ตอนที่ 11

ปราสาทจอมมารแห่งสึดาจิ

ย้อนเวลากลับไปนิดหน่อย... ปราสาทจอมมาร ครั้งหนึ่ง หลังจากเหตุการณ์ที่ปราสาทจอมมาร อีก 5 วันข้างหน้า

ตะวันตกดินไปแล้วเลย

นี่เขาบอกว่า "อยากเจอกันแล้วคุยหน่อย" นี่หมายความว่าไงนะ...?

สัมภาระ ปล่อยให้ข้าขนไปที่โรงเตี๊ยมเอง!

โอ้ ขอบคุณนะคะ ท่านนายกเทศมนตรี

คุณนายเชิญไปหาคุณมุราบิโตได้เลยค่ะ

ร้านสึดาจิ ไม่ได้มาตั้ง 10 ปีเลยนะเนี่ย

มุราบิโตจังน่ะ

ไปที่ไหนมาวะ ไอ้ปีศาจนี่!!!!

รออยู่ครับ ท่านย่า!!

มังงะ ปรากฏ ตัวละคร องค์กร สถานที่ ประเทศ ชื่อเรื่อง ความสัมพันธ์ ★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมุติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ ประเทศที่ปรากฏ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

ตอนที่ 11 การรวมใจ!?『ครอบครัวสึดาจิ』

ปราสาทจอมมาร

วิดีโอโปรโมตสำหรับเล่ม 2 เสร็จสมบูรณ์แล้ว! รายละเอียดเพิ่มเติมเช็คได้ที่ทวิตเตอร์ทางการ!

โมริชิตะ มาซะ

การต่อสู้ที่สดใสและสนุกสนาน @โต๊ะอาหารระเบิดขึ้น...!

ปกเล่ม 2 อยู่ตรงนี้ครับ

ทวิตเตอร์ทางการของผลงาน @sudachinomaojo

ปราสาทจอมมารแห่งสึดาจิ

คอมิกส์ การ์ตูน เล่มสำคัญยิ่ง KC เล่ม 1 & เล่ม 2 ตัดสินใจพิมพ์ครั้งใหญ่พร้อมกัน!!!!!!

สรุปก็คือแบบนี้เหรอครับ?

ว่าเธอเป็นพระคุณชีวิตของเขา

และด้วยสถานการณ์ตอนที่ฟื้นขึ้นมา ถึงได้กลายเป็นครึ่งปีศาจที่แปลงร่างตอนกลางคืน

แถมยังเป็นเรื่องของการ 'สมรส' ด้วยเหรอครับ...?

เอ่อ ใช่ครับ...

คงพูดถึงเรื่อง 'จอมมาร' ตรง ๆ ไม่ได้หรอกครับ

มันก็เป็นสิ่งที่จำเป็นในกระบวนการฟื้นคืนชีพน่ะครับ...

จำเป็นแบบไหนเหรอครับ?

มีเหตุผลอะไรเหรอครับ/คะ

ไม่นะครับ! นั่นมันเป็นเจตจำนงของชิมาเปเองครับ!! เขาบอกว่า "จะไปทะเลาะกับภรรยาให้ดู!!!" แล้วก็...

สำหรับคนนอกคงจะไม่อยากเชื่อ...แต่ว่า

ไม่ได้ควบคุมนะครับ

ถ้ามันเป็นเรื่องจริงล่ะก็ ก็พอจะเข้าใจได้ว่าทำไมมุราบิโตจังถึงควบคุมชิมาเปได้ที่สนามแข่ง

โอ้ เก่งในการชงชาจังเลยนะ

เจ้าเด็กคนนั้นพูดจาแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?

...ที่ตัดสินใจสารภาพรักออกไปอย่างเด็ดเดี่ยว

เป็นเพราะว่าข้ามีเรื่องอยากจะขอร้องคุณนายค่ะ

น้องชายของคุณมาโอ ของคุณจาบารา

จะช่วยดูแลให้ได้ไหมคะ!?

คุณจาบาราเองกับคุณมาโอก็ไม่ได้อยากจะต่อสู้กับมนุษย์ทั้งคู่หรอกนะครับ!!

แค่พวกเราถูกทิ้งไว้ข้างหลังโลก แล้วกำลังพยายามหาที่ทางในยุคใหม่ต่างหาก!!

แล้วตรงไหนล่ะที่มันจะกลายเป็นเหตุผลให้ข้าปกปิดพวกปีศาจได้?

แน่นอนว่ามันไม่ได้เป็นแค่การให้ซ่อนตัวเฉย ๆ นะ

มันคือ 'เหตุผลที่ปรารถนา' น่ะ

ที่มันยังดูไร้เดียงสาจนเกินไป

ข้าจึงอยากจะขอทำหน้าที่ที่ได้ละทิ้งไป

ดังนั้นครั้งนี้แหละ

ในการช่วยสนับสนุน 'ร้านสึดาจิ' ที่มีคุณมาโอกับพี่เขยอยู่

ครับ!

มาเป็นศิษย์ของ 'กรรมการร้านขายเครื่องมือ' ให้หน่อยได้ไหมคะ!?

นี่เป็นเพราะข้าทอดทิ้งมาตั้ง 10 ปีแล้วสินะ...

หน้าตาไม่เข้ากับคุณทาจิบานะเลย...

แต่ว่า

เธอเป็น 'พระคุณชีวิต' จริง ๆ เหรอคะ?

เพื่อที่ปีศาจจะได้มีที่กำบัง

แบบนั้นน่ะเหรอ

ไม่คิดว่าเธอกำลังใช้คุณมุราบิโตอยู่เหรอคะ?

คุณมาโอก็ไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ

..

กำลังหาวิธีที่จะทำให้ร่างกายของคุณมุราบิโตกลับไปเป็นมนุษย์บริสุทธิ์

ที่จริงแล้วเป็นเพราะข้าลากมันเข้ามานี่แหละ

เลยได้ให้สัญญากับคุณมุราบิโตว่าจะทำให้ร้านสึดาจินี้เติบโตขึ้นเพื่อที่จะได้วิธีนั้น

แต่พวกปีศาจเรามันก็มีแต่ความรู้และพลังที่จะทำให้ร้านขายของนี่ขยับได้ไม่พอ

ถึงจะรู้ว่าคุณอาจไม่ไว้ใจ แต่ก็ขอฝากไว้ก่อนนะครับ

ช่วยให้กำลังใจหน่อยเถอะนะ

เด็กน้อยที่ต้องอดทนลำพัง ถูกทอดทิ้งไปตั้ง 10 ปี คุณก็คงจะสังเกตเห็นใช่ไหมคะ?

ดวงตาคู่นั้นของเธอ

คือความรู้สึกจริง ๆ ที่มีให้คุณมุราบิโตใช่ไหมคะ

ที่ฉันจะรับรู้ได้น่ะ?

!

อ่า!

ถ้างั้นก็...!!

สำหรับฉันแล้วด้วยนะ

ไม่อยากให้เกิดโศกนาฏกรรมแบบที่คุณมุราบิโตที่สำคัญต้องถูกเข้าใจผิดว่าเป็นปีศาจแล้วถูกประหารชีวิตเชียวนะคะ

...เพราะว่าฉันได้ให้สัญญาไว้แล้วว่าจะ "ปกป้องให้ได้ในครั้งหน้า"

ค่ะ

การอบรมของข้ามันเข้มงวดนะคะ

อืมม... อ๊ะ ใช่ค่ะ!!

ตอบมาสิ เจ้าเด็กนี่

ขอบคุณมากเลยค่ะคุณนาย!!

แต่ถ้าหากว่าคุณมุราบิโตเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขา

น้องชายของคุณนี่จะเป็น 'วัตถุดิบ' ที่ล้ำค่ามาก ดังนั้นต้องเตรียมตัวไว้นะคะ คุณหนู

วัตถุดิบ วัตถุดิบ

ไม่มีทางให้เป็นหรอกค่ะ

...รับปากง่ายเกินไปนะนั่น

เป็นพวกปีศาจนะรู้ไหม?

ในหมู่เจ้าหน้าที่สมาคมร้านขายเครื่องมือ ไม่มีข้อกำหนดว่าต้องเป็น 'มนุษย์เท่านั้น' นะคะ

ในคณะกรรมการชิมก็มีเผ่าพันธุ์หลากหลายและลูกผสมมากมายค่ะ

เพื่อนร่วมงานของฉันก็เป็นเอลฟ์ครึ่งเผ่าด้วยค่ะ

เป้าหมายปัจจุบันของสมาคมร้านขายเครื่องมือคือการวิจัยและพัฒนา 'เครื่องมือ' โดยไม่จำกัดอยู่แค่เผ่าพันธุ์หรืออำนาจใดอำนาจหนึ่ง แต่ให้มองในภาพรวมของโลกทั้งใบ

ไม่ว่าคุณลูกค้าจะต้องการสินค้าแบบไหน ก็จะต้องหาเจออย่างแน่นอน

ถ้าความฝันนั้นเป็นจริง โลกก็จะ...ไม่สร้างความวิตกกังวลเกินความจำเป็น

...ก็ไม่จำเป็นต้องฝากความมั่นใจไว้กับรูปเคารพเพียงสิ่งเดียวอีกต่อไป

ถ้าพวกปีศาจช่วยสร้างสมดุลความงามให้กับโลก ก็ไม่ว่าจะเป็นเผ่าอะไรก็ยอมค่ะ

ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นเรื่องที่ไม่เคยมีมาก่อนเลยนะ

อย่างแรกเลยคือต้องทำยังไงกับรูปลักษณ์ที่ดูเป็นปีศาจชัด ๆ นี่ก่อน

เรื่องฐานะจะตั้งให้เป็นลูกหลานของข้าที่อยู่ห่าง ๆ น่ะ

จริงจังนะ

ถ้าถูกจับได้ก็โดนประหารน่ะนะ

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ปล่อยให้ข้าจัดการเอง!

นี่

คุณจาบาราคนเก่า

เอ๊ะ!? เขามีเขาด้วยนี่นา!?

วิชาซ่อนเขา

เป็นมนตร์ที่พวกปีศาจใช้มาแต่โบราณเวลาแฝงตัวเข้าไปในหมู่มนุษย์ค่ะ

คุณจาบาราเก่งเรื่องนี้มากเลย! สุดยอดไปเลยใช่มั้ยล่ะ!

เหรอ! ถ้ามีวิชามันสะดวกขนาดนั้น

อย่าพูดอะไรมากไปกว่านี้เลย

ทำไมคุณมาโอถึงไม่ใช้ล่ะคะ?

พี่เขยคะ

...วิชานี้กลับไม่ได้เป็นความภาคภูมิใจอะไรเลยนะ

สำหรับปีศาจแล้ว เขาเป็นสัญลักษณ์ของพลัง

ยิ่งไปกว่านั้นคือสิ่งที่ควรจะอวดให้มนุษย์เห็นและสร้างความเกรงขาม

คำว่า 'เงามืด' เนี่ย... ข้าที่เป็นแค่ผู้เชี่ยวชาญด้านการอำพรางตัวเท่านั้น กลับถูกดูถูกว่าเป็นคนขี้ขลาดอ่อนแอ

ไม่คิดเลยนะว่า

ถึงจะมีวันที่สามารถใช้ความสามารถนั้นได้

รู้สึก... ตื่นเต้นจังเลยค่ะ!! คุณมาโอกับ!

อ่า!

・คุจิโมกรา วิชาเด่น: งานบ้าน・พูดกับคน・ขุดหลุม

คืนนี้ข้าขอตัวก่อนนะ

จะทานอาหารเย็นไหมคะ?

ทางโรงเตี๊ยมเตรียมไว้ให้แล้ว ไม่เป็นไรค่ะ

คุณมุราบิโต นี่เอาไป

?

"งานแลกเปลี่ยน"?

เป็นงานเลี้ยงที่จัดโดยสมาคม ซึ่งจะเชิญเฉพาะร้านขายเครื่องมือที่ได้รับการประเมินตามเกณฑ์ในแต่ละปีเท่านั้นค่ะ

ที่นั่นสามารถหาข้อมูลที่ไม่ปรากฏในสิ่งพิมพ์ประชาสัมพันธ์ได้ด้วยนะคะ

"วิธีกำจัดสายเลือดปีศาจ"... แม้จะไม่มีหลักประกันว่าจะได้เบาะแสที่เหมือนในฝันมา แต่ว่า...

คุ้มค่าที่จะเข้าร่วมมากเลยค่ะ

อย่างไรก็ตาม เงื่อนไขที่จำเป็นในการมีสิทธิ์เข้าร่วมคือต้องเป็นร้านขายเครื่องมือระดับ ★5 ค่ะ

การจัดงานปีนี้คืออีกครึ่งปีข้างหน้า... มันสมจริงไหมนะ?

★...5

อ๊ะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ!!

จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ!!

ข้าเองก็จะช่วยด้วยนะพี่เขยคะ!!

ก็ไม่ได้บอกว่า

ว่าทำไม่ได้หรอกนะ

ตลอด 10 ปีที่ผ่านมานี้

ข้าคิดแต่เรื่องการปกป้อง 'ร้านของพ่อ' เท่านั้น

คิดแต่เรื่องความตายของตัวเองเท่านั้นเอง

จนถึงตอนนี้ นั่นคือทั้งหมดที่ฮีโร่คนนี้ทำได้แล้ว โชคดีจริงๆ!

เพราะคิดมาตลอดว่ามันเป็นความฝันที่โลภมากเกินไป

ยังมีสิ่งที่ข้าต้องปกป้องอยู่อีกนะ

จนกว่าจะสร้างสถานที่ที่คุณจาบาราสามารถอยู่อย่างสบายใจได้... ยังตายไม่ได้!

แม้ว่ามันจะยากลำบากก็ตาม

ไม่ เดียวดายอีกต่อไปแล้ว!!

ค่ะ!!

จะพยายามให้เต็มที่!! ที่นี่คือ 'ปราสาท' แห่งใหม่ของเรา!

แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะคะ

เราออกเดินทางกันในช่วงเช้ามืด ช่วงที่คนสัญจรน้อยดีกว่าค่ะ

รับทราบค่ะ

วาด

ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณนาย!

งั้นขอกลับก่อนนะ

เอ๊ะ? คุณแอช จะไม่ทานอาหารเย็นเหรอคะ?

วันนี้ขออนุญาตผ่านไปก่อน

?

ไอ้หมอนั่นมันอะไรกัน

จะเย็นชืดแล้วนะ～

ปกติไม่เคยเรียกกินเลย แต่กลับจะมากินซะอย่างนั้น

ปราสาทจอมมารสึดะจิ

ปราสาทจอมมารสึดะจิ

ตั้งใจบุกเข้าไปในปราสาทจอมมารเพราะคาดหวังว่าจะได้วัตถุดิบมาแกล้งมาโอะ

สุดท้ายก็แค่ได้ช่วยกระชับความสัมพันธ์ระหว่างหัวหน้าและมาโอะเท่านั้นเอง

※มุมมองของแอช

โมริชิตะ มาซาชิ

แถมญาติพี่น้องยังมารวมตัวกันด้วยอีก

โครงสร้างอำนาจของร้านสึดะจิในตอนนี้...

คับแคบ

เล่มที่ 12

แคบจริงเชียว

กำลังวางแผงขายยอดเยี่ยม‼

ชิ น่าเบื่อชะมัด

ถึงจะยอมเสียสภาพจิตใจไปเยอะเหมือนกันนะ～

...แต่ถึงอย่างนั้น

ก็ไม่ได้รู้สึกอยากจะทำลายสองคนให้แตกออกจากกันได้เหมือนเมื่อก่อนแล้วล่ะนะ

คงจะเป็นอย่างนั้น

เพราะว่าผู้จัดการร้านน่ะ

เป็นคนดี

เป็น 'คนธรรมดา' เพียงคนเดียวที่ผู้จัดการร้านจำการมีอยู่ของ 'ตัวข้า' ได้

ไม่เป็นอันตราย

แต่เรื่องราวที่เกิดในปราสาทจอมมาร

ผู้จัดการร้านคนนั้น

แม้ว่ารูปลักษณ์จะเป็นเผ่าปีศาจ

และวิธีการต่อสู้ก็โคตรจะดูห่วยแตก แต่ว่า

สมกับที่เป็นที่ทั่วทั้งโลกตั้งตารอ

แบบอย่างเลยนะ

สมแล้วจริงๆ ที่คนดีตัวจริงมันไม่เหมือนใครเลย～

ฮะ!

จอมมารเป็นเหมือนรูปเคารพได้ยังไงกันเนี่ย

สวยเกินไปจริงๆ

น่ารำคาญจริงๆ เลยนะ...

คุณแอช

ตอนนี้คุณไม่จำเป็นต้องอยู่ที่ 'ร้านสึดาจิ' แล้ว

กลับไปได้แล้วนะคะ

อีกสองสามวันต่อมา

คุณแอชจจจจจจจจ?

สึดะจิ

ตื่นหรือยังคะ!?

ตั้งแต่วันที่ไปส่งคุณจาบาราและคุณผู้หญิง...

ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?

การขาดงานโดยไม่แจ้งล่วงหน้าของคุณแอชมันต่อเนื่องมาเลยค่ะ

จะไปหาเองนะ

จะเปิดด้วยสิทธิ์ของผู้จัดการร้านให้นะคะ～

ยืมกุญแจมาจากหัวหน้าหมู่บ้านมาแล้วค่ะ

ขออนุญาตนะคะ

อุ๊ย! อาาาา!! เสื้อผ้า!!

เป็นอะไรไปคะ!?

...หายใจอยู่!!

เป็นแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่คะ!?

ก็ไม่มีอะไร...เป็นเรื่องปกติของผมเอง...

อาการโรคซึมเศร้าที่เป็นเป็นพักๆ มันกลับมาเป็นอีกครั้งน่ะ...

0000

...ใช่สิ ไม่ได้ 'หายขาด' เสียทีเดียวสินะ

แต่ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้เลยนี่นา...!

สไลม์คุง! บอกคุณมาโอะก่อนเลยนะ!

ห้ามบอกมาโอะเด็ดขาดนะ

เดี๋ยวก่อน

การที่ได้เห็นหน้าตาบิดเบี้ยวของหมอนั่นน่ะ...

มันคือ 'วีรบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุด' นั่นน่ะ

ในสภาพแบบนี้ นี่เขากำลังพูดอะไรอยู่เนี่ย...?

ชอบแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธและความน้ำตาที่มองมายังคนที่ใช้กำลังทำให้เขายอมจำนน

...มองมาที่ตัวข้าตอนนี้สิ

ว่า 'แพ้ให้ไอ้ตัวอ่อนแอมันนี่' น่ะ...

การทำให้ศักดิ์ศรีของหมอนั่นที่เป็น 'จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุด' ต้องเจ็บช้ำด้วยความผิดหวังมันไม่ถูกนะ...

...มันไม่ใช่ความตั้งใจจริงของเขา

ปล่อยเขาไปเถอะ

เดี๋ยวเขาก็จะดีขึ้นเอง

...เข้าใจแล้วค่ะ

ขอร้องล่ะ...

ขออนุญาตเดินเข้ามานะคะ

กลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ!?

ไม่สิ ก็มันมีกลิ่นนี่นา...

จะพูดแบบตรงๆ เลยก็คือ คุณแอชมีกลิ่นแอลกอฮอล์ติดตัวตลอดเลยนะ

อะ!?

!?

ฝากไว้กับผมเถอะครับ! ผมมีอาชีพเสริมเรื่องทำความสะอาดด้วยนะ!

แกทำตามใจตัวเองไปเรื่อยเลยนะ...

อ๊ะ ได้ข้าวจากคุณผู้หญิงที่โรงเตี๊ยมมาด้วยครับ!

!!?

00000

ใช่แล้ว

วันนี้เข้าพักได้ไหมครับ?

ทำไมล่ะ!?

ดังนั้น วันนี้เรามานอนด้วยกันเถอะครับ!

สมัยก่อน เวลาที่ผมกังวลหรือเหงา หัวหน้าหมู่บ้านก็จะมาพักที่นี่ด้วยครับ!

อีกอย่าง ผมก็ได้รู้แล้วว่า 'ผู้กล้า' เป็นที่นิยมแค่ไหนทั่วโลกหลังจากไปที่ปราสาทจอมมาร

ห๊ะ!?

ผมก็เลยอยากจะฟังเรื่องเก่าๆ ของคุณ 'แอช' บ้างแล้วสิครับ!

ถือว่าเป็นค่าตอบแทนให้คุณมาโอะสินะครับ?

ฮาโล

ที่จริงผมไม่เคยไปค้างบ้านเพื่อนเลยนะ!

เคยใฝ่ฝันถึง 'การคุยกันยันเช้า' ของผู้ชายมาตลอดเลยล่ะ!

เงียบไปเลยน่า นอนซะ

เฮ้อ~... ทำไมถึงยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นนะเนี่ย

แบบนี้มันดูเหมือนไอ้เด็กขี้เหงาอย่างผมจริงๆ เลยนี่นา

ฟุ่บ

จะนอนแบบจริงจังอยู่ได้! พูดตรงๆ หน่อยสิ!!

เจ็บ!?

ก็บอกให้เงียบนี่นา ก็เลยนอนไปแล้ว...

ไร้เหตุผล

...ขอโทษนะครับที่เข้ามาแบบสนิทสนมไปหน่อย...

......ก็แค่ช่วงนี้คุณแอช

รู้สึกถึงระยะห่างขึ้นมาน่ะ

หึ...

...แม้แต่น้ำหอมราคาถูกที่ซึมอยู่ในโซฟาที่เหม็นๆ ก็ยังเป็นสภาพแวดล้อมที่สบายใจได้เลย

ก่อนจะมาที่หมู่บ้านไซโชเนี่ย

เป็นพวกขโมยของไร้สาระ

ตอนที่จำความได้ก็เป็นไอ้ตัวป่วนที่อยู่ในซอยเปลี่ยวของเมืองชนบทน่ะ

ใช้มือช่วยพวกผู้ใหญ่ที่ไม่รู้จักขโมยของ แล้วก็กินเศษอาหารที่เหลือเพื่อประทังชีวิต

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือและหนีไม่รอด เลยโดนรุมซ้อมซะด้วย

ไม่ว่ายังไงรอบๆ ก็เน่าเฟะกันไปหมด...

วันหนึ่งตอนที่เข้าไปขโมยของในเกวียนบรรทุกของ ก็แอบหลบออกมาจากในเมืองได้

เพราะว่าได้ทำแบบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เลยไม่รู้เลยว่าที่ไหนคือบ้านเกิด หรือหน้าตาของพ่อแม่เป็นแบบไหนกันแน่

แค่เพื่อที่จะมีชีวิตรอด ก็ต้องคลานเข้าไปอยู่ใต้พวกผู้ใหญ่เลวๆ ต่างๆ แล้วเรียนรู้สิ่งที่จำเป็น

อย่างเช่นการอ่านเขียน

หรือวิธีการหลอกคนคนอื่นๆ

แล้วก็ต่อยอดจนกลายเป็น 'ผู้กล้า' เสียอีก

กลายเป็นผู้กล้าที่ห่วยที่สุดในประวัติศาสตร์เลยทีเดียว ทั้งเรื่องเกียรติยศและเงินทอง

ตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก "ความอยาก" ก็เป็นของจริงอยู่แล้วล่ะ

ไฮ จบแล้ว พอใจไหมครับ?

สุดยอด! และกระบวนการที่กลายเป็น 'ผู้กล้า' นี่มันบ้าคลั่งจนพูดไม่ออกเลย!!

...เข้าใจแล้วค่ะ...

ที่ผ่านมาเดินทางเพื่อ 'ความฝัน' ของตัวเองมาตลอดสินะครับ

คุณแอช

“ความฝัน”เหรอครับ?

ก็น่าจะเรียกว่าแบบนั้นได้เหมือนกันนะ

ชีวิตนี้แทบไม่เคยมีช่วงเวลาที่หยุดอยู่กับที่ในสองที่เลย

สิบปีหลังจากปราบจอมมาร

คุณอาร์เธอร์ได้สร้างคฤหาสน์หลังใหญ่ในเมืองหลวง

ทั้งเงินทอง ชื่อเสียง

อาหารอร่อยๆ

ที่นอนราคาแพง

ทั้งหมดน่ะ

ตำแหน่งของคุณรัชเชี่ยังคงไม่มีอยู่เลย

คุณแอชน่ะ

ก็คือ 'ผู้กล้า' ของพวกเราจริงๆ ครับ

ก็เพราะว่าการคืนดีระหว่างผมกับคุณผู้หญิง

และการกลับมาเจอกันของคุณมาโอะกับคุณจาบารา

ก็เลยขอให้คุณช่วยพิจารณาด้วยสิครับ

เพราะว่าคุณแอชเป็นคนลงมือทำนำไว้ ถึงได้เป็นเรื่องที่เป็นจริงได้นี่นา

ออกเดินทางผจญภัยไปยังปราสาทจอมมารกัน?

คุณ 'ผู้กล้า' ที่ผมเคารพ

คราวนี้จะมาด้วยกันไหม

บอกตามตรงว่าผมเริ่มตระหนักอีกครั้งว่าเขาเป็นคนที่ร้ายกาจนะ

ตัวก็เหม็นกลิ่นเหล้า

เงินค้างก็ไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย

ผมคิดว่าเขาเป็นชายวัยทำงานที่น่าอายมากๆ เลยล่ะ

แต่นั่นก็คือผู้กล้าแห่งโรงเตี๊ยมนี่ครับ

ถ้าคุณหายดีแล้วกลับมาทำงานได้เมื่อไหร่ก็ได้เลยนะครับ

วันนี้ขอบคุณที่มาพูดคุยกันนะครับ

ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณแอช

...?

งั้นเหรอว่าฉัน...นอนโดยไม่มีแอลกอฮอล์เนี่ย...?

อะ!!อรุณสวัสดิ์ครับ!!

(x_{1}=4)

ขอโทษนะครับ! เพราะว่าผมต้องทำอาหารเช้าให้คุณมาโอะก่อนที่คุณจะตื่น ดังนั้นเอาอันนี้ไปก่อนเลยครับ!

เดี๋ยวก่อนครับ หัวหน้า!

11

...ผมขอไปทานอาหารเช้าได้ไหมครับ...?

ได้แน่นอนครับ!

โผล่หน้ามาให้เห็นเป็นตัวหนอนแล้วเหรอ ผู้กล้าโรคจิต

คุณมาโอะตื่นแต่เช้าเชียวนี่!?

ก็มีวันที่เป็นแบบนี้บ้างน่ะ

อาหารเช้าก็ทำเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ～

ว้าว ความคิดสร้างสรรค์นี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นฝีมือของคุณมาโอะ

สำหรับ 3 คน...?

...เฮ้ย ผู้กล้าหน้าจืดชอบร้องไห้โรคจิตนี่

แกเป็นเพื่อนของ 'โรงเตี๊ยมสึดะจิ' แต่กลับมาขาดงานโดยไม่แจ้งล่วงหน้าหลายวัน

เตรียมใจมาให้ดีแล้วใช่ไหมล่ะ?

พวกเรานี่มัน 'ครอบครัวโรงเตี๊ยมสึดะจิ' แล้วนะ

...มาโอะ

กินอาหารเช้าเสร็จแล้วก็รีบไปทำงานเลยนะ!!

จะปล่อยให้หนีไปได้ยังไง จนกว่าจะชดใช้ส่วนที่ขาดงานโดยไม่แจ้งล่ะ!!

นี่ๆ ก็やっぱりเป้าหมายหลักมันคือฉันนี่นา!? แถมยังมีอาหารทำเพื่อรักอีกด้วยนะ โคตรน่ารักเลยยย!!

ไม่ใช่

เช้านี้เป็นงานทำไร่ที่บ้านคุณคาร์ทนะ

กินให้เต็มที่แล้วช่วยหน่อยนะ คุณแอช!

มีเป้าหมายใหม่เกิดขึ้นที่โรงเตี๊ยมสึดะจิแล้ว! ...ภายใน 6 เดือนจะได้ ★5!!▼

ขวัญและกำลังใจของชาวบ้านพุ่งขึ้น!▼คุณมาโอะมีเป้าหมายในการมีชีวิตอยู่!▼สภาพจิตใจของคุณแอชฟื้นตัวแล้ว!

ติดตามตอนต่อไปนะ

สภาพจิตใจของคุณมาโอะลดลง!▶