ตอน 35: Chapter 35

แอรีส!!

ในห้วงสำนึก อยากจะขออะไร

นางาบะ คุณหมอโปโร

จูถิงซินอี้

อึก!!

คึ่ก...!

ให้ตายสิวะ...!!

บ้าจริง...!!

ไม่ไหวแล้ว...!!

ไม่มีอะไรเลย...!!

สิ่งที่ผมทำได้ตอนนี้ก็คือ...!!

แย่แล้ว...!! เปลกับลินเน่ก็พังไปแล้ว...!!

สามคนคงจะผ่านสถานการณ์นี้ไปไม่ได้!

ให้ตายสิวะ...!!

ตื่นได้แล้วนะ เปล!!

อุรี่

ฮาโกโตน

ฮ่าฮ่า

ที่นี่คือ...ความฝัน...

ให้ตายสิวะ...!! ในเวลาแบบนี้...!!

คุณมาสเตอร์ไม่อยู่เหรอ...!?

ต้องรีออกไปจากที่นี่ให้เร็วเข้า...!!

!!

คุรามะ!!

ที่นี่ที่ไหนเนี่ย!! เปล!!

ภาพมายาของศัตรูงั้นเหรอ...!?

ไม่สิ คราวนี้เป็นฝีมือของแกแน่...!!

ไม่ใช่สักหน่อย ก็บอกไปกี่ครั้งแล้วล่ะ!!

จะสงสัยไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย!

ถ้างั้นที่นี่คือที่ไหนกันแน่!!

ที่นี่คือ...กับริว...

เปล่า...นั่นมันเรื่องรอง...

แกทำอะไรกับริววะ!

ทำไมถึงถูกเกลียดขนาดนั้นล่ะ!!

มันไม่ใช่ความผิดของผมนะ!!

มันเป็นเพราะจุดอ่อนของเจ้าคนนั้นต่างหาก!!

เขาเบือนหน้าหนีจากจุดอ่อนของตัวเอง แล้วก็ไปแตะต้องพลังชั่วร้ายนั่น

ถ้าเป็นแบบนี้ ผมก็ต้องเป็นคนลงโทษริวด้วยตัวเองแล้ว!!

แบบนี้ควรจะเร่งวางแผนสำหรับคนต่อไปให้เร็วหน่อยแล้วล่ะ!!

แกนี่มันเลิกได้แล้วนะ!!

สำนักพิมพ์ชอนเงะฮาโกะ ทางเว็บไซต์ทางการ ☐ www.shonengahosha.co.jp

แกมันเล่นตลกอะไรวะ!!

ที่ริวกลายเป็นแบบนั้นก็เพราะนิสัยแบบแกนี่แหละไม่ใช่เหรอ!!

ปล่อยสิ

ไม่ใช่สักหน่อย!!

ผมเกิดมาเป็นเด็กถูกทิ้ง เลยไม่รู้ว่าครอบครัวหรือพ่อแม่เป็นยังไง...

อย่างน้อยก็รู้ว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่พ่อแม่ควรทำ!!

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงสักนิด!!

การทิ้งลูกที่แกร่งไว้ให้อยู่รอดนั่นแหละ คือสิ่งที่พ่อแม่ทำได้...

ชี้

...?

…?

เวลา...

อะไรกันนี่...

ต้นไม้

ฟู่

แกต้องตายแล้วนะ

ร่างเดิมมันไม่ไหวแล้ว

ตาย...เหรอ?

ตาย...!?

ตัวฉันเองเนี่ยนะ...!?

จะต้องตาย...!?

ผม...!!

สำนักพิมพ์ชอนเงะฮาโกะ ทางเว็บไซต์ทางการ ☐ www.shonengahosha.co.jp

บ้าไปแล้ว...!!

ผมไม่มีทางตายที่นี่ได้หรอก!!

ไม่เอา!!ไม่อยากตาย!!

ไม่ยอมรับสักหน่อย!! เรื่องแบบนี้...!!

ตัวเองน่าจะรู้ดีที่สุดนะ...

=0

โอกุจิ...

ฮ่า

ฮามะ

โฮ่...

ฮิ้ก

กร๊าซ!!

แค่ก

แค่กฮึก

อึก...

กำลังจะมีแรงในร่างแล้ว...

ริว!! นั่นไง!!

ดูนั่นสิ!!

สัตว์วิญญาณลวงตานั่นแหละคือหัวใจของพวกมัน...

!!

ควรจะจัดการพวกที่ควบคุมไอ้นั่นไปก่อนจะดีกว่า!!

นะ...!!

เข้าใจแล้ว...

!!

พ่อของผมเนี่ย...

คิดว่าอยากให้ผมเป็นนักรบอันดับหนึ่งของประเทศ...

เลยมอบการฝึกฝนทุกอย่างให้กับผม...

ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่คนธรรมดาทำไม่ไหวหรอกนะ...

และก็โดนการกระทำสุดโหดอีกมากมาย...

พ่อเป็นคนที่บ้าบอจริงๆ...

ยังจำวันที่ฟันคอพ่อได้ดีเลย...

พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว...

มีบางวันที่คิดว่าคงเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ควรจะเป็นเหมือนพ่อแล้วสิ

ลูกกบก็คือลูกกบสินะ...

มัวแต่ยุ่งกับงานกับการเลี้ยงลูก...

ก็ลืมไปสนิทเลย...

ทั้งผมกับคอนก็ร้อนใจเหมือนกัน...

ในเมื่อเลี้ยงดูอย่างเต็มที่ขนาดนี้แล้ว

"ก็น่าจะเติบโตเป็นเด็กที่แข็งแกร่งได้" กับ...

"น่าจะเป็นนักรบที่แข็งแกร่งกว่าผม" กับ...

"ความพยายามนี้ต้องไม่ไร้ผลแน่ๆ"……

โฮ่...

ผมมันโง่จริงๆ เลยนะ...

น่าจะอยากให้ลูกชายเดินในเส้นทางที่ต่างออกไปนะ...

โซน่า!!

คึ้ก...

อึก...

ทันแล้ว!!

เตรียมตัวไว้!!

!!

ววว...

คุณคูรามะ!!

โบรบบ!!

อย่ากลัวสิ ริว!!

อืม!!

ดาบถัดไป!!

เตรียมตัวไว้!!

หน้ากากเทพแห่งการรบ...

ทำเป็นเก่งเอ๊ย...

ก้าวข้ามความเก่งของข้าไปให้ได้นะ!!

โซยู!!

อ๊าาา!!

คุณคูรามะ!!

ขอโทษนะ...

เพอร์ล...

ขอโทษนะ...

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...

มีแค่คุณที่พึ่งพาได้

ลูกศิษย์

ขอร้องล่ะ...

หยุดลูกชายไว้เถอะ...

หน้ากากสีแดงชาด/035(จบ) ติดตามตอนต่อไป