ตอน 22: Chapter 22

2 คานาชิ เรียวสึเกะ ฟูจิ

มังงะรวมเล่มเล่มที่สอง ฉบับธรรมดาและฉบับพิเศษวางจำหน่ายแล้ว!!

ก่อนจะไปพิชิตเวซาเอมอน ด่วนเกิดอีเวนต์ขึ้นแล้ว!!

ได้ยินจากเอมลนะ

ลองเล่าให้ฟังจากปากแกเองสิ

การจะไปท้าประลองกับไอ้ "ตัวซวยที่เกือบตาย" น่ะ

เรื่องจริงเหรอ

ตอนที่ 22: แสงสว่างที่แท้จริง

ตัวซวยที่เกือบตายเหรอ

ถึงจะไม่ได้รู้เรื่อง "เวซาเอมอน" มากนัก แต่...หมายความว่ายังไงล่ะ

ไม่สิ ประเด็นสำคัญคืออีเวนต์ที่เพิ่งเริ่มขึ้นมาแบบกะทันหันนี้จากชื่อ "เวซาเอมอน ผู้เฝ้าสุสาน" น่ะ!!

เรื่องนี้แน่ๆ เลย!

ต้นฉบับ: คานาชิ มังงะ: เรียวสึเกะ ฟูจิ

การสวมบทบาทตามพื้นฐานของโลกและลักษณะตัวละคร...นั่นคือคำตอบที่ดีที่สุดในสถานการณ์แบบนี้

ใจเย็นๆ ไว้

ถ้าเป็นไปได้ อาจจะได้ข้อมูลดีๆ มาก็ได้นะ

ถ้าฉันที่ฝ่าฝันร้ายมาได้ ก็ทำได้แน่นอน...!

การเกลี้ยกล่อมวัช

แกก็เข้าใจใช่ไหมล่ะ

ก็หมายความว่าแกมันยังอ่อนอยู่สินะ

คำสำคัญคือ จิตวิญญาณวอร์พาล...!

อ่า...

จริงด้วย...

เพราะมีความมั่นใจว่า "จะชนะได้"

ถึงจะไปท้าทายไงครับ

ชิบ

อะไรเหรอ?

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

ฉันน่ะ...

แค่เป็นแค่ตัวช่วยเท่านั้นเองนะ

ตามที่คนรู้จักของฉันบอกมา

เวซาเอมอนตอนนี้

คนที่เป็นแกนหลักน่ะคือคนรู้จักของฉัน

กำลังถูก... อ๊ะ ไม่สิ

เหมือนเป็นเครื่องมือในการฝึกฝนกลุ่มฆาตกรน่ะ

ดูเหมือนว่าจะถูก

ใช้ประโยชน์อยู่

คนคิดการบุกเข้าไปนี่ก็เป็นหนึ่งในพวกอันธพาลนั้นแหละ

หมอนั่นน่ะ

ตั้งใจจะโค่น "เวซาเอมอน ผู้เฝ้าสุสาน" ให้ได้จริงๆ

เพื่อสิ่งนั้นก็พยายามทุกวิถีทางเลยนะ

ต่อให้พยายามมากแค่ไหน ถ้าไม่มีโอกาสชนะเลย

ฉันน่ะจำได้ว่ามันคือ

ที่เรียกการไปตายของฉันว่า "จิตวิญญาณวอร์พาล" นะเฟ้ย?

ตัวฉัน หรือใครก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นใครสักคน

ที่จะไปท้าทายโดยตั้งใจว่าจะแพ้ตั้งแต่แรกน่ะ ไม่มีหรอกนะ

แค่เพราะจิตใจของหมอนั่นที่อยากจะ "ชนะ" น่ะ

ฉันกับผู้ร่วมมือคนอื่นๆ ถึงได้คิดจะตอบรับมันไงล่ะ

โอกาสมันมีแค่ครั้งเดียว ชนะหรือแพ้ ก็ครั้งนี้แหละเป็นครั้งสุดท้าย

การที่จะช่วยให้หมอนั่นที่พูดอย่างนั้นได้...

มันคือเรื่องของเกียรติยศและคุณธรรมน่ะ

ที่ฉันคิดว่านะ

แต่ก็ยังมีเวลาให้ถึงสองสัปดาห์

ถึงแม้ว่าตัวฉันจะยังเป็นแค่คนที่ไร้ประสบการณ์ก็ตาม

จะทำให้ทันแน่นอนครับ

เพื่อที่ความกล้าหาญอันห่ามๆ ของคนยังอ่อนหัด

จะกลายเป็นความกล้าที่จะท้าทายผู้แข็งแกร่ง

คือเกียรติยศ...

หรือเปล่านะ

เจ้าหมอนั่นน่ะ

เป็นคนทื่อๆ น่ะ

เจ้าหมอนั่น...เหรอ?

เวซาเอมอนน่ะสิ

เป็นคนจริงจังโคตรๆ ไม่รู้จักประมาณตัวเอง

ดันมาสูญเสียภรรยาเพราะคำโกหกที่มันทำไม่เป็น

แล้วก็กลายเป็นร่างกายที่แม้กระทั่งจะตายก็ไม่ยอมตายแบบนั้น

ตอนนี้มันถึงกับล้มลงได้ด้วยตัวเองไม่เป็นแล้ว

ซากศพเดินได้น่ะ

ดังนั้น

ก็ต้องมีใครสักคนไปล้มมันลงแล้วให้มันได้พักผ่อนให้ได้

พวกเราถึงแม้จะตั้งใจไว้ว่าจะไม่ไปยุ่งกับ "พวกมัน" น่ะ แต่ว่า...

!

กึก

ถ้าแกยืนยันจะทำจริงๆ ล่ะก็

ก็ไม่ห้ามหรอก

ก็มีคำขอของสาวน้อยน่ารักด้วยนี่นา

ทวิตเตอร์ทางการของ "แชงฟรอ" อยู่ที่นี่!!→@ShanFro_Comic

ตามมาเลยนะ

ถ้าแค่เล็กน้อยล่ะก็

พวกเราก็จะช่วยออกแรงให้เองไม่ใช่เหรอ

ที่นี่มันโรงตีเหล็กนี่นา...?

ดูเหมือนว่าอีเวนต์จะดำเนินต่อไปแล้วสินะ!

เยี่ยมเลย! อย่างน้อยก็โอเค!

โอ้ บีอิรัก

อยู่ไหม?

ห๊ะ?

นี่มันอะไรกันเนี่ย คุณลุง?

พี่บี!

ไม่แปลกเลยที่มาโผล่ที่นี่นะ

โอ้ เอ็มรู

พี่น้องของเอ็มรูโผล่มาอีกแล้ว...

เป็นไปได้ไหมว่ากระต่ายทั้งหมดในราบิตส์เป็นลูกของวัช?!

โอ้?

แกคือคนที่คุณลุงกับเอ็มรูพูดถึงน่ะเหรอ?

พวกเราเอง

ซันราคุครับ!

เข้าใจแล้วสิ

มีตาที่คล้ายกับอีเวิร์ลนี่นา

อีเวิร์ลเหรอ?

กระต่ายตัวใหม่อีกแล้วเหรอ?! อย่าเพิ่มชื่อมาอีกนะ!

อืม

จะถามเลยนะ

เอาอาวุธของวูปาร์ลออกมา

เอ๊ะ?

...โฮ่

คมดาบนี่มันดีจริงๆ เลยนะเนี่ย

แบบนี้ก็คงไม่ขาดอะไรแล้วล่ะมั้ง

บีอิรัก

ฮ่า

จะทำการ "แปลงร่าง" ซะหน่อย

!

วิวัฒนาการเหรอ? ชินคะ?

เป็นไปไม่ได้...

คุณลุงจะจับค้อนตีเองเหรอ?

ถ้าจะไปท้าสู้กับเจ้าตัวที่น่าสงสารนั่นล่ะก็

ถ้าพวกเราแค่ยืนดูเฉยๆ มันก็จืดชืดเหมือนกันนี่นา

รอก่อนนะ!

เดี๋ยวจะจุดไฟในเตาให้เดี๋ยวนี้เลย!

แกมีวัตถุดิบดีๆ ที่พกติดตัวไว้ไหม...

ก็อย่างนั้นแหละ วัตถุดิบจากคนที่ลำบากฝ่าฟันมาโค่นได้อะไรแบบนั้นไหม?

เอ๊ะ?

ถ้าจะบอกว่าลำบากก็คือลูคาออนรึ? ไม่สิ นั่นมันแค่การดิ้นรนเอง

วัสดุที่ขุดดินมาก็ขายไปแล้วนี่นา...

ถึงจะไม่ใช่ว่าได้มาอย่างยากลำบากหรอก

แต่วัสดุจากตัวที่ดูแข็งแกร่งก็น่าจะดีนะ

เอาออกมาให้ดูสิ

เปลือกของควอดบีเทิลเหรอ

ปีกปัดๆ

เปลือกที่ทนการโจมตีของเอ็มไพร์บีมาเป็นเวลานาน

คิดว่ามันเป็นวัสดุที่ยอดเยี่ยม

อืม ไม่เลวนี่นา

งั้นก็

จะเริ่มแล้วสินะ

แกนี่มันคนมีดวงนี่นา

ที่คุณลุงจับค้อนนี่

มันไม่ได้ทำมาหลายปีแล้วนะ

จริงเหรอ?

เอ่อ...บีอิรัก

พี่ชายรับช่วงต่อจากของราบิตส์...โคคุโอ? อะไรทำนองนั้นน่ะ

ผมรับช่วงต่อจากงานตีเหล็กของคุณลุงน่ะ

ว่าแต่ คุณซันราคุไม่รู้เลยนี่นา!

คุณพ่อ...เคฟุน

คชิระน่ะ

เป็นช่างตีเหล็กนะขอรับ!

แถมไม่ใช่แค่ช่างตีเหล็กธรรมดาด้วย

เป็นคนที่เชี่ยวชาญการตีเหล็กจนถึงขั้นที่ได้รับการยอมรับ

ว่าเป็น "ปรมาจารย์"

และตีอาวุธแห่งยุคเทพที่สูญหายไป

คือ "ช่างตีเหล็กโบราณ" (โคโช)

สองสิ่งนี้

ช่างฝีมือเทพ

จุดสูงสุดที่ไม่มีใครเทียบได้สำหรับช่างตีเหล็กธรรมดา

นั่นแหละคุณลุงของเรา

!!

เริ่มแล้วค่ะ!

คุณซันราคุ!

นั่นอะไรน่ะ?

วงเวท...เหรอ?

ทุกครั้งที่ตี มันก็ผุดขึ้นมาแล้วถูกดูดเข้าไปในอาวุธ...!

"การแปรสภาพ" น่ะนะ

คือการอ่าน "ความทรงจำ" และ "ประสบการณ์" ที่อาวุธได้เก็บไว้ระหว่างการต่อสู้

แล้วแปรเปลี่ยนให้เป็นรูปลักษณ์ที่เหมาะสมกับมัน...

พูดง่ายๆ ก็คือ

เป็นวิชาที่เปลี่ยนไปสู่ "ร่างที่แท้จริง" นั่นเอง

อาวุธที่มีคำว่า "ถึงตาย" ประดับอยู่

มันจะจดจำการท้าทายต่อผู้ที่แข็งแกร่ง

ความทรงจำทั้งหมดที่เคยร่วมเดินทางมากับแก

และพลังของยอดฝีมือที่แกมอบให้กับคุณลุง

เอาทั้งหมดนั้นมาผสมแล้วตีขึ้นใหม่

แล้วเปลี่ยนรูปร่างของมันนั่นแหละ

แกที่สู้กับลูคาออนมาได้

ดาบแบบไหนจะผุดขึ้นมานะ

น่าตื่นเต้นจัง

ชายผู้สูง ตระหง่าน ยอด ยอดของ ศีรษะ อาจารย์ ข้าง แขนขวา แขนขวาของเขา กำลังจะปรากฏในฐานะ "สายพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุด"!! สร้างเขี้ยวขั้นสูงสุด

พบกันตอนหน้า!!