ไดวไอ
ตอนที่ 70 รักนะ
คุณพ่อกับคุณแม่
สามคนที่เสียชีวิตไปเมื่อสามปีก่อน
ไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่
นี่มันภาพลวงตา
อิ
ฉันก็กลายเป็นภาพหลอนอีกแล้ว
ที่ท่านพ่อกับพวกเขาสิ้นใจ ไม่ใช่เพราะไลท์ผิดหรอก
อย่าตำหนิตัวเองเลย
เพราะท่านแม่กับพวกท่านมองดูไลท์อยู่เสมอ
เพราะอยู่เคียงข้างนี่นา...
สัมผัสของคุณพ่อกับคุณแม่
อุ่นจัง
กลิ่นที่คุ้นเคย
เข้าใจ...รู้สึกได้เลย
นี่มันไม่เหมือนภาพลวงตาเมื่อกี้
...ผมแค่อยากให้ทุกคนมีความสุข
หลุดออกจากหมู่บ้านที่ยากจน
กลายเป็นผู้ใหญ่ที่ประสบความสำเร็จ
แล้วก็อยากจะทำให้คุณพ่อกับคุณแม่สบาย
อยากให้ทุกคนมีความสุข
ถ้าทุกคนได้หัวเราะและใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานทุกวัน
ผมก็ดีใจแค่นั้นก็พอแล้ว
ทั้งๆ ที่แบบนี้
แต่เป็นเพราะผมเลย
หมู่บ้านก็ถูกทำลาย
ความสุขของทุกคนก็พังทลายไปหมดแล้ว
ไลท์...
เธอคงจำไม่ได้แล้วมั้ง
แต่ว่าคุณจำวันเกิดของเธอได้นะ
มันยากลำบากมากจนผ่านเที่ยงคืนมาเลยนะ
ใช่แล้ว วันที่หิมะตกเนี่ย
ตอนใกล้ฟ้าสว่างนั่นแหละที่เธอได้เกิดมา
แล้วก็มีแสงอาทิตย์ส่องลงมา
มองไปสุดสายตาก็เต็มไปด้วยแสงสว่าง
ก็เลยกอดเจ้าตัวเล็กที่เพิ่งเกิดมา แล้วก็คิดถึงเธออยู่เนี่ย
ขอให้เด็กคนนี้มีความสุขเถอะนะ
คุณแม่...
รู้สึกได้ถึงนิ้วเล็กๆ กำนิ้วของคุณพ่ออยู่
คุณพ่อ...
แม้ว่าจะเป็นโลกแบบนี้ แต่การที่เกิดมาได้ก็ดีใจจริงๆ เลยค่ะ
เธอเกิดมาท่ามกลางแสงสว่าง
มนุษย์ทุกคนต่างก็เกิดมาพร้อมกับพรของโลก
จะบอกให้อีกครั้งเลยนะ
ไลท์
เธอจงมีความสุขนะ
แทนคุณพ่อกับทุกคนด้วย
ท่านแม่กับพวกคุณน่ะ ขอแค่ไลท์ปลอดภัย
แล้วมีความสุขก็พอแล้วล่ะ
เพราะเขาคือลูกชายที่แสนรักของเรานี่นา...
คุณพ่อ
ท่านแม่...
!
สัมผัสของทั้งสามคน
'
ความอุ่น
กำลังจะเลือนหายไป
......ถึงเวลาแล้วนะ
ท่านแม่!
คุณพ่อ!
ว้ายยย....
เสียงไม่ออกเลย!
ต้องมีความสุขนะ
เดี๋ยวก่อน!
เย้!
คุณพ่อ
ท่านแม่
อ่า
จะอยู่ข้างๆ ตลอดไปเลยนะ
เพราะว่ารักไลท์เสมอเลยนะ
เดี๋ยวก่อน!!
ทำไมนะ
ทั้งที่กำลังวิ่งอยู่
ก็ยังไม่ไปต่อ ไม่ตามทัน
ทั้งสามคนที่กำลังจะจากไป
ขอโทษครับ
คุณพ่อ ท่านแม่
ขอโทษครับ
ที่เอาแต่ได้รับมาแต่ไม่ได้ตอบแทนอะไรเลย
ขอโทษครับ
ที่ทำอะไรให้ไม่ได้เลย
ขอโทษครับ
เพราะว่าผมมันโง่
แต่ว่า
ขอบคุณนะ
ที่ให้กำเนิด
ขอบคุณมากนะ
ที่เลี้ยงดู
ขอบคุณนะ
ที่รัก
ถึงแม้จะไม่ได้พูดออกไป
แต่ก็รู้สึกได้นะ
ถึงความรักของทั้งสองคน
ผมก็จะรักเธอต่อไปตลอด
ไปเลยนะ!
เตียง
คุณพ่อ!
ท่านแม่!
อย่างชัดเจน
มันสื่อถึงกันได้นะ
ไลท์
!
คุณไลท์ครับ ท่านตื่นแล้วหรือครับ!?
เมย์....
เพราะแรงสะท้อนจากการปลดปล่อยพลังของกุงนิร เป็นการทรุดลงไปนั่งกับพื้นครับ
คุณจำได้ไหมครับ?
จากความเสียหายของกุงนิร
ท่านคงจะหมดสติไปชั่วขณะกระมัง
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่คือภาพลวงตาที่ความปรารถนาของผมแสดงให้เห็นเหรอครับ?
ไม่สิ...ถึงจะเป็นภาพลวงตา มันก็สมจริงเกินไปหน่อยนะ
อึก!
คุณไลท์!
เอลลี่! ขอให้ท่านประทานการชำระล้างแก่ฉันด้วยเถิด!
อ๊าาาา....
แขนขวาของเทพไลท์ผู้ยิ่งใหญ่นี่ถึงกับเรืองแสงเจิดจ้าขนาดนี้...
เอลลี่!
เข้าใจว่าอาการที่สติจะเลือนหายไปของคุณไลท์นั้นเป็นเพราะอาการบาดเจ็บที่หนักหนา แต่ว่า
กรุณาทำหลังจากที่เราได้ทำการชำระล้างและช่วยผนึกอีกครั้งก่อนเถิดค่ะ!
ค่ะ
ทราบแล้วค่ะ!
เอลลี่ได้มอบการชำระล้างให้แก่เส้นด้ายที่เมย์สร้างขึ้น
จากนั้นก็นำมาพันไว้เหมือนผ้าพันแผล เพื่อให้คงสภาพการชำระล้างตลอดเวลา
แผลครั้งนี้หนักกว่าครั้งที่แล้วอีกนะ
ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่ใช้ ความเสียหายจะเพิ่มขึ้นสินะ?
อึก!
คุณเมย์!
ขอให้คุณอดทนอีกสักหน่อยเถอะค่ะ!
การผนึกกุงนิรแห่งเทพอีกครั้ง ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกคุณสองคน ส่วนตัวผม...
ให้รอนานเลยนะ
ชิออน
มาจบกันเลยไหม
ต่อจากไดวาสึตอนที่ 71!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/22)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
