ตอนที่ 52

รูเอ!

แค่หมดสติไปเท่านั้นเอง

ถ้าไม่ทำแบบนี้ นายก็คงสู้ไม่ได้หรอก

คราวก่อนมันหนีไปง่าย ๆ เลยนะ

ปล่อยคุณรูเอซะ!

ไม่อยาก!

ตอนที่ 52

สาม

นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย…

เจอมันก่อนที่จะได้รวมตัวกับนายซะอีก

หนีไปแล้ว แต่ว่า…

ถ้าอยากช่วยหมอนี่ ก็มาโค่นฉันซะสิ

มันง่ายนี่นา

ตั้งสติหน่อยสิ เพิร์ล

นายมันขี้ขลาดเกินไปแล้วนะ

อะไรนะ!?

ถ้าแพ้เพราะความรู้สึกเนี่ย แม้แต่การต่อสู้ที่น่าจะชนะก็คงจะแพ้

ฉันก็รู้สึกว่าหมอนี่มันเก่งนะ

แต่ว่า...

พวกเรามีแค่ 2 คนเอง

จะไปช่วยรูเอให้ได้เลย!

ในที่สุดก็ดูสนุกแล้วล่ะ

ฉันนี่แหละที่จะสร้างจุดอ่อน

ระหว่างนั้นก็ตัดสินใจให้ได้นะ

จะมาจากทางไหนล่ะ?

ไม่ไปทางไหนกันหรอก ไอ้บ้าเอ้ย

หรือจะบุกพร้อมกันสองคนล่ะ?

…!!

นี่มันอะไรกันเนี่ย

ฉัน...เหรอ?

อึก!

...!!

ปุ๊

ฝีมือก็ยังเป็นของฉันเหมือนเดิมเลยสินะ...!!

เป็นท่าฟันที่ดีมากเลย

โบล

ห๊ะ...!!

พลังของซากุระน่ะ

จะเปลี่ยนแปลงตามระดับพลังของคู่ต่อสู้

ยิ่งถ้าคู่ต่อสู้ที่ถูกจำลองแข็งแกร่งเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องใช้พลังงานในการจำลองมากขึ้น

มันเลยเป็นของที่มีประโยชน์ตรงที่สามารถวัดระดับพลังของอีกฝ่ายได้ในทันทีที่จำลองได้

แต่ว่า

แค่การจำลองครั้งเดียว ก็ถูกดูดพลังงานไปมากกว่าครึ่งเลยเหรอ!?

เป็นเรื่องที่ไม่เคยเจอมาก่อนเลย

ฉันสัมผัสได้จากพลังงานที่ถูกใช้ไป

เหนือกว่าศัตรูทุกตัวที่เคยจำลองมาจนถึงตอนนี้ด้วยซ้ำ

หมอนี่มันแข็งแกร่ง

เจ้าหมอนี่!

จะจำลองหมอนี่ไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว!

ต้องจัดการให้ได้ในการจำลองครั้งนี้แล้วล่ะ!

ในขณะเดียวกัน เพิร์ลก็ตั้งใจว่าจะเข้าช่วย

อยากจะทำแต่ก็ทำไม่ได้

ไม่มีช่องว่างให้แทรกตัวเลย

ระดับมันสูงถึงขนาดนั้นเลยเหรอ

หืมม เหมือนกันเป๊ะเลย

เข้าใจแล้วสิ

อึก...

ไร้สาระสิ้นดี

การไม่สู้เองแล้วไปให้สิ่งอื่นสู้แทนเนี่ย

ในสายตาฉันแล้วมันเป็นวิธีการของคนขี้ขลาดเลย

...ในทางกลับกัน ก็เป็นกลยุทธ์ที่มีโอกาสชนะสูง

มันมีความงามในเชิงเหตุผลอยู่

ในจุดนั้น

นายคิดถูกแล้ว

แต่ว่า

ดูเชยชะมัดเลย

ถึงแม้จะเป็นคนที่มีฝีมือเท่ากัน

แต่ก็ไม่ได้เคลื่อนไหวเหมือนกันทุกประการนะ

สุดท้ายก็ต้องมีผู้ชนะแน่นอน

ถึงจะเป็นการจำลอง แต่ท้ายที่สุดก็เป็นแค่หุ่นเชิด

ถ้าหากว่าไม่มีจิตวิญญาณอยู่ข้างใน

มันก็ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้ในยามที่สำคัญอย่างที่สุดน่ะ

การตัดสินครั้งนี้มัน

เป็นเพราะความแตกต่างนี่แหละ

เข้ากันได้ดีเลยนะ เจ้าหนูข้างเดียว

ได้เปรียบมาแล้ว

แต่ก็เข้าไม่ถึงตัวซะที

แม้จะมาถึงช่วงนี้แล้ว ก็ยังมีความมุ่งมั่นในการสู้ไม่ลดละเลย

ระดับมันแตกต่างจากศัตรูที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง

ฉันเริ่มรู้สึกได้ถึงมันด้วยตัวเองแล้ว...

เป็นอะไรไป?

ฉันยังไม่แพ้ซะหน่อยนะ

นี่

เรีย!

คุณพ่อ!

!!

โกปโป

เรีย!

ตั้งสติไว้!

ไม่ใช่ค่ะ...พี่ชาย...

ดาบเล่มนี้...

เป็นคนแทงฉัน

!?

คนที่แทงฉันคือ...

ท่านหัวหน้าหน่วยเอ็นจู...

!!?

หน้ากากสีชาด/จบวารีครั้งนี้ จะพักในฉบับหน้าครับ