ตอนที่ 151

เจ้าหญิงแห่งบ้านไดว่าตื่นแล้ว 第151話กฎของเมืองหอคอย

มานี่สิ

อืม สวยขึ้นแล้วนะ

ร้านของฉันเหรอ...

••••••

ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะเป็นคนทำให้ความฝันของพ่อกับแม่เป็นจริงได้นะ...

เพื่อให้ร้านของคุณพ่อกับคุณแม่เขามีอยู่รอดต่อไปได้

ฉันก็จะช่วยทำงานเต็มที่เลยนะ!

ขอบคุณนะ

ซิลิกา

พ่อแม่ของพ่อค้าเร่ถูกมอนสเตอร์โจมตีจนตาย

มีแค่ฉันที่รอดมาได้ แต่ก็อยู่คนเดียวไม่ไหว เลยกลายเป็นทาส

ที่ถูกซื้อไปก็เจอเรื่องแย่ๆ อีก...

ตอนนั้นคิดว่าแย่แน่ๆ เลยนะ

ไม่รู้ทำไมถึงรอดมาได้

ถึงจะกลัว แต่ก็มีคนใจดีมาเก็บฉันไว้

พอถูกพ่อค้าทาสอีกคนรับไป ก็คิดว่าคงต้องเป็นทาสอีกแล้วล่ะ

แต่เพราะคุณแม่มดหอคอย ฉันเลยได้รับการปลดปล่อย และจะได้ไปอาศัยอยู่ที่หอคอยด้วย

ฉันก็ช่วยทำงานค้าขายของพ่อกับแม่อยู่

อย่างการอ่าน เขียน หรือคำนวณอะไรพวกนั้น

เพราะว่าฉันมีระดับเกินกว่ามาตรฐานในฐานะพ่อค้า

เลยได้รับมอบหมายให้ดูแลร้านนี้

ชีวิตนี่มันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ...

นี่นะ

ไม่ใช่เวลามาเหม่อลอย ต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว

ในที่สุดก็เจอคนที่จะช่วยงานได้ตามที่ขอมา

วันนี้เด็กคนนั้นจะมาแล้วล่ะ

ทำได้ทั้งการอ่าน เขียน คำนวณ และกิริยามารยาทที่จำเป็นต่อการค้าขาย

เด็กผู้หญิง

อันนี้ฉันต้องจัดการรับของคนเดียวนะ

จัดวางของ

ทำความสะอาด

เตรียมร้านเปิด

ให้บริการลูกค้า

สมุดบัญชี

รายงานการซื้อของ ทำเรื่องต่างๆ อะไรแบบนี้

ไม่ต้องทำทั้งหมดคนเดียวหรอกนะ!

ตั้งแต่ที่คุณแม่มดหอคอยยึดครองอาณาจักรเอลฟ์ และปลดปล่อยทาสเผ่าพันธุ์ต่างๆ แล้ว

ในหอคอยนั้น ผู้คนที่เป็นทาสเดิมหรือมาจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ

กำลังมีประชากรเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด

ยิ่งไปกว่านั้น

ด้วยการ 'ปราบปรามเผ่าพันธุ์อสูรครั้งใหญ่' —

ใน 'เมืองหอคอย' นั้น เกิดเหตุการณ์ที่เรียกว่า 'เหตุการณ์ช่วยเหลือตัวประกันเผ่าพันธุ์'

ทำให้ประชากรบริเวณรอบหอคอยมีมากกว่าหนึ่งหมื่นคน

ตอนนี้มีการพัฒนาไปแล้วหลายกิโลเมตร

ไม่ว่าจะเป็นที่พักอาศัย ทุ่งนา บ่อน้ำ หรือร้านค้า ต่างก็ถูกสร้างขึ้นเรื่อยๆ

ด้วยพลังของสาวใช้แฟรี่และเหล่ามังกรที่รับใช้คุณแม่มดหอคอย

พื้นที่และสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งอาคารและโครงสร้างพื้นฐานก็เพียงพอต่อการรองรับประชากร

แต่ว่าบุคลากรที่มีทักษะพิเศษนั้นกลับไม่เพียงพอ

นอกจากนี้ งานที่ผู้คนใช้เพื่อหารายได้จากการอาศัยอยู่ในบ้าน

หรือแรงงานสำหรับไถพรวนและดูแลทุ่งนา

ก็ยังขาดแคลนอย่างหนักเลย

ด้วยความช่วยเหลือของ 'กาชาอนันต์' ก็สามารถจัดการและหาเงินมาประทังได้สบายๆ เลยนะ

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น คนที่มายัง 'เมืองหอคอย' ก็จะไม่มีวันสามารถพึ่งพาตัวเองได้

ดังนั้น แม้จะต้องใช้เวลา แต่เพื่อที่จะสร้างงานขึ้นมา

พวกเขาก็ได้เริ่มสร้างบ้านของตัวเอง

เพาะปลูกในไร่นาเพื่อผลิตอาหาร

แล้วก็เริ่มผลิตสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันโดยช่างฝีมือเก่าๆ ด้วย

และเนื่องจากมีคนที่มีประสบการณ์ค้าขายไม่มากเท่ากับจำนวนประชากร

ดังนั้น ซิลิกาจึง

เป็นลูกสาวของพ่อค้าเร่ และเนื่องจากมีระดับเกินมาตรฐานในฐานะพ่อค้า

เลยได้รับมอบหมายให้ดูแลร้านนี้

แต่การบริหารร้านคนเดียวมันลำบากจริงๆ

เลยกำลังมองหาคนที่จะมาช่วยบริหารร้านด้วย

แต่เนื่องจากคนไม่พอ เลยหาคนไม่เจอเลย

แต่ในที่สุดก็

เจอคนที่เราตามหาแล้ว

เด็กสาวที่พ่อกับแม่ของเธอถูกมอนสเตอร์ฆ่าตาย เหมือนกับชิริก้าเลยล่ะ

ขอโทษนะคะ

เธอเองก็ตกเป็นทาสเหมือนกันนะ

แต่โชคดีที่ถูกค้นพบที่ 'หอคอย' แล้วได้รับการปลดปล่อย

!?

มาแล้ว!

ค่ะ

แต่ว่านั่นคือ

ประวัติปลอมที่ถูกจัดฉากขึ้นมาอย่างพิถีพิถันเลยล่ะค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ตั้งแต่วันนี้ก็จะฝากร้านนี้ด้วยนะคะ

มิคิอิค่ะ~

ตัวตนที่แท้จริงคือเป็นหนึ่งใน 'มาสเตอร์'

ที่แฝงตัวเข้ามาเพื่อสำรวจ 'หอคอย' น่ะค่ะ

ขอบคุณมากๆ เลยนะที่มาจริงๆ

มิกิจัง!

อืม

มิกิเองก็โชคดีเหมือนกับชิลิก้าจัง

ที่ได้มาใช้ชีวิตอยู่กับ 'เด็กผู้หญิงน่ารักๆ' แบบชิลิก้า

โคตรโชคดีเลยอ่ะ

ตอนที่มา 'หอคอย' มิกิก็กังวลอยู่เหมือนกัน

แต่ถ้ามีชิลิก้าจังอยู่ข้างๆ ก็รู้สึกจะมีแรงฮึดสู้เลย!

มิกิจังเพิ่งมาถึงเลย เหนื่อยใช่ไหมคะ

ช่วงเช้าเราจะชิลๆ แบบนี้ไปก่อนนะ

วันนี้ร้านก็เป็นวันหยุดด้วย

ช่วงบ่ายจะพาไปเที่ยว 'เมืองหอคอย' นะคะ

ว้าาา!

'เมืองหอคอย' น่ะคึกคักมาก ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย

ตื่นเต้นจังเลย

จะพาไปดูที่สนุกๆ แล้วก็ร้านที่แนะนำด้วยนะ

แต่ว่า

ก่อนอื่นเลยนะ ขอจะบอกเรื่องที่ไม่ควรทำเด็ดขาดใน 'เมืองหอคอย' นะ

ชิลิก้าจัง

ชิ

ทำไมน้ำเสียงฟังดูน่ากลัวจังเลยล่ะ

ขอโทษนะ

แต่ว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องระวังจริงๆ เพื่อมิคิจังด้วยนี่นา...

อันดับแรกเลยนะ เรื่องทำผิดอาชญากรรมก็ต้องไม่ทำอยู่แล้ว

'แม่มดแห่งหอคอย' กับเมดนางฟ้าอย่านะ

พูดคำพูดที่ดูถูกเด็ดขาด

ถ้าใช้แล้วจะเป็นยังไงเหรอคะ?

ก็ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่โดนคนรอบข้างมองแล้วดุใช่ไหม

แล้วก็ถูกเมิน หรือว่าเวลาซื้อของก็ซื้อไม่ได้

แล้วก็โดนกันตีตัวออกห่างด้วยเหรอคะ

ถึงแม้ว่าเหล่าเมดภูติน้อย

จะน่ารักและสวยงามในสายตาพวกเราที่เป็นเพศเดียวกันก็ตาม

แต่ห้ามไปจีบหรือแตะต้องพวกเธอเด็ดขาดนะ

แล้วก็ห้ามทำให้เมดภูติน้อยบาดเจ็บ

หรือไปคิดจะฆ่าพวกเธอด้วยนะ

แต่ว่าถ้าหากว่า

จะเป็นยังไงล่ะคะ?

● ● ● ● ● ●

ก่อนหน้านี้—

มีชายทาสที่เป็นคนเผ่าพันธุ์

คน 1

ที่จู่ๆ ก็เข้าโจมตีเมดเอลฟ์

ในที่เปลี่ยวๆ ตอนพระอาทิตย์ตกดินเลย

มิกิกลัวจัง

เมดเอลฟ์เป็นยังไงบ้างคะ?

เมดเอลฟ์เก่งมากเลยนะ

ถึงจะโดนคนเผ่าพันธุ์เข้าจู่โจมก็ไม่เป็นอะไรเลย

แต่ว่า

กลายเป็นว่าตั้งแต่แรกไม่มีอยู่เลย

ไม่มีอยู่เหรอ?

เหล่าเมดนางฟ้าเขาบอกว่า

ว่า 'ไม่น่าจะมีคนนอกคอกอะไรมารบกวนพวกเราได้หรอกนะ'

ถึงแม้ว่าจะได้รับการช่วยเหลือจาก 'แม่มดแห่งหอคอย' ก็ตาม

คนที่จะทำตัวเหมือนการตอบแทนบุญคุณด้วยการหักหลังนั้น

ไม่มีอยู่ใน 'เมืองหอคอย' หรอกนะ

คนที่ไม่เข้าใจในรัศมีของ 'แม่มดแห่งหอคอย' ก็ไม่มีอยู่ใน 'เมืองหอคอย' เช่นกัน

เขาถูกขับไล่ออกจากสถานที่แห่งนี้

และต้องกลับไปยัง 'โลกเดิมที่ทำให้ตนเองตกเป็นทาส' น่ะสิ

หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดถึงชื่อผู้ชายคนนั้นอีกเลย

แม้แต่เด็กก็ไม่ปริปากพูดถึง

ถูกปฏิบัติเหมือนกับว่า 'ไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แรก' จริงๆ น่ะ

ตั้งแต่...แรกเหรอคะ?

ใช่ ตั้งแต่แรกเลย

เพราะว่ามันเป็นเรื่องที่ห้ามเอ่ยชื่อของคนแบบนั้นต่อหน้าคนอื่นนะ

ใน 'เมืองหอคอย' แห่งนี้ นอกจากคุณแม่มดกับเมดภูติแล้ว

แล้วคนที่ลืมความกตัญญูหรืออำนาจของพวกเธอไป

ก็ไม่มีแม้แต่คนเดียวตั้งแต่แรกหรอกนะ

เห็นไหมล่ะคะ

......

เดี๋ยวทานข้าวกลางวันเสร็จแล้วจะพาไปเที่ยวรอบเมืองนะ

จนถึงตอนนั้นก็ชิลๆ ไปก่อนนะ

ขอบคุณนะ ชิลิก้าจัง...

อืม

การแทรกซึมสำเร็จแล้วนะ

ที่นี่ดูมีนิสัยแปลกๆ ขึ้นมาสองสามอย่างเลยล่ะ

แต่ว่า

ชิลิก้าจังก็น่ารักอีกด้วยนะ

ที่นี่ก็มี

อย่างอื่นอีกด้วยนะ

มีเด็กน่ารักๆ อยู่แบบไหนกันนะ

มิคิ

ตื่นเต้นสุดๆ เลย

มิคิจัง ทางนี้ ทางนี้!

ต่อจากตอนที่ 152