เมืองหลวงอาณาจักรคนแคระ
ในเมือง
กลางดึก
ตอนที่ 106... บ้าจริง!
รอก่อนนะ 'ดาบแห่งความยำเกรง'
คืนนี้ข้าจะให้เจ้าดูดเลือดอร่อยๆ อีกนะ
อืม อร่อยดีนี่นา
!
นี่! อย่าไปคนเดียวนะ
รู้แล้วน่าพ่อหนุ่ม
เฮ้ พวกแก
รีบกลับบ้านไปซะ
มาเที่ยวเตร่ดื่มกันจนดึกดื่นเชียว
อย่าออกไปลุยเดี่ยวเด็ดขาดนะ
เพราะว่ามีคดี "ฆาตกรที่เล็งเป้าโจมตีผู้ที่อยู่ลำพัง" เกิดขึ้นบ่อยมากเลยนะ
รับทราบครับ
ให้ตายสิ
นี่
ให้ตายสิ
ทำโอเวอร์เกินไปจนเหยื่อไม่เหลือ
ถึงจะมีก็มีแต่ทหารยาม หรือพวกที่มารวมตัวกันเหมือนเมื่อกี้
อา...
อยากจะให้มันได้ดื่มเลือดกับ 'ดาบแห่งความเกรงขาม' สักที
ต้องเลี้ยงให้มันโตขึ้นเพื่อเข้าใกล้ดาบในตำนาน...
คืนนี้แย่สุดๆ ไปเลย
จะเล็งพวกขอทานข้างสラムด้วยหรือไงนะ
ฮึ่ก...
อ๊ะ
สาม
ลูกของเผ่าพันธุ์ที่อายุสิบสองสิบสามปีรึไงนะ?
การเคลื่อนไหวเมื่อกี้ ดูเหมือนจะฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ชนิดใดชนิดหนึ่งมา
ไม่ใช่สิ เป็นเผ่าคนแคระรึเปล่า?
ท่าทางของเขาบ่งบอกว่ามีความมั่นใจที่จะรับมือกับการจู่โจมอย่างกะทันหันได้
ไม่ใช่ลูกของเผ่าพันธุ์นั้นแน่ๆ
การที่เด็กเผ่าพันธุ์ออกมาเดินเตร่สองคนกลางดึกมันดูไม่เป็นธรรมชาติเลย
ถ้าพิจารณาจากลักษณะทางกายภาพของเผ่าพันธุ์แล้ว
น่าจะเป็นนักผจญภัยเผ่าคนแคระล่ะนะ
ดูเหมือนจะตัดสินได้แล้วว่าเครื่องเซ่นสังเวยคืนนี้คือใครสินะ
?
ทางนั้นมันย่านสลัมนะ
ทำไมถึงตอนกลางดึกล่ะ
ไม่ใช่สิ
เส้นทางนี้มุ่งหน้าไปทางย่านโรงแรมสินะ
ผ่านแนวเขตแดนกับย่านสลัม
แล้วจะมุ่งหน้าไปยังโรงเตี๊ยมใช่ไหม
แนวเขตแดนกับย่านสลัมน่ะ
เป็นสถานที่ที่คนทั้งสองฝ่ายจะไม่อยู่ใกล้กัน
เพื่อหลีกเลี่ยงการมีเรื่อง
เป็นที่ที่เหมาะสมมากเลยล่ะ!
ช่างสะดวกเสียนี่กระไร!
นี่อาจเป็นเพราะเทพธิดาเองก็ช่วยหนุนหลังข้าที่เป็นช่างตีเหล็กอัจฉริยะก็เป็นได้นะ!
ข้าจะไปดักรอไว้ล่วงหน้าเอง
แถวนี้แหละดีแล้ว
นี่
จะให้มันดื่มให้เต็มที่เลยล่ะ
โอ้ 'ดาบแห่งความเกรงขาม' เอย
!
● ● ● ● ● ● ●
นึกว่าเป็นเผ่าคนแคระเสียอีก
เจ้า...
เป็นลูกของเผ่าพันธุ์รึไงนะ?
เด็กเผ่าพันธุ์ออกมาเดินเตร่กลางดึกแบบนี้...
สงสัยจะให้รุ่นพี่นักผจญภัยไปซื้อของให้กระมัง?
ถ้าเป็นแบบนั้น พวกเผ่าพันธุ์นี่ก็โง่จริงๆ เลยนะ
ไม่รู้เรื่องเลยว่าการออกมาเดินเล่นคนเดียวกลางดึกมันอันตรายแค่ไหน...
ถึงจะอยู่ในเมืองก็ไม่ควรประมาทสิ ในฐานะนักผจญภัย
นี่มันงานของระดับสอง...ไม่สิ ระดับสามเลยล่ะ
ตัวอย่างเช่น
แม้จะอยู่ในเมือง ก็อาจมีพวกจะมาโจมตีแบบข้าก็ได้นะ—
โนะ!
0
0
!
เปล่าประโยชน์!
ท่าป้องกันรึ?
ความสามารถของ 'ดาบแห่งความเกรงขาม'
คือพลังในการมอบ 'ความเกรงขาม' และ 'ความหวาดกลัว' ให้แก่ผู้ที่เผชิญหน้า
เพียงแค่รับ 'ดาบแห่งความเกรงขาม' ในระยะประชิด
คู่ต่อสู้ก็จะถูกกลืนกินด้วยพลังนั้นไปเลย
หลังจากนั้นก็แค่จัดการคู่ต่อสู้ที่หวาดกลัว
แล้วฟันฆ่ามันก็จบสิ้นแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น ดาบระดับสมบัติลับที่ข้าสร้างขึ้นมา
อาวุธธรรมดาก็รับมือมันไม่ได้หรอก!
ถ้าปล่อยให้ฟันฆ่าไปแบบนี้
ข้าจะให้มันเป็นเสบียงสำหรับคืนนี้เลยล่ะ!
!?
อึก!
ตัดเป็นสองท่อนไม่ได้เลยรึไง
บ้าเอ๊ย!
ดูเหมือนว่าระดับคทาของคู่ต่อสู้จะสูงกว่าที่คาดไว้เสียอีกนะ
แถมยังไม่หวาดหวั่นเมื่อรับความสามารถของ 'ดาบแห่งความเกรงขาม' แล้วยังสวนกลับมาอีกด้วย...
ไอ้นี่มันแข็งแกร่งกว่าที่เห็นตามเผ่าพันธุ์รึเปล่านะ?
ฝีมือการตีเหล็กไม่ต้องพูดถึงเลยนะ
ฝีมือการต่อสู้ไม่น่าจะต่างไปจากเดิมเลยนี่นา
ตึ!?
เสียงนั่น...!
บ้า... เป็นไปไม่ได้!
แกยังมีชีวิตอยู่เหรอ!?
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ นาโน
ข้ากลับมาเพื่อล้างแค้นจากก้นบึ้งของ 'นรก' แล้วล่ะ
ต่อจากตอนที่ 107 ของ 'ดายะสึ' เอย!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/18)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
