เพราะคำขอของโออูอิคุง เราเลยมาช่วยมิโกะแห่งดวงจันทร์หลบหนี
พวกเราก็มาถึงสุสานที่เธอซ่อนตัวอยู่
แต่ก็ล้มเหลวในการเกลี้ยกล่อมซะได้...
|
ปัว
โออูอิคุง!
สาวกและเทพธิดาแห่งวาจา
ชำระล้างโลกดั่งเกมกับเทพธิดาผู้เป็นสาวกศูนย์
เรื่องเล่า 47 ตอนที่ 47
มาโคโตะ ทาคามิสึกิ ผู้ปรารถนาได้พบกับเจ้าหญิงต้องสาป
มังงะ: ชิโรอิฮาคุ
ต้นฉบับ: โอซากิ ไอล์ แนวคิดตัวละคร: Tam-U
เจ้าชายลีโอนาร์โด คุณกำลังพูดว่าอะไรกัน...!
อา...
อา
ท่านวีรบุรุษแห่งแสง! ข้าทำอะไรลงไปเนี่ย...
ไม่นะ! ถูก "มนตร์สะกด" ของมิโกะแห่งดวงจันทร์ควบคุมซะแล้วเหรอ!?
—ทำหน้าตกใจอะไรน่ะ
นายเป็นคนทำใช่ไหม?
...! หยุดไว้ก่อนเถอะ!
หนีไปแล้ว!
ตามเธอมาด้วยแล้วสินะ คุณทาคามิสึกิ คัคกิ ผมจะตามทันเอง
แผลพวกนี้ใช้ไอเท็มฟื้นฟูจัดการได้
เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมดาในวังหลวงน่ะ
อาฮะฮะ
นี่ไง
ถ้าคุณโออูอิคุงพูดแบบนี้มันจะดูน่าเกรงใจนะ!
ดูเหมือนว่าจะมีแรงพอจะเล่นมุกตลกได้สินะ...
เข้าใจแล้ว
แค่...ห้ามแตะต้องเธอเด็ดขาดนะ
...ว่าแต่ ถ้าแตะล่ะ?
แม้แต่ตัวข้าที่ต้านทานสถานะผิดปกติได้ ยังถูกเธอแตะต้องก็ยัง...
ไม่สามารถต้านทาน 'เวทมนตร์มนตร์สะกด' ได้เลย
ในโลกนี้ ไม่มีสิ่งมีชีวิตไหนที่ไม่เคยถูกมิโกะแห่งดวงจันทร์แตะต้องและถูกควบคุมได้!
เป็นคู่ต่อสู้ที่น่าปวดหัวมากนะ ไม่ว่าจะทำให้บาดเจ็บก็ไม่ได้ จะแตะต้องก็ไม่ได้
รับทราบ
ให้ข้าเปิดทางเอง!
เรื่องท่านวีรบุรุษแห่งแสง ปล่อยให้ข้าจัดการเองเถอะครับ!
ดาบน้ำแข็งและหิมะ - ฟัน!!
ขอบคุณครับ เจ้าชายลีโอนาร์โด ฝากด้วยนะ
เดินทางปลอดภัยนะครับ!
ที่ที่คุณโออูอิคุงบาดเจ็บน่ะ เป็นความผิดของข้าเอง...
ปกติแล้วการโจมตีของเจ้าชายลีโอนาร์โดที่ถูก 'ผู้เล่น RPG' ควบคุมเนี่ย ควรจะป้องกันได้นะ
คิดว่าถ้าอยู่กับคุณโออูอิคุงคงไม่เป็นไร เลยประมาทซะเอง...!
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...
วิ่งเร็วชะมัด!
แต่ถึงยังไงก็ต้องจับให้ได้...!
ฮะ!
ถ้าจับด้วยวิธีตรงๆ ไม่ได้ล่ะก็...!
เวทมนตร์วารี - พื้นน้ำแข็ง
คิดว่าจะทำให้ล้มแล้วหยุดไว้ได้ แต่ก็ยังยืนหยัดอยู่สินะ...
แต่ว่า...ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะ!
เวทมนตร์วารี - พื้นน้ำแข็ง
พื้นน้ำแข็ง
แช่แข็งทุกสิ่งที่มิโกะแห่งดวงจันทร์มุ่งหน้าไปให้ก่อนเลย!
พื้นน้ำแข็ง
เป็นไง?
ฮะ!
ตามทันแล้ว!
●●●●
กลับสู่แดนยมโลกจากประตูมรณะ!
เหล่าข้าของข้า
!
แกจัดการไอ้พวกนี้ซะ!
พื้นดินนี่...
นี่คือเวทมนตร์ผีดิบ...
จะปล่อยไปได้อีกเหรอ!
ภูตน้อย ภูตน้อย ภูตน้อย!
เวทมนตร์วารี - โลกน้ำแข็ง
!
โอ้
รูปมันเบลอเกินไปจนจำเนื้อหาข้อความไม่ได้
ฟุยุคิ
เป็นจอมเวทที่คล่องแคล่วดีนะ
เพราะใช้ 'กระจกใสหยุดนิ่ง' ในปริมาณที่เหมาะสม
เลยรู้สึกไม่ดีที่ต้องมาทำให้เพื่อนบาดเจ็บ
เลยรู้สึกค่อนข้างหงุดหงิดอยู่หน่อยๆ
แถมยังสามารถถ่ายทอดความโกรธนั้นไปยังภูตได้โดยไม่ให้มันพลุ่งพล่านออกมาด้วย...
แค่รอสักพักจนกว่าคุณโออูอิคุงจะมาก็พอแล้ว
●●●●
เวทมนตร์มนตร์สะกดอีกแล้วเหรอ? ถ้าไม่ถูกแตะก็คงไม่มีผลกับข้าล่ะนะ~
--เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น
ไม่เพียงแค่ดวงตาเท่านั้น แต่ทั้งตัวก็ส่องประกาย...
แย่แล้ว...!
มาทางนี้...!
บ๊อบ
คนที่ทำให้อาจารย์แห่งดวงจันทร์ได้รับบาดเจ็บน่ะ จะโดน 'คำสาปแห่งการแก้แค้น' เลยนะ...
การโจมตีมันไม่เวิร์คเลย
ตัดสินใจได้ช้าไปหน่อยแล้ว...!
ปัดมือออก...!
จงทำตามข้า
วางมีดสั้นนั่นลงมา
--แย่จัง แต่ว่านี่มันใช้ไม่ได้เลยนะ
ฮะ?
ติดตามตอนหน้า
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/21)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
ซาซากิกับพีจัง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
