ตอน 36.2: Chapter 36.2

ฐานลับใต้ดินของเกาะโอนิจิ ที่ของนาโอซึและพวกวิทยุ

เจ้าตัวที่ชื่อ "ระเบิด" น่ะเหรอ...

เด็กที่อยู่กับผม...

คุณเล่าให้คุณฟังเกี่ยวกับเด็กคนนั้นไหม?

ฐานลับของพี่น้องวาบิเฮย์

ได้สู้กับเด็กที่แข็งแกร่งมากบนเรือ "โปวเซ็น" น่ะ...

เปล่า... ผมได้ยินมาจากคุณยูริ

"แบบว่า...รู้สึกคุ้นๆ เหมือนนางิเลย" คุณเขาบอกมา

...!

เขาเป็นใครกันแน่

บอกผมหน่อยสิ

……

เมื่อ 3 ปีก่อนนะーーー...

หลังจากการต่อสู้กับคุณอาจารย์

ผลจากการที่เราสามคนปรึกษากัน

เรื่องที่ว่า "ร่างกายแห่งสายลม" จะให้คุณไปดูแลที่นอกเกาะโอนิจิ

และ "ร่างกายของคุณอาจารย์" จะให้ผมกับนาโอซึดูแลที่เกาะโอนิจิ คุณจำได้ไหม?

ชิซุกุ การที่ผมจะให้คุณได้มีชีวิตแบบ "ปกติ"

นั่นคือเจตจำนงของนางิ ดังนั้น นาโอซึกับผมก็เคารพการตัดสินใจนั้นและปล่อยคุณไปแล้วนะーー・・・・・・

แม้การต่อสู้จะจบลงแล้ว แต่ดูเหมือนนาโอซึจะรู้สึกผิดกับการที่ทำให้เอมิโกะเสียชีวิตไปมากเลยนะ

ช่วงสองสามเดือนแรกเนี่ย เขาเอาแต่เดินโซเซไปในเมืองที่กลายเป็นซากปรักหักพังน่ะ……

เหมือนพร้อมจะหายตัวไปได้ทุกเมื่อเลยล่ะ

บางครั้งเขาก็มองเศษชิ้นส่วนวาล์วค้างไว้

ราวกับกำลังหวนรำลึกถึงน้องสาวของเขา……

แล้ววันหนึ่งน่ะーーー...

ตอนที่เขากำลังเดินอยู่ตามสมรภูมิรบ เขาก็ได้ยินเสียงหนึ่ง

และก็ได้พบกับเธอ

จากใต้ซากปรักหักพัง…… เสียงที่กำลังขอความช่วยเหลือน่ะ

ไอ้เด็กคนนั้น

ดูเหมือนจะรู้ได้ทันทีเลยล่ะ

ว่าหมอนี่เป็นอะไรบางอย่างของกระแสน้ำวน "แน่ะーーー...

!! !!

กระแสน้ำวนเหรอ...

หมอนั่นน่ะ โค่นล้มด้วยเครื่องบินไร้คนขับเหรอ...!?

เศษเนื้อกระแสน้ำวนน่ะ รับคลื่นกระแทกนั้นไว้

วันนั้น คุณอาจารย์ได้ปลดปล่อยเจตสังหารสูงสุดใส่ทิศทางแห่งสายลม...

แล้วค่อยๆ ฟื้นตัวขึ้นมาล่ะ...?

...!!

ไม่จริงน่า...

กระแสน้ำวนน่ะ...

สำหรับนาโอซึแล้ว มันก็เหมือนศัตรูของน้องสาว

แต่ว่า...ถึงจะเป็นแบบนั้น แล้วทำไมถึงต้องเลี้ยงดูด้วยล่ะ...

แน่นอนว่าตอนแรกก็พยายามจะฆ่ามันตามสัญชาตญาณแหละ

แต่พอเห็นคนที่ไม่ได้ต่อต้านอะไรเลย

นาโอซึก็สังเกตเห็นว่าหมอนั่นสูญเสียความทรงจำไปแล้ว...

ในขณะเดียวกันก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นในใจ

ว่าพลังการฟื้นตัวของหมอนี่อาจจะใช้ชุบชีวิตน้องสาวของเขาได้นะ—

!?

ชะ...ชุบชีวิตเหรอ... ทาคาโคะ...

คือว่า... คุณดีอาร์ก็เห็นด้วยตาตัวเองนี่นา?

...หลังจากที่คุณออกไปตามลมที่เครื่องบินไร้คนขับน่ะ

ช่างไม่เป็นระเบียบเอาเสียเลย

เลยเอาเขากลับไปเก็บรักษาในช่องแช่แข็ง

คุณดีอาร์เนี่ย ปกติก็ให้สัตว์ทำทุกอย่างอยู่แล้วนี่นา

เอ๊ะ...

ครับๆ ขอโทษด้วยนะครับ

โชคดีที่ผมเป็นมืออาชีพด้านการจัดการศพ

ทำไมถึงต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ...

ทำให้มันอยู่ในสภาพที่เสียหายน้อยที่สุดได้นะ...

คนที่ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องคนที่รัก

ผมคิดว่าพวกเขาไม่ใช่คนเลวแน่ๆ...

พี่ชายของผมก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันนะ

……

แล้วก็... คือว่า... ระ... เนี่ย

มีประโยชน์ในการทำให้โทโคกลับมามีชีวิตอีกครั้งไหม?

ช่วยได้หรือเปล่า?

......

......คุณหมอเหรอ?

...รู้แล้วว่าโร่เป็นร่างแยกของนางิ

แล้วเรื่องนั้น น้องสาวอย่างคุณคิดยังไง...

แต่ว่า...พลังการฟื้นตัวที่สำคัญน่ะ...ยังไม่รู้ว่าเซลล์แกนหลักมันอยู่ตรงไหน

ต้องศึกษาต่อไปอีกนะ...

จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้พวกคุณหรอก...

เรื่องนี้ขอให้พวกคุณฝากไว้กับผมสักพักได้ไหม

ฝากด้วยนะครับ...

......

......เข้าใจแล้วครับ

ถ้าเป็นคำขอจากผู้มีพระคุณของพวกเราพี่น้อง...ก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกนะ

...แต่ว่านะ

ทำไมนายถึงเข้าข้างนาโอซึนักล่ะ?

...อ๊ะ เหมือนคลื่นสมองที่ฟังไม่ชัดมันพันกันอยู่...มั้ง?

เอ๊ะ...?

หา?

ก็นะ...ยังไงชิซุกุก็อยู่เกาะเดียวกัน เราก็ติดต่อกันเป็นประจำสิ

วันนี้แค่นี้ก่อนนะ

จ๊ะ

...

เอ๊ะ?

...อา

เป็นอย่างนี้นี่เอง...?

ไม่น่าเชื่อเลยนะ~...

หือ

คุณราดิโอ

!!

พี่สาวราจิโอเหรอ...

ดูเหมือนจะ... หน้าแดงๆ นะ...

!! เอ๊ะ ไม่จริงน่า!?

อ่า... แต่ว่า มีอะไรเหรอ? ซ้อมเสร็จแล้วเหรอ?

อื้อ!! ได้เรียนรู้ท่าต่างๆ มาด้วยนะ

ฮ่าๆ... ระน่ะ เก่งกว่าผมเยอะเลยครับ

......

ก็เป็นเรื่องของเทคนิค หรือว่าทัศนคติอะไรแบบนั้นน่ะครับ... ก็คงสอนได้แค่นั้นแหละครับ

จึ้ก...

ไม่นะ...

...?

หัวเราะแบบนั้นเหรอ...

ก็แค่...

เป็นอะไรเหรอครับ?

นั่นสิ แล้วพวกคุณก็ใกล้ถึงเวลาแล้วนี่นา...

อะ ระ... ไปอาบน้ำกับฉันเถอะ

ครับ/ค่ะ

หืม?

คุณราดิโอพี่สาว...

อืมมม...

อืมม...

งั้นก็ราตรีสวัสดิ์นะ

วันนี้อะนะ...

โดนคุณนาโอซึดุจนโกรธมากๆ เลย...

กำลังจะไปเอาเครื่องดื่มที่ห้องครัวชั้น 3 น่ะสิ

ดันกดลิฟต์ผิดเป็น "4" ซะงั้น...

เอ๊ะ... ทำไมล่ะ...?

อ๊ะ

"ห้ามไปเด็ดขาด" น่ะ

...มีอะไรเหรอ?

ที่ชั้น 4 น่ะสิ~~~

...ตรงนั้นน่ะ...

มีอุปกรณ์กองเต็มไปหมด อันตรายนะ...

อืม... ไม่เป็นไร

หลังจากนั้น คุณนาโอซึก็กังวลมากเลยนะ

อา!!

แล้วก็...ล่ะ!?

บอกว่าจะพาไปที่ 'สวนสนุกเกาะยักษ์' เพื่อเป็นการไถ่โทษด้วยนะ!!

เอ๊ะ

นี่?

คุณราดิโอจะไปด้วยใช่ไหม?

ฉันไม่ถนัดคนเยอะๆ น่ะ...

เอ๊ะ...อา...

!!

เอ๊ะ.........

ไม่ไป...เหรอ...?

จะ...ไปแล้วนะ~

ไป!ไปนะ!!นี่!!

ไม่คิดเลยว่าคุณนาโอซึจะให้สัญญาแบบนั้น

ไม่นะ...

เมื่อก่อนนี่จินตนาการไม่ออกเลยนะ...

ฉันก็เหมือนกันแหละ~...

ระ... ขอบคุณนะ

เอ๊ะ?

ที่เคยพูดเสมอเลยนะ... เราไม่ได้เป็นพ่อลูกกันนะ... ก็ไม่ใช่พี่น้องเหมือนกัน

อืม... อื้อ...

เธอสำหรับพวกเราเนี่ย

แต่ว่า...

เป็นคนพิเศษนะ...

ราตรีสวัสดิ์

แปะ

เป็นพิเศษ...

เป็นพิเศษ...

แกร๊ก

เป็น... พิเศษ...เหรอ?

......พิเศษ?

สำหรับฉัน นายมันไม่เหมือนคนอื่นๆ เลยนะ~

หมายความว่า...เป็นพิเศษสินะ

เอ่อ...อะไรนะ... เมื่อกี้?

อู้ว...

คุกคุกคุก...

ไม่เป็นไรเหรอ~?

ว้าว!?

ระนะ~

ค...ใคร!?

อ่า... ในที่สุดก็กลับมาได้บ้างนิดนึง

ต้องมีจุดเริ่มต้นเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้แหละ~

...?

เอ๊ะ!? เอ๊ะ!? ตรงไหน!? ใคร!?

กยาฮะฮะ

ตรงนี้แหละ ตรงนี้

เอ๊ะ...

มา

พี่น้อง

มาทำความรู้จักกันให้ดีนะ

เป้าหมายต่อไปคือ.....