ตอน 9: Chapter 9

ก่อนหน้าถัดไป

15 ปีก่อน บริเวณชายแดนของบางประเทศ

ดี ๆ ๆ

●●●●●

ซ่า ซ่า ซ่า

ย่า คิกิ...

เป๊าะ เป๊าะ เป๊าะ...

● ● ● ● ● ●

...แค่ก

● ● ● ● ● ●

เป็นอะไรไปเหรอครับ ท่านผู้การ

อึ... ไปข้างหน้าก่อนเถอะ

ฟุ่ว... หนูสกปรกยังเหลืออยู่สินะ

...!?

...ใครกันนะ...!?

กำจัดเสร็จแล้ว...จ้า♪

พี่ชาย!

อาาา

โล่งจัง

3 ปีก่อน เกาะโอนิโจ

คุณ ดร.ราดิโอ ใช่ไหมครับ?

ดร.ราดิโอ...

เทคโนโลยีที่ใช้ควบคุมสัตว์จากคลื่นสมองนี่แหละ คือที่มาของชื่อเล่นใช่ไหมครับ?

...นี่ ๆ ใช้เสาอากาศบนหัวควบคุมอยู่เหรอครับ?

ตัวหลักอยู่ไหนครับ? เกาะโอนิโจเหรอ?

อัจฉริยะที่ได้เป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผนของกระทรวงวิทยาศาสตร์ตอนวัยรุ่น ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ?

อ้า! หิวไหมครับ? กินอาหารสุนัขไหม?

...เฮ้!

อา...ฮัลโหลครับ

คุณ "ดอนโตะคอย! ปัญหาสัตว์รบกวน 19" ใช่ไหมครับ?

มีสุนัขโนราสกปรกตัวหนึ่งที่ชอบแอบมองอยู่ เลยอยากให้ช่วยจัดการให้หน่อยครับ แต่ว่า...สถานที่คือ~...

นี่!!

นี่ไง...ก็อย่างที่คิดไว้เลย

มีของที่อยากให้ทำน่ะ

แกน่ะ...มีธุระอะไร!

ถ้าช่วยให้ได้ล่ะก็

...!!

จะจัดการฆ่าผู้ชายคนนั้นให้เอง

เจ้าคนเมื่อกี้...เป็นหัวหน้าองค์กรทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงที่เกาะโอนิสินะ

ไม่รู้ว่ามีความแค้นอะไรกัน แต่การที่นายซึ่งไม่ใช่แม้แต่ฆาตกร จะไปสู้กับไอ้คนที่มีบอดี้การ์ด 24 ชั่วโมงเนี่ย มันดูเป็นการทำอะไรที่บ้าระห่ำนะ~

...นี่มันอะไรกันนะ...ของที่อยากให้ทำน่ะ

ความเชี่ยวชาญของคุณนี่นะ เอ่อ... "วิศวกรรมเครื่องกลประยุกต์เพื่อ การเสริมสมรรถภาพทางกายภาพ และการวิจัยด้านการดูแล/ช่วยเหลือแบบพิเศษ ...ใช่ไหมครับ?"

...แล้วยังไงล่ะ?

ผมว่าคุณน่าจะทำได้นะ

รถเข็น

อยากได้แบบที่ยังนั่งอยู่แล้วฆ่ากันได้ด้วยน่ะ

...นี่มันใครกันเนี่ย

รถเข็นพิเศษ

สุดท้ายแล้ว ผมก็ออกแบบรถเข็นพิเศษ 7 คัน เพื่อให้รับมือกับสถานการณ์การต่อสู้ที่แปลกประหลาดนี้ได้ สำหรับเด็กสาวประหลาดคนนี้ชื่อ "ชิซึเคนะ" และพี่ชายของเธอชื่อ "นางิ"

ก็เลย

เพื่อปกปิดตัวตนที่อยู่ในสภาพที่พิเศษมากๆ ของเขา ระหว่างช่วง "กายภาพบำบัด" ก็ได้เสนอให้ใส่หน้ากาก

และก็

ในคืนที่มันเสร็จสมบูรณ์ การแก้แค้นของฉันก็จบลงอย่างง่ายดาย

อสูรกายที่แสวงหาผู้ที่แข็งแกร่งกว่า เพื่อกินเหยื่อที่เรียกว่า "เจตนาฆ่า"

"รถเข็น" ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว

ตอนนี้

ก็เลย...บอกว่าไม่เอาไง

สิ่งที่พวกคุณกำลังจะทำกันอยู่น่ะ มันเป็นสิ่งที่แม้แต่รัฐบาลของแต่ละประเทศก็ยังเฝ้าระวังในระดับสูงสุดเลยนะ

ถ้าไม่อยากตายก็รีบลงไปใต้ดินแล้วไปทำศัลยกรรมซะ

รู้แล้ว รู้แล้ว ก็โรงเรียนเก่าไง

อ๊ะ กาแฟเหรอ? ไม่มีโค้กเหรอ?

นี่ไง นางิก็บอกว่า "ขอร้องล่ะครับ!" ด้วยนะ

อย่ามาเล่นกับพี่ชายที่หมดสติสิ...!

...เพราะว่าคุณหมอใจดีนี่นา

หือ?

ที่ทำหน้าบึ้งนั่น ก็เพราะไม่อยากให้พวกเราตายใช่ไหมครับ?

●●●●●

รู้แล้วล่ะ ว่าหลังจากรถเข็นเสร็จ คุณก็ยังคอยดูแลอยู่

—ซึ่งมันไม่เหมือนนิสัยเลยนะ ที่ปล่อยให้เป็นแบบนั้น...

ขอบคุณครับ

เหมือนกับฉัน...น้องสาวที่ "สูญเสีย" พี่ชายไปเพราะตัวเอง—

แต่ว่าเราสองคนตัดสินใจแล้วนะ

ว่าจะไม่หนี แต่จะสู้เอง

งั้น...ก็!

...แค่พูดโน้มน้าวก็เสียเวลาเปล่าเหรอ

ก็แค่...ดูเหมือนว่าจะเก็บข้อมูลการวิจัยที่ดีได้นิดหน่อย เลยจะช่วยหน่อยเท่านั้นเอง

แค่ว่า...สถานการณ์มันไม่ค่อยดีเลยนะ

วงล้อมของพวกมันตอนนี้มันเริ่มแผ่ไปทั่วเกาะโอนิแล้วล่ะ

คู่หูที่ไม่สมบูรณ์แบบที่คุม "กลุ่ม C" อยู่ก็ไม่น่าไว้ใจเหมือนกันนะ...

อา...พี่น้องคุโรซากะ...ยังอยู่ที่เกาะอยู่สินะ

นอกจากนั้นแล้ว "กลุ่ม A" ที่เพิ่งเข้าร่วมใหม่นี่สิ...

กำลังฆ่าพวกที่น่าจะเป็น "เหยื่อ" ของแตงโมแบบไม่เลือกหน้าเลยล่ะ

เพื่อชิงโอกาสในการฟื้นตัวของสายลม และเข้ายึดเกาะที่ใช้กฎของ "ผู้แข็งแกร่งกินผู้อ่อนแอ" นี้—มันบ้าไปหน่อย แต่ก็มีประโยชน์...โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกมันสามารถทำมันได้

ที่แข็งแกร่งแบบท่วมท้น

อาาา น่าจะเป็นเจ้าตัวที่แผ่ "เจตนาฆ่า" ออกมาเต็มไปหมดแถวๆ ในเมืองเมื่อไม่กี่วันก่อนน่ะ...!

ก็อย่างที่คิด

ต้องทำให้เจ้านั่นเสร็จให้ได้

รถเข็นไร้หมายเลขสินะ...

รถเข็นที่ไม่ได้แค่ "ชดเชย" การทำงานของร่างกาย แต่ยัง "ขยาย" เกินขีดจำกัดของร่างกายด้วย...

มันสามารถสร้างการทำลายล้างจำนวนมากได้ แต่ภาระที่ตกอยู่กับผู้ควบคุมมันก็มหาศาลจนถูกแช่แข็งไว้...

จริงอยู่ที่ถ้าจะสู้กับโรงเรียน ก็คงมีแค่รถเข็นไร้หมายเลขเท่านั้นแหละ แต่ว่า...

ก็รู้ว่ามีสิ่งที่จำเป็นต้องมีไม่ใช่เหรอ

วัตถุดิบ

"อามินะ" เป็นแร่กึ่งชีวภาพที่ตอบสนองต่อคลื่นสมองของมนุษย์ และสามารถเปลี่ยนความแข็งและความเป็นรูปทรงได้

กุญแจเปิดใช้งาน