
คูคุ
ฟุฟุ
ไดวะมุจินโซ่ ตอนที่ 66 ไร้ที่สิ้นสุด
ถึงแม้ลูกน้องของเธอจะล้มลงไปแล้วก็ตาม
มีอะไรผิดปกติเหรอ?
วาเรราก็น่าจะบอกไปแล้วนะ
ให้ได้รู้จักกับความสิ้นหวัง...
ดังนั้นข้าจะมอบความสิ้นหวังให้แก่เหล่าหนึ่งได้เลย!

ลูกน้องของวาเรราเป็นเพียงแค่ตัวตนแห่งวิญญาณ
ส่วนร่างกายที่เป็นเนื้อหนังนั้นเป็นเพียงแค่สิ่งชั่วคราว
ถ้าให้พลังเวทมนตร์ของวาเรรา ร่างกายก็สามารถฟื้นฟูได้ในพริบตาเลยล่ะ

ฟุฟุฟุ
จะบอกพวกคุณที่ไม่มีความรู้ให้ฟังนะ
มอนสเตอร์ที่เป็นดวงวิญญาณที่สร้างจากร่างกายชั่วคราว มันไม่เคยตายเด็ดขาด
ตราบใดที่ยังมีพลังเวทมนตร์ของคุณโซลดราก้อน มันก็จะฟื้นคืนและกลับมาอยู่ตลอดกาลเลยล่ะ
อย่าทำเรื่องเสียเวลาไปกับการโจมตีมอนสเตอร์เพื่อหวังให้พลังเวทมนตร์หมดนะ
เพราะว่าดวงวิญญาณนั้นประกอบขึ้นจากพลังเวทมนตร์ที่แข็งแกร่ง
พลังเวทมนตร์ของคุณโซลดราก้อนที่ประกอบขึ้นจากดวงวิญญาณจำนวนมากนั้นช่างมากมายเหลือเกิน
มันไม่มีทางที่พลังเวทมนตร์ของคุณโซลดราก้อนจะหมดลงได้เลยล่ะ

พวกคุณที่ไม่เก่งนี่ก็เข้าใจได้ใช่ไหมเนี่ย!?
ความสิ้นหวังนี้
จิ...เดี...
!?
โก...ชิ...
ซี

โกรโระ... จิเด... เกร
โร... เท
ดา... ซุเด้... เด
เป็นดวงวิญญาณที่ถูกกลืนเข้าไปในโซลดราก้อนเหรอ!?
ความยินดี
ดวงวิญญาณที่ถูกกลืนเข้าไปนั้นไม่สามารถต่อต้านวาเรราได้เลย
ความสุขที่ยิ่งใหญ่กว่าการได้ฟังเสียงกรีดร้องของดวงวิญญาณ
เป็นสิ่งที่ไม่อาจมีอยู่ได้

สมกับเป็นคุณโซลดราก้อนจริงๆ เห็นด้วยเลยค่ะ
ไม่รู้ทำไมเสียงที่กำลังทนทุกข์ทรมานแบบนี้ถึงได้รู้สึกสบายหูจังเลยนะ
สามปีก่อน
เสียงกรีดร้องที่กำลังทรมานจากแสงสว่างนั่นก็สนุกมากเหมือนกันนะ
มันดูน่าขันเหมือนกับเสียงกรีดร้องตอนที่ปศุสัตว์โดนฆ่าเลยล่ะ
ถ้าเป็นไปได้ คราวนี้ก็ขอให้กรีดร้องให้สนุกอีกสักหน่อยนะ

คุณโซลดราก้อน
ชิออน
พ่อ! แม่!
โมโมจัง!?
อยู่ตรงนั้นไง!
พ่อๆ ของโมโม
แม่ๆ ของโมโมไงล่ะ!
ดาซ...เก...เท
โค...โด...โม
นิ...เก...เท

คูคุ
ใช่แล้ว นั่นมันสิ่งที่ถูกลืมไป
เจ้าตัวน้อยนั่นก็เป็นสิ่งที่วาเรราสร้างขึ้นมาเช่นกัน
ตั้งใจจะหนีไปแล้ว แต่กลับจะย้อนกลับมาเองเชียว
ตอนที่คุณโซลดราก้อนกับข้ากำลังหลับใหลอยู่
ดวงวิญญาณของพ่อแม่ก็พยายามดิ้นรนเพื่อให้ดวงวิญญาณของเด็กหนีออกไปน่ะนะ
ทั้งที่มันไร้ประโยชน์
แต่ถึงอย่างนั้น วาเรราก็ปล่อยเจ้าตัวน้อยไปให้แล้ว

ความหวังแห่งการเล่นที่ชิออนเสนอต่อวาเรรา
ความหวังเล็กๆ น้อยๆ เพื่อมอบความเจ็บปวดที่ยิ่งใหญ่กว่า
เด็กๆ
อาาา...
จะ... ช่วย... ด้วย
ทุกสิ่งอยู่ในมือของวาเรรา
เจ้าตัวเล็กๆ เอ๋ย--

ฆ่าพวกคนแรกซะ
ไม่อยาก
ตัวมันแปลกไป
อ๊ากก
ไม่เอา
กลัว
ถอยไป!
คุณโซลดราก้อน!
คิกๆ
ตั้งตารอเลย
บอกข้ามาสิ
เสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดและความโศกเศร้า
พี่ชาย
ช่วย
ด้วย
โมโมจัง!
คึ!
นี่มัน...อะไรกันเนี่ย...
อ๊าาาาาาาาา!
หยุดเถอะ!
โมโมจัง!
ช่วยด้วย
ไม่อยาก
ว๊าาาาา
อ๊ากก
อ๊ากก
!!
โมโมจังไม่ได้อยู่คนเดียวนี่นะ!?
เจ้ามอนสเตอร์ตัวนั้นมันมีตั้งหลายตัว
แล้วมันถูกสร้างขึ้นจากดวงวิญญาณของเด็กๆ เป็นสิบๆ คนเลยเหรอ!?
“โกสต์ชิลเดรน” เป็นแบบนั้นสินะ
คุณโมโมคนนั้นถูกประกอบขึ้นและถูกสร้างจากดวงวิญญาณของเด็กหลายคน
เป็นเจ้ามอนสเตอร์ที่มีรูปร่างเหมือนคุณโมโมน่ะเองสินะ
ช่วยด้วย
เด็กๆ...จิโว
ให้เป็นอิสระ
กึเด
ความเจ็บปวดอันแสนสบาย
ความโศกเศร้าอันแสนสบาย
ความโปรดปรานสูงสุดของวาเรรา
เอลลี่
มีวิธีอื่นอีกไหมนะ?
● ● ● ● ● ●
ขอประทานอภัยค่ะ ท่านเทพไรท์
...เสียดายจังนะคะ
ดวงวิญญาณที่ถูกดูดเข้าไปจะยังคงถูกครอบงำอยู่ จนกว่าจะโค่นโซลดราก้อนได้ค่ะ
โซลดราก้อนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ประกอบขึ้นจากดวงวิญญาณเหล่านั้น
นั่นหมายความว่า หากต้องการโค่นโซลดราก้อนเพื่อช่วยดวงวิญญาณเหล่านั้น...
เข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ เอลลี่
ชิออน
โซลดราก้อน
พวกแกน่ะ
จะไม่มีวันให้อยู่ต่ออีกเด็ดขาด
อ๊าาา!
อิสระ
เอสเอสแรร์
“เอสเอสแรร์
เซย์
ฮานะ
ทาบา
ช่อดอกไม้อันศักดิ์สิทธิ์”
ต่อจากไดวัตสึตอนที่ 67!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/22)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ

เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว

แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง

อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง

บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ

ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง

สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง

เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
