ตอนที่ 30

คุณด็อกเตอร์อาร์...!

อาร์...!! รู้แล้วสินะว่าพวกเรากลับมาที่เกาะโอนิโจแล้ว

ทำเรื่องอลังการขนาดนั้นเลยเชียว...

เป็นข่าวเลยนะว่า "รถเข็นกลับมาที่เกาะโอนิโจในรอบ 3 ปี" น่ะ

ฟุฟ

คุณด็อกเตอร์ก็ยังอยู่บนเกาะนี้อีกเหรอ?

อืม... มีอยู่

ตั้งแต่แยกจากนายเมื่อ 3 ปีก่อน ก็อยู่กับจิกุมิมาตลอด

กำลังดูแลร่างกายของคุณอาจารย์อยู่...

ที่มาที่นี่ก็เพราะว่า...

..................

พวกนายก็รู้ถึงเป้าหมายของเราใช่ไหม

เพราะต้องการร่างกายของคุณอาจารย์เพื่อฟื้นฟูสายลมสินะ?

จำเป็นที่ร่างกายของทั้งสองจะต้องอยู่ใกล้กันค่ะ

ใช่ค่ะ... เพื่อแยกวิญญาณของนักเรียนรุ่นรุ่นนากิกับคุณอาจารย์ออกจากกัน

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็...

ขอโทษนะ แต่พวกเราช่วยไม่ได้

!!

!!

ทำไมล่ะ...

มีความรู้สึกอยากจะช่วยนะ...

แน่นอนอยู่แล้ว

แต่นะ...

ฉันไม่เห็นด้วย

?......

หรือว่า...

เอ็นเหรอ?

นาโอซึมิ?

...เครื่องปลายทางของเขาเหรอ?

ไม่ได้เจอกันมา 3 ปีแล้ว...เงียบเชียว

ส่วนคุณนี่...คือคุณเท็งนี่เองสินะ

...เคยได้ยินเรื่องมาบ้าง

สมัยก่อน...จากน้องสาว

...!

...คือว่า... เรื่องของคุณเท็งโค... ได้ยินมาจากคุณชิซึนะครับ...

ตอนนี้ก็ยัง... ไม่น่าเชื่อเลยล่ะ...

ไอ้หมอนั่นบอกว่าคุณกับเขาคือ

เพื่อนคนแรกที่ได้

เขาบอกแบบนั้นนะ

...ที่ช่วยเหลือกันมา

...

--สรุปคือช่วยไม่ได้จริงๆ

เข้าใจแล้วสินะ

แล้วทำไมถึง...

...ทำไม...ล่ะ?

การแยกวิญญาณของคุณอุริกับคุณอาจารย์หมายความว่า

จะนำวิญญาณของคุณอาจารย์กลับคืนสู่ร่างเดิม...!

อย่ามาล้อเล่นน่า...!

นั่นก็หมายความว่า

คือการปลุกคุณอาจารย์ให้ฟื้นคืนชีพด้วยสินะ!!

นั่นคือ...

คือการทรยศต่อความรู้สึกที่พัดพากันเพื่อปกป้องคุณด้วยชีวิตเลยนะ...

เข้าใจไหม

เข้าใจแล้วครับ

แต่ว่า

ถ้าคุณคาเซะกลับมา ฉันก็พอใจแล้วล่ะ

คุณอาจารย์จะฟื้นขึ้นเหรอ...?

ถ้างั้นก็แค่หนีไปอีกรอบสิ

เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ

...ชิ

นายเป็นคนแบบนี้นี่เองนะ...

หืม!?

เอ๊ะ! พี่ราเดโอะ! กำลังคุยกับใครอยู่เหรอเอ่ย?

อา...กับคุณนาโอซึมิ...คุณนาโอซึมิก็คุยอยู่เหรอ...?

!?

เสียง...เสียงเด็ก...?

นิ...ระ! ไม่ได้นอนเหรอ?

ปัสสาวะ!!

ถะ...ถ้างั้น ไปดีมาดีนะ

ครับ/ค่ะ

อุซุสุซัง...

สึ... สมานนะ นาโอซึมิ...

จู่ๆ เลยตกใจจนเสียงที่ได้ยินมันก็เด้งออกไปที่เครื่องปลายทางเลย...

เดี๋ยวก่อน... เรื่องเมื่อกี้น่ะอย่าไปใส่ใจเลย เอาเป็นว่า...

ถ้าพวกนายไม่มีทีว่าจะยอมแพ้

ทางพวกเราก็จะพยายามขวางไว้เต็มที่เลยล่ะ

แถมอีกอย่าง... ทางพวกเราก็มีเหตุผลของตัวเองนะ

คิดว่ามีแต่นายที่ยังไม่ยอมแพ้พี่น้องที่สูญเสียไปงั้นเหรอ?

?......

......นั่นมันหมายความว่ายังไงกันล่ะ--

ดูดชีวิต

-------งั้นเหรอ

พูดตามตรงนะ คิดไว้แล้วว่ามันจะจบแบบนี้แหละ

ช่วยไม่ได้จริงๆ ค่ะ

เรื่องการตามหาร่างกายของคุณอาจารย์ ขอพักไว้ก่อนนะ

มาตั้งสมาธิกับการหา "ศัลยแพทย์หัวใจระดับสุดยอด" กันเถอะ

อ่า...

จำได้ว่าคุณบอกว่าพอจะนึกออกใช่ไหม?

......พูดตามตรงแล้ว

เป็นบุคคลที่ไม่อยากจะเจอเท่าไหร่เลยค่ะ

คิ้ว

ตะ ฮิระ โคระ ซากะ น้องสาวจูเฮย์กับคุโรซากะ ดูเหมือนว่าจะ การเจรจาล้มเหลวแล้ว

แป๊กๆๆ...

นี่ เจ้าอิวาชิคุจจัง

ออกไปข้างนอกแป๊บเดียวไม่ได้เหรอ...?

อ๊า!? ไม่ได้! ไม่ได้นะ!!

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีอะไรเกิดขึ้น

อดทนไว้จนกว่าเวรยามจะหมด

คู~น...

ว่างจังเลย~

......

ชะ... คุณมิกาซาวะ! ทำแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!?

...อะไรนะ! เมื่อชั่วโมงที่แล้ว!?

ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บ

ตะ...อ๊า!?

อา!? อะไรกัน!?

พูดสิ!! พูดออกมาสิ!!

ตามปกติแล้ว มนุษย์จะ "ความเร็วในการพูด" อยู่ที่ประมาณ 4 ตัวอักษรต่อนาที

ส่วน "ความเร็วในการอ่าน" คือ 600 ตัวอักษร

แนวคิดแบบเน้นประสิทธิภาพ...

ในการส่งผ่านข้อมูล การใช้ข้อความเป็นรูปแบบ ถือว่ามีประสิทธิภาพ

ดังนั้น! ถ้าไม่บอกให้รู้ ก็อ่านไม่ได้ตั้งแต่แรกแล้วนี่นา!

หา!? พูดอะไรน่ะ!!

ถ้ามีอะไรจะบ่น ก็บอกมาก่อน การปรับแต่งตัวเครื่อง พวกเราจะทำด้วยตัวเองนะ

ข้อมูลน่ะ ไม่ใช่สิ่งที่ถูกมอบให้ แต่เป็นสิ่งที่ต้องไปค้นคว้าและได้มาด้วยตัวเอง

อึก... นั่น...นั่นมัน...

ยังไงก็เรียกทุกคนนะ~...

หลังจากที่ตามหาร่างกายของลมมาถึงเกียวโจจิมะได้ 1 เดือนแล้ว-------

ผ่านทางอุซุสุซัง มาถึงคุโรซากะ ดังนั้นก็คือเรากำลังเฝ้าระวังหาที่อยู่ของร่างกายคุณอาจารย์อยู่ แต่ว่า...

6×10

แบบนี้ สายนั้นก็คงจะยากขึ้นแล้วสินะ

อึก...

พยายามติดตามผ่านดาวเทียมแล้วนะ แต่ว่ามันแอบซ่อนตัวอยู่ในท่อระบายน้ำ เลยหลงหายไป

ร่องรอยของคุโรซากะล่ะ?

ตอนนี้ก็มีแต่ต้องค้นหาต่อไปในอุโมงค์ใต้ดินเมืองคุโรชิมะ ซึ่งเป็นเขาวงกตที่ใหญ่ที่สุดในโลก

แม้แต่ "จมูก" ของผมก็อาจจะตามรอยได้ยากก็ได้นะ

นาโอซึเองก็เป็นคนที่เก่งเรื่องการซ่อนตัวอยู่แล้ว

ฮ่าาา...

จะต้องมาอยู่ที่เกาะสกปรกนี่ไปถึงเมื่อไหร่กันเนี่ย

......

ไอ้บ้าเอ๊ย!!

แบบนั้นมันต้องทำเพื่อนำอาจารย์กลับมาได้แล้วสิ!!

3 ปีที่แล้ว--...

อาจารย์ได้หายตัวไปอย่างกะทันหันที่เมืองคุโรชิมะ

เกิดอะไรขึ้นกันแน่...

เวลาผ่านไปโดยที่เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย...

ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 1 เดือนก่อน~~~

อะไรกัน!...?

รู้สึกได้ถึงคลื่นวิญญาณของคุณอาจารย์จางๆ ไหม?

อ่า...สายตาใจของข้าไม่ผิดแน่...

มันแข็งแกร่งมาก... จิตวิญญาณผู้โดดเดี่ยวเช่นนั้น นอกจากคุณอาจารย์แล้ว เป็นไปไม่ได้เลย

หลังจากนั้น~

โยมิ ผู้เป็น "ศัลยแพทย์หัวใจระดับสุดยอด" เพียงหนึ่งเดียวของโรงเรียน กับ

จนพบกับ น้องสาววาบิเฮย์

มิกาซาวะ หัวหน้าภาควิชาวิทยาศาสตร์ ได้ทำการสืบสวนต่อไป

ในร่างของลมที่เก็บสิ่งนั้นไว้

ก็รู้ว่าวิญญาณของคุณอาจารย์ถูกผนึกเอาไว้

ในสถาบันน่ะ......ไม่สิ

ในเวลาเดียวกัน โซ (จูริ) ก็เข้าหาน้องสาววาบิระ-------

พวกเราต้องการคุณอาจารย์

จากบทสนทนานั้น เราก็จับลำดับเหตุการณ์ของเมื่อ 3 ปีก่อนได้แล้ว....

พวกเราห้อง ก. ต้องชิงตัวคุณอาจารย์กลับมาให้ได้

......หึ

ก็รู้แล้วไง ก็แค่ขนาดนั้นเอง

แค่พูดไปนิดหน่อยเองนี่นา

คุณอาจารย์น่ะ...เป็นคนที่น่ากลัวสำหรับ "สัตว์ประหลาด" อย่างพวกเรา

เป็นคนเดียวที่ให้ที่อยู่กับพวกเรา

แต่ว่า...

ฉันก็อยากเจอคุณอีกสักครั้งนี่นา!

งับๆ

......แต่สำหรับเรื่องนั้นนะ

ดูเหมือนทุกคนจะอยู่ด้วยกันนะ

เฮ้!

เดี๋ยวก่อนนะ!

ไม่เห็นการติดต่อจากคนดูแลโกดังของแก๊งเราเลยนี่นา...

พวกแกเป็นใครกันวะ!!

อ่า...พวกเราจะออกไปเร็วๆ นี้เองครับ

อีกอย่างมันไม่มีคนพลุกพล่าน แถมยังอยู่ใกล้ย่านการค้าด้วย

รบกวนให้ที่นี่แก่พวกเราไปก่อนได้ไหมครับ

มันสะดวกดีนะ

ว่าไงนะ.........?

ดูถูกพวกเราอยู่เหรอ?

ว่าไปแล้ว...พวกที่เคยอยู่ตรงนี้มันเป็นยังไงบ้างล่ะ?

...เป็นยังไงเหรอ?

ก็คือว่าน่ะครับ......

......

......

อ๊ะ...

ย่ะ

นี่...ไอ้หมอนี่มันอะไรกันวะ...

คุณลุง...

ทำไมถึงพาแต่ผู้ชายมาด้วยล่ะ

กรี๊ด!

............

อาาา...?

"มาคิริแห่งการชั่วพริบตา" นี่มัน

กินแต่เนื้อตัวผู้

...อ๊ะ?

วะ... อ่าาาาา!?

กึก กึก

ยิง! ยิงเลยยย!!

ข้า... มีอนิเมะที่อยากดู ขอกลับไปได้ไหม?

น... เร็ว...

อ่าาาาาาาา

เจ็บว่ะ

ฉันก็มีเวลาสตรีมสดนี่นา

คืนนี้นอนดึกหน่อยนะ!!

เดี๋ยวฉันไปชาร์จแบตก่อน

ฮ่าาา... ฉันจะไปนอนแล้วนะ

ราตรีสวัสดิ์~

เป้าหมายถัดไปคือ.....

เป้าหมายถัดไปคือ.....