ตอน 39: Chapter 39

ถ้าภารกิจนี้สำเร็จล่ะก็...

แขนข้างขวาของนาย

!!

ฉันจะกู้คืนให้ก็ได้

◆ด้วยการพบปะครั้งใหม่ ฟันเฟืองแห่งโชคชะตาก็เริ่มหมุนติ้ว...

กู้คืน... เหรอเนี่ย

ทำได้ด้วยเหรอเนี่ย!?

ถึงจะไม่ใช่การทำให้แขนกลับเป็นเหมือนเดิมนะ

แต่มันก็เหมือนกับการใส่แขนเทียมสมรรถนะสูงอะไรทำนองนั้น

มีคนหนึ่งที่ทำแบบนั้นได้นะ

แขนขวา...

ทำหน้ากากได้อีกแล้วสินะ...

จะส่งจดหมายให้กำลังใจคุณนะบะกับอาจารย์ดร.โปโร ไปถึง

เลิกทำหน้ากากแล้ว

ไปที่ต่างๆ ดูบ้าง...

ถ้ากู้คืนได้ล่ะก็...!

ตรงกันข้ามนะ ตอนนี้มีอะไรที่อยากทำตั้งเยอะแยะ

กองบรรณาธิการนิตยสารภาพเด็กชินดะในกรุงโตเกียว อาวร์ส

หรือจะรับมันไหม?

รับมันไหม?

ฉันน่ะ...

เดี๋ยวก่อนสิ

มันเป็นเรื่องอื่นไม่ใช่เหรอครับ

หลังจากได้ฟังวิธีใช้หน้ากากของทาคูริจากเพรล เขาก็ควรจะใช้การไม่ได้แล้วไม่ใช่เหรอ

จะให้ส่งผู้ชายที่ไม่มีพิษมีภัยแบบนี้ไปในภารกิจเหรอครับ?

คุณนี่มัน...!

อ่า ใช่แล้ว

ก็บอกให้พาผู้ชายที่ไม่มีพิษมีภัยแบบนี้ไปในภารกิจไง

คุณคิดอะไรอยู่...!

สัญชาตญาณบอกเลย

อะไรกันเนี่ย คุณ...!

นี่มันเป็นไงบ้าง

คุณหัวหน้าคะ! คุณก็ช่วยพูดให้หน่อยสิคะ!

ให้พาเจ้านี่ไปทำภารกิจสิครับ!

หาะ...!

เฮล

ไม่ว่าอะไรจะพูดก็ไม่ถูก

อย่าทำเลย

มันไม่ใช่ที่ที่จะบุ่มบ่ามเข้าไปได้ง่ายๆ

...คุณ!!●

อย่าลากเปร์ลเข้ามาด้วยสิ!

ภารกิจนี้มันเป็นเรื่องของเรานะ!

จะรับไหม?

ไม่รับเหรอ?

พอได้แล้ว...!!

รับก็ได้

เพรล!

ดี

ด่วนเลยนะ

ให้เนียเพรลเตรียมการภารกิจให้

ค่ะ

เดี๋ยวก่อนสิเพรล!

นี่!!

...!!

รองผู้ตรวจการหาน!!

คุณคิดอะไรอยู่! คุณหาน!

คุณคิดว่ามันใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะได้รับอนุญาตจากเบื้องบน!

จะพาเจ้าหมอนั่นไปทำภารกิจแบบนั้นเหรอ!?

เดิมทีตกลงกันว่าจะให้พาช่างทำหน้ากากจากภายนอกไปแค่คนเดียว

แต่ฉันอยากได้อีกคนน่ะ

ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ...

ว่าเจ้าหมอนั่นเป็นช่างทำหน้ากากถึงขนาดนั้น...เหรอ?

ว่าเป็นอาชญากรของไค...

ดูสิ

นี่คือของในกระเป๋าของเพรลนะ

ค็อ

โค

••••••

ค็อ

คือว่ามีแฟนไหมครับ?

ขอถามหน่อยได้ไหมครับ?

เอ๊ะ?

อ๊ะ

เปล่า...ไม่ใช่หรอกนะ

••••

หน้ากากของโลกถูกค้นพบมาได้อย่างไรครับ?

เขาบอกว่าพบเมื่อไม่นานมานี้ แต่ทำไมถึงเพิ่งมาเจอเมื่อช่วงหลังๆ ล่ะครับ...

ได้ยินมาว่ามันจมอยู่ในทะเลสาบ

ดูเหมือนจะถูกค้นพบได้ก็เพราะได้รับความช่วยเหลือจากผู้มีความสามารถสายน้ำ

แต่สาเหตุหลักๆ ของมันมันแปลกมากๆ เลยครับ...

แปลกเหรอ?

ในเล่มที่ 1 เขาว่ากันว่าดารุมาเป็นคนค้นพบ

ทางเดินอนันต์นี่ หน่วยชั่งลิ่วได้พบมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว

ในขณะที่ทีมสำรวจกำลังตรวจสอบภายในโถงทางเดินอย่างลับๆ

ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งโผล่ออกมาจากภายในโถงทางเดินน่ะครับ

จากภายในโถงทางเดินอนันต์น่ะเหรอ...?

ใช่ครับ

เธอก็ได้ทิ้งบันทึกไว้ให้ทีมสำรวจ แล้วก็กลับเข้าไปในโถงทางเดินอีกทีครับ...

ตัวตนที่แท้จริงของเธอยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

แต่ในบันทึกที่เธอทิ้งไว้นั้น มีการจดตำแหน่งของหน้ากากแห่งโลกเอาไว้น่ะครับ

หลังจากค้นพบหน้ากากแห่งโลก มีประตูที่เชื่อมต่อไปยังห้องเก็บของ ที่อยู่ในโถงทางเดินถูกค้นพบครับ

สองครั้งแล้วนะ ที่มีการตั้งทีมสำรวจ และสมาชิกของหน่วยชั่งลิ่ว ก็ได้เข้าร่วมด้วย

ในจำนวนนั้นก็มีผู้ที่มีฝีมือเป็นเลิศในหน่วยชั่งลิ่วอยู่ด้วยนะครับ...

แต่มันก็จบลงด้วยความล้มเหลว

แม้แต่สมาชิกชั้นนำของหน่วยชั่งลิ่วก็ยังนำกลับมาไม่ได้เลยเหรอ...

เปล่าครับ ไม่ได้หมายความว่านำกลับมาไม่ได้นะ

...?

ไม่มีใครกลับมาเลยสักคนครับ

นี่คือ...ของเพรลนะ...

หน้ากากนี่...เยอะขนาดนี้...

นึกว่าถึงจะเป็นช่างทำหน้ากากก็ไม่ธรรมดาแล้วเสียอีก

แต่ถึงขนาดนี้เลยเหรอ...

แม้ว่าแต่ละชิ้นจะยังเทียบกับช่างทำหน้ากากที่มีชื่อเสียงได้ไม่ถึง แต่

เจ้าหมอนี่เขามีสัมผัสเป็นของตัวเองจริงๆ

ผู้ใช้หน้ากากกับ

ช่างทำหน้ากากมันต่างกันนะ

ช่างทำหน้ากากเนี่ย โดยพื้นฐานแล้วเขาจะมีหน้ากากหลายชิ้น

เป็นผู้ชายที่สามารถเอาตัวรอดมาได้ด้วยการขโมยอยู่แล้ว

สามารถรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ได้ด้วยหน้ากากที่หลากหลาย

อืมมม...

ก็อย่างที่ว่า นี่แหละสวยที่สุด

ในนี้คงมีหน้ากากสำหรับใช้ในการสำรวจรวมอยู่ด้วย

อาจจะช่วยในการตามหาพ่อของเธอนั่นที่หายไปในโถงทางเดินได้ด้วยนะ

!

เซย์

ขออนุญาตนะครับ

220

ภารกิจจะเริ่มในอีก 1 สัปดาห์นะครับ

ถึงจะเป็นการเข้าร่วมแบบกระโดดลงไปเลยก็น่าจะวุ่นวายนะครับ...

รบกวนเตรียมการต่างๆ ให้เรียบร้อยก่อนถึงตอนนั้นด้วยนะครับ

ห้องพักก็เตรียมไว้ให้แล้วนะครับ

โมคุกับโซน่าทำอะไรกันอยู่ล่ะเนี่ย?

ถึงจะเป็นเงื่อนไขที่ต้องมีเงื่อนไข ก็เลยตอบตกลงทันทีเลยนะ...

เขียนจดหมายสักฉบับก็คงไม่เป็นไรใช่ไหมครับ

ถ้าแขนขวากลับมาได้

โซน่าคงจะดีใจแย่เลย...

••••••

ย่า

ตกใจเหรอ?

อู้ววว...!!

แกน่ะ...!!

อย่าผลักไสขนาดนั้นสิ

มันใกล้เกินไปแล้วโว้ย! บ้าเอ๊ย!

นี่มันห้องของฉันไม่ใช่เหรอวะ!

ช่างมันเถอะน่า

ฉันรอให้เธอมาตั้งนานแล้วนะ

แทนที่จะเบื่อๆ ก็มาเล่นกับบอสสิ

ถ้าว่างก็ไปที่ห้องโดยสารตรงกลางสิ

มีคนแปลกๆ มานะ

?

เห็นก็รู้แล้วล่ะ

อ่า เป็นประเภทที่โคตรไม่ชอบเลยล่ะ

เอาน่า ในโลกนี้ก็มีแต่คนแบบนั้นนี่นา

ถ้าคุณไม่ชอบคนแบบนี้ก็จะดีจังเลยนะ~

ถ้ามีคนที่ตัวเองไม่ชอบอยู่ด้วย ก็ไม่รู้สึกเหงาไง

นายพูดอะไรของนายเนี่ย

••••

ฮือออ

สนใจหน่อยสิ

นิตยสารโชนเงะฮาโช เว็บไซต์ทางการ www.shonengahosha.co.jp

มันเป็นอะไรกันนะ...

ไม่ได้จะบอกว่าเกลียดสักหน่อย

แต่สัญชาตญาณมันก็ทำให้หลีกเลี่ยงไอ้หมอนั่นไปอยู่ดี...

อะไรน่ะ แก

“แก” เหรอ?

•••••

ฮ่า...

...?

NEXT OUR'S

ฉบับหน้า เดือนตุลาคม 30 สิงหาคม วันศุกร์วางจำหน่าย

ในสภาพแบบนี้ออกไปต่อหน้าคนได้ไงเนี่ย

ไม่แคร์เหรอ?

เอ๊ะ?

เสื้อผ้าของตัวเองถูกวางไว้ในตู้เสื้อผ้าในห้องนะ

ออกมาได้ทั้งที่ไม่สนใจเรื่องนั้นเลยเหรอ

อย่างนั้นเหรอ...

ก็...ไม่ค่อยได้สนใจเรื่องเสื้อผ้าเท่าไหร่หรอกนะ

เท่จัง~

อะไรเหรอเนี่ย เจ้าหมอนี่

พอจะพอให้รู้คร่าวๆ เลยล่ะ...

ว่าแต่ ใบหน้านี่ก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ

เคยมาที่นี่มาก่อนรึเปล่า?

เปล่า?

ที่นี่มันที่ไหนกันเหรอ?

มันเป็นในความฝันน่ะ

ความฝันของฉันกับความฝันของเธอเชื่อมต่อกันแล้วล่ะ

••••••

นายพูดอะไรน่ะ เจ้าแกนี่

ไม่เห็นมาสเตอร์เหรอ?

ตั้งแต่หัวล่ะ?

เป็นคนที่ปลูกดอกไม้ออกมาจากหัวน่ะ

ดอกไม้?

ถ้าเห็นสัตว์หายากแบบนั้น ก็จะเป็นคนแรกที่ทักเลยนะ

อ๋อ จริงด้วย

คงจะเข้ากันไม่ได้กับหมอนี่ล่ะมั้ง

งั้นนี่คือความฝันสินะ...

เอาน่า นั่นก็ดีอยู่หรอกนะ...

ทำไมนายถึงมาโผล่ในฝันได้ล่ะ?

ก็อย่ามาคุยกับฉันสิเฟ้ย

อะไรนะ แก...

•••••

หมอนั่นมันเป็นอะไรกันนะ...

วันนี้มีการประชุมวางแผนเพื่อรวบรวมผู้เข้าร่วมภารกิจครับ

อาจจะมีบางเรื่องที่คุณยังไม่ทราบเพราะการเข้าร่วมอย่างกะทันหัน แต่ว่า

ให้คิดว่าเป็นการทำความรู้จักกันก็แล้วกันนะครับ

ตรงนี้เป็นห้องของพวกเราครับ

ความอึดอัด...

!

••••••

••••••

สิ่งที่รออยู่ตรงหน้าเปร์คือ

หน้ากากสีแดงชาด/จบ ต่อเนื่องฉบับหน้า