ตอนที่ 122

เอาล่ะ!

อะไรเหรอ?

ทะเลาะกันเหรอ?

มาวัดกันด้วยสายรัดข้อมือไหม

ตอนที่ 122 เพื่อนฝูง

……

มาตัดสินแพ้ชนะข้างนอกเมือง

ด้วยจำนวนมอนสเตอร์ที่ล่ามา

ที่สถาบันเวทมนตร์แห่งดัชชีไนน์

มีการกำหนดชั้นตามความสามารถ

ระดับ 1

นักเวทระดับยอดฝีมือที่สามารถใช้ยุทธวิธีได้

ระดับ 2

นักเวทระดับรองยอดฝีมือที่สามารถยกเลิกการร่ายเวทโจมตีได้

ระดับ 3

ระดับ 4

นักเวทระดับสองที่สามารถย่นระยะเวลาการร่ายเวทโจมตีได้

พูดง่ายๆ คือ คุณควอเน่ระดับสี่น่ะ

นักเวทที่มีความสามารถโดยทั่วไปที่สถาบันรับรอง

ระดับ 5

นักเรียนเวทมนตร์

คือเป็นผู้ที่สถาบันที่สูงสุดของพวกนักเวท

รับรองว่าเป็น 'นักเวทที่มีความสามารถในระดับหนึ่งขึ้นไป' นั่นเอง

หากว่า

ตัวข้าคนนี้แพ้การวัดครั้งนี้

ก็จะแนะนำคุณเข้า 'สถาบันเวทมนตร์แห่งดัชชี' ให้ก็ได้นะ

ขอปฏิเสธค่ะ

สายรัดข้อมือนี่เป็นของขวัญจากคนสำคัญนะคะ

ไม่สามารถยกให้ได้เด็ดขาด

ขออนุญาตนะคะ

มิยาทำท่าทีเย็นชาแบบนี้ถือว่าแปลกทีเดียว

แน่นอนสิ ก็เป็นของที่ได้มาจากคุณดาร์กนี่นา

อ่า

เดี๋ยวก่อนสิ!

เรื่องยังไม่จบเลยนะคะ!

ตรงนี้ไม่มีอะไรต้องพูดค่ะ

มีนัดกับเพื่อน เลยรีบหน่อยค่ะ

ถ้าอย่างนั้นค่อยมาตัดสินกันวันหลังนะ!

พวกคุณนี่เป็นหน้าตาที่ไม่คุ้นเลยแถวนี้ เป็นนักผจญภัยหรือไง?

บอกที่พักที่คุณอยู่มาสิ

แล้วค่อยมาวัดกันใหม่อีกครั้งนะ!

ดังนั้นฉันจึง……

มิยะจังกับเอลิโอซังไม่ใช่เหรอครับ

บังเอิญจังเลยครับ

โมฮิคันซัง

พอดีเพื่อนๆ มาถึงแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ

ทุกคน! ไปฉลองกันเลย

ยู……

จิ……

……หืม?

เดี๋ยวก่อน!

เดี๋ยวนะคะ!

มีอะไรเหรอคะ

พวกเรากำลังจะไปทานข้าวกับคุณโมฮิคังน่ะค่ะ

พูดอะไรกันน่ะ!

มาทานข้าวกับพวกหน้าตาโหดๆ นั่นด้วยเนี่ยนะ!

โดนหลอกแน่ๆ เลยสิ!

ต้องมีคนใส่ยาหลับลงในอาหาร แล้วจับตัวไป

แล้วก็ขายเป็นทาสแน่ๆ!

เปล่าสิ ก่อนหน้านั้นนะ

รหัสไปรษณีย์

เขาจะบอกว่า "ฮึๆๆ จะลองชิมหน่อยล่ะ" แล้วก็ทำท่าเหมือนจะชักอาวุธออกมา แล้วก็พูดว่า "ได้ประโยชน์เลยล่ะ"

แหมๆๆ จะโดนทำเรื่องทะลึ่งแน่ๆ เลยสิ!

"

โดยเฉพาะคุณนี่น่ารักขนาดนี้ จะโดนทำเรื่องแย่ๆ ที่พูดออกมาไม่ได้แน่ๆ เลยนะ!

อย่าพูดเรื่องแปลกๆ นะคะ!

ถึงจะดูน่ากลัว แต่พวกเขาก็เป็นคนดีนะคะ!

จริงเหรอคะ~?

ไม่เป็นไรค่ะ เชื่อเถอะนะคะ

มิยะจังมีเพื่อนที่เมืองแล้วเหรอเนี่ย?

เด็กผู้หญิงวัยนั้นนี่หาเพื่อนได้ง่ายอยู่แล้ว ไม่แปลกเลย

ใช่ๆ

ถึงแม้เด็กผู้หญิงที่โดนจับในป่า แล้วถูกขายให้พ่อค้าทาส

ก็จะสนิทกับเด็กผู้หญิงที่เป็นทาสเหมือนกันได้เร็วใช่ไหมล่ะ

ก็จริงนะ

เด็กผู้หญิงที่เราจับไปขายให้พ่อค้าทาสก็เป็นเพื่อนกันได้เร็วเหมือนกันเลยนะ

หวังว่าพวกเธอก็คงสบายดีสินะ……

ไม่เป็นไรหรอกน่า ก็เป็นเรื่องที่ถูกขายให้ 'หอคอยยักษ์' ไปแล้วนี่นา

ดูสิ!

พวกเขากำลังเล็งร่างเล็กๆ ของคุณอยู่ต่างหากล่ะ!

ถ้าขาดเงินก็มาปรึกษาได้นะ

3

ถ้าโดนจับจุดอ่อนอยู่ก็จะช่วยได้นะ!

ไม่ใช่นะคะ!

อั้ก!

เรื่องเมื่อกี้ก็มีเบื้องลึกเบื้องหลังอยู่นะคะ!

ไม่ใช่คนที่จะมาเล็งเด็กผู้หญิงสักหน่อยค่ะ!

ถ้างั้นเป้าหมายของคุณโมฮิคังพวกนั้นก็ไม่ใช่ตัวคุณ……

พี่ชายเหรอคะ?

!

พี่ไม่ได้เล็งเธออยู่นะคะ!

นี่มันอะไรกันเนี่ย กลุ่มคนพวกนี้...

แถมทำไมดูดีใจจังเลยล่ะคะ!

อ๊ะ?

นั่นมัน...

มิยะจังกับพวกมาหาคุณโมฮิคัง

แล้วเด็กคนนั้นน่าจะเป็น...

วันต่อมาตอนเช้า

ลูกสาวของท่านได้ทำเรื่องผิดพลาด

คุณคุณผู้หญิงคะ ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงเลยค่ะ!

ช่วยเงยหน้าขึ้นหน่อยสิคะ

ไม่ค่ะ ไม่เลยค่ะ!

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นลูกสาวของคู่ค้าของคุณโยลมซัง

เห็นเรื่องวุ่นวายแล้วฉันก็ตกใจเหมือนกันนะคะ

เด็กคนนั้นน่ะค่ะ คัวเนะเป็นเด็กที่เกิดมาค่อนข้างดึกเลยนะคะ

เพราะเป็นลูกสาวคนแรกด้วย

พี่ชายคนอื่นๆ ก็เลยตามใจเธอมากๆ เลยค่ะ……

ต้องขออภัยจริงๆ เลยค่ะ

ไม่ต้องกังวลไปนะคะ

ตอนแรกก็มีเรื่องต่างๆ เยอะแยะเลยค่ะ

แต่พอมาถึงช่วงกลางๆ ก็เข้าใจแล้วว่าเขาเป็นห่วงมิยะ

ก็ใช่น่ะสิ

ถึงแม้ว่าน้ำเสียงและท่าทางจะดูแข็งๆ แต่โดยพื้นฐานแล้วเป็นเด็กดีนะ

……แม้ว่าคุณคอร์เนจะชอบสายข้อมือเส้นนั้นจริงๆ ก็ตาม

แต่ว่าน่าจะอยากได้ข้ออ้างในการเป็นเพื่อนกับคุณมิยะมากกว่ามั้งคะ

เพื่อนเหรอคะ?

คุณอาจจะคิดว่าฉันนี่เป็นแม่ที่บ้าไปแล้วก็ได้นะ

แต่ว่าลูกสาวของฉันมีความสามารถด้านเวทมนตร์

ถึงจะมีพรสวรรค์ก็เถอะนะ...

แต่โดยพื้นฐานแล้วเธอก็เป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้นเอง

ถึงจะถูกยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะในท้องถิ่น

แต่ถ้าเทียบกับเผ่าอื่น ก็ถือว่าแค่คนเก่งธรรมดา

ดูเหมือนเธอจะท้อแท้ไปเพราะรู้สึกถึงความแตกต่างกับเผ่าอื่น

จนกระทั่งลุกขึ้นมาไม่ได้ ตอนนี้เลยลาออกจากโรงเรียน

แล้วกลับมาอยู่ที่นี่เพื่อรักษาตัวค่ะ

จอมเวทเผ่าพันธุ์หายากนะ

ยิ่งถ้าเป็นเพศเดียวกับตัวเอง อายุใกล้เคียงด้วยยิ่งหายากเข้าไปใหญ่

พอเห็นคุณมิยะก็เลยดีใจขึ้นมาหน่อย

แต่ก็เก็บอาการไว้ไม่ได้เลย เลยแกล้งทำเป็นเข้ามาคุย

ทั้งที่สร้างความเดือดร้อนให้แล้ว ยังจะมาขออะไรแบบนี้อีก มันช่างหน้าไม่อายจริงๆ

ได้โปรด... จะมาเป็นเพื่อนกับลูกสาวของฉันได้ไหมคะ?

แน่นอนค่ะ

ฉันเองก็อายุใกล้เคียงกัน แถมยังสามารถคุยเรื่องเวทมนตร์ได้ด้วย

ถือเป็นเรื่องล้ำค่ามากเลยนะคะ

ขอบคุณนะ

ขอบคุณจริงๆ เลยค่ะ

ช่วยเรียกคัวเนะให้หน่อยสิ

ขอโทษที่สร้างความเดือดร้อนให้นะคะ

เรื่องของคุณโมฮิคังพวกนั้นก็เข้าใจผิดไปหน่อยค่ะ...

ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องกังวลนะ

อีกอย่าง เกี่ยวกับคุณโมฮิคังพวกนั้นน่ะ

ตอนแรกฉันก็ระวังตัวเพราะดูเผินๆ แล้วมันดูน่ากลัวน่ะค่ะ

ที่คุณคอร์เนสงสัยก็ไม่แปลกหรอกนะ

เอ่อ หวัดดีจ้ะ

ก็จริงอย่างที่ว่านี่นา...

คุณคอร์เนะจัง

มาเป็นเพื่อนกับฉันนะคะ

ไหนๆ ก็ได้รู้จักกันแบบนี้แล้ว

เอ่อ... พวกจอมเวทเหมือนกัน อยากจะเป็นเพื่อนกันค่ะ

ไม่ทราบว่าพอจะเล่าอะไรเกี่ยวกับโรงเรียนจอมเวทของแคว้นให้ฟังได้ไหมคะ?

ฉันสนใจโรงเรียนจอมเวทค่ะ

ช่อ

ช่วยไม่ได้จริงๆ เลยนะ!

จี้จิ

ให้ฉันเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฟังนะ!

ในฐานะเพื่อนนะ!

ตรงนี้เป็นห้องรับรองของร้าน จะพักผ่อนไม่ค่อยได้หรอก

ไปห้องฉันกันเถอะ!

เอลิโอ พี่ชาย ไปได้ไหมคะ?

แต่อย่าช้าจนเกินไปล่ะนะ?

แน่นอนสิ

รู้แล้ว งั้นไปกันเถอะ

ค่ะ ไปกันเถอะ ทางนี้จ้ะ!

สุดท้ายแล้ว

มิยะก็จะไปพักที่บ้านคุณคอร์เนสินะ

ดูเหมือนว่าจะคุยกันสนุกเลย ดีจัง

เพราะว่าเขาไม่เคยมีเพื่อนที่เป็นจอมเวทเลยนี่นา

ดูเหมือนจะดีกับคุณมิยะด้วยเหมือนกันสินะ

วันรุ่งขึ้น... เช้าตรู่

เอาล่ะ ไปกันที่ป่าเลยนะ!

ให้มิยะได้เห็น

พลังที่หยั่งลึกของ "เทวทูตปีกแดงฉาน" ของฉัน!

ฟุฟุ

ตั้งตารอเลยนะ

จริงๆ แล้วฉันอยากจะเข้าไปถึงในป่าให้ได้เลยนะ

แล้วไปจัดการก็อบลินหรือออร์คให้ดูหน่อยน่ะ...

เข้าไปถึงในป่าเนี่ย มันไกลเกินไป จะไปทีละนิดไม่ได้หรอกนะ

จะไปเข้าป่าโดยที่ไม่มีเสบียงหรือเตรียมตัวอะไรเลยน่ะ

มันก็เหมือนการฆ่าตัวตายไม่ใช่เหรอ?

เฮ้

นั่นน่ะ

ถึงจะเป็นแค่เด็ก

ก็เป็นจอมเวทเผ่ามนุษย์นี่นา

เหยื่อต่อไปเป็นพวกนั้นก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

อ่า ใช่แล้วสิ