ตอน 163: Chapter 163

ตอนที่หนึ่งร้อยหกสิบสาม ระดับตำนานที่แข็งแกร่งที่สุด

ที่ต้องให้คุณมาลำบาก

ขออภัยด้วยนะครับ

เหนื่อยหน่อยนะ อาโอยูคิ

ส่วนที่เหลือก็ให้พวกเราจัดการเอง

ใช่แล้ว!

ให้ฉันปกป้องเองแหละนะ!

อาโอยูคิ!

นั่นไงล่ะ

การโจมตีของเฟนริลมันไม่โดนผู้ชายฝ่ายนั้นเหรอ?

กลับกันมันเหมือนจะหลบไปเลยนะ?

ราวกับว่า

ตั้งใจให้มันพลาดไปด้วยซ้ำ

แต่ถึงอย่างนั้น เหตุผลที่บรรพบุรุษเฟนริลจะโจมตีแบบนั้นก็

เหตุผลที่อาโอยูกำชี้แนะก็ไม่มี

คงจะเป็นเพราะมิคิพูดแล้ว

ว่าเป็นพลังระดับตำนานที่แข็งแกร่งที่สุดล่ะมั้ง

บุกเข้าไปเลยเดี๋ยวนี้

อยากจะต่อยไอ้หมอนั่นที่ชอบรังแกเพื่อนๆ ให้สาสม

แต่ว่าในเมื่อพลังของอีกฝ่ายยังเป็นปริศนา ก็ต้องระมัดระวังในการเคลื่อนไหวก่อน

อย่างแรกเลยคือเพื่อปกป้อง 'เมืองหอคอย' ที่มีอยู่แล้ว

ให้เมย์ที่ถูกห่อหุ้มด้วย 'เส้นใยเวทมนตร์'

คงสภาพไว้อย่างนั้นไปก่อนจนกว่าปัญหาจะคลี่คลาย

นอกจากนี้ ก็สั่งให้โอรคาแห่ง 'นักมายากลแห่งความสุข'

ถ้าชาวบ้านเริ่มตื่นตระหนกด้วยความกลัว

ก็ให้ใช้เสียงเพลงปลอบประโลมไว้ด้วยนะ

เจ้าหน้าตาหมานี่!

ไอ้หน้าเถื่อนนี่!

มาแตะต้องสหายของเรานะ

จะปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด!

นาซึนะ!?

มาแล้ว!

!?

ต่อจากนี้อะไรอีก!?

?

การโจมตีของนาซึนะก็

ดูเหมือนจะหลบออกไปนิดหน่อยเหรอ?

เหมือนกับการโจมตีด้วยเวทมนตร์เลย

ดูเหมือนจะยังไม่ได้ทำให้มันเป็นโมฆะทั้งหมดนะ...

การโจมตีของบรรพบุรุษเฟนริลนั้น ราวกับว่าการโจมตีนั้นมีเจตจำนงของตัวเอง และเบี่ยงตัวออกไปเพื่อหลบมัน

แต่พลังโจมตีสองครั้งของนาซึนะน่ะ

ดูเหมือนจะถูกลดทอนลงด้วยความสามารถบางอย่างของฝ่ายตรงข้าม

แต่มันก็ไม่ได้หลบออกไปจนหมด

สุดท้ายก็ใช้ดาบของตัวเองป้องกันไว้ได้