ก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มนิดหน่อย
ชิโช่ว!
เมืองท่าสหพันธ์สัตว์อสูร
ให้เป็นยามนี่มันงานห่วยแตกจริงๆ เลย!
เจ้า 'แม่มดแห่งหอคอย' นั่นมันก็แค่จอมเวทชั้นต่ำเท่านั้นแหละ
ปล่อยให้ข้าจัดการให้เอง
นี่
ตอนที่ 136 นักบุญมิยาซามะ
เข้าใจความรู้สึกนะ แต่ว่า
ตั้งใจทำหน่อยสิ
ถ้าปล่อยตัวตัวประกันไปแม้แต่ตัวเดียว
ผู้นำเผ่ากัมก็จะฆ่าแกนะ
ปล่อยให้หนีเหรอ? เป็นไปไม่ได้เลยนะ
ที่อยู่ในโกดังมีแต่พวกผู้หญิงกับเด็กชั้นต่ำเท่านั้น
พวกไม่มีทั้งแรงจะหนีหรือใจจะสู้ด้วยซ้ำ
ถึงจะหนีออกจากโกดังได้ ก็คงหนีออกจากเมืองของเผ่าสัตว์อสูรไม่ได้หรอก
เออ ก็จริงตามนั้นนะ
แต่ว่า
ถ้าจงใจปล่อยให้หนีก็อาจจะน่าสนุกก็ได้นะ
เฮ้ๆ พูดอะไรออกมาเนี่ย
จะใช้เมืองนี้เป็นฉากในการล่าไงล่ะ
เดี๋ยวก็ฆ่าพวกมันจนหมดอยู่ดีนี่นา
จะฆ่าแค่ตัวเดียวหรือ 2 ตัวเพื่อความบันเทิง ก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอก
นี่มันน่าสนุกจริงๆ ด้วยนะ...
ชอบยิงธนูเข้าหลังของผู้หญิงกับเด็กๆ ที่หนีไม่ใช่เหรอ...
เพราะว่าการแกล้งคนที่ไม่มีทางสู้มันสนุกไง
ใช่ไหมล่ะ?
ยังไงก็ว่างอยู่แล้ว ลองทำดูหน่อยไหม
ป๊าป๊าป๊าป๊า
?
—!?
ยืนอยู่นั่นแหละ แล้วก็ตายซะ
ให้ตายสิ... คุยกันอะไรกันได้หยาบคายขนาดนี้
การปล่อยตัวผู้หญิงกับเด็กต่างเผ่าให้หนี แล้วก็สนุกกับการฆ่าพวกมันน่ะ...
พวกเลวทรามจริงๆ เลยนะเนี่ย
ให้สบายใจได้นะ
ตัวข้าเป็นคนที่มาช่วยทุกคนตามคำสั่งของท่านผู้ทรงเกียรติบางท่าน
พูดง่ายๆ ก็คือ เป็นพวกเดียวกับพวกแกนั่นแหละ
พวกเดียวกับ...
ช่วยเหรอ...?
อะเอ่อ
ลูกของข้าถูกจับตัวไปอยู่ที่ที่อื่นค่ะ
สามีของข้าก็...
ได้โปรดช่วยด้วยเถอะค่ะ!
เพื่อนสนิทของข้าก็ช่วยด้วยนะคะ
ถูกลักพาตัวไปที่ไหนสักแห่งค่ะ!
ถ้าเป็นเรื่องเงินทอง ข้าจะจ่ายให้ค่ะ
ได้โปรดเถอะนะคะ
สบายใจได้เลยนะ
ความปลอดภัยของมิยาที่ถูกพาไปนั้น รับประกันให้
เพราะว่าบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกใบนี้ได้มาช่วยแล้วไง
หือ?
แม้ข้าจะไม่ได้เอ่ยชื่อมิยาด้วยซ้ำ แล้วท่านรู้ได้อย่างไร...
รายละเอียดจะบอกให้ทีหลังนะ
คนที่ถูกจับตัวไปคนอื่นๆ ก็มีคนที่กำลังมาช่วยที่ไม่ใช่ตัวข้า
ยิ่งไปกว่านั้น บางทีพวกเขาอาจจะย้ายไปยังที่ปลอดภัยเสร็จไปแล้วก็ได้
ดังนั้นก็สบายใจได้เลยนะ
ต่อไปนี้จะย้ายไปยังที่ที่ปลอดภัย
ทุกคนช่วยอย่าตื่นตระหนกนะ
ไปยัง 'การย้ายกลุ่ม' 'หอคอยยักษ์'
ปลดปล่อย
ที่นี่คือที่ไหน?
ใจเย็นๆ
ด้วยพลังของไอเท็มเวทมนตร์ จากโกดังของพวกอสูร
มายังที่พำนักของ 'แม่มดแห่งหอคอยยักษ์' ซึ่งอยู่ในป่าดึกดำบรรพ์ของอาณาจักรเอลฟ์
ได้ย้ายมายัง 'หอคอยยักษ์' เรียบร้อยแล้ว
ที่นี่ปลอดภัยแล้ว
ก่อนอื่น อยากให้ใจเย็นๆ และอยู่นิ่งๆ ตรงนี้ก่อนนะ
จากนี้ไปเหล่าสาวใช้ภูติน้อยจะนำอาหารกับเสื้อผ้าต่างๆ มาให้
จะไม่เอาเงินทองหรือสิ่งของใดๆ ไป ดังนั้นขอให้รับไปโดยไม่ต้องกังวลนะ
เข้าใจแล้วค่ะ
...คือว่า คนอื่นๆ ล่ะคะ
!
ที่นี่...
นี่ พวกที่อยู่ตรงโน้นน่ะ
คุณน่ะ!
คิดถึงจังเลย!
ฉันปลอดภัยนะ!
ดีจัง!
1
เด็กก็ปลอดภัยด้วยใช่ไหม!?
ยังไม่ตาย!
พ่อ!
มิยา
มิยา
มิยา!
คัวเนะจัง!
มิยาปลอดภัย
แล้ว!
ดีใจจังเลยยยยย!
ขอบคุณนะ คุณคูอเนะ
ที่เป็นห่วง
ข้าไม่มีสิทธิ์ได้รับคำขอบคุณหรอกค่ะ
ข้าทำได้แค่หวาดกลัวและสั่นเทา แล้วก็ฉุดรั้งมิยาไว้
ไม่ได้ทำอะไรเลย...
แบบนี้มันเป็นเพื่อนที่ไร้ค่าแล้วล่ะค่ะ
ไม่ได้ขนาดนั้นหรอก
ก็เพราะว่ามีคัวเนะจังอยู่ข้างๆ ถึงได้ไม่ยอมแพ้และพยายามจนถึงที่สุด
ดังนั้นคัวเนะจัง ขอบคุณจริงๆ นะ
...มิยานี่ใจดีเกินไปจริงๆ
ก็ปกติแหละ
ไม่ได้ขนาดนั้นหรอกนะ
ไม่ค่ะ มิยานี่ใจดีมากๆ เลย
...แต่เพราะความใจดีนั่นแหละ
ข้ากับคนจำนวนมากถึงได้รับการช่วยเหลือ
ถ้า 'แม่มดแห่งหอคอยยักษ์' เป็นเทพแห่งการกอบกู้เผ่าพันธุ์แล้วล่ะก็
มิยาต่างหากที่เป็นผู้เยียวยาเผ่าพันธุ์นะ!
ท่านนักบุญค่ะ!
หืม?
...หืม?
มิยาถ้าอยู่ตัวคนเดียวก็คงหนีไปได้แล้วสิ
มิยาถูกพวกอสูรจับตัวไปกับข้า
ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างที่มิยาเป็นตัวประกัน
เขายังคอยให้กำลังใจทุกคนที่ถูกจับตัวไปเหมือนกันตลอดเวลา
แล้วก็ใช้เวทมนตร์รักษาคนบาดเจ็บ
แถมยังแบ่งปันเสบียงที่มีอยู่น้อยให้ตัวเองและเด็กเล็กด้วย
แล้วก็ใช้เวทมนตร์สร้างน้ำขึ้นมา แล้วแบ่งปันให้ทุกคนอย่างเท่าเทียม ไม่ผูกขาดใครไว้!
แถมยังปกป้องข้าที่จิตใจอ่อนแอและขี้ขลาดอีกด้วย
แล้วก็ออกไปยืนสู้ในสมรภูมิแทน!
สิ่งนี้ ถ้าไม่เรียกว่า 'นักบุญ' ล่ะก็
ควรจะเรียกว่าอะไรดีล่ะ!
คุคุอเนะจัง
ใจเย็นๆ ก่อนนะ
ใจเย็นๆ สิ
เนอะ
อย่างที่เห็นเลยนะ เวลาที่ข้าถูกพวกครึ่งสัตว์จับได้
ท่านก็ได้ใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูรักษาให้โดยที่ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนอะไรเลย
พี่สาวให้ขนมปังแบ่งให้ฉันด้วยนะ!
ฉันก็ได้น้ำจากพี่สาวค่ะ
ข้าจะพูดอีกครั้งนะ!
ถ้า 'แม่มดแห่งหอคอยยักษ์' เป็นเทพแห่งการกอบกู้เผ่าพันธุ์แล้วล่ะก็
มิยาต่างหากที่เป็นผู้เยียวยาเผ่าพันธุ์นะ!
ท่านนักบุญค่ะ!
ความหวังของเผ่าพันธุ์
นักบุญมิยาเอ๋ย!
ท่านนักบุญ...
ท่านนักบุญเหรอคะ?
ต้องเป็นเพราะท่านนักบุญพวกเราถึงปลอดภัยสินะ...?
เป็นเพราะท่านนักบุญ พวกเราถึงรอด...!
นักบุญมิยาคะ...
ท่านนักบุญปกป้องพวกเราจากลูกธนูด้วย...!
ท่านนักบุญ!
ท่านแม่มดแห่งหอคอยยักษ์
ไบรอัน!
ท่านนักบุญมิยา
ไบรอัน!
เอ๋อออออ...!
ความหมายที่ข้าถือกำเนิดในโลกนี้
ไม่ใช่เพื่อการฝึกฝนเวทมนตร์ให้ถึงขีดสุดสินะ
ได้พบกับมิยาและได้รับการช่วยเหลือจาก 'แม่มดแห่งหอคอยยักษ์'
'นักบุญ' ได้ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางเผ่าพันธุ์...
ข้าได้เห็นช่วงเวลานั้นด้วยตาตัวเอง ความงดงามของมัน
นางเกิดมาเพื่อเผยแพร่ปาฏิหาริย์นี่เอง
ซู้
ไม่ใช่หรอกค่ะ...
ไม่จริงเลยนะ!!
การได้พบกับคุณนี่มันโชคชะตาเลยสินะคะ!
ไบแงซาย!
คุณดาร์กคะ...
อู้ววว...
ท่านไลท์คะ จะจัดการยังไงดีคะ
••••••
ถึงแม้จะแย่สำหรับมิยาจังหน่อย
แต่ไม่เพียงแค่ 'แม่มดแห่งหอคอยยักษ์' เท่านั้นนะ
แต่ในหมู่เผ่าพันธุ์ ก็ได้มีฮีโร่คนใหม่
ครับ!
การที่ 'นักบุญ' ถือกำเนิดขึ้นมานี่ก็ใช้ได้เลยนะ...
ตัวตนที่เข้าใกล้และเยียวยาผู้คนได้ ก็จะเป็นเสาหลักทางจิตใจของผู้คนด้วย
เมื่อมีทั้ง 'แม่มดแห่งหอคอยยักษ์' ผู้มีพลัง และ 'นักบุญ' ผู้เยียวยา ถือว่าเข้ากันได้ดีเลย
...อืม
ก็ดีแล้วล่ะมั้ง?
'นักบุญ' มิยาจัง ชื่อฟังเพราะดีออกนะ
เอ๋ออออ...
ถึงคุณดาร์คเลยเหรอ...!
ท่านนักบุญมิยา
ไบรอัน!
ท่านแม่มด
ไบแงซาย!
ท่านนักบุญมิยาคะ!
ไบแงซาย!
อาาาาาา!
ท่านนักผจญภัย ท่านโอเคไหมคะ
มิยาจัง ขอโทษนะ
ดูเหมือนจะมีคนเรียกอยู่นิดหน่อย งั้นข้าขอตัวไปข้างนอกสักครู่นะ
คุณดาร์กคะะะ!
เอาล่ะ...
กลับไป
เผ่าสัตว์
ก็ต้องเก็บกวาดให้เรียบร้อยนะ
ติดตามตอนที่ 137!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/24)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
