ตอนที่ 12

ไดวะเคียวงาคุ ตอนที่ 12 ตะลึง

ฟอร์ไซส์ แมนทิสเหรอ?

คุณรู้จักด้วยเหรอครับ?

เป็นมอนสเตอร์หายากที่ปรากฏตัวทุกๆ 30 ปีเลยนะ

คิดว่าโดนปราบไปเมื่อ 10 ปีก่อนแล้วนี่นา... ทำไมกัน...

นั่นมันอันตรายเกินไปแล้วครับ

เอริโอ คุณพี่

ต้องรายงานให้กิลด์แล้วสิ

หนีกันเถอะครับ!

มิยา!

ฟอร์ไซส์ แมนทิสเป็นอสูรที่เลเวลเกิน 500 เลยนะ!

ใช้ไม้ตายทำให้มันตกใจสิ!

รับทราบครับ คุณพี่!

เหล่าอัศวินก็จะได้จังหวะที่มิยาสร้างความตกใจให้มัน

กึกกัก

อุ๊า

มาแล้ว!

แย่แล้ว

ไม่ได้!

รีบหนีเลย

ร่ายเวทย์ไม่ทัน

นั่น

การจะบอกว่า "หนี" น่ะ

มันจะให้พวกเราไปจัดการได้ไหมครับ?

ก็จริงนะว่ามีเลเวล 500

เป็นโอกาสดีที่จะเพิ่มแรงค์และชื่อเสียงเลยนะครับ

หะ? พูดอะไรน่ะ

เอ๊ะ?

นี่คุณตั้งใจจะสู้ด้วยเหรอครับ?

ต้องหนีแล้วล่ะครับ!

ไม่เป็นไรครับ ไม่มีปัญหา

เจ้าตัวนั้นต้องให้เหล่าผู้ผจญภัยของกิลด์ร่วมมือกันถึงจะโค่นมันได้!

งั้นก็

เหรียญทอง

ไปล่าตั๊กแตนเบิ้มกันเถอะ

เนมมุ

บ้าไปแล้ว!

ความน่ากลัวของฟอร์ไซส์ แมนทิส!

พวกเขายังไม่เคยมาที่นี่มาก่อนเลย ไม่รู้หรอกครับ!

งั้นข้าจะเข้าปะทะเอง!

อ๊ะ! ไม่แฟร์เลยนะ!

อืม

รับดาบของคุณเหรียญทองไว้ได้แล้วสิ

ไม่เป็นรอยเลยแม้แต่นิดเดียวจากการรับดาบของข้าเชียวหรือ

ถือเคียวดีๆ อยู่ในมือนี่นา

ทางนี้เป็นไงล่ะ?

ถ้าอย่างนั้น

ปล่อยตัวเลย

ลูกศรเพลิง!

อะไรกัน...

สามารถต้านทานลูกศรไฟของท่านนายได้ด้วยหรือนี่

ไม่เป็นไรนะ เนมมุ

ไม่เป็นไรครับ!

ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ

แย่แล้วสิ ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล

เคียวของฟอร์ไซส์ แมนทิสเนี่ย

เป็นเคียวที่ทั้งรุกและรับในคราเดียวกันนะ

มันมีทั้งการต้านทานเวทย์ที่สูงและความแข็งแกร่งที่แหลมคม

แบบนี้แล้วเหล่าอัศวินก็จะ...

ให้พวกเราเข้าไปช่วยด้วย

มิย่าก็ช่วยสนับสนุนด้วยเวทย์นะ

มิย่าเหรอ?

เห็นไหมครับ! พี่ชาย!!

เมื่อกี้เหรอ!?

สุดยอดเลย!

เขายิงลูกศรไฟได้โดยไม่ต้องร่ายเวทย์เลย!

เอ๊ะ?

คนวัยเดียวกับฉันแต่ทำลายการร่ายเวทย์ได้ในระดับต่อสู้ได้นี่...

ต้องเป็นนักเวทย์ที่ชำนาญจริงๆ ถึงจะทำได้นะ!

สุดยอด...!!

เอ่อ ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ว่า

การสนับสนุนจากเหล่าอัศวินมิอา—

ว่าฮ่าฮ่า

ไม่ต้องห่วงหรอก

สบายใจได้ แค่ยืนดูตรงนั้นไปก่อนเลย

เป็นโอกาสดีเลยนะ

จะสอนวิธีการสู้ด้วยดาบและโล่ให้เหล่าหนุ่มๆ เอง!

ข้าได้เห็นการต่อสู้ของพวกเจ้ากับก๊อบลินแล้วนะ

เป็นการต่อสู้ที่ซื่อสัตย์ต่อบทบาท ทั้งการป้องกันด้วยโล่และการโจมตีด้วยดาบ

ก็ไม่เลวนักหรอกนะ

คุณอัศวิน!

แต่การป้องกันเป็นแค่หน้าที่ของโล่เท่านั้นนะ

อันตรายนะ!

แบบนี้ล่ะ

จังหวะให้ตรงกัน

แล้วสกัดสวนกลับไป

โล่ก็จะ

ทำลายอาวุธของศัตรู

กลายเป็นอาวุธที่แสนดี

และแล้วก็

ดาบไม่ใช่แค่การแกว่งไปมาเฉยๆ นะ

แต่เป็นการคิดว่าอะไรที่ศัตรูไม่ชอบ

คิดที่จะโจมตีให้ไม่ทันตั้งตัว

แล้วค่อยแกว่งมันออกไป

การต่อสู้น่ะคือการใช้ความคิดริเริ่มนั่นแหละ

ถ้าแค่แกว่งดาบแล้วใช้โล่ตั้งรับเฉยๆ มันก็ไม่แข็งแกร่งขึ้นหรอกนะ

คราวหน้าก็ตาของฉันแล้วนะ

เป็นการสวนกลับจากเมื่อกี้ไง

ปลดปล่อย

ลูกศรไฟ

30 ลูกของลูกศรไฟนะ

จะต้านไหวแค่ไหนกันนะ?

เอ๊ะ 30 ลูกพร้อมกัน!?

มิย่าเป็นคนยิงเหรอ!?

แถมยังเป็นการทำลายการร่ายเวทย์อีกด้วย!

คราวนี้ฉันควบคุมมันได้สมบูรณ์เลยนะ

ตราบใดที่มันยังไม่หลุดจากสติของฉัน

แม้จะยิงออกไป ลูกศรก็ไม่หายไปนะ!

ควบคุมทั้ง 30 ลูกได้เหรอ!?

สุดยอดเกินไปแล้ว!

รวมตัวแล้วถล่มไปเลย!

ลูกศรไฟ 30 ดอกในเคียวเดียวเนี่ย

ไม่ค่อยเป็นผู้ใหญ่เลยนะ

เอาเป็นว่าจบกันเถอะนะ

กี๊ก กี๊ก กี๊ก กี๊ก

!!

ถึงขนาดตัดสินใจว่าจะหนีได้เชียว

ฉลาดกว่าที่คิดแฮะ

แต่ว่า

ปลดปล่อย

กำแพงไฟ!

เอ๋อออออ!

เอ๋อ! ถึงขั้นทำลายการร่ายเวทย์ระดับยุทธวิธีอีกเหรอ!?

0

ไม่จริงน่า!

ไม่อยากจะเชื่อเลย!

มิย่าเป็นคนทำเหรอ!?

แม้แต่พวกเอลฟ์ก็มีแต่คนจำนวนจำกัดเท่านั้นที่ทำได้นะ! ถึงเด็กเผ่ามนุษย์จะเป็นคนทำได้!

นี่คือเรื่องราวที่จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์เวทมนตร์เลยนะ!

โอ๋ ใจเย็นก่อนนะ มิย่า

นี่เป็นมิย่าจังที่ฉันเห็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย

กี๊ก กี๊ก กี๊ก กี๊ก กี๊ก

เอาล่ะ ไม่มีทางหนีแล้วล่ะ

!!

อ๊า

บินไปแล้ว!

เนมม!

ฝากไว้กับฉันเถอะครับ

คุณดาร์ค!

ในขณะที่ขอบคุณที่ได้เป็นบันไดให้คุณดาร์ก

จงตายซะ!

อ๊าาา...

นี่ โกลด์

อย่าทำเสียงประหลาดเหมือนอิจฉาที่ท่านดาร์กมีคำสั่งให้หยุดเลย

ไม่ใช่แบบนั้นหรอก

เคียวหรือเปลือกนอกที่เป็นวัตถุดิบที่ขายดีที่สุดก็ถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

● ● ● ● ● ●

แบบนี้มันก็คงจะขายไม่ได้สิ

อ๊าาาาา!?

คุณดาร์คครับ ขออภัยด้วยนะครับ!

อาฮ่า ๆ ไม่เป็นไรหรอกน่า

ผมกับโกลด์ก็เหยียบเคียวกับขาไปเหมือนกันนะ เหมือนกันเลย

คุณดาร์คครับ อะ

อ่อนต่อโลกจังเลยนะ นายท่าน

สุดยอดไปเลยครับ

ก็จัดการพวกฟอร์ซสมานทิสได้ซะแล้ว...

แค่สามคนเนี่ยนะ

เป็นใครกันนี่!?

พวกคนพวกนี้