ตอนที่ 1

ชินเร็นไซ เริ่มตีพิมพ์ใหม่!!

จัดเต็มไปเลย 77 หน้า!

สกิลฟื้นฟูของดวงดาวที่รองรับ

สกิลฟื้นฟูของร่องที่รองรับ

วันนี้โลกยังสงบสุขอีกแล้ว

ทั้งหมดก็เพราะ "วีรบุรุษ" ได้โค่น "จอมมาร" ลงให้เรา

ไม่ต้องมีใครออกเดินทางเสี่ยงอันตรายอีกแล้ว

หมดอายุ มารากุ

ต้องขอบคุณท่านมากเลยครับ

ร้านขายของชำใน "ช่วงต้นเกม" น่ะ

ร้านค้าแห่งการเริ่มต้นการเดินทางของวีรบุรุษ

กำลังตกอยู่ในวิกฤตที่จะต้องเลิกกิจการแล้ว

ไม่มีเงินเลย

เติมเต็มความฝันและ การพบปะที่พิเศษ

แต่ว่ามันคือการ

ได ตอนที่ 1 เฮน บิน ฟุกะ คืนไม่ได้

ปราสาทจอมมาร

โมริชิตะ มาโคโตะ

ในที่แห่งนี้มี

แฟนตาซีคอมเมดี้ที่หัวใจเต้นระรัว เปิดให้บริการแล้ววันนี้!!

มุราบิโตะ!

ไม่ต้องฝืนหรอกนะ!

เริ่มจากสีของหน้า 4 ไปแล้วนะ!

อย่างน้อยก็อย่าให้บาดเจ็บนะ!

ไม่ต้องกังวลไปแล้ว จะเสร็จหรือเปล่า...

เหรอ!?

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศต่าง ๆ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับของจริง

ว้าว!

เทะเทะ...

ซ่อมเสร็จแล้ว...แล้ว!

ไม่เป็นไรนะ?

ไม่ต้องห่วงไป! บาดแผลระดับนี้น่ะ...

นี่!

เห็นไหมล่ะ!!

ถ้าคุณคาร์ทก็ลองดูไหมครับ/คะ!?

ยาฟื้นฟู

ให้หมอที่ได้มาตรฐานตรวจดูแล้วก็พอแล้วล่ะ!

สำหรับบรรเทาอาการปวดบาดแผล

ไม่นะ!

ขอโทษนะ! ไม่ได้หมายความว่าร้านของนายมันไม่ดีนะ!?

อึก... อึกก...

วิธีพูดของนายเนี่ย...

เอ่อ...

ก็จริงอย่างที่ว่านี่นา...

แต่ว่าถ้ามีเหตุฉุกเฉินกะทันหันก็ช่วยแวะมานะ!!

ใช้บริการ "ร้านส้มซ่า" ของเราด้วยนะ!!

ขอบคุณมากเลยค่ะ~

คุณผู้มีความมุ่งมั่นนี่

ในยุคสมัยนี้

ถึงจะเป็นอาชีพหลักก็ได้เลยนะ

"ร้านขายของชำ" มันไม่ทำกำไรเลยล่ะ

ที่นี่คือหมู่บ้านไซโช

หรือที่เรียกกันว่า "หมู่บ้าน Lv.1"

ไม่มีความเข้มงวดใด ๆ มีแต่ความสงบสุขจนถึงที่สุด

นักผจญภัยจำนวนมากที่ออกเดินทางไป

มีมอนสเตอร์ระดับที่อ่อนแอที่สุดอาศัยอยู่รอบ ๆ

ก่อนอื่นก็เตรียมการเดินทางในหมู่บ้านนี้

และในจำนวนนั้นก็มี

และได้บันทึกไว้ว่าได้เข้าสู่การต่อสู้กับกองทัพจอมมารที่ไม่มีที่สิ้นสุด

แต่ก็นั่นแหละคือเสน่ห์เลยล่ะ

เด็กหนุ่มที่ต่อมาได้รับการสรรเสริญว่าเป็น "วีรบุรุษ"

และได้โค่นล้ม "จอมมาร" ไว้ด้วยนั่นเอง

มุราบิโตะ! หมูของพวกเราหนีไปแล้วล่ะ!!

เร็วเข้า ซ่อมสะพานเทียบเรือให้เสร็จ!

ทำเงินไม่ได้เลย!

จะจับให้ได้ครับ!!

ครับ!!

คุณมุราบิโตะ

ช่วยล้างจานกับทิ้งขยะให้หน่อยนะ

พอเสร็จแล้วก็ไปส่งของนะ

ชื่อของผมคือ

เข้าใจแล้วครับ!

〃มุราบิโตะ〃

เป็นชาวบ้านที่เกิดและเติบโตในหมู่บ้านไซโชแห่งนี้

เป็นม้าพันธุ์บริสุทธิ์ที่ไม่มีสารปรุงแต่ง 100% ครับ

พ่อที่ตั้งชื่อประหลาดแบบนี้

ได้เปิด "ร้านขายของชำ" ในหมู่บ้านนี้

นั่นคือบ้านเกิดของผม

"ร้านขายของชำ" ร้านส้มซ่า

ไม่น่าเชื่อว่า ยอดนักผจญภัย "คุณ"

เป็นร้านแรกที่แวะมาซื้อของในการเดินทางปราบจอมมารเมื่อ 10 ปีก่อน

นั่นหมายความว่ามันคือ "ร้านขายของชำในตำนาน" ครับ/ค่ะ!!

แต่ว่า... แม้จะเป็นร้านขายของชำอันทรงเกียรตินี้...

กิน

ก็กำลังเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่

เอ่อ รายได้ของเดือนนี้คือ

งานเสริมได้ 124,000...

!?

โกหก...

มากกว่าเดือนที่แล้ว 200 เยลเลยนี่!?

งานหลักคือ...

...580 เยล!!?

เย้!!

นับตั้งแต่จอมมารตายเมื่อ 10 ปีก่อน

เนื่องจากการที่ "นักผจญภัย" ลดลงอย่างมาก อุตสาหกรรม "ร้านขายของชำ" ที่ขายของจำเป็นสำหรับการเดินทางจึงตกอยู่ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ

ร้านของเรา "ร้านส้มซ่า" ที่เคยคึกคักไปด้วยนักผจญภัยเพิ่งออกจากรังเมื่อก่อน ก็ไม่ยกเว้น

กลายเป็นรังของนกแก้วไปเลยครับ/ค่ะ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่บ้านไซโช เนื่องจากเหตุการณ์หรืออุบัติเหตุแทบจะไม่เกิดขึ้นเลย

"ยาฟื้นฟู" หรือ "ยาถอนพิษ" จึงแทบไม่จำเป็นต้องใช้เลย

อย่างน้อยถ้ามีลูกค้ามาเยี่ยมเยียนเดือนละคนก็ยังดี...

ความสงบสุขนี่ก็ดีนะ

แต่มันก็เซ็งอยู่นะ~

เดี๋ยวก่อน... องค์ชาย!?

!!

ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ/คะ!?

เหมือนดูดเอาดวงอาทิตย์เข้าไปเลย

นัยน์ตาสีทอง

ครั้งแรกที่ได้เห็น...

สวย... สวยจัง

!! ขอโทษด้วยนะครับ/คะ

คิดว่าน่าจะยึดไว้ดีแล้วซะอีก

ผู้ชายนี่นา

ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม?

เอ่อ...

คุณหนูเหรอครับ/คะ?

!

(พังไปเลย)

เอ๊ะ?

● ● ● ● ● ●

ภาษาอะไรเหรอ?

อะ

รอยเท้ามัน

เป็นใครกันนะ...

ไม่น่าใช่คนในหมู่บ้านแน่ๆ

...!! นัยน์ตาสีทอง

จะเป็นพวกเอลฟ์ลูกครึ่งไหมนะ?

เป็นเด็กที่ไม่โกรธด้วย

เป็นลักษณะของ "เผ่ามาร" งั้นเหรอ?

ไม่นะ... เป็นไปไม่ได้เลย!

เผ่ามารควรจะถูก "วีรบุรุษ" กำจัดไปจนหมดแล้วสิ

《เชื่อกันว่าเป็นเผ่ามารที่ถูกวาดภาพร่าง โดยจิตรกรเมื่อประมาณ 500 ปีก่อน

จิตรกรผู้นั้นว่ากันว่าเป็นวีรบุรุษ 10—ติในยุคนั้นเอง!?

เผ่ามารถูกกล่าวว่าเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงในบรรดาสัตว์อสูรต่อเนื่อง บังดับอันดับ 3 และใกล้ชิดกับจอมมารที่สุด โดยมี "สายเลือดสีเขียว" ถึง 133 ชนิด

เอาล่ะ ลูกค้าก็ไม่มา

ก็ขัดพื้นด้วยแว็กซ์ไปก่อนแล้วกัน

มีเรื่องจะคุยหน่อยครับ/ค่ะ...

โย่ว~! คุณมุราบิโตะ!!

ร้านส้มซ่า โอนิจิ "ยาฟื้นฟูส้มซ่า" น้ำร้อนฉ่ำ

มีธุระอะไรเหรอครับ/คะ?

ฮิฮิฮิ! ฟังแล้วจะตกใจนะ!!

คราวนี้พวกเราหมู่บ้านไซโชจะเริ่มฟื้นฟูหมู่บ้านในฐานะ "สมุทรศักดิ์สิทธิ์แห่งการเริ่มต้นของวีรบุรุษ"

ล่ะนะ!!

สมุทรศักดิ์สิทธิ์แล้วฟื้นฟูหมู่บ้านเหรอ?

เขาว่ากันว่ากำลังมาแล้วนะ!! กระแสแสวงบุญสมุทรศักดิ์สิทธิ์วีรบุรุษ!!

หมู่บ้านนี้ก็จะกลายเป็นสมุทรศักดิ์สิทธิ์ด้วยนี่นา!?

หือ... แล้วมีอะไรให้ผม...

เป็นอย่างแรกเลยนะ!!

ข้าจะเข้าซื้อร้านขายของชำของเจ้า แล้วก็สร้างเป็น "พิพิธภัณฑ์วีรบุรุษ" เสียเอง

ช่วยหนีไปก่อนที่มือขวาของข้าจะทำผิดพลาดล่ะ...

เกรี้ยวกราเลย

น่ากลัวจัง

จะไม่ยอมรับอย่างเด็ดขาด!!!

ใจเย็น ๆ ก่อนสิ

มันก็เพื่อคุณชาวบ้านด้วยนะ!?

ทุกคนเป็นห่วงอยู่นะ

ว่าเจ้าต้องทำงานพิเศษทุกวันเพื่อปกป้องร้าน

จนไม่ได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองชอบ มันน่าสงสารนัก

นั่นแหละคือเหตุผลที่ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านเก็บเงินไว้ เพื่อจะให้เจ้าเริ่มต้นชีวิตใหม่ไงล่ะ!

(20)

ก็ดีใจกับความรู้สึกของคุณนะครับ/คะ

นี่มัน...

พอแล้วครับ/ค่ะ!!

ไปเล่นให้มากกว่านี้สิ! ตอนนี้คุณอายุ 18 แล้วไม่ใช่เหรอ?

คุณทำงานแต่ไม่ได้มีแฟนด้วย

นั่นมันอะไรกันครับ!?

ถ้าจะปกป้องร้านนี้ต่อไป

ก็ต้องมีทายาทไม่ใช่เหรอครับ?

ในเมื่อยังแต่งงานไม่ได้เลย

ถึงจะปิดตัวลงตอนนี้ก็ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ~!!

นี่ครับ?

งั้นก็ปล่อยร้านไป แล้วคุณก็เป็นอิสระได้เลย...

เข้าใจแล้วครับ/ค่ะ...

งั้นถ้าผมมีคุณภรรยามาล่ะก็

ไม่นะ

ไม่ได้พูดว่าอย่างนั้นสักหน่อย

ออกไปข้างนอกก่อนนะครับ/คะ

ไปไหนเหรอ!?

ร้านส้มซ่าจะไม่ถูกซื้อไปใช่ไหมครับ/คะ!?

คุณมุราบิโตะ!!

ช่างเถอะ

จะทำแล้วครับ/ค่ะ!!

พ่อลูกคู่นี้คลั่งร้านขายของชำกันทั้งคู่เลย...

ที่เมืองซอนโนนิ ข้างหมู่บ้านไซโช

ชนแก้ว!!

ฟุบะนะ!

คุณอลิสเองค่ะ~ ♡

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ~ ♡

งานรวมหมู่บ้านที่ 8 ประจำหมู่บ้านที่ 2

ชาวบ้านมุราบิโตะเองค่ะ!!

ฝากด้วยนะคะ

เสียงดังมาก ตลกดีจัง~

ว่าแต่ ชื่อ "มุราบิโตะ" เหรอ!?

คนในหมู่บ้านเป็นมุราบิโตะเนี่ยนะ!? จริงเหรอ ตลกจัง~ น่ารักจัง!

ขอบคุณคุณพ่อที่ตั้งชื่อให้ค่ะ

ว่าแต่ อาชีพคืออะไรเหรอคะ~?

พูดกันตามตรง รายได้ต่อปีเท่าไหร่คะ?

เอ!?

คิ

ผมทำร้านขายของชำอยู่ครับ/ค่ะ เรียกว่าร้านส้มซ่า...

เมื่อก่อนเคยมีคนเยอะ ๆ มาบ้างไหมครับ/คะ~?

เอ๊ะ!! หมายความว่าคุณเป็นประธานร้านแล้วนี่นา!!

ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ/ค่ะ... เอ่อ...

อ๋า! ถ้าอย่างนั้นก็

คุณ "วีรบุรุษ" มาแล้วครับ/ค่ะ

꺄าาา!!

!?

คุณวีรบุรุษนนนนน!!

นั่นมันเมื่อไหร่!?

หรือว่าก่อนจะเป็นวีรบุรุษอะไรทำนองนั้น!?

เมื่อไม่นานมานี้!?

นานมาแล้ว!?

สุดยอดไปเลย!!

ค...ครับ/ค่ะ...

ท่านวีรบุรุษเป็นที่นิยมในหมู่ผู้หญิงขนาดนี้เลยเหรอ!?

คุณมุราบิโตะ! ไม่มีเรื่องของท่านวีรบุรุษแบบลับ ๆ บ้างเหรอครับ/คะ--!?

เอ่อ... ถ้าอย่างนั้นก็...

สนใจแล้ว!!

โอกาส!!

ตอนที่มาครั้งแรก อุปกรณ์ของท่านวีรบุรุษคือ "ไม้เท้า" เพียงอันเดียวนะครับ/คะ~...

แค่คนโอ้อวดจอมปลอมธรรมดาเองนะ!

คุณไม่รู้จัก "วีรบุรุษ" เหรอ!?

ยอดมนุษย์ที่ปรากฏตัวจากทุกหนแห่ง!! ฮีโร่หล่อเหลาผู้กุมดาบศักดิ์สิทธิ์เอาไว้

ไม้เท้าอะไรน่ะ อย่ามาล้อเล่นสิ

โปสการ์ดวีรบุรุษ ระดับ UR: ฤดูร้อน

อย่ามาทำบรรยากาศเสียสิ!!

กลับไปซะ

ฮะ... แค่พูดเรื่องจริงเองนะ...

คุณต่างหากที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ!!

มันจะสมบูรณ์แบบตั้งแต่แรกได้ยังไงกันเล่า!?

ไม่ใช่เรื่องโกหกนะ!!

คุณพ่อ

ใช่แล้วล่ะ

เป็นเรื่องจริงนะ!!

คงต้องเดินกลับเท่านั้นมั้ง...

จ่ายค่าเข้าร่วมแพง ๆ มาตั้งนานแล้วนะ...

แบบนี้ร้านจะปิดตัวลงแน่

ฮ่าาา...

สมัยนั้นน่ะ--

ดีจังเลย...

ยินดีต้อนรับค่ะ~!!

12 ปีก่อน

เชิญเลยค่ะ!!

ไอเท็มคุณภาพสูงในราคาถูก!! ร้านส้มซ่าอยู่นะคะ~!!

คุณพ่อ!!

ยอดขายไม่ลงอีกแล้ว

คุณก็แพ้ให้กับคนไม่มีเงินอีกแล้วใช่ไหม!?

ถ้าทำคนเดียว มันก็กระทบกับลูกค้าคนอื่นด้วยนะ!?

ถึงแม้ว่าต้นทุนกับราคาจะยังไม่ลงตัวเลยก็ตาม

ขอโทษค่ะ~

คุณพ่อจะเลี้ยงลูกอย่างผมไหม!?

นี่นายอายุ 6 ขวบจริง ๆ เหรอ!?

คุณพ่อครับ อยากช่วยให้ได้จริง ๆ เลย...

ถ้าฉันรับช่วงต่อร้านนี้

จะต้องให้เน้นกำไรเป็นอันดับหนึ่งเลยให้ดู!!

ช่วยทำให้เป็นแบบนั้นด้วยนะ ช่วยทำให้เป็นแบบนั้นสิ

เอ่อ

คุณ "วีรบุรุษ" ยูชา

ก็จะได้เป็นแบบนั้นน่ะ

อีก 2 ปีข้างหน้า

ของชำเก่าแก่ของหมู่บ้านนะ

คนที่เอาแต่พูดถึงมันน่ะ

ก็คือคนที่จะไปปราบจอมมารนั่นแหละ

คุณพ่อคะ

ถ้าเกิดสงบสุขแล้ว

ฮึ!! อาจจะเป็นไปได้นะ

ร้านส้มซ่าจะหมดความจำเป็นไปเลยเหรอคะ?

เอ๊ะ!? จะลำบากสิเนี่ย!

ไม่เป็นไรหรอก เป็นแบบนั้นแหละ

ตอนนั้นแหละ ไปทำร้านที่แกชอบเลยสิ! ทำลายร้านส้มซ่าทิ้งไปซะ!

คุณมุราบิโตะ!!

ทำร้านให้มันมีกำไรนะ!!

ขอเช็คบิลด้วยครับ/ค่ะ~

ขอบคุณที่มาใช้บริการนะ!

●●●●●

ไม่ใช่อย่างนั้นครับ/ค่ะ คุณพ่อ

88

000

ท่านวีรบุรุษ 'เขาคือผู้ที่เป็น "วีรบุรุษ"!!'

การเดินทางของวีรบุรุษ

คุณมุราบิโตะ!! แย่แล้ว!!

คุณพ่อครับ...!!

ร้านที่ผมอยากทำน่ะ...

อู๊ยยย คุณพ่อ!!

คุณพ่อ!!

ถ้าทำต่อไปคงไม่ไหวแน่

ไม่ดีแล้ว! อันตรายนะ!

ถอยออกไป!!

ทำไมต้องขนของท่ามกลางฝนตกหนักแบบนั้นด้วยล่ะ

ต้องมีการศึกใหญ่ที่ทุ่งราบทางตอนเหนือใช่ไหม?

มีทหารที่บาดเจ็บเป็นจำนวนมาก...

แล้วก็เลยจะนำยาไปส่งที่สมรภูมิสินะ?

สมกับเป็นผู้จัดการร้านคนนั้นเลยนะ

ร้านของชำที่ทุ่มเทขนาดนั้น กลับต้องปิดตัวไปตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งทาง...

น่าเสียดายจริง ๆ...

มันจะเหงาแย่เลยนะ

สิ่งที่ฉันชอบมากที่สุดน่ะ

จะทำให้มันไม่จบสิ้นลง

แม้ว่าจอมมารจะหายไปแล้วก็ตาม...

ฉันจะสานต่อร้าน "ส้มซ่า" ให้เองนะ!!

...แต่พอเกิดความสงบขึ้นมาจริงๆ

มันก็ไม่ได้เป็นไปได้สวยเลยนี่นา~...

...ถ้าเกิด

จอมมารยังมีชีวิตอยู่ ร้าน "ของชำ" ก็คงจะไม่ล้มไป

～～อึก ไม่ ๆ!!

ผมช่างคิดภาพอันน่ากลัวเหลือเกิน...

!!

เฮ้อ~

เด็กคนนั้น

เด็กผู้หญิงที่อยู่หน้าหน้าร้านตอนกลางวันน่ะ!?

หาาา

ทำอะไรอยู่เหรอ

อันตรายนะ!!

เอ๊ะ!?

ไม่จริง ไม่จริง

ตกแล้ว

เด็กผู้หญิงคนนั้น

จะต้องตายแล้ว

น้ำจากสมุนไพรขาเร็วเพิ่มความเร็ว!

เครื่องมือเวทมนตร์ลม รองเท้าขนนกตัดลม

ให้ทันนะ!!

ให้ทันนะ!!!

ให้ทันนะ!!!

คุณค่าของมัน

สำเร็จแล้ว!!

อา

เปรี๊ยะ

จบแล้ว

อย่างนั้นสินะ

ถ้าอย่างนั้นก็...

ไม่เป็นไรนะ

กึกกัก

อย่างน้อยก็

ก็ไม่น่ากลัวหรอกนะ

ขอให้เด็กคนนี้

ได้รับการช่วยเหลือเถอะนะ

●●●

ใครน่ะ?

ตายเพราะน้ำ

ตายเพราะไฟ

ตายเพราะไฟฟ้า

ตายเพราะน้ำแข็ง

ตายเพราะยาพิษ

ลองทำมาหลายอย่างแล้วนะ

นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนมาขวางทางเลยนะ...!

ไม่ถูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ/เพคะ

มนุษย์คนนั้นพยายามจะปกป้องคุณนะขอรับ/เพคะ

คุจิโมกรา

... "ปกป้อง" น่ะเหรอ?

ช่างน่าสงสารเหลือเกิน

เพราะว่าองค์ชาย/องค์หญิงในตอนนี้คล้ายกับเพศเมียมนุษย์ในวัยเยาว์

ใครจะคิดว่าเด็กผู้หญิงคนนั้น

เลยเกิดความเข้าใจผิดและปกป้องจนตายไปกระมัง

จะ "เป็นอมตะ" ด้วยซ้ำ!!!

...นั่นก็หมายความว่า

ดึงเข้ามาด้วยเหรอ?

เป็นเช่นนั้นเลยค่ะ

...คนที่ไม่ได้แสดงความเป็นศัตรูด้วยอย่างนั้นเหรอ?

น่าจะเป็นอย่างนั้น

...ไม่น่าจะดีนะ?

คิดว่ามันไม่เป็นไรแล้ว

ให้ตายสิ น่ารำคาญจริง...

เอ๊ะ!? กำลังหัวเราะอยู่นะ!?

...เจ้าตัวนี่นี่มันตอนกลางวัน...

ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?

คุณหนู

...มนุษย์นี่

มาสงสารข้าถึงสองครั้งเชียวหรือ

องค์ชาย!?

จะทำอะไรน่ะ!?

เพราะรสชาติมันไม่ดีน่ะ

จะให้ความเมตตาแก่แกสักหน่อยแล้วกัน

การมอบเลือดให้มนุษย์นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ

จะเป็นบริวารได้ไหม หรือจะตายไปเลยตามสภาพเดิม

จะเป็นยังไงก็ไม่รู้เหมือนกันสำหรับข้า

อย่างน้อยก็

ขอให้ไม่กลายเป็นศพที่น่าเกลียดเถอะนะ

หา!?

ผมเอง

กำลังจะไปช่วยเด็กผู้หญิงคนนั้น...

เอ๊ะ!? ห้องของผมเหรอ!?

อาจจะดื่มมากไปหรือเปล่า

ปวดหัวก็ไม่เท่าไหร่หรอกนะ

อะไรนะ~ น่ากลัวจัง...

คุณมุราบิโตะ~

แย่แล้ววววววววว!!

อะไรน่ะ คุณนายกหมู่บ้าน~ ผมฝันว่าตัวเองกำลังจะตาย รู้สึกแย่สุดๆ เลย...

รีบเตรียมการเร็วเข้า!

เตรียมเปิดร้านเร็วเข้า!!

?

ที่นี่คือหมู่บ้านไซโชสินะ

โอ้

คนจากในเมืองนี่นา~

เฮ้ย! ดูสัญลักษณ์ตรงนั้นสิ!!

อันนั้นมันเคยรบกับกองทัพจอมมาร

ไปพร้อมกับท่านผู้กล้าเลยนะ...!!

โอ้ คุณอัศวินแห่งอาณาจักร อัศวินแห่งอาณาจักร มาเยือนแล้วววววว!!!

โอ้ ยูริส หัวหน้ากองทัพอัศวินแห่งอาณาจักร Lv.43

ยินดีต้อนรับค่ะ!!

ทำไมถึงมีกองทัพอัศวินแห่งอาณาจักรมาด้วยล่ะ!?

เพราะว่ารถม้าในภารกิจตรวจการณ์มันหลุดล้อน่ะขอรับ

ยาฟื้นฟูที่ขนมาเต็มเลยแตกกระจายไปเยอะเลยนะ

หึม

ไม่มียาอายุวัฒนะหรือเปล่านะ?

ขอโทษค่ะ ตอนนี้ไม่มีจำหน่ายค่ะ

อย่างนั้นเหรอ

เอ๊ะ!!?

ตกใจจัง~!!

ยาอายุวัฒนะคือยาฟื้นฟูระดับสุดยอดเหนือระดับค่ะ

สินค้าค่อนข้างน้อยนะคะ

ถ้าเป็นในเมืองหลวงก็น่าจะมีนี่นา...

คุณจะไม่ได้เจอคนหมู่บ้านระดับ Lv.1 นะคะ!!

ถ้าเป็นในเมืองหลวงน่ะเหรอ!?

ภาพลักษณ์

เอลิกเซอร์

สุดยอดไปเลย~ เมืองหลวงเหรอเนี่ย

อยากไปดูจัง~...

คุณมุราบิโตะ? กำลังให้บริการอยู่นะคะ?

(49)

ฟุ้

ถ้าไปถึงเมืองหลวงก็น่าจะได้เจอสินะ...

ท่านผู้กล้า...

อืม

ว่าไปแล้วนะ

ข้างนอกก็มีเหมือนกัน แต่ว่า

ร้านร้านเริ่มต้นการเดินทางของวีรบุรุษเนี่ยเหรอ?

นั่นมัน

อ๊ะ!!

มันก็เหมือนเป็นของที่พวกเราภูมิใจของร้านน่ะครับ!!

อันที่จริงแล้ว

ร้านที่ท่านผู้กล้าไปซื้อของเป็นครั้งแรกในการเดินทางน่ะ

ก็คือร้านส้มซ่าแห่งนี้แหละครับ

คาราราร่า

ของเมื่อ 12 ปีที่แล้ว

ยินดีต้อนรับค่ะ

ยัง เป็นเด็กหนุ่มที่ถือ "ไม้เท้า" อยู่

ขอโทษครับ!!

ชุดเริ่มต้นนักผจญภัย

สำหรับคนเดียว!!

ถึงท่านผู้กล้า

ฝากมาอีกครั้งนะ

เขียนไว้ด้วยความปรารถนาเลยครับ

อย่างนั้นหรือครับ!

!?

น..นั่นอะไรกันครับ...!?

“ความผิดต่อผู้กล้า”

ช่วงนี้มันเพิ่มขึ้นเยอะเลยนะครับ

พวกที่แค่ไปผ่านไปมา หรือมาแตะต้องตัว

โบสถ์ศักดิ์สิทธิ์อะไรนี่ หรือรอยศักดิ์สิทธิ์อะไรนั่น ก็มาตีเรื่องโวยวายเพื่อหาเงินของตัวเองน่ะ

ฟังให้ดีนะ

ผู้กล้าน่ะ “ที่มาไม่ทราบ”!! ชื่อก็ไม่ทราบ!!

เป็นผู้มีอยู่อันศักดิ์สิทธิ์เลยนะ!!

ฉะ...ไม่ใช่ครับ!!

กล้าดียังไงถึงได้ปล่อยข่าวลือโกหกว่าเป็นแค่ “ไม้เท้า” ด้วยนะ!!

สมควรตาย万死เลย

ท่านผู้กล้าจริงๆ แล้ว...!!

ในตอนที่

รถม้าของเราหลุดล้อกะทันหันน่ะ

คุณไม่ได้รู้สึกว่ามันไม่เป็นธรรมชาติเลยหรือครับ?

หืม?

แน่ล่ะ

เอ๊ะ?

ไม่จริงน่า... เขาจงใจทำทางข้างๆ เพื่อให้เรามาซื้อของที่นี่งั้นเหรอ~?

พูดอะไรน่ะ

คนพวกนี้

เป็นไปได้มากเลยล่ะ~

ไหนๆ ก็เป็นหมู่บ้านที่ยากจนแล้วนี่

เหมือนกับของเกรดต่ำที่วางเรียงอยู่ตรงนี้

ใจของชาวบ้านก็น่าจะยากจนไปด้วยเลยสินะ~

ร้านเครื่องมือที่หมู่บ้านไซโชเหรอ?

อ่า พวกท่านรุ่นก่อนก็เคยดูแลให้มากนะ

ยุคนี้มันไม่ต้องการยาฟื้นพลังแล้วล่ะ

ราคาเท่าไหร่ครับ?

คุณมุราบิโตะ

●●●●●

เชิญกลับไปเถอะครับ

ห๊ะ?

ที่ร้านเรามีถึง

ทำได้แล้วนะ คุณมุราบิโตะ!

ขอโทษด้วยครับ คุณอัศวิน

ไม่มีสินค้าจะนำเสนอให้คุณลูกค้าแล้วครับ!!

ผมเองครับ

เป็นผมที่เขียนเองครับ

แต่ว่าธงนี่น่ะ

เรื่องเกวียนนี่ ผมยืนยันว่าไม่ได้มีชาวบ้านทุกคนเกี่ยวข้องแน่นอน

เพื่อการฟื้นฟูหมู่บ้าน

ผมเป็นคนสั่งให้เขียนเองครับ

ส่วนการลงโทษนั้น

ให้ผมคนเดียวรับเอง

...หึ

ทำตัวดีแล้วสินะ

ขอบคุณมากครับ

ถ้างั้นก็จะให้อภัย โดยการมอบสินค้าทั้งหมดของร้านนี้ให้ฟรีๆ เลยครับ

เดี๋ยวจะให้ขนของขึ้นไปให้นะครับ

เดี๋ยวก่อน... ท่านผู้ใหญ่บ้าน!?

ทำไมล่ะครับ!?

ขอโทษด้วยนะ คุณมุราบิโตะ

ส้มซ่า

ท่านผู้ใหญ่บ้านช่างน่าสมเพชจริง

ฮ่าๆๆๆ

ขอโทษนะครับที่ไม่มีความกล้าพอจะโกรธ...

....!!

บัดซบ...!!

เข้าใจแล้ว

ท่านผู้ใหญ่บ้านปกป้องผมเพื่อ...

แต่ว่า...

แบบนี้มัน...!!

ก๊ากๆๆๆ

โอ้โฮโฮโฮโฮ!

กองอัศวินของราชอาณาจักร

มาอวดดีว่าจะให้ฟรีถึงที่พักเชียว

โครม

แต่ว่านี่มันหมู่บ้านโง่ๆ นะเนี่ย

ลูกชายที่ไม่เอาไหนนี่

ขอโทษ...นะ!

ทั้งๆ ที่ไม่มีข้อหาแบบ 'ความไม่เคารพวีรบุรุษ' ด้วยซ้ำ

ตอนที่ยาแตกนั่นนี่ เกือบจะคิดว่าทำยังไงดีเลย

เอ๊ะ?

ก็ต้องมีเหตุผลเขียนตอนบันทึกเป็นค่าใช้จ่ายนี่นา

แค่บอกว่าช่างบำรุงขี้เกียจจนล้อหลุดนี่ มันก็โดนหนักเลยนะ

รอดไปได้เพราะหมู่บ้านที่ข้อมูลน้อยนี่แหละ!!

เห็นหน้าท่านผู้ใหญ่บ้านนั่นไหมล่ะ!

「ส่วนการลงโทษน่ะ ให้ผมคนเดียว～」

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

!!?

ตะเกียงหินเรืองแสงพังแล้วนะ?

เฮ้ เจ้าของร้าน!!

นี่แหละหมู่บ้าน Lv.1...

!?

เป็นอะไรไป!?

จุดไฟสิ

ปุยอา!!

ลูลุ

...果然ไม่ตายสินะ

ข่าวลือที่ว่าหมู่บ้าน Lv.1 ใครมาก็อ่อนแอลงน่ะ จริงหรือเปล่า

ฝ่าบาท มีเรื่องจะ...

ข้า...ด้วยเหตุนี้ ข้าก็จะทำหน้าที่รับใช้ใต้ฝ่าบาท

ให้ข้าได้ฟังแล้วก็...

●●●

เดิมทีก็ไม่ได้ขอ แต่ก็รับฟังอยู่หรอกครับ

ทำไมล่ะครับ?

ฝ่าบาทนี่

ก็เพราะว่าไม่ได้เป็นหัวหน้าของเหล่ามอนสเตอร์น่ะครับ

....อะไรเนี่ย?

ฮี๊ยยยยยย!!

ทะ!

ใครก็ได้ช่วยด้วยยยย!!

ทำไมกัน

มันแปลกนี่นา

ทำไมถึงมาอยู่ที่โรงเตี๊ยมของ "หมู่บ้าน Lv.1" ล่ะเนี่ย...!?

มอนสเตอร์ระดับปราสาทจอมมารเนี่ย มันออกมานะ!!?

จิตใจที่ยากจนน่ะ มันเป็นพวกพวกแกต่างหากล่ะ

ท่านผู้ใหญ่บ้าน

พวกแกทุกคนที่เคยดูถูกชาวบ้านน่ะ

ขอโทษซะ

ไม่ได้ยินรึไง?

แก...!!

นี่มันอะไรกัน...!!

ไม่ใช่ร้านขายของเครื่องใช้รึไง!!?

ขอโทษนะค้าาา!!?

สำนึก...แล้วเหรอครับ?

งั้นทางออกก็อยู่ทางโน้นครับ

จะให้พาไป...ดีไหมครับ?

ไม่เป็นไรเลยยยย!!!

หะ...

ท่านอัศวิน!?

ร้านนี้มีมอนสเตอร์อยู่อะ อาาาาาา

เร็วเข้า!

รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเลย

เร็วเข้า เรียก "ผู้กล้า" มาเร็วเข้า!!

อาาาาาา ดวงตา "สีทอง" นั่น...!!

ไม่ผิดแน่!!

"จอมมาร" น่ะ...

จอมมารฟื้นแล้ว อาาา!

เอ๊ะ?

"จอมมาร"เหรอครับ?

โอ๊ยยยยยยย!!?

เจ็บ!?

อะ! ขอโทษนะครับ...

อะไรมันเกิดอะไรขึ้นกัน...!?

แก...

ทำไมฉันถึงมีเขาออกมาล่ะ!?

ถ้าให้คนเห็นสภาพแบบนี้เข้า...!!

โย่

!!?

แปลกใจชะมัด

ไม่เพียงแต่จะฟื้นคืนชีพมาเป็นบริวารของข้า

แต่ยังคิดจะชิงพลังของข้าไปด้วยอีกเรอะ

แก

เป็นใครกัน?

นาย

คนที่ช่วยพวกเราไว้ตอนนั้น...!!

นายต่างหากที่เป็นใครกัน...!?

อะไรกับพวกเรากัน

แกจะ

!?

เจ็บ เจ็บ เจ็บ! พลังแข็งแกร่งเชียวนะ!!?

ช่างเป็นเรื่องที่สะดวกดีจริง

อย่างน้อยก็ขอให้มีคุณสมบัติบ้าง

แต่ว่านะ สำหรับทายาทแล้วยังอ่อนแอเกินไปหน่อย

จะให้ข้าพิสูจน์ดูว่าแกคู่ควรแก่การหลั่งโลหิตให้ข้าหรือไม่

!?

แก

ทำไมถึงมาช่วยข้าล่ะ?

คงจะมีแผนการอะไรอยู่สินะ?

หรือว่า... เงิน?

ไม่งั้นคงไม่พยายามมาสร้างบุญคุณหรอก

ตัวฉันเนี่ย ในฐานะ "เผ่าปีศาจ" แบบนี้

...ขอโทษครับ

ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะเป็นเผ่าปีศาจ...

สำหรับผมแล้ว มีแค่คนเดียวเท่านั้น...

ที่

ปรากฏอยู่ในสายตา...

ก็เลย...

ว้าว!? ขอโทษครับ

ไม่รู้สิ แต่ขอโทษนะ!!

000000

ห๊ะ?

แก...

งับ!

ชื่ออะไร?

มูมุราบิโตะ...

00

กัดสิ

แกก็กัดสิวะ

!!?

จะฆ่าแก

!!?

～～ッ

หึ...! สรุปก็แค่เป็น "อาการหลงใหล" แบบนั้นสินะ!!

สนุกจัง! ถ้าอย่างนั้นก็ขอตามใจไปเลยแล้วกัน!

ชื่อของข้าคือ "มาโอ"

เป็นอดีตจอมมาร

ที่ควรจะตายไปเมื่อ 10 ปีก่อน

ตอนนี้ ให้เจ้ามาเป็น "สามี" ของข้าซะ

สืบทอดตำแหน่ง "จอมมาร" รุ่นที่ 777!!

ฮะ?

อาชีพ: ชาวบ้าน ▶ อาชีพ: จอมมาร?

มา โอว เท็นชู ไอเทม ยะ ร้านขายของเครื่องใช้ของจอมมารที่มาเปิดแล้ว

ติดตามตอนต่อไป!