ตอน 63: Chapter 63

ฮิฮิฮิ

ไดวะ

การหลุดออกมาจากภาพลวงตาของเรานั้นเป็นไปไม่ได้

ต้องจมดิ่งอยู่ในความฝันจนตายไปเลย

เป็นอะไรไปคะ พี่ชาย

แล้ววิญญาณนั้นจะถูกพระราชาของเรา

หลับไปแล้วเหรอคะ

ถ้ามานอนตรงนี้จะไม่ได้นะ

ตื่นได้แล้ว!

แกเป็นอะไรวะเนี่ย

ทำไมข้าถึงไม่ได้ติดอยู่ในภาพลวงตานี้ด้วย

!

แกน่ะ

ก็มีพลังเหมือนกับข้า

แล้วทำไมถึงมีตัวตนอยู่ได้ล่ะ?

เป็นแค่การหยอกเล่นของคุณโซลดราก้อนเหรอ?

ช่างเถอะ

งั้น

แกด้วยก็เช่นกัน จะอุทิศไปพร้อมกับดวงวิญญาณของพวกนั้น ให้กับคุณโซลดราก้อนเสียแล้ว

รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคุณโซลดราก้อนครับ

ศูนย์ศูนย์

ไม่นะ!

อะไรน่ะ?

ร้องไห้ทำไมล่ะ?

ไลท์เขามันตั้งใจมากเกินไปน่ะ

เขาหักตัวเองมากเกินไป

ไม่จำเป็นที่นายจะต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียวหรอกนะ

นายสามารถขอความช่วยเหลือจากพวกพ่อๆ ได้นะ?

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกพ่อๆ ก็อยู่ข้างนายเสมอ

ใช่แล้วไลท์

ผู้ชายก็ไม่จำเป็นต้องเก่งกาจตลอดเวลาก็ได้นะ

ไม่ต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียวนะ

ถึงอะไรจะเกิด คุณแม่ก็จะอยู่ข้างไลท์เอง

คุณพ่อ

คุณแม่...

ไลท์เขามีความรับผิดชอบมากเกินไป เลยชอบเก็บทุกอย่างไว้เอง

เรียกพี่ๆ มาช่วยได้นะ

ยูเมะ

จะพยายามช่วยพี่ชายเองค่ะ!

ใช่แล้ว

ฉันมีครอบครัวที่น่ารักและอบอุ่นแบบนี้

น้องสาวเหรอ? น้องชายเหรอ?

จะเป็นคนไหนกันนะ

ฟุฟุ

เมื่อถึงเวลาที่ไม่อาจทวงคืนได้

คุณแม่จะเป็นคนไหนก็ได้นะ~

แค่ออกมาเกิดก็พอแล้ว

โปโปโป

วันที่เคยมีอยู่จริงๆ

ไลท์กับเอลส์ที่ฉันรักและหวงแหน

ขอแค่เด็กคนนี้มีความสุขก็พอแล้ว

ตอนที่ข้ายังเป็นข้าตัวเล็กๆ

ตอนที่ยังไม่รู้อะไรเลย

มีทุกคน และมีข้าอยู่ด้วย

วันที่สดใสอ่อนโยน แสงอาทิตย์สาดส่องลงมาอย่างสงบสุข

ข้าอยากให้วันแบบนี้มันคงอยู่ต่อไป

แต่ทว่า

สูญเสียไปทั้งหมดแล้ว

ความฝันที่อยากจะมองดูไปตลอดกาล

ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่นี่

แต่ว่า

คงจะอยู่ต่อไปในภาพลวงตานี้ไม่ได้สินะ

ฉันมีสิ่งที่ต้องทำ

ฉันยัง

เป็นอิสระ

จะหยุดยืนไม่ได้

มุ่งหน้าสู่เอสเอสอาร์ "ถึงเวลาที่ต้องตื่นขึ้นแล้ว"

ถึงจะรู้ว่าเป็นแค่ภาพมายา

แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม