนะ?

กะกิ

...แต่มันเป็นคู่ต่อสู้ที่อ่อนเกินไปแบบนี้

อาจจะไม่เป็นการฟื้นฟูเลยก็ได้

3 ปีที่แล้ว

ก็อย่างที่ว่านะ สมองมันเละเป็นโจ๊กเพราะกระสุนปืนเลยล่ะ

รู้สึกแปลกใจที่ยังมีชีวิตอยู่เลยล่ะ

พี่ชายของฉัน

ฮิราระ คาเซะ คนนี้คือมือสังหารที่เก่งที่สุดในเมืองนี้

ไม่ต้องพูดถึงการที่เขาจะยืนเดินได้ด้วยซ้ำ

โอกาสที่สติจะกลับมานี่น้อยมากเลยล่ะนะ

จริงดิ

ก็มีอยู่ครั้งหนึ่งที่น้องสาวถูกจับเป็นตัวประกัน

ลมก็พัดให้พวกมันตายหมดเลยล่ะ

เป็นเพราะฉัน...

ขอโทษนะ

111

...?

มือสังหารที่แม้แต่ยุงยังฆ่าไม่ได้เลยเหรอเนี่ย~~

ฮ่าา...

มิเนะ

ฆ่า

เงียบ... ที่นี่คือที่ไหน?

สัญชาตญาณของมือสังหารมันสั่งให้เป็นแบบนี้น่ะเหรอ

คาเซะ กลายเป็นร่างที่สติกลับมาได้ชั่วขณะเมื่อสัมผัสได้ถึง "เจตนาฆ่า" น่ะสิ

ฉันเชื่อนะ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ "เจตนาฆ่า" ที่สุดยอดนั่น

ถ้าคาเซะกลับมาเป็นปกติสมบูรณ์แล้วล่ะก็

อุโฮ

ว้าว

ดี

“ “ “

ต้อง

ยอดเยี่ยม... ร่างกายที่แข็งแกร่งเกินกว่ารถเข็นจะชดเชยได้...

แล้วท่วงท่าอีก... สมควรแก่การชื่นชมเลย

จะมอบให้เป็นเครื่องประดับของฉันด้วยเลยนะ

เป็นไงล่ะ? หมอนั่น

ก็...ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

ว่าแต่เป็นกอริลลาที่พูดเก่งดีนะ

เอ๊ะ!?

คงจะแค่เล่นสนุกอยู่ล่ะมั้ง

ไม่ได้ตั้งใจจะมาฆ่าจริงจังสินะ

อ๊ะ...แบบนั้นเหรอ

ถึงจะโดนลูกน้องฆ่าไปก็ดูเหมือนจะไม่เป็นไรเลยนะ

แย่จัง น่าเบื่อจังเลย~

ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว คงถึงเวลาที่ "สิ่งนั้น" จะได้ออกโรงสินะ

"สิ่งนั้น"เหรอ...มันเหนื่อยจังเลยนะ

ถ้าไม่ฆ่าให้มันดีๆ ก็คงไม่ดีขึ้นหรอก!

อุ๊ย!

...แต่ว่า

อา

เดี๋ยวก่อนสิยะ

ไปไหนแล้วล่ะ

ฮ่าๆๆ

นะ...

อะไรน่ะ?

จะขอสัมผัสหน่อยนะ

●●●●●

●

เสียงอะไรน่ะ

แคร่กๆๆ

รถเข็นหนัก

รถเข็นหมายเลขเจ็ด รุ่นเซเว่น

รถเข็นหนัก

นี่มันรถเข็นนี่เอง...!?

อะไรกันเนี่ย... โม...น

...ツ!?

อ...โดนดัน...!! แค่แรงแขนของฉันเองเหรอ...!?

ฉันเนี่ยนะ!?

นี่ไง เป็นไงล่ะ

ถ้าไม่มาแบบจริงจังกว่านี้ เดี๋ยวจะกลายเป็นคราบบนพื้นเลยนะ~

ไอ้บ้าเอ๊ย โอ๊โอ...

อ๊ะ!? ได้ยินไหมล่ะ

จะ...ฆ่า

เสียงให้ดังกว่านี้อีก

บุ...

ใส่ความรู้สึกลงไปอีกหน่อยสิ!!

บุ๊ด ฆ่า

แค่นี้เองเหรอวะ!!

อีก อีก!! ถ้าทำได้ก็ต้องพยายามให้มากกว่านี้สิยะ~!!

นี่ไง

ฉันเชื่อในตัวนายนะ อุโฮ

...

.

...อา

ขอบคุณนะ

เป็นเจตนาฆ่าที่ดีแฮะ

นะ...แรงมันยังแข็งแกร่งขึ้นอีก...

อาาาาาา

อาาาาาาาาาาา

ยุววว

กรี๊ดดดดดดดดด!

อูววววววว

เปาะแปะ

เหนื่อยหน่อยนะ

ใช่แล้ว เขาบอกว่าว่าจะทำเกมนั้นรีเมคแล้วนะ

เอ่อ คือว่านะ... เกมที่ต้องฆ่าศัตรูรัวๆ น่ะ

จริงดิ? อะไรเหรอ?

อะไรกันน่ะ?

นั่นสิ แต่ว่ากว่านั้นนะ ช่วงนี้ผลการเรียนที่โรงเรียนของนายเป็นไงบ้างล่ะ?

เอ๊ะ?

เอ๊ะ? ไม่ใช่สิ

เรื่องของฉันช่างเถอะ ไปโรงเรียนให้มันดีๆ หน่อยสิ

...ครับๆ

นายต้องใช้ชีวิตให้มันเป็นปกติสิ

●●●

อ้อ ว่าแต่ ช่วงนี้ฉันน่ะ...

หมดเวลาแล้วสินะ...

จุ๊บ

ฉันแค่อยากจะคุยกับพี่ชายแบบปกติในฐานะพี่น้องเท่านั้นเอง

จนกว่าลมจะกลับมาเป็นปกติ

ยังคงตามหาคนที่ต้องฆ่าต่อไป