ตอน 57: Chapter 57

หัวหน้าทีม!!

เฉียดฉิวไปนิด เลื่อนออกไปเพียงเล็กน้อย…!!

ก...เก่งจัง

นาบะนา บทต้นฉบับ โดย ดร.โปโร ตอนที่ 57 'การล้างแค้น'

ยาซึโนะ นารุนะ

อันตราย...!

ดี...!

อึก!!

ย้ำ...

เดี๋ยวก่อน...!!

เร็วกว่าเมื่อกี้อีก...！

ชิ่บ

ควรจะโดนแทงท้องนะ!

แอบย่อง...

แต่ว่านะ...

อะไรน่ะ

แรงดึงนี้มัน...!

ตรงนั้นสินะ...

ช่างเถอะ

ลงมาเดี๋ยวนี้!!

ซึด

ーーーー

กรี๊ดดดดดด!!

โอ๊ยยยย!

!!

กรี๊ดดดดดด

ชิ่บ!!

ไอ้หมอนี่!

ทำไม...นะ!

ทำไมถึงรู้การเคลื่อนไหวของฉันได้ล่ะ!

ดาบปีศาจอัลม่า

ช่วยเสริมความสามารถของมนุษย์ที่ถือครอง

สิ่งที่ต้องจ่ายคือเลือด

ยิ่งเลือดที่ไหลมากเท่าไหร่ ความสามารถก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น!

ด้วยปริมาณเลือดที่คักกำลังไหลอยู่นี้ ความสามารถที่จะได้รับคือการเสริมสร้างสมรรถภาพทางร่างกาย

และยัง

การมองเห็นอนาคตการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้...!!

กับคักุคนนี้

มองเห็นทุกอย่างว่ากาลิเลโอกำลังจะเคลื่อนไหวอย่างไร

!?

กวาาา

ฮึก!!

กว๊าาา!!

ไอ้เวรเอ๊ย! อา!

นอกเหนือความคาดหมาย!

ความสามารถของฉันมันใช้ไม่ได้เลยนี่นา!

เรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยนะ...!!

แต่ว่า

ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีทางทำได้นี่นา

!!?

นะ?

ฟู่...

อ๊าาาาา!!

ไม่ได้ไม่ได้แปลว่าไม่รู้ซะหน่อย

ความสามารถนั่นของนาย

น่าจะเพิ่มขึ้นตามปริมาณเลือดที่ไหลออกมาสินะ

ตั้งแต่เมื่อกี้ดาบเล่มนั้นก็ดูดเลือดของนายเรื่อยๆ เลยนี่

หมายความว่า

ก็แค่สู้กันไปก็พอ

!!?

อย่ามาทำเป็นเล่นนะ!!

บาอากะ

สู้สิ ไอ้แก!!

เสียเลือดมากเกินไปแล้ว

ต่อให้ฉันไม่สู้ แกก็จะตายไปเองไม่ใช่เหรอ

ทำไมต้องเป็นฉันที่ต้องสู้ด้วยล่ะ?

เก๋

พวกเซลล์เดียวอย่างแกน่ะ มันเป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละ

คิดเอาเองว่าศัตรูจะสู้ให้เสมอ

ไร้สาระชะมัด

เลือดมันไหลออกมาเรื่อยๆ เลยนะ

อึก...!!

แย่แล้ว!

......

อัลม่าทนใช้ต่อไปไม่ไหวแล้ว!

เกียะคียะคียะ!

เกียะคียะคียะ!

การล้างแค้น!?

ให้ช่วยแล้วใช่ไหม!?

ไร้สาระชะมัด~~~!

กว้อออค!

อยู่ในสภาพที่เสียเลือดขนาดนั้นแล้วยังจะเคลื่อนไหวไปมา

ก็แค่ทำให้ตัวเองถูกต้อนจนมุมเท่านั้นแหละ!

สมองอยู่ตรงไหนของแกวะ!?

ดาบเล่มนี้แม่งโคตรไร้สาระเลยว่ะ

เอาออกมาเหมือนเป็นไพ่ตายสุดท้าย

พอเปิดดูแล้วแม่งไม่ใช่ของพวกโง่ๆ ซะอีก

เจ้าพวกว่างเปล่า

เพราะอารมณ์ไร้สาระของแกน่ะแหละ ถึงได้ตายไป

ถ้าหนีตั้งแต่แรกก็อาจจะอยู่ได้นานกว่าไอ้แบบนั้นก็ได้นะ

จะมาแพ้ให้กับหมอนี่เนี่ยนะ

ฉันน่ะ

แพ้แล้วเหรอ

เจ้าเวร...!!

เจ้าเวรเอ๋...

เกียะคียะ

การจับเป็นจะได้รางวัลเพิ่มเติมนะ

แต่ว่า

น่าจะเล่นกันต่อได้อีกหน่อยแล้วล่ะ...!

อ๊าาาาา!!

หาาาา?!

เกียะาาา!!

``

อึก! พลิก!

ความสามารถของเจ้าหมอนี่สินะ...!

เนปโต...!

กล้าดียังไง...

ลองทำอะไรไร้สาระกว่านั้นดูสิ!

ฉันจะไม่ยอมให้ผ่านไปง่ายๆ หรอกนะ!

การมีชีวิตอย่างเต็มที่เพื่อใครสักคนมันไม่ว่างเปล่าเลยสักนิด!

มนุษย์จะเปล่งประกายได้ก็ต่อเมื่อมีชีวิตเพื่อใครสักคนเท่านั้น!

ถึงอย่างนั้น คนที่สู้เพื่อช่วยใครสักคนก็น่าทึ่งมากเลยนะ!

ฉันน่ะ...!!

อ๊าาาาา

อ่า เข้าใจแล้วๆ

แกเป็นเชลยมีชีวิตนะ

ตั้งใจว่าจะเล่นกันอีกหน่อยนะ...

เปลี่ยนใจแล้ว

ช่างเถอะ

ท่านหัวหน้าคัก!

!!

อะไรวะเนี่ย? พวกแกน่ะ

ศัตรูของแกน่ะ

หน้ากากสีแดงชาด/จบ และติดตามในฉบับหน้า ติดตามตอนต่อไป...