ตอนที่ 120

คุณดาร์คคนนั้นนี่สุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย

ใช่ บทที่ 120 คดีรับจ้างพิเศษ

ใช่เลย

ถึงกับสามารถยกเลิกคาถาเวทระดับยุทธวิธีได้ด้วยนะ

มันเป็นความสำเร็จที่ควรค่าแก่การจารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์ของนักผจญภัยต่างเผ่าพันธุ์เลยล่ะ

ทั้ง ๆ ที่เป็นแบบนั้น คุณดาร์คกลับ

อ่อนน้อม ถ่อมตัว มีความเป็นสุภาพบุรุษ

แล้วก็เป็นคนที่แม้จะมีพรสวรรค์แต่ก็ไม่เคยลืมความเพียรพยายามที่จะก้าวไปข้างหน้า

โอ้โห

มิยะบอกว่าตัวเองชอบคุณดาร์คแล้วล่ะ

เอ๊ะ!?

ไม่สิ

ไม่ใช่แบบนั้นนะ

เคารพ! ฉันเคารพเขาอยู่นะ!

อีกแล้วนะ

หือ ๆ ๆ ๆ...!

กลับมาถึงหมู่บ้านแล้วดันหลงใหลในตัวเจ้าดาร์คนั่นซะได้!

เอริโอ คุณดาร์คนั่นคือใครกันแน่ครับ!

ให้เทพีแห่งหมู่บ้านของเราอย่างมิยาเกิดอะไรขึ้นครับ!

เทพีแห่งหมู่บ้าน...เหรอ

ก็บอกแล้วไงว่าคุณดาร์คเป็นผู้มีพระคุณต่อชีวิตของฉันกับมิยา

ถ้าจะให้พูดสั้นๆ ก็คือ

วีรบุรุษไงล่ะ

วีรบุรุษน่ะ...

พูดเกินไปแล้วล่ะ...

คงเข้าใจได้ถ้าได้เห็นด้วยตาตัวเอง

แต่ถ้าพูดถึงความเก่งของคุณดาร์คออกมาเป็นคำพูด

มันมันจะหลุดไปไกลจากสามัญสำนึกของเผ่าพันธุ์จนดูเหมือนเรื่องโกหกไปเลยนะเนี่ย

แต่ถ้าพูดถึงคุณดาร์คไม่นับเอา

สำหรับฉันแล้วนะ

ที่มิย่ารู้สึกซาบซึ้งกับเรื่องนั้นขนาดนั้น

ก็ไม่เข้าใจความรู้สึกของพวกแกเลยว่ะ

พวกคนในครอบครัวเนี่ยมัน...

ไม่เข้าใจความน่ารักของน้องมิย่าในตอนนี้ได้ยังไงกันเนี่ย

ซ่า

เพราะได้ออกไปข้างนอกเมืองในฐานะนักผจญภัยแล้วเลยดูสดใสขึ้นเยอะเลยใช่ไหมล่ะ!

ใช่ๆ!

แบบว่าเปล่งประกาย gitu

นิสัยก็อ่อนหวานอีกด้วย

หน้าตาก็น่ารัก

ตอนทำแผลก็ยังเป็นห่วงเราด้วยนะ

ถึงจะดูไม่ชัดจากเสื้อผ้า แต่น่าจะหุ่นดีด้วย!

รอยยิ้มบริสุทธิ์ที่มอบให้หลังจากที่เราขอบคุณไปแล้วน่ะ

พระเจ้าจริงๆ เลย!

ไม่เหมือนกับผู้หญิงในหมู่บ้านเลยโว้ย!

ก็ดีใจนะที่เขาชม...

แต่พูดตามตรงนะ ในฐานะคนในครอบครัว มันมีเรื่องที่ตอบไม่ถูกอยู่เหมือนกัน...

เอาเป็นว่า ถ้าใครที่ยังไม่สามารถเอาชนะน้องมิยาได้แม้แต่ครั้งเดียว ฉันก็ไม่คิดจะให้แต่งงานด้วยหรอกนะ

ถ้าอยากได้น้องสาว ก็ต้องตั้งใจฝึกให้เก่งขึ้นจนถึงที่สุดเลยล่ะ!

ไม่ๆ คุณเอริโอจะเอาชนะให้ได้เนี่ยนะ...

เมื่อวานนี่ถึงกับต้องใช้สามคนรุมโจมตี แต่คุณเอริโอก็เอาชนะได้อย่างง่ายดายเลย

คุณเอริโอโคตรเก่งเลยไม่ใช่เหรอครับ

การจะเอาชนะให้ได้ตัวต่อตัวเนี่ยมันเป็นไปไม่ได้หรอก...

ถ้าตั้งใจฝึกฝนให้ดีๆ ล่ะก็

อย่างผมก็แข็งแกร่งขึ้นได้ในทันทีเลยนะ

งั้นก็มาเริ่มฝึกซ้อมกันเถอะ!

ฮะ

สวยขึ้นแล้วนะ

กิมราวดี

มิยา เอาดอกไม้มาให้แล้วนะ

เอ๊ะ

พี่ชาย เลือดออกด้วย

ขอบคุณค่ะพี่ชาย

เมื่อกี้นี้โดนตะปูเกี่ยวเข้าน่ะ

อ่า

จะทำให้หาย ดูให้ดูสิ

ไม่เป็นไรน่า

เดี๋ยวข้างหน้าต้องเอาไปใช้ทำงานใช่มั้ย อย่าเปลืองพลังเวทสิ

ไม่เป็นไรหรอก

มีงานของกองกำลังป้องกันตัวเองนี่นา

ต้องทำให้สมบูรณ์แบบไว้ให้ได้สิ

ก็ไม่รู้ว่าอะไรจะเป็นจุดเริ่มต้นให้กลายเป็นเรื่องอันตราย

รู้แล้วน่า

ฮีลระดับเริ่มต้น

ขอบคุณนะ

ตกใจเหมือนกันนะที่น้องมิยาได้เรียนรู้ฮีลระดับต้นแล้ว

สำหรับฉันน่ะ มันไม่มีคุณสมบัติสายเวทฟื้นฟูเลยนะ

น่าจะเกิดจากเหตุการณ์ตอนนั้นแหละ

●●●●

เป็นเพราะมิยาจำ ฮีลระดับเริ่มต้นได้

แล้วก็ทำให้เราไม่ต้องอดตายในหมู่บ้านบ้านเกิดด้วยนะ

ถึงได้เป็นจุดเริ่มต้นให้ได้เป็นศิษย์ของคุณยายหมอยา

นี่มันเรียกว่าโชคดีอย่างไม่คาดฝันใช่ไหมล่ะ

พูดอะไรน่ะ พี่ชายเองก็ นำประสบการณ์ ตอนเป็นนักผจญภัยมา ใช้มัน

จนได้เป็นหัวหน้ากองกำลังป้องกันตัวเองที่เก่งกาจแล้วนี่

นั่นก็น่าตกใจนะ

ตัวผมเองก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อเลยล่ะ

ไม่ดีก็ดี ประสบการณ์ตอนนั้นมันทำให้พวกเราแข็งแกร่งขึ้น...สินะ

...

そろそろ仕事に行くか

うん

また来るね

กิมราวดี

บนใบไม้ก็ไม่มีรอยถูกแมลงกินเลย

ก้านก็ไม่มีสีแปลกๆ และก็ไม่มีแมลงเกาะด้วย

ไม่มีอาการเหี่ยวเฉาด้วย

วันนี้ก็ไม่มีปัญหาเลยนะ

คุณอาจารย์ เช็คเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ

สมุนไพรสำหรับทำขี้ผึ้งวันนี้ ก็เก็บมาเรียบร้อยแล้วค่ะ

ไม่มีปัญหาอะไรเลยค่ะ

รบกวนคุณอาจารย์ช่วยตรวจดูให้หน่อยนะคะ

เหนื่อยหน่อยนะมิยาจัง

งั้นเรามาเริ่มทำขี้ผึ้งกันเลยดีไหมนะ

มิยาจัง ช่วยเอาน้ำมาให้หน่อยได้ไหมคะ

เข้าใจแล้วค่ะ เตรียมให้เลยนะคะ!

พลังเวท จงสำแดงออกมา สร้างน้ำและก่อรูปทรงขึ้นมา

บอลวอเตอร์!

เพราะน้ำที่มิยาจังทำให้นะ

สรรพคุณของยาถึงได้สูงขึ้น ขอบคุณจริงๆ เลยนะ

ได้เป็นประโยชน์ก็ดีใจค่ะ!

สำหรับฉันน่ะ ก็แค่ปล่อยน้ำออกมาเท่านั้นเอง

หลานสาวที่ไปเรียนที่นครรัฐไนน์

ตามที่บอกมาในจดหมายน่ะ

พอใช้สมุนไพรที่สร้างขึ้นด้วยพลังเวทมาผลิตยา

สรรพคุณของยาถึงได้เพิ่มขึ้นจริงๆ เลยนะ

ชื่อเสียงของยาเองก็ดีขึ้นด้วยนะ

ที่น้องมิยามาช่วยด้วยนี่เป็นพระคุณอย่างใหญ่เลย

ถึงอย่างนั้น

มิยาจังก็เป็นนักเวทใช่ไหม?

น้องไม่เป็นไรเหรอ?

ขอบคุณมากนะที่น้องมิยามาเป็นศิษย์ที่บ้าน

แต่ก็เหมือนว่าคุณนายกฯ จะคะยั้นคะยอขอให้น้องมานี่นา?

พอคิดถึงตอนที่หลานสาวของฉันไม่ได้กลับมาจากแคว้นไนน์

ก็น่าจะมองเห็นน้องมิยาที่ร้านหมอยาของหมู่บ้านสินะ

ยัยนั่นน่ะเป็นคนตื๊อเก่ง

เลยปฏิเสธไม่ลงสินะ?

ไม่ใช่แบบนั้นเลยค่ะ!

ฉันสนใจเภสัชศาสตร์ เลยอยากจะเรียนรู้มันค่ะ

อยากจะวิจัยการทำยาทาเพื่อรักษาแผลไหม้ด้วย

ก็เรียนเวทมนตร์ด้วยนี่นา

ค่ะ

มิยาจังเป็นเด็กที่ตั้งใจเรียนและเป็นคนดีนะ

ถ้าอย่างนั้นมาเริ่มทำกันเลยไหม

วันนี้ก็จะตั้งใจเรียนอีกแล้วค่ะ

ค่ะ!

ท่านเป็นใครเหรอคะ!

มิยาเองนะ

เอริโอ พี่ชายคะ?

มาที่ร้านขายยาเวลานี้เป็นเพราะอะไรเหรอ

มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเปล่าคะ?

จู่ๆ ก็มาเยี่ยมแบบนี้ ขอโทษด้วยนะ

พ่อค้าเร่ที่หมู่บ้านมาถึงแล้ว

เลยแวะมาทักทายไง

มาถึงแล้วเหรอคะ

เดือนนี้เร็วกว่าปกติหน่อยนะ

ขอบคุณที่มาแจ้งข่าวให้ฟังนะ

แล้วก็ช่วยขนยาที่จะเอาไปขายให้พ่อค้าด้วยได้ไหมคะ?

อ่า

ก็มาเพื่อสิ่งนั้นนี่นา

เป็นห่วงเสมอเลยนะเนี่ย

เพราะว่าน้องสาวฉันฝากฝังไว้นี่ค่ะ

เป็นเรื่องเล็กน้อยเองค่ะ

เอริโอจังก็เป็นเด็กดีนี่นา

ฮ่าๆๆ

ขอบคุณมากค่ะ

งั้นจะไปแล้วนะคะ

ฝากด้วยนะคะ

เอ๊ะ?

เป็นอะไรไปนะ

ปกติทุกคนจะมารวมตัวกันอยู่แถวรถม้าไม่ใช่เหรอ

มีอะไรหรือเปล่าคะ?

เปล่าหรอก

ก็มีคนแปลกๆ อยู่ตรงนั้นน่ะ น่ากลัวจังเลย

ในที่สุดก็ถึงหมู่บ้านซะที!

ฮิย่าฮ่า! มีบ่อน้ำด้วย!

ไม่ใช่น้ำอย่างเดียวนะ!

น้ำ! ดื่มน้ำได้อย่างเต็มที่เลย!

เหล้ากับข้าวอุ่นๆ ก็มีเยอะแยะ กินกันได้เต็มที่เลย!

ดูเหมือนว่าคืนนี้จะได้นอนบนเตียงดีๆ แล้วสินะ!

ตั้งตารอคืนนี้เลย!

อ...พี่ชาย คนพวกนั้นคือใครเหรอคะ?

พี่เองก็ไม่รู้เหมือนกัน

แค่ได้ยินว่าพ่อค้าเร่มาถึง เลยไปเรียกเท่านั้นเอง

คุณเอริโอ! น้องมิยา!

คุณยอร์ลม

รออยู่แล้วค่ะ

เอริโอย์ มิยาจัง!

จะขอรบกวนหน่อยนะคะ คือว่าเรื่องการเจรจา หรือจะให้เรียกว่าปรึกษาดีกว่า

มีเรื่องที่อยากจะปรึกษา เลยอยากจะเปลี่ยนสถานที่หน่อยค่ะ!

เอ๊ะ!?

ขอโทษด้วยนะ ทั้ง 2 คน

ทั้งดึงตัวออกไปแบบไม่เกรงใจ แถมยังมาถึงบ้านด้วยอีก...

ที่จริงแล้วมีเรื่องขอร้องที่จะพูดให้ฟังต่อหน้าทุกคนไม่ได้เลยค่ะ...

เงยหน้าขึ้นมาสิ

เป็นเรื่องที่ขอร้องที่พูดต่อหน้าคนอื่นไม่ได้เหรอคะ?

ไม่รู้ว่าพวกคุณทั้ง 2 รู้หรือเปล่า

ช่วงนี้ระดับความอันตรายบนถนนมันสูงขึ้นนะ

มีข่าวลือว่าพวกที่ใช้ถนนโดนโจมตีแบบไม่เลือกหน้า

แล้วก็มีบางที่ที่หมู่บ้านโดนโจมตีแล้วก็ถูกเผาด้วย

ด้วยเหตุนั้นแหละที่ความต้องการนักผจญภัยมันสูงขึ้นมา

ก็เลยมีแต่นักเลงแบบพวกเขาเท่านั้นแหละที่จ้างได้...

พูดตามตรงนะ แค่ให้พวกเขาคุ้มกันไปถึงเมืองใกล้กับเคาน์ตีไนน์นี่ก็ยังกังวลอยู่...

ถึงเลยขอพึ่งฝีมือและความไว้วางใจของพวกคุณ 2 คนนี่แหละ

มาเป็นบอดี้การ์ดให้หน่อยได้ไหม?

แน่นอน ฉันจะจ่ายค่าคุ้มกันให้ด้วย

แล้วก็ให้รางวัลด้วยนะ!

ดูจากที่พูดแล้ว มันไม่ใช่เรื่องที่คุยกับพวกนักผจญภัยที่จ้างเป็นบอดี้การ์ดด้วยกันนะ

ไปกลับเมืองใกล้กับดยุกประมาณสิบวัน

ถ้าเป็นแค่นั้น คงไม่มีปัญหาอะไรถึงแม้จะไม่มีเรากับมิยาอยู่ที่หมู่บ้านก็ตาม...

พวกเราที่หยุดนักผจญภัยไว้ จะรับงานคุ้มกันได้ไหมนะ?

อันดับแรกคือไม่เคยมีประสบการณ์งานคุ้มกันมาก่อน... แต่ว่า...

ถ้าปฏิเสธไป พ่อค้าก็จะไม่มาที่หมู่บ้าน จะยุ่งยากเลย

ยิ่งไปกว่านั้น เราก็เป็นคนรู้จักของคุณยอร์ลมมาตั้งแต่เด็ก

ยังช่วยซื้อยาให้ในราคาที่ดีด้วย

••••••••

น่ากลัวจัง...

••••

ช่วยไม่ได้สินะ

...เข้าใจแล้วค่ะ

รับงานชิ้นนี้ค่ะ