ตอน 30: Chapter 30

อึก...

อะไรกัน... ร่างกายมันร้อนไปหมดเลย...!

อึกกึก...

เจ็บ...!!

◆สถานการณ์มันแย่ลงเรื่อยๆ เลยนี่นา--...

...!

แย่แล้วสิ...!

ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ ทุกคนจะถูกดูดกลืนไปหมดเลย!!

ก่อนหน้านั้น ต้องหยุดดารุมันให้ได้ก่อน!!

พวกเราต้องจัดการพวกนี้ให้ได้ ไม่งั้นมันจะสร้างความเสียหายไปถึงในเมืองเลยนะ!!

จะยอมให้มันเป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด!!

เพื่อช่วยเด็กสาวคนนั้น ก็ต้องโค่นมันให้ได้สิ!!

อย่ากั๊กไว้สิ!!

อือออ...!!

อึก!!

อย่ามาทำเป็นหยิ่งนะ!!

!!

!?

ร่างแยกด้วยควันเหรอ...!!

ชายในควันนี่มันน่าปวดหัวจริง ๆ!!

!!

อึก!!

โมคุ!!

อึก...

!!

ควันมันไม่ออกเลย!!

ตกลงมาเลย...!!

โมคุ!!

จิจิ...

ไม่ออกเลย...

ให้ตายสิ...!!

โอ้โห!

ถัดไป ของเรา

ฉบับเดือน 11 ของเล่มถัดไป จะวางจำหน่ายวันพฤหัสบดีที่ 30 เดือน 11

เจ็บ...!!

ทั้งตัวมันเจ็บเหมือนโดนไฟเผาเลย...

อึกกึก...!!

นี่มันอะไรกัน...!!

ผิวหนังมันเริ่มละลายแล้วสิ...

การดูดกลืนมันกำลังคืบหน้าไป...!! ถ้าเป็นแบบนี้...!!

โซน่า...!!

คาซะ

ปุ๊!

คู่ต่อสู้มัน...

ไม่ใช่แค่คนเดียวเท่านั้นนะ...!

『『『『『

กะฮะ!

เพล...!!

อึก...

!!

เซ่

โบโกตะ...

เซ่

เสียเลือดมากเกินไปแล้ว...

ตอนนี้แหละ...!!

อึก

โอ้!!

กัฟฟ!

โย่ว... โย่วชิ!!

จิจิ...

ซึดดดด!!

เร็วเข้า!! หยุดดารุมันให้ได้ก่อน!!

!?

อะไรกัน...

ไม่จริงน่า...!!

ตั้งแต่เมื่อไหร่...

เมื่อไหร่กัน...!!

อ๊ะ!?

คุณลุงตราชั่ง...!!

ที่เหลือก็มีแค่แกคนเดียว...

!?

อึก!!

เพล...

ย๊าตส!

อ๊ะ...!!

กั่ก...!!

ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยแล้วสินะครับ...

ฮ่าฮ่า

ดูนั่นสิ...

ได้ยินมาว่าหน้ากากหุ่นเชิดแมลงมายาเนี่ย ทำขึ้นมาตามคำขอของรัฐบาล

ถึงจะทำขึ้นมาเพื่อจะทำลายประเทศแล้วก็ตาม...

โตขึ้นเยอะเลยแฮะ...

ได้ยินว่าเป็นตัวที่ล้มเหลว เลยถูกเก็บรักษาไว้เพื่อดูดกลืนชีวิตโดยไม่เลือกทั้งฝ่ายศัตรูและฝ่ายเรา

มันกำลังดูดกลืนทุกชีวิตเลยนะ...

อึก...

ไอ้ของเหลวข้นๆ นี่คงจะไหลมาถึงในเมืองแล้วล่ะมั้ง...

หนีไปเลย!!

ถ้าโดนไอ้เจ้านั่นกลืนเข้าไปจะตายแน่!!

รีบหนีไปเถอะ!!

คุณ!!

นั่นมันของดารุมัน...!!

♠:

โดนกลืนเข้าไปแล้ว!

ย๊าอาาา!

ช่วยด้วยยย!!

น่าเสียดายจริงๆ!!

ที่จะไม่ได้เห็นพวกมันตายต่อหน้าต่อตาแบบนี้...!!

ทั้งที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มานานแล้วแท้ๆ...!!

อึก...!

อยากจะจิบชาพร้อมกับมองดูตอนสุดท้ายสักหน่อยจัง...

ซึดดดด!!

ได้ดารุมันกับคอนมาแล้ว...

แต่มันก็ไม่เป็นไร! ทุกอย่างจบลงในวันนี้แล้ว!!

แถมยังได้เจ้าตัวน้อยที่เป็นวัตถุดิบของเทพสงครามมาด้วย...!

ประเทศนี้ก็ไม่มีธุระอะไรกับเราอีกแล้ว!!

โคอิ!!

เอาล่ะ...

นี่เหรอ?

อ๊ะ...?

ว้าว...

เจ้าตัวนี้ฉันจะรับไว้เอง

มันน่าเสียดายสำหรับแกนะ

เทพสงครามอยู่ที่ศาลากลางเหรอ...

หน้ากากวิญญาณ...!!

ซึดดด...

ซึดดด!!

เป็นการเดินทางแบบไหนล่ะ?

การเดินทางที่ทำลายหน้ากากของอาจารย์ไปเรื่อยๆ น่ะ...

ฉันรู้จักแกนะ เพล

รู้สึกยังไงบ้างล่ะ?

สนุกไหมล่ะ?

ดูเหมือนว่าจะเป็นการเดินทางที่ยาวนานเลยนี่นา

ความรู้สึกที่ถูกไล่ตามไปตลอดชีวิตน่ะ...

แกไม่รู้สึกเบื่อตัวเองเหรอ?

โดริย่าาาา!!

อึก!!

!!

หึ...!!

หึ...!! ทำได้แล้ว...!!

นกอสูร...

หน้ากากวิญญาณ!

มันคือ "สัญญา" ต่างหากล่ะ!!

ฟุฟุ... ก็ได้สิ...

รอก่อนเถอะนะ

...!?

เมื่อก่อน... ฉันเกลียดตัวเองมาตลอด...

แต่มันไม่เหมือนตอนนี้!

ก็เคยมีวันที่สงสัยว่าต้องทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กันนะ...

มีคนยอมสู้กับฉันแบบนี้ด้วยเหรอ...!!

เพราะมีคนบอกว่าอยากจะสู้กับฉันแบบนี้...

...?

ถ้าไม่มีคำสัญญานั่น ก็คงไม่ทำเรื่องแบบนี้หรอก...

ต้องขอบคุณจริงๆ...

หน้ากากวิญญาณกำลังร่วมมือกับเพลเหรอ...!?

ทำไมล่ะ...! มันควรจะร่วมมือกับแค่คนที่มันยอมรับเท่านั้นไม่ใช่เหรอ...

ไม่นะ...

มีเรื่องจะขอร้องหน่อย

บ้าไปแล้ว...!!

ถ้าหากว่าหลังจากนี้ มีศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าแกมาก

... ปรากฏตัวขึ้นมาได้

......เรื่องแบบนั้นน่ะ!!

เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์คับขันแล้ว

นั่นคือหน้ากากแห่งผลงานชิ้นเอกนั่นแหละ...

สิ่งมีชีวิตที่เบี่ยงเบนไปจากมาตรวัดแห่งชีวิต

ตอนที่รู้สึกว่าคงจะปกป้องเพื่อนๆ ไม่ได้แล้ว

ก็ใช้พลังของอาริเอสเปิดประตูออกไป

เรียกฉันสิ...!

ฟื้นขึ้นมาเถอะ!!

ทำไมถึงได้ถึงขนาดนั้นกับฉัน...?

อยากจะสู้กับแกด้วยนะ

อย่างที่คิดไว้เลย...

เร็วแฮะ...

ริน...

เนะ...!!

ไอ้หมอนั่น...!!

น่าจะตายไปแล้วนะ...!!

เป็นพวกแกจริงๆ เลยสินะ เบรน...

ไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลยจริงๆ นะเนี่ย

รินเนะ...!!

พวกนั้นมันก็แค่เรื่องไม่ดีอะไรน่ะ รู้อยู่แล้วน่า

เตรียมพร้อมแล้วนะ รินเนะ

อย่าเก็บไว้สิ

เฮล

ไปกันเถอะ

รินเนะ!!

หน้ากากแห่งความกล้าหาญ

หน้ากากวิญญาณ

หน้ากากสีแดงชาด/จบ แล้วพบกันใหม่ฉบับหน้า ติดตามตอนต่อไป...