ตอน 35.5: Chapter 35.5

มะ...?!? โยมิจากห้อง A น่ะนะ ก็คือแบบว่า~

นมะ

เอ๊ะ~ แย่จังเลยนะเนี่ย~

แบบว่า กระซิบๆ แล้วก็ให้ความรู้สึกมืดๆ น่าขนลุกน่ะ~

ไม่ๆ... หน้าตาก็ บุคลิกก็ต่างกันเลยนะ!?

"อวกาศหัวใจขั้นสูง" คือโลกที่จิตใต้สำนึกของมนุษย์สร้างขึ้น...

เป็นไงล่ะ?

แล้ว "ภาพลักษณ์ที่ตัวเองมีต่อตัวเอง" ของคนคนนั้นก็จะปรากฏออกมาเป็นรูปลักษณ์ภายนอกน่ะ

หา!? งั้นนั่นมัน... ของคุณเหรอคะ...?

ไส้หนูอยากจะเป็น "สาวน้อยเวทมนตร์สุดน่ารัก" จากก้นบึ้งของใจ

แน่นอน

น่ารักไหมล่ะ?

หลังจากที่ได้ท่องมนตร์กับตัวเองมาเป็นเวลานาน ก็เลยได้ร่างนี้มาน่ะ

ถึงจะฝึกมายากลท้องด้วยเพื่อคุยกับตัวมาสคอตก็เถอะ...

โคล่า! โยมิจัง!! ไม่ใช่แค่มายากลท้องนะ กิโยะ!! (เสียงแหลม)

...

ขอโทษนะ กิโยะกิโยะจัง

เอ่อ...ทำไมพวกห้อง A ถึงมีแต่คนแปลกๆ เต็มไปหมดเลยล่ะ...

แหะๆ

...ด้วยเหตุนี้

อึก!!

...

พวกเจ้าทุกคน ฆ่าพี่น้องวาบิเฮย์

แล้วปลุกอาจารย์ให้ฟื้นขึ้นมา

การปลุกอาจารย์ให้ฟื้นขึ้นมาน่ะ...

การผ่าตัดแยกจากกันเนี่ย ใครจะตื่นระหว่างอาจารย์กับลม มันขึ้นอยู่กับโชคชะตาเลยล่ะนะ...

ฮ่าๆ

..................

ถ้าเป็น 'การแยกจากกัน' ล่ะก็

...เหรอ?

'การผ่าตัดกัดกิน' น่ะ

คือการปลูกถ่ายชิ้นส่วนวิญญาณของผู้อื่นเข้าไปในวิญญาณของมนุษย์

เป็นทักษะที่ถนัดของไส้หนูคนนี้เลยล่ะนะ ที่จะทำให้มันเติบโตและแปลงร่างไปเป็นวิญญาณที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง

นี่!

เดิมทีมันใช้เพื่อการสะกดจิตนะ แต่ว่า...

กับวิญญาณของอาจารย์กับลมในตอนนี้ มันสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้นะ

เป็นหนึ่งใน 'เครื่องมือวิเศษหัวใจขั้นสูง' น่ะ...

นี่ๆๆ

มิย่า~

ด้วย "ฮงกิ คารุอูโร"

ถ้าเรารดน้ำลงไปในวิญญาณของอาจารย์

วิญญาณของอาจารย์... เอ๊ะ ข้างที่เป็นสีดำน่ะหรือ?

นั่นแหละ กำลังกัดกินวิญญาณของเมลอน

ในที่สุดความสงบนิ่งก็จะ

หายไป!!

ทำให้ไม่จำเป็นต้องแยกจากกันแล้ว~

ขอโทษนะ แต่ว่า ไส้หนูคนนี้มีความสามารถในฐานะศัลยแพทย์หัวใจขั้นสูงเหนือกว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่หน่อยล่ะนะ

จนถึงตอนนี้เนี่ย

ถึงแม้จะทำการผ่าตัดนี้ไปแล้วก็ตาม หากอาจารย์กับร่างของลมอยู่คนละที่

การที่ไม่สามารถส่งวิญญาณกลับไปยังร่างของอาจารย์ได้นั่นแหละคือปัญหาใหญ่สุดของมัน~

การที่ประตูนั้นเปิดอยู่ แสดงว่า

เงื่อนไขพร้อมแล้วสินะ

...!!

แกนั่นแหละ เฝ้าดูพี่หายไปตรงนั้น

แล้วก็

หลังจากที่หมดหวังก็ฆ่าไปซะ ♡

ฟุนฟุฟุฟุน มาจิคารุ~♪

ฟุนฟุฟุฟุน ไซคิกุ~♪

ฟุนฟุฟุฟุน ซะคาราอุ ยัตสึวะ เซนโนะ~♪

โตรโระ

※เพลงธีม "หมอวิเศษไซคิก โยมิจัง" "สมอง☆ฟอร์แมต"

?

...ย่า...

หยุดนะ...!!

หยุดนะ...

ไอ้พวกไร้ความสามารถที่สกปรกนี่...

อย่ามายุ่งกับไส้หนูผู้นี้เด็ดขาด~!

พวกแกน่ะ ต่อให้อาจารย์!! ต่อให้ห้อง A!! ต่อให้โรงเรียน!!

มันก็คือเทพแห่งโรคระบาด! แน่นอนล่ะ...

ต่อลมด้วยนะ....!!

ถ้าไม่มีแกเนี่ยนะ.........

มันก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก!!

เทพแห่งโรคระบาด...

.........อ่าา

สิ่งที่กะว่าไว้ตลอด

ถูกพูดออกมาแล้ว...

ถ้ามีเทพเจ้าอยู่จริง ก็อยากจะถามหน่อย

ทำไมถึงเป็นฉันนะ ถึงได้เป็นน้องสาวของคนที่เก่งกาจขนาดนั้น

แบบนี้เหรอเนี่ย.........

ใช่แล้วๆ

คนอ่อนแอ ก็ควรจะนอนแผ่ๆ ร้องไห้คร่ำครวญแบบคนอ่อนแอสิ

ใครเหรอ?

งั้นขอถามอีกทีนะ...

...!!

ไม่อยากจะยอมแพ้เลย...

แต่ว่า...

สิ่งที่ฉันจะทำได้เนี่ย...

...?

.........

......เอ๊ะ?

นี่มัน......

มีดที่ฉันเคยใช้สมัยก่อนนี่นา...

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ......

อึก

!?

นี่มัน......

"ความเงียบจากมุมของแตงโม" ความทรงจำเหรอ?

อารมณ์ของนางิ... กำลังไหลเข้ามาเลย...

โคร......

ถึงได้รักกันมากขนาดนี้...

ถึงเป็นที่พึ่งทางใจมากขนาดนี้เหรอ...?

......

อืม?

ซู่...

น่ารำคาญจริง...

ครึ

ถ้าอยากตายเร็วนักขนาดนั้นล่ะก็

ข้าจะเจาะหลุมใต้ดินด้วย "วิถีแห่งการล่าอย่างจริงจัง" นี้ให้ถึงท้องเลยแล้วกัน!!

ขอโทษนะ นากิ

อย่ามาทำตัวขี้หวั่น

พวกเรามีของที่เป็นของพวกเราเองนะ...

ถึงแม้ว่า

จะมีความตั้งใจอยู่

แต่กลับเดินตรงเข้ามาแบบนี้...

บ้าไปแล้วเหรอ?

จะตายแล้ว!

ล่ะนะ!!

เอ๊ะ...

อาา...

ฉิ...

ซ่า...

เดี๋ยวก่อน...

ซ่า!

โบอา!

อุ๊าาาาาา!!

โส... เป็นไปไม่ได้เลยนี่นา......!?

ความอาฆาตของน้องสาว......

ที่ปลุกเพียงแค่จิตวิญญาณแห่งสายลมออกมาแล้วลากมันออกมา

อย่างนั้นเหรอ...?

......

ดาดฟ้าเรือ賓船

โส... ไม่น่าเชื่อเลย......

เด็กคนนี้......

แข็งแกร่งเกินไปเลย......

ในขณะที่ร่างกายของข้าเริ่มมีตัวตนขึ้นมา

มันโจมตีมาโดยเล็งเป้าไปยังจังหวะที่ปล่อย "เจตนาฆ่า" ออกมาได้อย่างแม่นยำ......

ร่างกายนี่มันอะไรกันน่ะ--!?

การจะทำแบบนั้นได้นี่มันราวกับ......

จิกโมคุ ถอยออกมาเดี๋ยวนี้!!

คุณราดิโอ เป็นอะไรไปครับ...!?

เมื่อ 3 นาทีที่แล้ว สถานกักกัน

ตั้งสติฟังให้ดีน่า

!?

อึก... ข้างในด้วยเหรอ...!?

ถูกทำลายจากข้างในแล้ว......!!

อย่างนั้นสินะ...... หมายความว่า...

อาจารย์ เจ้าเหมันต์ปลุกแล้ว ตอนนี้ กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงไปทางทิศทวีป เหตุผลไม่ทราบ ลดจำนวน ให้กลับไปยังไม้บัยบิโดยด่วน ผลงานของคากาซาวะจิ

ฮ่า... เหนื่อยจัง

ดูสิ ไม่มีเหตุผลที่จะสู้แล้วไม่ใช่เหรอ?

ซ่า! ไปเร็วๆ เลย

......ชิ

รุ่นพี่คะ-- คุณกับสายลมจะต้องมีบทสรุปกันให้ได้แน่ๆ นะคะ...

ฟุฟุ......

เชิญมาได้เลยนะ

......ทุกคนถอยออกมาก่อน!!

จะตามอาจารย์ไป

......

อ๊า

การดึงอาจารย์กับนากิออกมาโดยที่ไม่ทำร้ายจิตวิญญาณของพวกเขาน่ะ...

นี่แหละคือ

สายใย... ของพวกเขาสมั้ง

ถึงแม้ว่าวิญญาณจะแยกออกมาแล้ว ถึง凪คุงจะตื่นขึ้นมา

มันอาจจะไม่ใช่凪คุงคนเดิมก็ได้

นะ... 凪 นากิ

......เหรอ...?

......

เงียบ...

ยังไงก็ตาม ดูเหมือนว่าจะกินข้าวได้เป็นปกติสินะ...

โตขึ้นแล้ว

ฮ่าๆๆ...... อะ...... ก็แน่นอนอยู่แล้วนี่นา

ถ้าเอาเวลาที่ข้าตื่นนับแล้ว ข้าก็แก่กว่าคุณแล้วนะ... ก็เลยว่า......

ว่าแต่ ชุดนั้นมันอะไรน่ะ?

น่ารำคาญชะมัด...

ทำไมกัน...... พวกเขาส่วนใหญ่เป็นพี่น้องซะหมดเลย--...

ปลอดภัยดีเหรอ...?

จิกโมคุ คุณ...... จิกโมคุคุณ

พี่ชาย... คนนั้น จะ... ปกป้อง... เองค่ะ...

พี่ชายจิกโมคุคือ......

ผมจะปกป้อง--!!

......

จะเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ

ตัวอ่อน

อื้ม!!

พี่จิกโมคุ......!!

เป้าหมายถัดไปคือ......