ตอนที่ 12

2โคอาร์65ที

ซ่า

โย่

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

นางิคุง

...ก็นึกว่าคุณจะมาแล้วเสียอีก

คุณเองก็คงอยากจะคุยกับฉันเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?

การแบ่งปันทางจิตแบบนี้มันจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเราทั้งสองฝ่ายมีความตั้งใจที่จะพูดคุยกันแหละนะ

……ก็ประมาณนั้นล่ะนะ

จิ๊บ...

...

...อะไรเหรอครับ

น่าสงสารจัง

เป็นสภาวะพิเศษที่ร่างกายจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อได้รับเจตนาฆ่ามากเท่าไหร่...

ถ้าเป็นคุณในร่างปกติ คุณน่าจะฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้ในทันทีเลยนะ

...แต่ถึงอย่างนั้น การที่คุณฟื้นตัวกลับมาได้ไม่สมบูรณ์ทั้งสติและสมรรถภาพร่างกาย ก็เป็นเพราะว่า...

กระสุนที่ฝังอยู่ในก้านสมองซึ่งเป็นแกนหลักของความสามารถ กำลังขัดขวางการทำงานของมันนั่นแหละครับ...

ไอ้ตรงกลางท้องฟ้าอันนั้น มันคือภาพของ "กระสุนที่หลงเหลืออยู่ในสมอง" สินะครับ

........................

ผู้รับใช้ระดับคุณแบบคุณน่ะ จะได้รับบาดแผลแบบนี้ได้ง่ายๆ ไม่น่าจะใช่หรอกนะ

ถ้าจะมีก็คือ...

ตอนที่ได้เจอใครบางคน

ก็ยังเป็นได้ว่า ชิซึเนะคือเทพแห่งโรคระบาดสำหรับคุณ... ควรจะกำจัดไปตั้งแต่เนิ่นๆ ซะแล้ว

!!

อาจารย์ครับ...ที่ผมออกจากโรงเรียนก็เพราะว่าคุณพยายามจะฆ่านางิครับ

ได้โปรดเถอะครับ ปล่อยพวกเราไว้เถอะครับ

อุริคุง ยังทันนะ

ถ้าคุณยอมรับ "เจตนาฆ่าอันยอดเยี่ยม" ของฉัน คุณจะไม่แค่กลับสู่สภาพเดิม แต่ยังมีหวังที่จะเป็น "สมบูรณ์แบบ" ด้วยนะ

กลับมาเถอะ

"ความสมบูรณ์แบบ" ที่คุณพูดถึงน่ะ หมายความว่า...

คือการได้เป็น "สิ่งมีชีวิตเดียวกับอาจารย์" ใช่ไหมครับ?

อาจารย์...

... "อาจารย์"

"ผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างหน้า"...

จนถึงตอนนี้ก็มีคนเรียกฉันมาหลายแบบแล้วนะ

แต่ชื่อเรียกแบบนี้แหละที่อธิบายฉันได้ดีที่สุดแล้วล่ะ

คุณเป็นใครเหรอครับ/คะ?

?...

จะให้เริ่มพูดจากตรงไหนดีล่ะนะ...

……หืม? นี่มันย้อนกลับไปไกลเกินไปแล้วสิ

เอ่อ...สรุปก็คือแบบนี้สินะ...

ตอนแรกมันก็ดีนะ

ช่วงที่ทุกอย่างมันสดใหม่น่ะ...

...แต่แล้วฉันก็เริ่มเข้าใจ

คนรอบข้างน่ะ ถึงแม้ว่ารูปร่างจะคล้ายกับฉัน แต่มันก็เป็น "สิ่งมีชีวิตที่ไม่สมบูรณ์" ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงเลยล่ะ

บาดแผลไม่หายในทันที

ยกได้แค่ประมาณ 5 เท่าของน้ำหนักตัวเองเท่านั้น

ไม่ได้ยินเสียงเข็มที่ตกลงไปไกล 1 km

ไม่สามารถมีลูกกับฉันได้

ต้องนอนหลับ

มองเห็นได้แค่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในย่านความถี่ที่แคบเท่านั้น

และ

ในที่สุดก็จะตาย

ฉันได้ค้นหามาตลอดในทุกที่ ในทุกตำแหน่ง ว่ามีสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับตัวฉันอีกหรือไม่—

ราชา

ผู้โดดเดี่ยว

บอส

เคานต์

หัวหน้าพรรค

ศาสดา

"ปีศาจ" น่ะ

เทพ

คุคุคุคุคุ

การสร้างโรงเรียนและรวบรวมเด็กๆ ทั้งหมด...ก็เพื่อเป้าหมายนั้นแหละ

แล้วเมื่อ 10 ปีที่แล้ว...

สุ"

สุ"

ในที่สุดก็เจอแล้ว

"แค่ตอนที่ถูกจ้องมองด้วยเจตนาฆ่า" เท่านั้น แต่ก็สามารถมีสภาวะทางร่างกายเทียบเท่ากับฉันได้—

คือ

"ภาชนะ" ที่สามารถกลายเป็น "ความสมบูรณ์แบบ" ได้

พูดง่ายๆ ก็คือ

คุณนั่นเอง

เป็นอย่างนี้นี่เอง...

คุณคุง

ฉันยังไม่ยอมแพ้หรอกนะ

คราวหน้าเรามาเจอกันจริงๆ นะ

เอ๊ะ

ถ้าเป็นเจตนาฆ่าของอาจารย์ล่ะก็ อาจจะรักษาตัวของนางิได้ใช่ไหมครับ?

........................

...จะเป็นยังไงดีนะ

ฉันน่ะ...

ถึงจะไม่สมบูรณ์ แต่ก็เป็นคนที่ดีนะ

เป้าหมายถัดไปคือ .....