ตอน 94: Chapter 94

โลกใต้ดินนี่คือแกนหลักเองเหรอ...

อึ...ไม่น่าเชื่อเลย

เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปได้ทางเทคนิคด้วยเหรอ...

ได ตอนที่ ๙๔ มวลเหนียวอันกว้างใหญ่

ใช่สิ มันก็จริงอย่างนั้น

ถ้าคิดแบบธรรมดาๆ มันคงจะเป็นไปไม่ได้

แต่ถ้าโลกใต้ดินคือแกนหลัก มันก็พอจะอธิบายเรื่องต่างๆ ได้หมดเลย

การที่ศัตรูโผล่ออกมาตั้งมากมายอย่างกะทันหันนี่

และการที่ในร่างโกเล็มไม่มีแกนหลักนี่ก็สมเหตุสมผลดีนะ

อืมม...ก็จริงอย่างนั้น

สมมติว่าเราจะจำลองเรื่องนี้ด้วยเทคโนโลยีของเราล่ะ จะทำยังไงดี?

นั่นสิ

แบบว่า...อย่างนั้นเหรอ?

เดี๋ยวก่อนสิ

● ● ● ● ● ●

ถ้าทฤษฎีของผมถูกต้อง

ก็ต้องทำลายพื้นที่ใต้ดินนั้นเอง

มิฉะนั้น โกเล็มหินก็จะฟื้นและผุดขึ้นมาเรื่อยๆ ใช่ไหมครับ

จะหยุดมันยังไงดีล่ะ...

เอลลี่หรือไอซ์ ถ้ามีก็...

ย้ายไปแล้วพาคนใดคนหนึ่งกลับมาเหรอ?

แม้ว่าน่าจะสามารถแช่แข็งทั้งแผ่นดินแล้วผนึกมันไว้ได้ก็ตาม

หืม?

ดูเหมือนร่างแยกของฉันจะไปเจออะไรบางอย่างแล้วกลับมาแล้วนะคะ

จุดอ่อนของฉันคือความทรงจำของร่างแยกจะไม่สามารถยืนยันได้จนกว่าจะรวมร่างกันอีกครั้งน่ะค่ะ

คุณท่านคะ

จากตึกสองเกลียวตรงนั้น มีกลิ่นของน้ำโชยออกมา

ดูเหมือนว่าจะค้นพบรูที่ลงไปยังโลกใต้ดินแล้วค่ะ

อะไรกันเนี่ย

ไม่เพียงแค่ชั้นนี้เท่านั้น

ยังมันยังลึกลงไปอีกเหรอ

ขอบคุณที่ค้นพบรูลงไปยังโลกใต้ดินนะ

เมร่า

ด้วยฝีมือของเธอ เราเลยตัดสินใจได้ว่าจะรับมือกับโกเลมหินตัวนี้ยังไงดี

ปลดปล่อย!

สหภาพโซเวียต มวลเหนียวอันกว้างใหญ่

เฮ้

แบบนี้การเคลื่อนไหวของโกเลมหินก็หยุดชั่วคราว

ด้วย... ใหญ่จัง ขนแมงมุมเนี่ยนะ...

ในจังหวะนี้ เราไปที่รูชั้นล่างที่เมร่าค้นพบกันดีไหมครับ

คุณดาแกนด้วยนะคะ ท่านดาแกนเป็นไงบ้างคะ?

อืม แน่นอน

พวกเราจะทำตามคำสั่งของคุณไรท์ค่ะ

ถ้ามันล้มแล้วก็ไม่มีที่สิ้นสุด

ก็ไม่จำเป็นต้องตามไปให้วุ่นวายขนาดนั้นหรอกค่ะ

เมร่า เป็นผู้นำทางให้หน่อยนะ

รับทราบค่ะ

ถ้างั้นก่อนอื่น

อะไรกันเนี่ย!?

นั่นเป็นสัญญาณเรียกร่างแยกของเมร่าค่ะ

คิกคิ

งั้นเราไปกันเลยไหมคะ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ดูเหมือนว่าจะมีการเปิดของที่ถูกปิดฝาไว้อย่างแรงเลย

น่าจะเป็นนักผจญภัยที่เผ่าคนแคระส่งมาเมื่อนานมาแล้วสินะ?

ก็มืดจนมองไม่เห็นเหมือนเดิมสินะ

เมย์

ช่วยแบบเมื่อกี้หน่อยนะ

รับทราบค่ะ