ดินแดนที่เรียก 'แม่มดแห่งหอคอย' ออกมา
สมรภูมิครั้งสุดท้ายคือ
ทุ่งราบทางเหนือของเมืองท่าแห่งสหพันธ์เผ่าสัตว์
ทันใดนั้น
เผ่าสัตว์รวมกันประมาณสองพันตัว โดยมีเผ่าหมาป่าและเผ่าไทก้าเป็นหลัก
นอกจากนั้นยังมีมนุษย์ประมาณสองพันคนรวมตัวกันพร้อมอาวุธ
ตอนที่ 133 คุณสมควรมีชีวิตอยู่
คึก!
มาแล้วนี่ 'แม่มดแห่งหอคอย'!
คิดไม่ถึงว่าจะต้องโผล่มาให้พวกชนชั้นต่ำที่ไร้ความสามารถนั่นเห็น!
ดูเหมือนว่าเจ้าจะพยายามอย่างหนักเพื่อปกป้องสิ่งที่เรียกว่า 'ชาตินิยมสัมบูรณ์' เสียจริงนะ
ถึงกับยอมถูกฆ่าเพื่อเรื่องไร้สาระหรือเพื่อคนอื่นแบบนี้
พวกชนชั้นต่ำนี่มันต่ำต้อยเกินไป
ไม่เข้าใจเลย!
หรือว่ามันอยากจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำไป!
นี่ๆ หัวหน้าเผ่าเลบาด
อย่าพูดเรื่องจริงมากเกินไปสิ
ถึงกับคุณแม่มดแห่งหอคอยก็ถูกจี้จุดความจริงเข้าจน
พูดอะไรไม่ออกเลยไปเงียบกริบอยู่แบบนั้น!
ถึงแม้จะเป็นพวกชนชั้นต่ำที่ไร้ความสามารถก็ตาม
ก็น่าจะปฏิบัติต่อผู้หญิงให้ดีหน่อยไหมล่ะ?
หัวหน้าเผ่าแกมพูดถูกแล้ว!
คำพูดเมื่อครู่นี่ดูไม่สมกับเผ่าพันธุ์อสูรที่มีศักดิ์ศรีเลยนะ!
งั้นให้คำแนะนำให้สมกับเผ่าพันธุ์อสูรที่มีศักดิ์ศรีดีไหม
การมาเป็นกลุ่มเล็กๆ โดยไม่นำมังกรมาเป็นจำนวนมากตามประกาศ
ฉันยอมรับความกล้าหาญของเจ้า แต่ว่า
ก็ไม่อยากให้พวกชนชั้นต่ำที่เป็นตัวประกันต้องตายใช่ไหม?
ถ้างั้นก็ยอมจำนนซะเดี๋ยวนี้เลย!
7
ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด
ในฐานะที่เป็นเผ่าพันธุ์ที่ไร้ความสามารถ ต่ำต้อย และสมควรเป็นทาส
สัญญาลูกน้องว่าจะเป็นทาสไปตลอดชีวิตแล้วก็เลียเท้าด้วย
"ขออภัยที่ได้พูดโอ้อวดเรื่อง 'ชาตินิยมสัมบูรณ์'" แล้วก็
เอาหน้าไปถูกับพื้นแล้วก้มหัวขอโทษซะ!
ถ้าทำตามนั้น ข้าจะยอมให้เจ้ามีชีวิตรอดก็ได้
แต่ว่า
ต่อหน้าเจ้าเนี่ย จะฆ่าพวกชนชั้นต่ำทีละคนทุกวัน
แล้วจะเอาเนื้อพวกมันมาเป็นอาหารให้เจ้า
ก็เพราะพวกชนชั้นต่ำอย่างพวกมันถึงได้โม้ว่า 'จะยึดมั่นในชาตินิยมสัมบูรณ์' ไงล่ะ!
พวกชนชั้นต่ำพวกเจ้ามันก็เป็นแค่สัตว์เลี้ยงที่เดินสองขาพูดได้เท่านั้นแหละ
ข้าจะทำให้พวกเจ้าได้ตระหนักถึงสถานะของตัวเองอีกครั้ง แล้วจะไว้ชีวิตให้!
ดังนั้นก็ยอมจำนนอย่างว่าง่ายซะ
ในระหว่างที่พวกเจ้ายังได้รับการเมตตาจากพวกเราอยู่นะ!
อู้วววว
อะไรกัน ทำไมไม่ตอบสนองอะไรเลย...
จะเป็นไปได้ไหมนะ...
มีแผนอะไรอยู่หรือเปล่า
นี่ๆ เจ้าไอ้หมาบ้า!
รีบถอดเสื้อผ้าออกให้หมด
คลานลงไปที่พื้นแล้วยอมจำนนซะเล้ยยยย!
พวกองครักษ์ที่อยู่ข้างหลังด้วยนะ
อย่าเงียบอยู่เฉยๆ รีบให้มันก้มหัวใส่หัวหน้าไร้ความสามารถนั่นซะ!
หรืออยากโดนฆ่าเดี๋ยวนี้ล่ะ!?
อ๊าาา!?
คึก!
●●●●
ดูเหมือนว่าการเจรจาจะล้มเหลวแล้วนะ
ถ้าอย่างนั้น ต่อจากนี้ไปก็ด้วยกำลัง
เราจะสั่งสอน 'แม่มดแห่งหอคอย' ให้รู้จักกับความเป็นจริงเสียหน่อย
ดูเหมือนว่าคุณแม่มดแห่งหอคอยจะมีแผนการอะไรบางอย่างสินะ...
ถึงจะไม่รู้ว่าแผนนั้นคืออะไร
แต่ถึงอย่างไรศัตรูของเราก็คือ
ถึงจะมีแผนการอะไรก็ตาม
มังกรตัวเดียวเท่านั้น
ก็แค่ส่งพวกชนชั้นต่ำที่ไม่มีเรื่องให้หักหลังเข้าไป แล้วก็จับไต๋ให้ได้ก็พอ
พวกชนชั้นต่ำนั่น
รีบตัดหัวพวกนางโสเภณีพวกนั้นเดี๋ยวนี้เลย!
คนที่ตัดหัวพวกนางโสเภณีเหล่านั้นได้ จะได้รับรางวัลเป็น
การปล่อยตัวพร้อมกับตัวประกันด้วยนะ!
แต่ว่า!
ใครที่ลังเลหรือหยุดชะงักแม้แต่นิดเดียว จะถูกฆ่าจากข้างหลัง!
แล้วก็จะฆ่าพ่อแม่ ลูก หรือคู่รัก หรือเพื่อนของพวกตัวประกันเหล่านั้นอย่างน่าเวทนาให้ดูด้วย!
ถ้าอยากรอดทั้งตัวประกันนะ
ก็ต้อง
ฆ่าแม่มดนั่น
ฆ่าศัตรูของพวกแกซะ!
พะ...
อือออ
ไปเลย!
โฮ่ อาาาาาา!
อู้ววว!
อ๊าาาาาาาาา!
อ๊าาาาา!
อ๊าาาาาาาาา
ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะลงมือกับแผนโง่ๆ แบบนี้จริงๆ นะ...
พวกคนพวกนั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่นะ
เห็นด้วยเลยครับ
คุณแม่มด
คุณสมบัติของพวกเขาช่างน่าเกลียดกว่าที่ข้าคาดไว้เสียอีก
ไม่คิดเลยว่ามันจะเลวร้ายถึงขนาดนี้
การที่พี่ชายเห็นด้วยมันน่าหงุดหงิดนะ แต่ก็เห็นด้วยเหมือนกัน
แทนที่จะปกป้องผู้อ่อนแอเหมือนที่คนแข็งแกร่งควรทำ
กลับเป็นฝ่ายนำหน้าออกไปโจมตีก่อนนี่เอง...
ก็ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นสัตว์เดรัจฉาน...
ถึงจะเป็นเพื่อช่วยพวกคุณทุกคนออกมาอย่างปลอดภัยนะ
ขออภัยที่ช่วยพวกคุณไม่ได้ตั้งแต่ถูกจับมาจนถึงวันนี้ค่ะ
แต่มันไม่เป็นไรแล้วนะคะ
—คุณออร์กา
ฝากไว้กับพวกเราเถอะค่ะ คุณแม่มด
ก่อนอื่นก็คือความหวาดกลัวนั่น
ความโศกเศร้า
จะทำให้ความบ้าคลั่งสงบลงหน่อย
ไม่อย่างนั้นมันอันตรายเกินไป แล้วจะย้ายไปไม่ได้นะ
เพลงสนับสนุน
ณ ริมทุ่งอันเงียบสงบ
ยูอาร์ นักดนตรีมายา ออร์กา เลเวลแปดแปดแปดแปด
เขาสามารถให้บัฟหรือดีบัฟแก่ศัตรูหรือพวกพ้องได้
โดยการบรรเลงเครื่องดนตรีที่ถืออยู่ในมือ
สิ่งที่อยู่ในใจของเหล่าเผ่าพันธุ์
ความกลัวที่จะถูกฆ่าหากฝ่าฝืนเผ่าสัตว์
หรือภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างการที่คนที่รักถูกจับเป็นตัวประกันและไม่สามารถหนีไปได้
ความกลัวและความบิดเบี้ยวในจิตใจ
ถูกสงบลงด้วยเพลงของออร์กานะ
พวกชนชั้นต่ำนั่นหยุดแล้ว...
อะไรกัน
เกิดอะไรขึ้น!?
ส...
เพลงน่าจะเริ่มจากตรงนี้สิคะ
ท่านเหล่าเผ่าพันธุ์
ดิฉันคือ 'คุณแม่มดแห่งหอคอย'
ได้ขยายเสียงเพื่อพูดคุยกับพวกคุณด้วยเวทมนตร์แล้วค่ะ
ตัวประกันทุกคนถูกช่วยและปล่อยตัวออกมาเรียบร้อยแล้วค่ะ
ได้ถูกย้ายไปยังสถานที่ที่ปลอดภัยภายใน 'หอคอย' ของดิฉันแล้วค่ะ
ทุกคนนะคะ
เอ๊ะ?
อะไรนะ!?
ดังนั้นพวกคุณทุกคน
ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนทำตามเผ่าสัตว์เพื่อสู้ต่อแล้วค่ะ
พวกคุณทุกคนก็จะถูกย้ายไปยัง 'หอคอย' ที่มีตัวประกันอยู่โดยเร็วเช่นกันนะคะ
ตรงนั้นก็จะได้พบปะกับครอบครัวและเพื่อนๆ ของคุณ
แล้วก็ตรวจสอบความปลอดภัยของกันและกันนะคะ
ทุกคน...ปลอดภัยใช่ไหมคะ?
หื้ก
จริงเหรอ?
แย่แล้ว!
โกหก
ต้องเป็นแค่การแสดงเท่านั้นแหละ!
ถึงจะเป็นคุณแม่มด ก็ไม่น่าจะใช้ไอเท็ม 'ย้ายมิติ' หายากๆ ได้ตามใจชอบขนาดนั้นหรอกนะ!
ทำไมถึงต้องโกหกด้วยล่ะคะ
เรื่องว่าโกหกหรือจริงน่ะ มันสามารถรู้ได้ด้วยการไป
ตรวจสอบด้วยตาของตัวเองที่ 'หอคอย' ค่ะ
ยังไงซะคนที่รอดมาได้ก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น พวกตัวประกันคนอื่นๆ น่าจะยังอยู่ในห้องเก็บของนะ!
คุณอยากจะฆ่าตัวประกันที่เหลือแบบอนาถๆ งั้นเหรอ!?
อ๊ะ
ฉันจะเชื่อเธอเอง
....
โค
ฉันเองก็เหมือนกัน
ผมก็เหมือนกัน!
ฉันก็เหมือนกันค่ะ!
จะเชื่อคุณแม่มดค่ะ!
สู้การถูกเผ่าสัตว์ใช้ไปแล้วตายแบบนี้
จะเอาเดิมพันกับคนที่รักจะปลอดภัยและรอดชีวิตให้ได้ค่ะ!
เพื่อจะได้อยู่กับลูกสาวแล้วได้พบกันอีกครั้งก็จะเชื่อเธอค่ะ!
ใช่แล้ว!
กว่านี้
จะเป็นพวกทำตามคำสั่งของเผ่าสัตว์
...
อูว
ไม่ยอมให้เป็นเด็ดขาดค่ะ!
อึ๊ก
ใช่แล้ว!
พวกเรา
พวกเรา
จะเชื่อคุณแม่มดแห่งหอคอยค่ะ!
จะได้กลับไปเจอครอบครัวให้ได้!
จากไดวาซึตอนที่ 134!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/25)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
