ตอน 139: Chapter 139

ไดวูยี้ บทที่ ๑๓๙ ยอมรับซะ

เดี๋ยวก่อน!

ไม่ครับ

กรุณารอด้วยครับ!

ผมค้านมาตั้งแต่แรกแล้วครับ!

ตั้งใจว่าจะช่วยตัวประกันเมื่อกี้นี้ด้วย!

ก็แค่ว่าพวกคนอื่นตะโกนให้ฆ่า ก็เลยพูดไม่ทันเท่านั้นเอง!

จริง ๆ แล้วผมตั้งใจจะลงมือช่วยตัวประกันนะ!

แต่ก่อนหน้านั้น หัวหน้าเผ่าก็ตะโกนว่าให้ฆ่า 'แม่มดแห่งหอคอย'—

ท่านแม่มดแห่งหอคอยน่ะครับ!

จริง ๆ แล้วผมไม่ชอบเรื่องแบบนี้เลย!

ผมเองก็เหมือนกัน!

คำพิพากษาออกมาแล้ว

ยิ่งกว่านั้น พวกนายก็เพิ่งจะลักพาตัวคนจำนวนมากมาเมื่อกี้นี้

จับครอบครัว เพื่อน หรือคนรักมาเป็นตัวประกัน

แล้วบังคับให้สู้จนตายไม่ใช่เหรอ

ชีวิตคนอื่นเป็นแค่ขยะ

ส่วนชีวิตของตัวเองล่ะ คิดว่ามีค่าเหรอ?

เป็นทางเลือกของพวกนายเอง

หนึ่ง

ยอมรับมันอย่างสงบซะ

................

เอลลี

เพื่อจะได้ข้อมูลของเรื่องนี้

จับสองคนที่เป็นสุดยอดของเผ่าสัตว์ประหลาดไว้ด้วยนะ

ค่ะ รับทราบแล้วค่ะ

เป็นคำสั่งของท่านเจ้าบ้านผู้เป็นพระเจ้าค่ะ

คิกๆ

ขณะที่พวกเขากำลังสำนึกผิดในสิ่งที่ทำไป

ก็จะถูกพวกเราฆ่าสินะ!

นี่ อย่าดูถูกกันสิ

จะยอมถูกฆ่าอย่างสงบ ๆ ได้ยังไงกัน!

นี่คือความแตกต่างของจำนวนคนนะ!

ถ้าพร้อมกันทั้งหมดล่ะก็ จะฆ่าได้!

ในทางกลับกัน เราจะฆ่านายซะเองนะ!

ให้ตายสิ อ๊าาาาาาาห์!

ไอ้พวกนอกคอก อย่าส่งเสียงโวยวายออกมาหน่อยเลย

พวกแกก็แค่ต้องตายไปเหมือนแมลงที่กำลังจะถูกบดขยี้เท่านั้นแหละ

ฮี้ยยยยยย!

ไม่อยากตาย! ไม่อยากตาย!

จะมาตายตรงนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

ผมคือแกมแห่งเผ่าหมาป่าสัตว์ประหลาดนะ!?

'มางะตามะแห่งการถ่ายโอน' นี่สามารถถ่ายโอนได้ในทุกสถานการณ์

พ่อค้าเชื้อชาติบอกว่าเป็นไอเท็มเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งเลยล่ะ

จากตรงนี้ ฉันจะหนีออกมาเอง

คิกๆ

แล้วกลับไปที่สหพันธ์เผ่าสัตว์ประหลาด เพื่อจะร้องเตือนถึงอันตรายของ 'แม่มดแห่งหอคอย' ให้ได้!

แล้วก็ขอความช่วยเหลือจากประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก เพื่อจะล้ม 'แม่มดแห่งหอคอย' ให้ได้!

นี่ไม่ใช่การหนีนะ!

แต่มันคือการก้าวไปข้างหน้าที่จำเป็น เพื่อจะแจ้งอันตรายของ 'แม่มดแห่งหอคอย' ต่างหากล่ะ!

เดี๋ยว...

'มางะตามะแห่งการถ่ายโอน'!

ถ่ายโอนจากตรงนี้เลย!

เลวาดะ!?

นั่นมัน...