ตอน 27: Chapter 27

ความเป็นจริงอะไรนั่น ไม่มีอยู่จริงหรอก ทุกคนก็แค่เรียกสิ่งที่ตัวเองอยากเห็นว่าเป็นความจริงเท่านั้นเอง

ฮิลารี บาร์นัม (ค.ศ. 1624～1701 เสียชีวิตเมื่ออายุ 77 ปี)

ฮิลารี ช่างหน้ากากแห่งภาพลวงตา

ฝากผลงานชิ้นเอกไว้กับกลไกหน้ากากแห่งโลก ผลงานชิ้นเอก 2 ชิ้น ผลงานยอดเยี่ยม 5 ชิ้น ผลงานดี 27 ชิ้น

เป็นช่างหน้ากากที่ถูกขนานนามว่า ช่างหน้ากากแห่งภาพลวงตา เพราะได้ทิ้งหน้ากากที่เกี่ยวข้องกับภาพลวงตาและโลกแห่งจิตใจไว้มากมาย

เดอะ

ฮิลลารีเดิมทีเป็นช่างทำหน้ากากที่มีพรสวรรค์ แต่สมัยหนุ่มๆ เขาเป็นผู้ชายที่ชอบพูดคุยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ กับคนที่เจอที่ร้านเหล้า

ด้วยนิสัยที่ร่าเริง เขาก็เลยมีเพื่อนเยอะแยะเลยล่ะ

แต่แล้ว ชีวิตของเขาก็ได้มาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ

ในสมัยนั้น การทำหน้ากากมีแนวคิดหลักที่เรียกว่า "หลักการรวมวัสดุ" คือการทำให้วัสดุมีความเป็นหนึ่งเดียวกัน

เป็นเรื่องปกติที่ถ้าเป็นไม้ก็ต้องใช้ไม้ ถ้าเป็นโลหะก็ต้องใช้โลหะในการทำหน้ากาก

แต่แล้ว มีบุคคลคนหนึ่ง ได้นำเอา ไม้・หิน・โลหะ มาผสมผสานกัน และได้สร้างสรรค์หน้ากากชิ้นเอก จนทำให้ บรรทัดฐานของการทำหน้ากาก เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เหตุการณ์นี้ต่อมาถูกเล่าขานในชื่อ "คดีหน้ากากไร้นาม"

ฮิลลารีในตอนนั้นเองก็ รู้สึกตกตะลึงอยู่เหมือนกันนะ แต่สิ่งที่ส่งผลต่อเขาจริงๆ คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นอีกนิดหน่อย

สองปีต่อมา ตอนที่เขาอายุ 30 เขาเริ่มจะสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงรอบตัว

ทั่วโลกเริ่มมีกระแสว่า "หลักการรวมวัสดุ" เป็นแนวคิดที่เก่าแล้ว

ไม่ใช่แค่การบอกว่า "ความคิดเปลี่ยนไป" เท่านั้นนะ

แต่เป็นท่าทีที่เหมือนกับว่า "ตัวฉันเองก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้วล่ะ"

แล้วก็เริ่มที่จะยอมรับแนวคิดของยุคใหม่นั้น

และเพื่อที่จะทำให้ความคิดในปัจจุบันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง เขาก็เริ่มพูดถึงเหตุผลต่างๆ ที่ถูกเติมเข้ามาทีหลังน่ะ

พวกเขาไม่ได้พูดถึงสิ่งที่พวกเขาคิดว่ามันถูกต้องหรอก

พวกเขาค้นหาข้อมูลที่มันเข้าข้างค่านิยมของตัวเองในตอนนี้ แล้วก็ปรับให้มันเข้ากันไปเรื่อยๆ

ทุกคนมองเห็นแต่สิ่งที่มันสะดวกสำหรับตัวเองเท่านั้นเอง

สิ่งที่พวกเราเชื่อว่าเป็นความจริงน่ะ มันก็เป็นภาพลวงตาของแต่ละคนนั่นแหละ

ตอนที่ 27

ต้นฉบับโดย คุณ โปโร

ฮิลารีเริ่มคิดแบบนั้นและเกิดความสนใจในจิตใจมนุษย์และภาพลวงตาที่ตัวเองมองเห็น

เขาถูกเรียกว่า "นักแสดงหน้ากากภาพลวงตา" ตั้งแต่หลังจากนี้เป็นต้นไป

อย่างนั้นสินะ

ก็เพราะเหตุผลแบบนั้นถึงอยากจะช่วยริวสินะ

ใจดีเกินไปแล้วนะ

ถึงกับยอมเสียสละตัวเองเพื่อเด็กที่ไม่รู้จัก...

เป็นเรื่องที่งี่เง่าจริงๆ

เข้าใจแล้ว

จะไม่ขัดขืนแล้ว...!!

ดังนั้นก็ขอร้องล่ะ...!!

ทำไปถึงขนาดนั้นเลยเหรอ...

เพล...

ขอโทษนะโซนะ...

ทำไมถึงปล่อยให้ไปไม่ไหวเนี่ย...

ไม่อยากให้รยูเดินตามรอยทางเดิมเลย...!

เพราะว่าฉันเคยมีประสบการณ์แบบเดียวกัน

ตอนนี้ยังไม่สายเกินไป!

เน็กซ์ อาวเวอร์ส

ฉบับหน้า เดือนตุลาคม จะวางแผงวันที่ 30 สิงหาคม วันพุธ

คุรามะ...!

อะไรนะ!!

คนที่ลักตัวริวไปไม่ใช่ฉันนี่นา!

หน้ากากสีแดงชาด

นาบะ × ดร.โปโร

เพล...! แกเป็นคนทำให้ริวเห็นภาพลวงตาน่ะเหรอ!?

แกจะล้อเลียนฉันไปถึงไหนกันอีกเนี่ย!!

ห๊ะ!?

ชิ

เพลอยู่ในการดูแลของฉัน

ถ้ามีธุระอะไรก็ต้องผ่านฉันก่อน

ความสะดวกสบายของแกน่ะ...!!

จะบอกไว้นะ...

หน้ากากสีแดงชาด

คนที่สร้างภาพลวงตานั่นก็คือสึกุมิด้วย

ตอนที่ภาพลวงตาปรากฏตัว เขาก็ต้องอยู่ข้างๆ เสมอเลยนะ

เล่มที่ 4

นาบะ นาบะ × คุณโปโร

เด็กหนุ่มคนนี้ ออกเดินทางเพื่อขอไถ่บาปจากความเสียใจ การต่อสู้แห่งหน้ากาก แฟนดาร์เปิดฉากแล้ว!

วางแผงจำหน่ายแล้ว!!!

...!!

ถ้าควบคุมภาพลวงตาได้ แล้วทำไมถึงทำอะไรที่ทำให้ตัวเองเสียเปรียบล่ะ?

ยังมีอะไรที่สงสัยอยู่เหรอ?

เว็บไซต์ทางการของสำนักพิมพ์โชโนะเงะฮา: ☐ www.shonengahosha.co.jp

หน้ากากสีแดง

นาบะ × ดร.โปโร

คงคิดเรื่องยากๆ ไม่ไหวสินะ

แถวนี้ก็เป็นที่เล่าลือเหมือนกันสินะ

ปุ่มนี่ก็ปล่อยให้มันอยู่เฉยๆ ได้เลยนะ

ฉบับหน้า เน็กซ์ ยัง คิง ออยน์ค์ส

โยชิ เข้าใจแล้วววว!!

ภาพเต็มเล่ม!!

ถ้างั้นก็พาไปสิ!!

●●●●●

มนุษย์ต่างดาว มูมู มิยาชิตะ ยูกิ

ทั้งที่เมื่อกี้ยังจะฆ่าเพลที่บริสุทธิ์อยู่เลย...

ทสึกุมิ เดี๋ยวฉันจะโค่นมันให้เอง

สมาชิกชมรมเครื่องใช้ไฟฟ้า ที่ลุกขึ้นสู้กับวิกฤตการล่มสลายของโลก. ซากุโกะ แล้วสิ่งที่รออยู่ตรงหน้ามูมูคือ!?

วางจำหน่าย 30 สิงหาคม

อยากจะไปตั้งเยอะเลย แต่ไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอน

แค่ลูกน้องของฉันวิ่งไปในทิศทางที่มันไปเท่านั้นเอง

ฮิราโนะ โคตะ

เหล่าวีรชนมารวมกันในต่างโลก! อิมาสุ ทากาฮิสะเข้าร่วม! โรแมนติกสงครามเซ็นโกคุที่วาดโดย ฮิราโนะ โคตะ!!

อู้～～～～っ!!

วางแผงวันที่ 10 สิงหาคม

จริงๆ แล้วจดหมายของนกกระจอกควรจะมาถึงนะ...

มันไปทำอะไรอยู่ที่ไหนกันนะเจ้าตัวนั้น...

โอ๊ยยย!!

เว็บไซต์ทางการของโชเนงะ กาโฮะ: www.shonengahosha.co.jp

เร็วเข้า!!

โมคุกับฮาจิยาโร่กำลังรับมือกับสึกุมิอยู่!!

เบรนที่หัวเปิดโล่งนั่นมันอาชญากรชัดๆ!!

แย่แล้ว! ตัวตนที่แท้จริงของสึกุมิคือ...

อะไรนะ!?

รีบไปกันเถอะ!! พาไปสิ!!

มะ...

เดี๋ยวก่อน!!

ฉันไปด้วย!!

เช็กข้อมูลล่าสุดได้ที่นี่!!

ทวิตเตอร์ของอาวเวอร์ส (https://twitter.com/YKOURS

คุณดาร์มะน่ะ เขาเป็นอะไรกันแน่...

อะไรน่ะ ไอ้หัวที่เหมือนสมองนั่น...!

อ่า ใช่แล้ว...

มันปรากฏให้เห็นแบบนี้เหรอ...

สำหรับพวกเธอในตอนนี้...

ก็ใช่นะ

งั้นก็...

แบบนี้จะเข้าใจไหมล่ะ?

!!

สึกุมิ...!!

แกคือผู้สวมหน้ากากของโคชูด้วยเหรอ...!?

เป็นหน้ากากแบบไหนเหรอครับ

ผลงานชิ้นเอกที่ฮิลลารีทำเสร็จเป็นคนสุดท้าย...

เดิมทีมีกำหนดจะเก็บไว้ในกลไก แต่กลับหายสาบสูญไปอย่างลึกลับ

ถึงจะยังไม่แน่ชัดนัก...

แต่คงจะมีความสามารถของมันอยู่ 2 อย่าง!!

อย่างหนึ่งคือวิชาที่สร้างภาพลวงตาให้กับตัวเอง...

อีกอย่างคือวิชาที่สร้างภาพลวงตาให้ผู้อื่นดู

อย่างแรกนี่ก็เรียกได้ว่า "การปลอมตัว"

คือการที่ตัวเองห่อหุ้มตัวเองด้วยภาพลวงตา ทำให้คนอื่นมองเห็นเป็นรูปร่างอื่น

นั่นแหละคือร่างของสึกุมิคนนั้น...

ส่วนอย่างที่สองคือการสร้างภาพหลอนภายในรัศมีของปิ่นปักผมอันนั้น

อันนี้แหละน่าปวดหัวกว่า

เว็บไซต์ทางการของสำนักพิมพ์โชโนะเงะฮา: www.shonengahosha.co.jp

ถ้าเข้าไปในรัศมีนั้น ก็จะเห็นภาพหลอนทุกชนิดเลยล่ะ

จะถูกควบคุมประสาทสัมผัสทั้ง 5

พูดง่ายๆ ก็คือจะถูกทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

งั้นก็แค่เข้าไปในรัศมีนั้นแล้วออกมาก็ได้นี่นา...

โง่จริง

บอกแล้วนี่ว่าถ้าถูกควบคุมประสาทสัมผัส

ถึงจะวิ่งอยู่ในฝัน แต่ร่างกายก็เหมือนจะหยุดนิ่งอยู่

จะรู้สึกเหมือนกับว่าสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ กำลังเกิดขึ้น

ภาพหลอนมันก็เป็นแบบนั้นแหละ

พอเข้าไปในรัศมีนั้นแล้ว

ก็จะรู้สึกเจ็บจากการโจมตีที่ไม่มีอยู่จริง...

แม้จะคิดว่าออกนอกรัศมีแล้ว แต่จริงๆ แล้วก็ไม่ได้ออกไป

ถึงจะจมน้ำอยู่ก็อาจจะยังไม่รู้ตัวจนกว่าจะหมดสติด้วยซ้ำ

ทันทีที่พลังหมดลง ทันใดนั้นก็จะปรากฏภาพทิวทัศน์อื่นขึ้นมา

...!!

พลังอะไรกันเนี่ย...นี่คือหน้ากากของฮิลลารี่สินะ...!!

แต่ว่า...มันก็เป็นพลังที่มีประโยชน์ก็ต่อเมื่ออยู่ในรัศมีของปิ่นปักผมอันนั้นเท่านั้น

ที่มันไม่ขยับมาตั้งแต่เมื่อกี้ก็น่าจะเป็นเพราะมันจะทำงานก็ต่อเมื่อตัวมันเองอยู่ในรัศมีของปิ่นปักผมนั่นแหละ

...●●●!●

ถ้าใช้แค่ปิ่นปักผมก็สามารถเปิดใช้งานได้ งั้นมันน่าจะโยนมาไว้ที่เท้าเราแล้วล่ะ

ด้วยเหตุนี้ ถ้าสู้ในระยะไกลก็คงไม่เป็นไรหรอก

ก็รู้อยู่แล้วว่ามันจะต้องเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น

เตรียมหน้ากากมาให้ครบทุกสถานการณ์แล้วล่ะ

อยากจะตายด้วยหน้ากากแบบไหนล่ะ?

เลือกสิ!

111 41 =

คึคึ...

สมแล้วนะ คุณดาร์มะ...

ตอบถูกเป๊ะเลย!!

ความสามารถของฉันมีอยู่ 2 อย่าง...

ก็เป็นแบบนั้นน่ะสิ ไอ้โง่

กูวววววววว!

คุณดาร์มะ!?

จะส่งจดหมายให้กำลังใจไปถึงคุณนะบะกับคุณดร.โปโร

ดาร์มา... แกก็แก่แล้วนะ

ถึงจะเป็นห้องส่วนตัว ก็ไม่ควรประมาทนะ

ระหว่างที่หลับไป อาจจะมีอะไรถูกติดตั้งไว้กับฉันก็ได้นี่นา?

ผู้รับ

ฉันเป็นผู้สวมหน้ากากนะ?

มันไม่แปลกเลยถ้าจะมีพลังมากกว่านี้ไม่ใช่เหรอ?

หน้ากากของโคชูคือหน้ากากที่สร้างภาพหลอนให้เห็น

กึก...

ถ้าอย่างนั้นนี่ก็คือ...!!

ฮึก

จากฉัน...

ห่างออกไป...

หน้ากากสีแดง

นะวะนาโบนะ × ดร.โปโร

โลกใบนี้มันเป็นเรื่องจริงเหรอ

หรือว่าเป็นแค่เรื่องแต่ง โกหก...

สีแดงสำหรับฉันกับสีแดงของคุณ มันเป็นสีเดียวกันจริงๆ เหรอคะ?

ความฝันกับความจริง โลกไหนคือโลกที่แท้จริงกันนะ?

คนตรงหน้าเรานี่มีอยู่จริงจริงๆ เหรอ?

โลกที่เราเห็นทั้งหมด อาจจะเป็นของปลอมก็ได้นะ

ความจริงอะไรกัน มันไม่มีอยู่จริงหรอก!

ทุกคนเอาแต่ฝันไปเรื่อยเปื่อย

ตอนนี้คุณกำลังฝันถึงอะไรอยู่เหรอคะ?

อยากฝันแบบไหนล่ะ?

มีใครอยู่!

!!?

ห๊ะ...!?

นี่มันอะไรกัน...!?

ดาร์มา!! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน!?

นี่!

ฮิระ

อะไรกัน... ผีเสื้อกำลังบินอยู่บนผิวหนังฉัน...!

ในที่สุดก็เสร็จสมบูรณ์แล้วสินะครับ...

ราวกับเป็นภาพมายา... ไม่น่าเชื่อว่าเป็นของโลกใบนี้...

สมกับเป็นภาพมายาจริงๆ...

นั่นแหละคือธีมของฉันเลยนะ

สวยงามจัง... นี่คือหน้ากากของโคชูเหรอคะ...

คุณดาร์มะ...

ความจริงอะไรกัน มันไม่มีอยู่จริงหรอก

ทุกคนก็แค่เรียกภาพลวงตาที่ตัวเองอยากเห็นว่ามันคือความจริงเท่านั้นแหละ

หน้ากากหุ่นเชิดแมลงมายา...

หน้ากากสีแดง/จบ แล้วพบกันใหม่ฉบับหน้า