
ด๊ายว่า ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ ตอนที่ 18 ชัยชนะใหญ่
อ๊าาาา!
พี่ชาย!
หัวหน้า!
ว๊ากกก!

แค่แรงลมจากดาบคนเดียว

เลเวลต่างกันเกินไปแล้วนะเนี่ย
ชิ
อิรา...
มาเกาะติดแบบกวนๆ เลยนะ
คุณไคโตะ!
เดี๋ยวก่อนสิ!
อึก
วาร์ดี...
กะฮะ!

ลุกขึ้น! หนีเถอะ!
คุณมิยะ!
●
วะ...
ฮิฮิ
วาร์ดี
ร้อง
ออกมา...
ครั้งแรกเลยนะเนี่ย

เจ้าตัวฉันก็
จะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!
จะแสดงความทรหดสุดท้ายให้ดูนะ!
ไม่นะ!
กิมุระ!
วาร์ดี!
นี่!
น่าเอ็นดูชะมัดเลยนะ!!

ไอ้เจ้าแมลงนี่!

ไม่นะอ๊าาาา

อ๊าาาา!
คุณไคโตะ!
ฆ่าแล้วมันจะไม่ได้เป็นวัตถุดิบทดลองนี่นา!
ไอ้เจ้าแมลงนี่เอง ถึงมาดื้อดึงโดยใช่เหตุ
บอกแล้วไงว่าไม่ฆ่าแล้วไม่หายอยากไม่ใช่เหรอ
คุณเองก็เห็นด้วยไม่ใช่เหรอ

นั่นก็จริงอยู่หรอก แต่มันใจร้อนเกินไปไหมล่ะ?
หุบปากไปเลย มีเหลืออยู่ตัวนึงนะ
ฆ่าแบบไม่ไตร่ตรองแบบนี้ การวิจัยมันก็จะไม่คืบหน้าสิครับ
ชิ
!
จอมเวทเผ่าด้อยนี่ก็เป็นของหายากดีนะครับ จะเป็นวัตถุดิบทดลองที่ดีเลยล่ะ
แล้วพวกเด็กหนุ่มๆ ก็เป็นวัตถุดิบชั้นเยี่ยมเหมือนกันนะ?
รู้แล้วๆ
คราวหน้าจะระวังให้มากกว่านี้ครับ

กว่านั้น เอาเจ้าตัวนี้ไปสนุกกันหน่อยก่อนไหม?
สนุกเหรอ?
ก็อยู่ในดันเจี้ยนมาหลายวันแล้วนี่นา เก็บสะสมไว้เยอะเลยไม่ใช่เหรอ?
อย่างน้อยก็น่าจะเอาไปใช้ประโยชน์ได้ใช่ไหม
ถึงจะหน้าตาไม่เอาไหน แต่ก็มีรูนะ
อ่า...
ทางพวกเราไม่มีความต้องการแบบนั้นหรอกนะ
เชิญตามสบายเลย
หืมม
ถ้างั้นข้าจะใช้ให้เองล่ะนะ
อยู่ห่างกันนี่นะ เสร็จแล้วช่วยเรียกหน่อยนะ
อย่าฆ่าเขาเชียวล่ะ
อืมมม รู้แล้วๆ
ไม่นะ
1
อย่าเข้ามา...
?
วีรบุรุษแห่งอนาคตที่ข้าจะ 'ใช้' แล้วนะ?
อืม
สำหรับพวกเจ้าผู้เป็นสตรีเผ่าด้อย
การถูกชายเผ่าเอลฟ์โอบกอด มันคือเกียรติสูงสุดที่สตรีปรารถนาไม่ใช่เหรอ?
แต่นายๆ กลับหวาดกลัวแล้วจะหนีไปทำไมกันล่ะ?
ถ่างขาออกเองสิ
ต้องขอร้องอย่างยินดีสิ
ดูสิ
อย่าถือตัวน่า
ร้องไห้ขอให้คุณเสด็จรักใคร่
แสดงความดีใจออกมาสิ
ในฐานะผู้หญิง ก็ต้องแสดงความตื้นตันออกมาสิ
ฮะ
นี่
ห๊ะ?
ฮ่า...
พี่ชาย!
คิมุระ...
โงะ
เกโฮะ
เซะ
เซะ
●●●●
โอ้!
พลังชีวิตที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!
คุณไคโตะครับ! เผ่าด้อยนี่ช่วยอย่าเพิ่งฆ่าแล้วจับไว้เถอะครับ!
มันจะเป็นวัตถุดิบทดลองชั้นเยี่ยมเลยนะครับ!
ชิ
แผลแบบนี้ ข้าเองก็...
แค่ก
ขอ...
พี่ชายจัง!
แต่ถึงอย่างน้อยก็!!
แฮ่ก
พี่ชาย...
หนีไป
มิยา
อื๊อ
หนีไป
อูวว
แล้วก็
อูววว
อยู่ให้รอดนะ
แทนพวกเราด้วย
จะปล่อยให้หนีไปได้ยังไงกัน!
งะ
กร๊าซ!
ชิ
อย่ามาขวางทางคุณเสด็จนะ!
อูอา
ดีจังเลย ดีเลย
พลังชีวิตที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!
อย่าเพิ่งฆ่าเลยนะครับ!
พวกตัวประหลาดน่ะ ตายง่ายจะตาย
จับไว้โดยไม่ฆ่านี่สิ ถึงจะยุ่งยากกว่า!
โล่...ที่... ดาบ... น่ะ...
ใช้สมองคิดในสิ่งที่ศัตรูไม่ชอบ...
พูดพึมพำอะไรกันนักหนา
การต่อสู้...
สร้าง... ปรับปรุง...
เจ้าตัวน่ารังเกียจ!
เอลิโอที่กำลังพูดซ้ำๆ ถึง "คำสอนแห่งทองคำ" ในสภาพสติเลือนราง
ในชั่วขณะที่เขาทำหน้าบึ้งและเบือนหน้าหนีนั้น
การโจมตีที่ไม่คาดคิดพุ่งเข้ามา
ถ้านึกถึงความแตกต่างของเลเวล ต่อให้โดนก็แทบไม่มีความเสียหายเลยนะ
เพราะความรู้สึกน่ารังเกียจของเอลิโอและการถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัวนั้น
ร่างกายเลือกที่จะหลบโดยสัญชาตญาณ
แก่คุณไคโตะที่ถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัวจนเสียหลัก
การโจมตีแบบโล่กระแทกที่เอลิโอปล่อยออกไปน่ะ
แม้ว่าความเสียหายจะเป็น 0 ก็ตาม
ทำให้ไคโตะล้มก้นลงไป
เด็กหนุ่มที่เป็นเผ่าพันธุ์ใกล้ตายซึ่งยังไม่ถึงเลเวล 20
กลับไปแตะดินใส่เอลฟ์ระดับหนึ่งพันห้าร้อย
ถ้านึกถึงความแตกต่างของเลเวล
ฮิฮิ
สมน้ำหน้า... ดูสิ
นี่คือชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ของเอลิโอเลยนะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ

เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว

แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง

อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง

บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ

ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง

สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง

เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
